የሕያ ኢብኑ ኑህ | Yahya Ibnu Nuhe

በታዋቂው የፈረንሳይ ስነ-ጽሑፍ ሊቅ ቪክቶር ሁጎ በተጻፈው "The Hunchback of Notre-Dame" በተሰኘው መጽሐፍ ውስጥ፣ ሁለት ተቃራኒ ገጸ-ባህሪያት ይገኛሉ። አንደኛው በአካላዊ ተፈጥሮው የጎበጠውና በማህበረሰቡ የተገፋው፣ ነገር ግን እጅግ ንጹህና የዋህ ልብ ያለው ኳሲሞዶ ሲሆን፤ ሁለተኛው ደግሞ የቤተክርስቲያኗ ከፍተኛ የሃይማኖት አባትና ምሁር የሆነው፣ ነገር ግን በውስጡ የክፋት፣ የጥላቻና የጭካኔ ቁልል የተሸከመው ክላውድ ፍሮሎ ነው። ሁጎ በዚህ ስራው፣ እውነተኛው ጭራቅነት የአካል ወይም የአዕምሮ መዛባት ሳይሆን፣ በሃይማኖት ካባ የተሸፈነ የሞራል ውድቀት መሆኑን ለማሳየት ሞክሯል። ሰሞኑን ዘመድኩን በቀለ የተባለው ግለሰብ፣ በኦቲዝም በተጠቁ ምስኪን ህጻናት ላይ አፉን እያጣመመና እየጮኸ ሲያላግጥ የሚያሳየውን አሳዛኝ ድርጊት ስመለከት፣ የሁጎው የክፋት ገጸ-ባህሪ ነው ትዝ ያለኝ። ይህ ሰው እኮ እኛ "ችላ እንበለው" እንደምንለው አይነት ተራ ግለሰብ አይደለም። ከቤተ ክርስቲያኗ ታዋቂ ዩንቨርሲቲ ከሆነው ከቅድስት ስላሴ መንፈሳዊ ኮሌጅ በቲዮሎጂ የተመረቀ፣ የሃይማኖት መምህር ነኝ ባይ ነው። ነገር ግን ምንም አይነት ፖለቲካዊ አላማና የትርክት ፍላጎት ቢኖርህ፣ ምንም በማያውቁና ልዩ እንክብካቤ በሚሹ የኦቲዝም ህጻናት ላይ ለማሾፍ ግን ከምንም በላይ የዘቀጠ ስብዕና እና የሞተ ህሊና ሊኖርህ ይገባል። የጥንት አበው "መምህሩ ኮሶ ቢጠጣ፣ ተማሪው ሬት ይልሳል" ይላሉ። መምህር እና የሃይማኖት አባት ነኝ የሚል አካል ይህን ያህል መግለጫ ወደሌለው የብልግና ሌቭል ውስጥ ከወረደ፣ እርሱን የሚያዳምጠውና የሚከተለው መንጋ ምን ሊሆን እንደሚችል ማሰቡ በራሱ ዘግናኝ ነው። ዛሬ ላይ የሀገራችን የብሔር፣ የፖለቲካ እና የሃይማኖት አክቲቪዝም የማዕዘን ድንጋይ የሆኑት እንዲህ አይነት ከሰብዓዊነት ያፈነገጡ ግለሰቦች መሆናቸው፣ ሀገራችን ምን ያህል የሞራል ኪሳራ ውስጥ እንደወደቀች ቁልጭ አድርጎ ያሳያል። የዚህን ሰው ትላንትና ለሚያውቅ ግን፣ የዛሬው ድርጊቱ ብዙም አያስገርምም። ምክንያቱም በደም ስሩ ውስጥ የሚዘዋወረውና ጧት ማታ ሲተፋው የሚውለው የተጠናወተው ጥልቅ የእስልምና ጥላቻ፣ ውስጡ ምን ያህል በበሽታ እንደተሞላ ህያው ምስክር ነው። የሌላውን እምነትና ማህበረሰብ ሆን ብሎ በማብጠልጠል፣ ግጭት በመቆስቆስ የጥላቻ ፖለቲካ ሲነግድ የኖረ ሰው፣ ዛሬ በምስኪን ህጻናት ላይ ቢያላግጥ ከባህሪው ያፈነገጠ አዲስ ነገር አላደረገም፤ መርዝ የተሞላ ማሰሮ መርዝ እንጂ ማር ሊያፈስ አይችልምና። ፖለቲካዊ ልዩነት፣ የብሔር ሽኩቻ፣ ወይም የሃይማኖት ክርክር የራሱ መድረክ አለው። ነገር ግን ሰብዓዊነትን አውልቆ በመጣል፣ በህጻናት ህመም ላይ መቆመር ግን ይቅር የማይባል የትውልድ በደል ነው። መታከም ያለባቸውና እውነተኛዎቹ የዘመናችን የሞራል ዝቅጠት ሰለባዎች ኦቲዝም ያለባቸው ህጻናት ሳይሆኑ፣ በሃይማኖት ካባ ተጀቡነው የጥላቻና የብልግና ቋት የሆኑት እነ ዘመድኩን ናቸው። ማህበረሰቡም፣ በተለይም የሃይማኖት ተቋማትና ምሁራን፣ እንዲህ አይነቱን የውድቀት አዘቅት በዝምታ ሊያልፉት አይገባም፤ ይህንን የጭራቅነት አስተሳሰብ ፊት ለፊት መጸየፍና መገሰጽ ይኖርባቸዋል! ፌስቡክ | ዋትስአፕ