uz
Feedback
انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات

انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات

Kanalga Telegram’da o‘tish

کانال رسمی انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات وب‌سایت: https://irancsca.ir اینستاگرام: www.instagram.com/irancsca توییتر: twitter.com/irancsca کلاب هاوس: https://www.clubhouse.com/club/irancsca

Ko'proq ko'rsatish
1 626
Obunachilar
+124 soatlar
+87 kunlar
+330 kunlar
Obunachilarni jalb qilish
Iyun '26
Iyun '26
+22
4 kanalda
May '26
+14
1 kanalda
Get PRO
Aprel '26
+8
0 kanalda
Get PRO
Mart '26
+3
0 kanalda
Get PRO
Fevral '26
+16
2 kanalda
Get PRO
Yanvar '26
+10
0 kanalda
Get PRO
Dekabr '25
+35
10 kanalda
Get PRO
Noyabr '25
+48
18 kanalda
Get PRO
Oktabr '25
+50
24 kanalda
Get PRO
Sentabr '25
+27
3 kanalda
Get PRO
Avgust '25
+37
12 kanalda
Get PRO
Iyul '25
+39
1 kanalda
Get PRO
Iyun '25
+37
4 kanalda
Get PRO
May '25
+173
16 kanalda
Get PRO
Aprel '25
+33
4 kanalda
Get PRO
Mart '25
+14
2 kanalda
Get PRO
Fevral '25
+45
10 kanalda
Get PRO
Yanvar '25
+45
17 kanalda
Get PRO
Dekabr '24
+54
3 kanalda
Get PRO
Noyabr '24
+71
21 kanalda
Get PRO
Oktabr '24
+140
50 kanalda
Get PRO
Sentabr '24
+49
9 kanalda
Get PRO
Avgust '24
+26
26 kanalda
Get PRO
Iyul '24
+23
8 kanalda
Get PRO
Iyun '24
+18
2 kanalda
Get PRO
May '24
+28
14 kanalda
Get PRO
Aprel '24
+9
2 kanalda
Get PRO
Mart '24
+16
1 kanalda
Get PRO
Fevral '24
+50
44 kanalda
Get PRO
Yanvar '24
+79
5 kanalda
Get PRO
Dekabr '23
+83
5 kanalda
Get PRO
Noyabr '23
+85
11 kanalda
Get PRO
Oktabr '23
+31
5 kanalda
Get PRO
Sentabr '23
+45
0 kanalda
Get PRO
Avgust '23
+101
0 kanalda
Get PRO
Iyul '23
+32
0 kanalda
Get PRO
Iyun '23
+38
0 kanalda
Get PRO
May '23
+35
0 kanalda
Get PRO
Aprel '23
+2
0 kanalda
Get PRO
Mart '23
+60
0 kanalda
Get PRO
Fevral '23
+42
0 kanalda
Get PRO
Yanvar '23
+6
0 kanalda
Get PRO
Dekabr '22
+5
0 kanalda
Get PRO
Noyabr '22
+12
0 kanalda
Get PRO
Oktabr '22
+7
0 kanalda
Get PRO
Sentabr '22
+39
0 kanalda
Get PRO
Avgust '22
+13
0 kanalda
Get PRO
Iyul '22
+10
0 kanalda
Get PRO
Iyun '22
+7
0 kanalda
Get PRO
May '22
+26
0 kanalda
Get PRO
Aprel '22
+6
0 kanalda
Get PRO
Mart '22
+14
0 kanalda
Get PRO
Fevral '22
+26
0 kanalda
Get PRO
Yanvar '22
+4
0 kanalda
Get PRO
Dekabr '21
+16
0 kanalda
Get PRO
Noyabr '21
+10
0 kanalda
Get PRO
Oktabr '21
+15
0 kanalda
Get PRO
Sentabr '21
+25
0 kanalda
Get PRO
Avgust '21
+457
0 kanalda
Sana
Obunachilarni jalb qilish
Esdaliklar
Kanallar
27 Iyun+1
26 Iyun0
25 Iyun+4
24 Iyun+1
23 Iyun+4
22 Iyun+1
21 Iyun+1
20 Iyun+2
19 Iyun+2
18 Iyun0
17 Iyun0
16 Iyun0
15 Iyun+2
14 Iyun0
13 Iyun0
12 Iyun0
11 Iyun0
10 Iyun0
09 Iyun0
08 Iyun0
07 Iyun0
06 Iyun+2
05 Iyun0
04 Iyun0
03 Iyun+1
02 Iyun+1
01 Iyun0
Kanal postlari
🔴(بخش دوم)عبدالله باقری(مدیر دفتر استانی قم انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸تعمق و توجه به روابط میان فرهنگ توده ای، فرهنگ روزمره مردم و قدرت، از چالش های مهم پیش رو خواهد بود. اگر امروزه فرهنگ را فرایند تکامل و توسعه فکری، معنوی و زیبایی شناختی؛ بعلاوه شیوه خاص زندگی مردم و البته فراورده های فعالیت فکری و هنری بدانیم. میبینیم که شیوه زندگی عامه مردم شهر و شیوه زیست فرهنگی امروز مبتنی بر مفاهیم بنیادی چون رفاه اقتصادی ، فراغت ، سرگرمی ، لذت جویی و ... شده است و فراورده های فرهنگی و هنری امروز در سطح عموم مردم به این گونه علائق پاسخ می دهند و همین پاسخگویی است که زمینه تجاری شدن فرهنگ را فراهم ساخته است . این وضعیت در انطباق با نظریه های ساختارگرا و تداوم مقاومت نهاد رسمی قدرت، چالش جدی پیش رو خواهد بود. ضرورریست تا این وضعیت و تغییرات فرهنگی و روند شکل گیری این تغییرات ؛ با تمایزگذاری میان درک فرهنگ از درون و بیرون و همچنین فرایند تماس و تمایزهای فرهنگی- اجتماعی که در ارتباط با فرهنگ مطرح است؛ فهمیده شود از نکات دیگر میتوان به تقابل ، تعارض یا گاه تظاهر و تلاش برای تعامل تمدن با فرهنگ اشاره کرد. در اندیشه فرانسوی از تمدن، بیشتر به عنوان فرهنگ و از فرهنگ به معنای تمدن یاد می شود. بدین دلیل فرهنگ به تمدن بسیار شبیه و حتی گاهی قابل جایگزینی با هم هستند. در حالی که در اندیشه آلمانی مفهوم فرهنگ با تمدن متفاوت است و در مقابل با یکدیگر قرار دارند. در جامعه امروز ما، دستکاری فرهنگ با واژه تمدن و بعد تقابل دادن تمدن اسلامی در برابر ایرانی و در گاهی دیگر چسباندن این دو با هم ، تضادهای تفهمی و عملی در زندگی روزمره و فرهنگ زیستن مردمان ایجاد کرده و استفاده ابزاری ازین مفاهیم ، چالش های هویتی در بین نسل جوان ایجاد کرده. و البته چالش بعدی دستوری و تجویزی کردن فرهنگ در جامعه است. اگر ما دوره های اجتماعی و فرهنگی را ( مثلا در قم بطور خاص و ایران بطور عام ) مطابق با نظریه ها و تغییرات اجتماعی در نظر بگیریم و بعلاوه فرهنگ را ذیل زندگی روزمره ( از پوشش، باورها، قدم زدن، مد، بدن و..) تا فرهنگ عامه ( ورزش و غذا و خرید و مصرف ) تصویر کنیم.وضعیت جامعه امروز مثلا در قم را میتوان گفت: بخش زیادی از دختران و پسران و زنان و مردان از دوره اول: تثبیت سنت ها و ساختارها ( دوره فرهنگ گرایی) و دوره دوم ( حضور نظام هایی زبانی، نمادی ساختارگرایی) گذر کرده اند و اشکارا به دوره سوم ( فراساختارگرایی و فرافرهنگ گرایی) قدم گذاشته اند. جامعه امروز ، گرچه در فرایند جهانی شدن ، فرهنگ جهانی و قدرت بیشمار رسانه ها و سیلاب میلیون ها داده های تصویری، صوتی، تبلیغاتی، خبری و اندیشه های متکثر، در حال همگونی شدن هست، اما همزمان نوعی دوام و بقای همزمان در شیوه های فرهنگی خود را نشان میدهند. اکنون، سیاستگذاری فرهنگی ، مستلزم درک معانی، مفاهیم و امور ذهنی نسل پیش روست که جهان و امورات آن را با تولد در صفحه رسانه، کشف و هویت گرفته و شاهد هستی یافتن مجازی شده خود هستند وقتی در نظام ساختارگرا، هدف وسیله را توجیه کند، هرگونه تغییرات‌فرهنگی، ریزش ها و گسل هایی در فرهنگ روزمره، فرهنگ عامه، معانی، ارزش ها و هنجارهای فرهنگی در سطح جامعه را بدنبال خواهد داشت. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca

2
🔴گردهمایی اعضای هیأت مدیره و مدیران دفاتر استانی با محور: «ایرانیان و تحولات ارتباطی و فرهنگی: از بحران‌های امروز تا افق‌های آینده» 🔹دوشنبه، ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ▪️«ارتباطات انسان ها، سنگ بنای جامعه انسانی است» (بخش اول) ✍ عبدالله باقری(مدیر دفتر استانی قم انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸 اگر چه کارل مارکس، اقتصاد و #پدیده‌های_تاریخی را، محور حرکت و تکامل جوامع دانسته -- جامعه شناسان تفهمی، #کنش‌های_اجتماعی مردم را – و فروید روانشناس شهیر، #ناخودآگاه و #کشف آن را مدار اندیشه بشر دانسته اما به زعم بسیاری ، #ارتباط_ ارتباطات_ انسان‌ها ، سنگ بنا و عامل ایجاد و تکامل جوامع است. آدمی بدون داشتن ارتباط با دیگران، تهی از شناخت، ادراک، رشد و یادگیری خواهد بود و بدون ارتباط آدمها، مبادلات فرهنگی، کالایی، تجاری، عاطفی و در نتیجه کشف چیزهای بیشتر از اینجا و آنجا و بعد رشد و توسعه نخواهد داشت ارتباط انسانها، سنگ بنای جامعه انسانی است و بدون آن هرگز فرهنگ به عنوان خصیصه جامعه انسانی پدید نمی آمد، همزمان گسترش ارتباطات الکترونیک، نامگذاری دوران امروز را به عصر ارتباطات تبدیل کرده است و این ارتباطات اجتماعی منشا فرهنگ است و تعالی فرهنگ به آن مربوط است. امروزه ارتباطات، با جهش و حضور پررنگ در فرم و ماهیت وسایل ارتباطات جمعی و رسانه ها، از سیاق جوامع پیشین خارج شده و هرگونه انسداد یا محدودیت درین حوزه، از فیلترینگ تا محدود کردن، ترکیبی از افول و بن بست در سلامت روان، توسعه اقتصاد و معیشت و حتی همبستگی اجتماعی را به همراه دارد. و فقدان ارتباط به معنای سکون نفس در حیات انسانی و مانعی در راه هر نوع تعالی اجتماعی است. فقدان ارتباط اجتماعی موجب عدم انتقال دانسته ها و سکون نسبی زمان میشود امیل دورکیم در کتابش ( خودکشی) به همین نتیجه دست می باید. از این رو از دیدگاه او خود کشی پیش از آنکه از تنگدستی مرض یا حتی نقص عضو باشد از خلاء بین فرد و جامعه با کاستی در روابط انسان منشاء می گیرد. در عصر وسایل ارتباطات جمعی ، رسانه ها مهمترین ابزار تغییر در سطوح و حوزه های مختلف در جامعه چه در سطح استانی و چه در سطح ملی هستند. بر جامعه تأثیرگذاری دارند و از تحولات آن نیز متأثر میشوند در دهه‌های اخیر، رسانه های اجتماعی نقش فزاینده‌ای در شکل‌گیری و تغییر فرهنگ در قم داشته‌اند. پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، تلگرام و توییتر به سرعت به ابزارهایی برای تبادل فرهنگی، سیاسی و اجتماعی تبدیل شده‌اند. به ویژه در میان جوانان ، این ابزارها به فضایی برای بیان نظرات، اشتراک‌گذاری محتواهای فرهنگی و اجتماعی و حتی شکل‌گیری جنبش‌های اجتماعی تبدیل شده‌اند. یکی از مهم‌ترین تغییرات در این زمینه، گسترش هنرهای دیجیتال و اینفلوئنسرها است که به‌ویژه در حوزه‌های مد، موسیقی و فیلم فعالیت می‌کنند و به تأثیرگذارترین شخصیت‌ها در فضای آنلاین تبدیل شده‌اند. همچنین، استفاده از هشتگ‌ها و کمپین‌های آنلاین در زمینه‌های حقوق بشر و آزادی زنان تأثیرات عمیقی در آگاهی عمومی و تغییرات فرهنگی در ایران داشته است. این تغییرات نه تنها در داخل قم بلکه در سطح جهانی هم مورد توجه قرار گرفته است، چالش بزرگ در قم و ایران، محوشدن و انسداد احزاب و جامعه مدنی قوی و کنترل و انحصار حکومت بر (مطبوعات، رادیو و تلویزیون) و نشنیده شدن صدهای متفاوت مردم، است که موجب تقابل جدی میان جامعه، فرهنگ مصرف، تضادهای فرهنگی و.. با ساختارها شده است. رسانه‌های اجتماعی اخیراً به عنوان یک بستر قدرتمند برای تلاش‌های مردمی ضدفساد در کشور ظاهر شده‌اند. گسترش چشمگیر فن‌آوری‌های ارتباطی در سال‌های اخیر، همراه با سانسور و سرکوب مداوم بیان آزاد در رسانه‌های رسمی، اینترنت و پلتفرم‌های اجتماعی را به عرصه اصلی انتقاد از سیاستهای دولت و مسئولان آن تبدیل کرده است. با این فرایندهها، صحنه فرهنگی در استان قم هم کاملا دگرگون شده. گسترش رسانه های ارتباطی ، اشاعه و گسترش فرهنگ مدرن را تسریع کرده اند تحولات و تکثیر فرهنگهای مغایر با ساختارهای دینی و رسمی و حکومتی، فرایند جهانی شدن فرهنگ ، فرهنگ توده ای ، فرهنگ جوانان ، تکثر فرهنگ قومی، فرهنگ پست مدرن و ... دو آلیته مقاومت و تغییر را آشکارا در جامعه هویدا کرده است. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
41
3
🔴گردهمایی اعضای هیأت مدیره و مدیران دفاتر استانی با محور: «ایرانیان و تحولات ارتباطی و فرهنگی: از بحران‌های امروز تا افق‌های آینده» 🔹دوشنبه، ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ▪️«شکاف معنایی، بحران مرجعیت و ضرورت بازاندیشی » ✍ عباس تقی زاده (مدیر دفتر استانی کرمان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸ارتباطات به‌مثابه پدیده‌ای پویا، شدیداً تحت تأثیر تحولات فناورانه (هوش مصنوعی و اینترنت) و نیز شرایط اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است. در کرمان، کاهش شاخص‌های کلیدی نظیر اعتماد عمومی، امید به آینده و سرمایه اجتماعی مشهود است و این استان در میانه جدول کشور قرار دارد. توسعه نامتوازن شمال و جنوب و شکاف عمیق معنایی میان نظام حکمرانی و مردم در عرصه‌های سیاست، اقتصاد، محیط زیست و سبک زندگی، از واقعیت‌های انکارناپذیر است. در عرصه رسانه، بحران اقتصادی گریبان‌گیر مطبوعات و پایگاه‌های خبری شده و پیش‌بینی می‌شود بسیاری از آنها تعطیل، ادغام یا به فعالیت‌های غیراقتصادی روی آورند. سیاست‌های فعلی به تضعیف مرجعیت رسانه‌ای دامن می‌زند؛ ازاین‌رو، تجدید نظر در سیاست‌های ارتباطی، انحصارزدایی و امکان تأسیس رسانه‌های فراگیر توسط نهادهای غیردولتی، حیاتی است. تصویر رسانه‌ای کرمان با واقعیت فاصله دارد و کلیشه‌های منفی بازتولید می‌شوند؛ بنابراین ویژندسازی استان بر اساس ظرفیت‌های واقعی، ضروری است. مؤلفه‌های تأثیرگذار چون مرکزیت درمانی در جنوب شرق، تنوع فرهنگی، گردشگری، معادن بزرگ، آسیب‌های اجتماعی (قاچاق، مواد مخدر) و بحران‌های محیط زیستی (خشکسالی)، بر تحولات فرهنگی و ارتباطاتی استان سایه افکنده‌اند. در آموزش عالی، به‌روزرسانی سرفصل‌های رشته‌های ارتباطات، میان‌رشته‌ای‌تر کردن آنها و تأسیس رشته‌های جدید در کرمان ضروری است. باوجود چالش‌ها، ظرفیت‌هایی چون نیروی انسانی خلاق، شرکت‌های فناور و دانش‌بنیان، غنای فرهنگی و کنشگران اجتماعی وجود دارد و می‌توان از مسئولیت اجتماعی معادن و صنایع بزرگ بهره گرفت. پیشنهاد عملیاتی، راه‌اندازی رشته‌های تخصصی دانشگاهی و یک مرکز مطالعاتی در کرمان برای جنوب شرق کشور است. پیشنهاد می شود انجمن مرزهای فعالیت را توسعه داده و به عرصه‌های سیاست‌گذاری، پژوهش های گسترده تر و تعامل با نهادهای حکمرانی وارد شود تا به عنصری مؤثرتر در تصمیم‌سازی ملی تبدیل گردد. در حال حاضر، فعالیت انجمن بیشتر به دانشجویان و استادان محدود است. برای برون‌رفت، بازاندیشی از درون انجمن و ایجاد ساختاری متناسب با نیاز جامعه، شبکه‌سازی گسترده‌تر و تقویت دفاتر استانی پیشنهاد می‌شود. از جمله چالش‌های دفاتر استانی می توان به کمبود نیروی متخصص داوطلب و کاهش رغبت دانشجویان (به‌دلیل مجازی‌شدن کلاس‌ها) اشاره کرد؛ بااین‌حال، هر استان با ویژگی‌های خاص خود، پنجره‌های تازه‌ای در حوزه مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌گشاید. تسهیل عضویت، طراحی مسیرهای جذاب برای جذب اعضا و مکاتبه رسمی رئیس انجمن با روسای دانشگاه‌ها و استانداران پیشنهاد می‌شود. همچنین برگزاری جلسات تبیینی برای دفاتر تازه‌تأسیس در مباحث مالی و اجرایی، به همراهی بهتر آنها کمک می‌کند. از سویی شهرت رسانه‌ای اعضای انجمن نباید موجب خطای ارزیابی در میزان تأثیرگذاری واقعی شود؛ بازتاب بالای سخنرانی‌ها در رسانه‌ها لزوماً به معنای خروجی کاربردی نیست، اما از همین ظرفیت رسانه‌ای می‌توان هوشمندانه برای تحقق اهداف انجمن بهره برد. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
30
4
🔴(بخش دوم) ✍ ندا شفیعی (مدیر دفتر استانی خوزستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸در ذیل پیشنهادهایی برخاسته از گزارش وضعیت فوق پیش‌بینی شده است که می‌تواند در جبران بخشی از مصائب مذکور موثر واقع شود: هنر خوزستان پر از هنرمندان خوش‌ذوقی است که پتانسیل تبدیل شدن به سفیران فرهنگی استان را دارند. فرصت اصلی ما، استفاده از این استعدادها برای «بازسازی برند خوزستان» است. هنرمندان می‌توانند با کارهایشان، تاب‌آوری جامعه را در برابر بحران‌های آب و هوایی افزایش دهند. تأسیس «خانه هنر خوزستان» با رویکرد دیجیتال: فضایی فیزیکی و مجازی برای آموزش، تولید و نمایش آثار هنرمندان جوان، با تمرکز بر موضوعات بومی و زیست‌محیطی. جشنواره بین‌المللی «هنر و محیط‌زیست خوزستان»: دعوت از هنرمندان داخلی و خارجی برای خلق آثار درباره چالش‌های آب و هوا و تنوع فرهنگی، تا خوزستان به عنوان قطب هنرهای زیست‌محیطی شناخته شود. میراث فرهنگی و گردشگری ترکیب فرهنگ غنی اقوام مختلف با طبیعت بکر، می‌تواند موتور محرک اقتصاد فرهنگی باشد، به شرطی که زیرساخت‌های ارتباطی و رسانه‌ای آن پشتیبانی شود برنامه «هنرمند برای خوزستان»: اعزام هنرمندان به مناطق محروم و ریزگردخیز برای برگزاری کارگاه‌های هنری و درمانی، همزمان با مستندسازی این تجربیات برای تولید محتوا. بازگشت نخبگان اگر شرایط بهبود یابد، بسیاری از مهاجران حاضر به بازگشت هستند. ایجاد «برنامه بازگشت نخبگان» با ارائه مشوق‌های شغلی و مسکن، می‌تواند این روند را معکوس کند. ایجاد یک پلتفرم آنلاین برای ارتباط مستمر بین هنرمندان و فعالان فرهنگی داخل استان با کسانی که مهاجرت کرده‌اند، تا از تجربیاتشان برای حل مشکلات استفاده شود و حس تعلق به استان حفظ گردد. رسانه ایجاد پلتفرم‌هایی که در آن نمایندگان اقوام مختلف خوزستان بتوانند بدون سانسور، دغدغه‌های مشترک و تفاوت‌هایشان را بیان کنند. سیاست‌های رفاهی ایجاد صندوق حمایت از استارتاپ‌های فرهنگی و هنری در خوزستان، تا جوانان نخبه بتوانند در استان خودشان کسب‌وکار راه بیندازند و مجبور به ترک استان نشوند. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
28
5
🔴گردهمایی اعضای هیأت مدیره و مدیران دفاتر استانی با محور: «ایرانیان و تحولات ارتباطی و فرهنگی: از بحران‌های امروز تا افق‌های آینده» 🔹دوشنبه، ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ✍ ندا شفیعی (مدیر دفتر استانی خوزستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸خوزستان، منبع مولّد نفت و جغرافیای برتر کشاورزی و از متقدمین صنعت ایران است. کهن‌دیاری که به مدد ارزش‌‌افزوده‌های مدرنیتۀ مستخرج از استحصال ملی و بین‌المللی منابع، روزگار متمایزتری را نسبت به دیگر استان‌های کشور تجربه کرده است. تنوع اقوام ساکن و بافت جمعیتی نامتقارن به مثابۀ گنجینه‌ای ارجمند، موجب تکثر فضیلت‌های اقوام و پرورش زیست‌بوم‌های قومیتی شده است. موهبتی که به دلیل عدم شناخت دقیق و درک درست این ظرفیت، اکنون به عنوان موضع و موضوعی پرچالش در توپوگرافی سیاسی خوزستان طرح می‌شود. انتخاب آگاهانۀ مدیران و توجه به دانش اجتماعی و رویۀ حکمرانی متصدیان مدیریتی این استان می‌توانست ضمن جلب اعتماد عمومی و غنی‌سازی ثروت اجتماعی موجود، هویتی مشترک برای تنوع قومیتی مذکور ایجاد کند که آن چه از آن به عنوان «نومیدی ساختاری» یاد می‌شود، در محدودیت و محرومیت استان خوزستان ایفای امر ننماید. مهم‌ترین بلیۀ این چالش ابتدا در ساحت دغدغه‌های کاذب جمعیتی و سهم‌خواهی‌های مدیریتی آشکار می‌شود و در ادامه و با متراکم‌تر شدن حب و بغض‌های برندگان و بازندگان این رقابت به مصائبی هم‌چون مهاجرت‌های قهرآمیز، نزاع‌های تقلیل‌آفرین سیاسی و اجتماعی و تهی شدن عرصه از نخبگانی است که با اندکی تعامل و تدبیری می‌توانستند در خلق یک فضای عمومی پراعتماد گام بردارند. شاید اگر اصرار برخی دولت‌ها به تزریق مدیران وارداتی به این استان نبود و این رویکرد که از فقدان شناخت ماهوی و عدم مراواده و مواجهه با موجودیت‌های مفخّم قومیتی رنج می‌برد اتخاذ نمی‌شد، شاهد تصمیم‌های نامرتبطی که به عمیق‌تر کردن این شکاف منجر گردیده نمی‌بودیم. از تن خوزستان امروز هنوز خاک جنگ زدوده نشده است که مصائبی هم‌چون سیل، ریزگردها، کم‌آبی و خاموشی به عنوان مشکلات محیط‌زیستی و ناترازی به دیگر مصائب خوزستان پیوست گردیده است که برآیند این مجموعه از فقدان‌ها و نقصان‌ها به رابطۀ معکوس شهروندان با زادبوم خویش و تقلیل مسئولیت‌پذیری شهروندی شده است. آن چه که از آن بیشتر باعث بحران ارتباطی میان خوزستان و مخاطبان آن شده است همین فرایند فزایندۀ تجمیع چالش‌ها و عدم پاسخگویی بهنگام آن توسط متصدیان موظف است. رویه‌ای که چرخۀ جذب فعالان و فرهیختگان را در عرصه‌های اقتصادی، فرهنگی هنری و مدیریتی در دیگر استان‌ها را مضاعف کرده است و جای خالی سرمایه‌های برآمده از این خاک را در تصدی‌های درون‌استانی بیشتر به نمایش می‌گذارد. نکتۀ حائز اهمیت دیگر که می‌تواند اثرگذاری این وضعیت را مضاعف ‌کند تخریب تدریجی توریسم و اکوتوریسم خوزستان است. این استان علیرغم برخورداری از اماکن و فضاهای باستانی، موقعیت‌ها و مناطق بکر تاریخی بعضاً نامکشوف و جغرافیای متنوع محیط‌زیستی در جلب توریسم و سرمایه‌آفرینی در این بخش به شدت دچار محرومیت و عقب‌ماندگی است. محدودیت‌های اعتباری و چالش‌های امنیتی مانع از آن شده است که اهمیت میراث فرهنگی و محوطه‌های باستانی که می‌توانند به تنهایی در تحول اقتصادی استان مداخله داشته باشند در تقلیل‌یافته‌ترین شکل ممکن باقی بماند و داشته‌های حداقلی این استان در حفظ، نگهداری و تبلیغ این میراث روز به روز تحلیل برود. اختلال معیشتی و فقدان اشتغال امن در این استان، در وضعیت ثبات خانوادگی، استقرار امنیت و مسئولیت‌پذیری شهروندی تاثیر منفی مضاعفی داشته است. توجه به رشد تصاعدی بزه‌های اجتماعی و عادی‌سازی این اختلال در نظام شهروندی می‌تواند دورنمایی واقعی از فرار فرهیختگان و توسعۀ وضعیت دلخواه بزهکاران شود. شیب تخریب سرمایه‌های مادی و معنوی این استان رو به افزایش است و اگر با درمان‌های اثربخش این وضعیت علاج نگردد قطعاً پایگاه درون‌استانی، ملی و بین‌المللی این استان روز به روز تنزل بیشتری پیدا خواهد کرد. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
28
6
🔴(بخش دوم) ✍ عبدالرحمان علیزاده (مدیر دفتر استانی گلستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸این تحولات فرصتی برای حل نسبی یکی از مسائل تاریخی رسانه‌های محلی فراهم کرده‌اند. اقتصاد پلتفرمی با ایجاد درآمدهای مبتنی بر توجه، امکان پایداری رسانه‌های کوچک را افزایش داده است؛ درآمدی که برخلاف الگوی سنتی مطبوعات محلی، الزاماً از پرداخت مستقیم مخاطب تأمین نمی‌شود. از سوی دیگر، هوش مصنوعی بخشی از محدودیت‌های ناشی از کمبود نیروی انسانی متخصص را کاهش داده است. به این ترتیب، رسانه‌های محلی و سایر بازیگران ارتباطی محلی از امکاناتی برخوردار شده‌اند که پیش‌تر عمدتاً در اختیار رسانه‌های بزرگ بود. اما همین تحولات، چالش‌های تازه‌ای نیز ایجاد کرده‌اند. اقتصاد پلتفرمی بر منطق اقتصاد توجه استوار است؛ منطقی که در آن موفقیت بر اساس میزان دیده شدن، تعامل و جلب توجه مخاطب سنجیده می‌شود. در چنین فضایی، اخبار نادرست، محتوای هیجانی، فعالیت ترول‌ها و بات‌ها و تشدید شکاف‌های ارتباطی می‌توانند مزیت رقابتی پیدا کنند. به همین دلیل، تحولات فناورانه بخشی از مشکلات تاریخی رسانه‌های کوچک را کاهش داده‌اند، اما مسئلۀ قدیمی (اوایل قرن بیستمی) اخلاق حرفه‌ای و مسئولیت اجتماعی را با صورتی جدید دوباره در مرکز توجه قرار داده‌اند. از این منظر، مهم‌ترین وظیفه پیش روی نهادهای علمی و حرفه‌ای، بازاندیشی در باب اخلاق ارتباطی در شرایط جدید است. انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌تواند نقش مهمی در این زمینه ایفا کند. این انجمن ظرفیت آن را دارد که به کانون گفت‌وگو میان دانشگاهیان، روزنامه‌نگاران، متخصصان روابط عمومی، فعالان ارتباطی محلی و سیاست‌گذاران تبدیل شود و از طریق تولید دانش و ایجاد اجماع حرفه‌ای، به تقویت مسئولیت اجتماعی در زیست‌بوم جدید ارتباطات کمک کند. در این راستا، حمایت از تولید ادبیات علمی و حرفه‌ای درباره چالش‌های نوظهور ارتباطی اهمیت فراوانی دارد. تدوین و تالیف کتاب (یا جهت‌دهی برای تولید آن) و برگزاری همایش‌های ادواری می‌تواند به شکل‌گیری ادبیات جدیدی درباره اخلاق و مسئولیت ارتباطی کمک کند. همچنین به باور من انجمن با همکاری انجمن‌های حرفه‌ای حوزۀ ارتباطات، یعنی انجمن‌های روزنامه‌نگاری و روابط عمومی، می‌تواند با تأسیس جوایز نمادین و مناسکی، نقش مؤثری در ترویج ارزش‌های حرفه‌ای ایفا کند: پیشنهاد من جایزه «اخلاق روابط‌عمومی» به نام دکتر حمید نطقی، جایزه «اخلاق روزنامه‌نگاری» به نام دکتر کاظم معتمدنژاد و جایزه «گفت‌وگو به مثابه رویکرد ارتباطی» به نام دکتر هادی خانیکی. انجمن همچنین می‌تواند به صورت مستمر از شکل‌گیری یک رسانه خدمت عمومی واقعی دفاع کند و از طریق نقد علمی عملکرد صداوسیما، ضرورت نمایندگی همه صداها و گروه‌های اجتماعی را یادآور شود. توسعه سواد رسانه‌ای و سواد دیجیتال نیز باید در اولویت قرار گیرد؛ به ویژه برای گروه‌هایی مانند کودکان و سالمندان که در برابر مخاطرات فضای دیجیتال نیازمند توجه ویژه هستند. اگر قطبی‌شدگی ارتباطی مهم‌ترین مسئله امروز نظام رسانه‌ای ایران باشد، احیای اخلاق حرفه‌ای، مسئولیت اجتماعی و فرهنگ گفت‌وگو مهم‌ترین پاسخ به این مسئله خواهد بود. در چنین شرایطی، انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌تواند نقشی فراتر از یک انجمن علمی بر عهده گیرد و به یکی از مهم‌ترین نهادهای مدنی ترویج‌دهنده اخلاق ارتباطی در ایران تبدیل شود. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
27
7
🔴گردهمایی اعضای هیأت مدیره و مدیران دفاتر استانی با محور: «ایرانیان و تحولات ارتباطی و فرهنگی: از بحران‌های امروز تا افق‌های آینده» 🔹دوشنبه، ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ▪️«بازاندیشی اخلاق ارتباطی در عصر پلتفرم‌ها و نقش انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات» (بخش اول) ✍ عبدالرحمان علیزاده (مدیر دفتر استانی گلستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸اگر بخواهیم مهم‌ترین مسئله نظام ارتباطی و رسانه‌ای ایران را در شرایط کنونی نام ببریم، قطعاً قطبی‌شدگی ارتباطی یکی از جدی‌ترین چالش‌های پیش روی جامعه است. بخش قابل توجهی از فضای عمومی کشور در سال‌های اخیر تحت تأثیر شکاف‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی به سمت قطب‌بندی‌های فزاینده حرکت کرده است. در چنین وضعیتی، امکان شکل‌گیری گفت‌وگوی اجتماعی کاهش می‌یابد، فهم مشترک دشوارتر می‌شود و گروه‌های مختلف اجتماعی بیش از آنکه صدای یکدیگر را بشنوند، از همدیگر دورتر می‌شوند. یکی از عوامل مؤثر در شکل‌گیری این وضعیت، بحران نمایندگی در نظام رسانه‌ای کشور است. بخش‌هایی از جامعه احساس می‌کنند مسائل، نگرانی‌ها و تجربه‌های زیسته آنان در رسانه‌های رسمی بازتاب کافی ندارد. در این میان، صداوسیما که می‌بایست کارکرد رسانه خدمت عمومی را ایفا می‌کرد، نتوانسته است بازتاب‌دهنده تنوع اجتماعی، فرهنگی و فکری جامعه ایران باشد. نتیجه چنین وضعیتی، افزایش فاصله میان بخشی از مخاطبان و رسانه‌های رسمی و گرایش آنان به رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور، رسانه‌های اجتماعی و دیگر رسانه‌های جایگزین بوده است. این روند به تدریج زمینه تشدید قطبی‌شدگی ارتباطی را فراهم کرده است. بازتاب این مسئله را می‌توان در سطح محلی و استانی نیز مشاهده کرد. برای دهه‌ها، مهم‌ترین مشکل رسانه‌های محلی در ایران ضعف اقتصاد رسانه بود. مطبوعات محلی با منابع مالی محدود، کمبود نیروی انسانی حرفه‌ای و درنتیجه مخاطبان اندک مواجه بودند و بسیاری از ضعف‌های ساختاری آنها از همین مسئله ناشی می‌شد. در چنین شرایطی، رسانه‌های محلی توان چندانی برای طرح مسائل بومی، پیگیری مطالبات مناطق و اثرگذاری بر دستورکار عمومی نداشتند. اما تحولات ارتباطی سال‌های اخیر این وضعیت را دگرگون کرده است. شبکه‌های اجتماعی، پلتفرم‌های دیجیتال و ابزارهای نوین تولید محتوا بازیگران جدیدی را وارد عرصه ارتباطات محلی کرده‌اند. امروز اینفلوئنسرها، صفحات و کانال‌های محلی، تولیدکنندگان مستقل محتوا، کنشگران اجتماعی و روابط عمومی سازمان‌ها بخشی از فضای ارتباطی محلی را شکل می‌دهند. با این حال، مسئله مهم آن است که بسیاری از شکاف‌ها و قطبی‌شدگی‌های موجود در سطح ملی در همین فضاها نیز بازتولید می‌شوند؛ چرا که هنوز سازوکار مؤثری برای انتقال مسائل محلی به سطوح بالاتر تصمیم‌گیری شکل نگرفته است. در بسیاری از موارد، امر محلی در چارچوب روایت‌های ملی بازتولید می‌شود و کمتر فرصت می‌یابد در شکل‌دهی به دستورکار ملی نقش ایفا کند. در کنار این چالش‌ها، نظام ارتباطی ایران در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد. در سال‌های پیش رو، ما شاهد تعمیق اقتصاد نظارتی و پلتفرمی خواهیم بود و از این ره‌گذر، با تاثیر بر رسانه‌ها، روابط عمومی‌ها و نهادهای فرهنگی، جغرافیای رسانه‌ای کشور متنوع‌تر خواهد شد و سهم بازیگران کوچک‌تر در تولید و توزیع محتوا افزایش خواهد یافت. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
29
8
🔴(بخش دوم) ✍ مسعود زمانی مقدم (مدیر دفتر استانی لرستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸در مجموع می‌توان گفت که زیست‌بوم فرهنگی لرستان بر مجموعه‌ای از پیش‌ران‌های فرهنگی استوار است. تعدد رسانه‌های محلی، الگوهای فعال مصرف فرهنگی، برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، برگزاری رویدادهای فرهنگی، عرضه کالاهای فرهنگی و هنری، میراث تاریخی و تمدنی، سرمایه‌های قومی و ایلی و نیز آیین‌ها و سنت‌های مذهبی از جمله مهم‌ترین این پیش‌ران‌ها به شمار می‌آیند. ترکیب این عوامل حاکی از این است که فرهنگ در این منطقه دارای ساختاری چندلایه و پویا است که هم در سطح زندگی روزمره مردم و هم در سطح رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی حضور دارد. برای بهره‌گیری از این ظرفیت‌ها می‌توان چند جهت‌گیری سیاستی را مطرح کرد. نخست، فعال‌سازی ظرفیت رسانه‌های محلی به‌عنوان یکی از زیرساخت‌های توسعۀ فرهنگی است. رسانه‌های محلی می‌توانند در معرفی ظرفیت‌های فرهنگی استان، بازنمایی مسائل اجتماعی و تقویت گفت‌وگوی عمومی نقش مهمی ایفا کنند. دوم، تقویت پیوند میان فرهنگ محلی و هویت ملّی است. فرهنگ لرستان اساساً در چارچوب زیست‌بوم فرهنگی ایران معنا پیدا می‌کند و بازنمایی صحیح آن می‌تواند به تقویت همبستگی اجتماعی و احساس تعلق ملّی کمک کند. سوم، توجه به اقتصاد فرهنگ و صنایع خلاق است. ظرفیت‌هایی مانند موسیقی بومی، صنایع دستی، پوشاک و خوراک محلی، آیین‌های محلی و گردشگری فرهنگی می‌توانند به منابعی برای توسعۀ اقتصادی تبدیل شوند. چهارم، توجه به مفهوم برند مکانی در سیاست‌گذاری فرهنگی است. معرفی لرستان به‌عنوان یک مقصد فرهنگی و تاریخی، نیازمند روایت‌سازی رسانه‌ای و تقویت هویت فرهنگی استان در سطح ملّی است که انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات در کنار دیگر مراکز و انجمن‌های علمی و مدنی می‌تواند در این مورد راه‌گشا باشد. در این زمینه، دفتر لرستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌تواند فعالیت‌های مؤثری انجام دهد؛ از جمله برگزاری نشست‌های علمی دربارۀ وجوه مختلف فرهنگ محلی و توسعۀ فرهنگی استان، ایجاد شبکۀ همکاری میان دانشگاه‌ها و انجمن‌ها و مراکز علمی استان، و ارتباط‌گیری با رسانه‌های محلی و سازمان‌ها و نهادهای فرهنگی-اجتماعی. همچنین، نهادهای دانشگاهی نیز نقش مهمی در شناخت، تحلیل و هدایت تحولات فرهنگی و ارتباطی دارند. در این میان، دانشگاه لرستان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز علمی غرب و جنوب غربی کشور می‌تواند در شکل‌دهی به یک زیست‌بوم علمی–فرهنگی در استان نقش‌آفرینی کند. یکی از ظرفیت‌های مهم در دانشگاه لرستان، مرکز لرستان‌شناسی است که با تمرکز بر مطالعات میان‌رشته‌ای می‌تواند بستری برای تولید دانش بومی و مستندسازی فرهنگ محلی فراهم کند. همکاری این مرکز با انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌تواند به ایجاد شبکه‌ای از پژوهشگران، رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی منجر شود و زمینه انجام پژوهش‌های کاربردی دربارۀ فرهنگ و ارتباطات در استان را فراهم آورد. در همین راستا، مجلۀ تازه‌تأسیس مطالعات فرهنگ عامه زاگرس در دانشگاه لرستان نیز می‌تواند به‌عنوان یک بستر علمی مهم برای انتشار پژوهش‌های مرتبط با فرهنگ‌های محلی، آیین‌ها، سنت‌ها و تحولات فرهنگی منطقۀ زاگرس عمل کند و به تقویت ادبیات علمی در حوزۀ مطالعات فرهنگی منطقه‌ای کمک کند و پلی میان پژوهش‌های دانشگاهی و مسائل واقعی جامعۀ محلی بسازد. در واقع، تقویت تعامل نهادی میان دانشگاه لرستان، مرکز لرستان‌شناسی، رسانه‌های محلی و انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات می‌تواند به شکل‌گیری نوعی شبکۀ دانشی فرهنگ و ارتباطات در استان بینجامد؛ شبکه‌ای که هدف آن شناخت بهتر تحولات فرهنگی، تقویت هویت‌های محلی در چارچوب هویت ایرانی و بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگی برای توسعۀ استانی، منطقه‌ای و ملّی است. تجربۀ برگزاری نشست‌های لرستان‌نامه که با همکاری مرکز لرستان‌شناسی دانشگاه لرستان و انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات برگزار شده است، نمونه‌ای از این تلاش‌ها در جهت تقویت گفت‌وگوی علمی دربارۀ مسائل و ظرفیت‌های فرهنگی و اجتماعی استان به شمار می‌آید. از این‌رو، حمایت از استمرار چنین برنامه‌هایی ضروری به نظر می‌رسد. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
40
9
🔴گردهمایی اعضای هیأت مدیره و مدیران دفاتر استانی با محور: «ایرانیان و تحولات ارتباطی و فرهنگی: از بحران‌های امروز تا افق‌های آینده» 🔹دوشنبه، ۱ تیرماه ۱۴۰۵ ▪️«نهادسازی فرهنگی و رسانه‌ای لرستان در زیست‌بوم فرهنگی ایران» (بخش اول) ✍ مسعود زمانی مقدم (مدیر دفتر استانی لرستان انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات) 🔸بخش مهمی از تحولات ارتباطی و فرهنگی در ایران امروز در بستری از دگرگونی‌های فناورانه، تغییر الگوهای مصرف فرهنگی و گسترش و تحول رسانه‌های ملّی و محلی و شبکه‌های اجتماعی شکل گرفته است. در چنین شرایطی، تحلیل تحولات فرهنگی بدون توجه به ظرفیت‌ها و ویژگی‌های اقلیم‌های فرهنگی کشور ممکن نیست. لرستان به‌عنوان یکی از اقلیم‌های فرهنگی ایران، با برخورداری از میراث تاریخی و تمدنی، ویژگی‌های قومی و آیینی، و شبکۀ گستردۀ رسانه‌های محلی، ظرفیت‌های قابل‌توجهی در رشد و توسعۀ نظام ارتباطی و فرهنگی کشور دارد. یکی از مهم‌ترین تحولات پیش رو در حوزۀ ارتباطات، افزایش نقش رسانه‌های محلی در شکل‌دهی به افکار عمومی و بازنمایی هویت‌های فرهنگی است. وجود ۳۷۲ رسانۀ محلی در استان لرستان نشان می‌دهد که سهم زیرساخت رسانه‌ای آن فراتر از سهم جمعیتی استان در کشور است. در این میان، ۱۸۸ پایگاه خبری برخط، ۱۲۲ رسانۀ چاپی و ۶۲ رسانه الکترونیکی فعالیت دارند. این تنوع رسانه‌ای بیانگر آن است که لرستان از ظرفیت قابل‌قبول برای تولید و توزیع محتوای فرهنگی برخوردار است. فراوانی پایگاه‌های خبری برخط نشان می‌دهد که رسانه‌های دیجیتال در شکل‌دهی به فضای اطلاع‌رسانی و بازنمایی مسائل اجتماعی و فرهنگی استان نقش محوری یافته‌اند. در عین حال، حضور پررنگ نشریات چاپی به‌ویژه هفته‌نامه‌ها و ماهنامه‌ها نشان می‌دهد که رسانه‌های مکتوب همچنان در تولید گفتمان فرهنگی و اجتماعی محلی تأثیرگذارند. از این منظر می‌توان لرستان را نوعی پیش‌ران ترکیبی رسانه‌ای در سطح اقلیم فرهنگی غرب کشور دانست؛ استانی که هم در حوزۀ رسانه‌های دیجیتال و هم در استمرار رسانه‌های مکتوب فعال است. با این حال، این ظرفیت گستردۀ رسانه‌ای هنوز به‌طور کامل در خدمت توسعۀ فرهنگی و اجتماعی قرار نگرفته است. یکی از چالش‌های مهم آینده، چگونگی تبدیل این ظرفیت رسانه‌ای به ابزاری برای تقویت گفت‌وگوی اجتماعی، بازنمایی مسئولانۀ هویت‌های فرهنگی و افزایش سرمایه اجتماعی است. چالش دیگر، تقاطع میان رسانه، سیاست و هویت‌های قومی و ایلی است. در استان‌هایی با پیشینه فرهنگی ایلی مانند لرستان، رسانه‌ها می‌توانند در بازنمایی هویت‌های محلی نقش سازنده یا گاه تنش‌آفرین داشته باشند. از این رو، مدیریت هوشمندانه فضای رسانه‌ای و تقویت اخلاق حرفه‌ای رسانه‌ای اهمیت فزاینده‌ای خواهد داشت. در کنار چالش‌ها، ظرفیت‌های مهمی نیز در حوزۀ فرهنگ و ارتباطات لرستان وجود دارد که می‌تواند به توسعۀ فرهنگی استان و کشور کمک کند. در اقلیم فرهنگی لرستان، پیش‌ران‌های تاریخی و تمدنی، پیش‌ران‌های قومی و ایلی، و نیز پیش‌ران‌های مذهبی و آیینی، مجموعه‌ای از منابع فرهنگی را شکل داده‌اند که می‌توانند در تقویت هویت ایرانی نقش‌آفرین باشند. همچنین، داده‌های موجود نشان می‌دهند که در برخی شاخص‌ها، مصرف فرهنگی در لرستان بالاتر از میانگین کشور است. برای نمونه، میزان مطالعۀ روزنامه و مجله در استان لرستان ۳۱.۱ درصد است که از میانگین کشوری (۲۸.۳ درصد) بیشتر است. همچنین تماشای تلویزیون با ۹۶.۴ درصد در این استان از میانگین کشوری بالاتر است. در نتیجه، رسانه‌ها همچنان یکی از مهم‌ترین کانال‌های شکل‌دهی به فضای فرهنگی جامعۀ لرستان‌اند. در حوزۀ فعالیت‌های هنری نیز برخی الگوهای مصرف قابل‌توجه‌اند. برای مثال، بر اساس داده‌های موج سوم پیمایش ملّی مصرف کالاهای فرهنگی کشور، ۷۶.۴ درصد از مردم استان به موسیقی گوش می‌دهند که از میانگین کشور بیشتر است. همچنین میزان بازدید از مراکز تاریخی و باستانی در استان ۲۲.۲ درصد است که اندکی بالاتر از میانگین ملّی قرار دارد. این شاخص‌ها نشان می‌دهند که فرهنگ در این منطقه صرفاً یک میراث تاریخی نیست، بلکه بخشی از زندگی روزمره مردم است. با این حال، برخی شاخص‌ها نیز نشان‌دهندۀ چالش‌هایی در توسعۀ زیرساخت‌های فرهنگی‌اند. برای مثال، میزان حضور در سینما یا تئاتر در استان کمتر از میانگین کشوری است که می‌تواند بیانگر محدودیت زیرساخت‌های فرهنگی یا تمرکز بیشتر مصرف فرهنگی بر اشکال غیررسمی و مردمی فرهنگ باشد. به بیان دیگر، در اقلیم فرهنگی لرستان نوعی غلبه فرهنگ مردمی، آیینی و موسیقایی بر برخی نهادهای رسمی هنر مشاهده می‌شود. 🔹#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #نشست_تخصصی 🇮🇷 🆔 @irancsca
44
10
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم با نهایت تأسف و تأثر، درگذشتِ دکتر اسماعیل خلیلی، جامعه‌شناس فرهیخته، محققِ ژرف‌نگر در حوزه جامعه‌شناس
بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم با نهایت تأسف و تأثر، درگذشتِ دکتر اسماعیل خلیلی، جامعه‌شناس فرهیخته، محققِ ژرف‌نگر در حوزه جامعه‌شناسی معرفت و علم، را به جامعه علمی کشور، شاگردان، همکاران، و خانواده محترم ایشان تسلیت می‌گوییم. آن مرحوم از جمله استادان و پژوهشگرانی بود که علم را صرفاً عرصه‌ای برای تولید نظریه نمی‌دانست، بلکه آن را با مسئولیت اخلاقی، دغدغه انسان، و حساسیت نسبت به رنج و مسائل اجتماعی پیوند می‌زد. نگاه انسانی، اندیشه‌ورزانه و مسئولانه او به جامعه، و اهتمامش به فهم دقیق‌تر مناسبات علم، فرهنگ و زندگی اجتماعی، یاد و نامش را در حافظه علمی و فرهنگی ایران ماندگار خواهد کرد. هیأت‌مدیره انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، این ضایعه تلخ را به خانواده گرامی ایشان، همکاران دانشگاهی، و تمامی علاقه‌مندان و دوستداران آن استاد فقید تسلیت عرض می‌کند و از درگاه خداوند متعال برای آن عزیزِ از دست‌رفته، رحمت و آرامش جاودان، و برای بازماندگان، صبر و شکیبایی مسئلت دارد. یادش گرامی و نامش ماندگار باد. با احترام هیأت‌مدیره انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
95
11
*ترامپ و گفتمان رسانه‌ای درباره‌ ایرانیان در زمان جنگ* دوشنبه، ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ *دکتر مهدی سمتی، استاد روزنامه‌نگاری دانشگاه ا
*ترامپ و گفتمان رسانه‌ای درباره‌ ایرانیان در زمان جنگ* دوشنبه، ۱۰ فروردین ۱۴۰۵ *دکتر مهدی سمتی، استاد روزنامه‌نگاری دانشگاه ایلینویز شمالی* ترجمه: روزبه آقاجری دونالد ترامپ اخیرا با اشاره به ایرانیان (و نه لزوما حکومت‌شان) گفت: «آنها ملتی از ترور و نفرت هستند.» این سخن یک لغزش زبانی یا اشتباه گفتاری در یک حضور رسانه‌ای نبود ـ پدیده‌ای که اغلب از او سر می‌زند، بلکه سخنرانی‌ای از پیش‌ آماده بود که احتمالا توسط مشاورش، استیون میلر، نوشته شده بود. خوب است در وضعیت کنونی بر این حرف درنگ کنیم، به‌ویژه چنین چیزی برای کسانی اهمیت دارد که نگران سرنوشت ایران هستند. بنیامین نتانیاهو اقدامات نظامی اسرائیل را «دفاع از تمدن» نامیده است. مفسران و سیاستمداران در شبکه‌ فاکس‌نیوز (پلتفرمی راست‌گرا که از سیاست‌های ترامپ حمایت می‌کند) از ایرانیان با عناوین «بدوی» و «جانور موذی (Vermin)» یاد کرده‌اند. آنها همچنین با استفاده از زبانی مطلق‌گرا، مقامات ایرانی را با «نازی‌ها» مقایسه کرده‌اند. ... منبع: https://neemaad.com/nmd10031330.htm 🇮🇷 🆔 @irancsca
124
12
زیرساخت‌های رسانه، امپراتوری و ژئوپلیتیک (The infrastructures of media and empire, and geopolitics) در این زمینه، صداهای بازنمایی‌شده از ایرانیانِ دیاسپورا نقش مهمی ایفا می‌کنند. اگرچه میان ایرانیان خارج از کشور دیدگاه‌های متنوعی وجود دارد، رسانه‌های جریان اصلی آمریکا عمدتاً به افرادی تریبون می‌دهند که از سیاست‌های همسو با اهداف ژئوپلیتیکی ایالات متحده حمایت می‌کنند. رسانه‌های راست‌گرا نیز به‌ویژه افرادی را برجسته می‌کنند که از مداخله نظامی در ایران پشتیبانی می‌کنند. افزون بر این، برخی رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور، که گاه با منابع مالی غیرشفاف حمایت می‌شوند، روایتی نوستالژیک و مثبت از حکومت پهلویِ مورد حمایت آمریکا پس از کودتای ۱۳۳۲ ارائه کرده‌اند. از این منظر، رسانه‌ها را می‌توان بخشی از زیرساخت ژئوپلیتیک دانست. همچنین رسانه‌های دولتی مانند Voice of America که با عنوان «دیپلماسی عمومی» فعالیت می‌کنند، در پیشبرد اهداف راهبردی آمریکا نقش دارند و بخشی از زیرساخت ژئوپلیتیکی محسوب می‌شوند. نویسنده استدلال می‌کند که گفتمان رسانه‌ای، با تفکیک مردم از دولت، حمله به زیرساخت‌های یک کشور را توجیه می‌کند؛ در حالی که نابودی زیرساخت‌های اقتصادی، صنعتی، آموزشی و پژوهشی در نهایت به مردم عادی آسیب می‌رساند. از این رو، رسانه‌ها و ارتباطات صرفاً ابزار اطلاع‌رسانی نیستند، بلکه بخشی از «زیرساخت امپراتوری» به شمار می‌روند که در شکل‌دهی قدرت سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی نقش دارند. همچنین، حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس و سیاست «امنیت انرژی» به تداوم جنگ، فروش تسلیحات و حفظ منافع اقتصادی کمک کرده و جنگ را به یک نظام دائمی تبدیل کرده است. نویسنده نتیجه می‌گیرد که در شرایط کنونی، امپریالیسم اقتدارگرایانه و فروپاشی نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد، واقعیت جدید سیاست جهانی را شکل داده‌اند. *جمع‌بندی* در پایان، نویسنده تأکید می‌کند که مقاله‌های این مجموعه نشان می‌دهند چگونه محیط رسانه‌ای فراملی، این باور را گسترش داده است که مداخله نظامی خارجی می‌تواند موجب آزادی ایران شود، در حالی که این روایت پیامدهای انسانی و اجتماعی جنگ را نادیده می‌گیرد. همچنین استدلال می‌شود که جدا کردن دولت از مردم در این روایت‌ها نادرست است، زیرا حمله به ساختارهای حکومتی در عمل به نابودی زیرساخت‌های حیاتی جامعه و آسیب مستقیم به شهروندان منجر می‌شود. مقاله با اشاره به ویرانی‌های ناشی از جنگ و کشته شدن کودکان، بر مسئولیت اخلاقی جمعی برای مواجهه با این واقعیت تأکید می‌کند و از پژوهشگران و مخاطبان می‌خواهد نقش رسانه‌ها را در مشروعیت‌بخشی به جنگ و بازتولید روابط قدرت به‌صورت انتقادی بررسی کنند. https://ble.ir/irancscahub #پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #مقاله منبع: https://t.me/anoushehmirmajlesi 🇮🇷 🆔 @irancsca
122
13
امپریالیسم اقتدارگرایانه: زیرساخت‌های رسانه و جنگ علیه ایران دکتر مهدی سمتی، گروه ارتباطات، دانشگاه ایلینوی شمالی، ایالات متحده آمریکا Communication, Culture and Critique, 2026, 19(2), 95–98 https://doi.org/10.1093/ccc/tcag023 Forum
103
14
نشست علمی *فتوژورنالیسم: قاب‌بندی یا ثبت حقیقت* *به‌بهانه انتشار کتاب «فتوژورنالیسم انتقادی: اخلاق و رویه‌های معاصر»* باحضور: 🔸*دکتر شهاب‌الدین عادل* 🔹*دکتر بهارک محمودی* 🔸*دکتر محمدمهدی مولایی* سه‌شنبه، 26 خرداد 1405 | ساعت 15 تا 17 دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی در نشست «فتوژورنالیسم؛ قاب‌بندی یا ثبت حقیقت» که به بهانه انتشار کتاب «فتوژورنالیسم انتقادی؛ اخلاق و رویه‌های معاصر» در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی برگزار شد، سه سخنران بر این نکته مشترک تأکید کردند که عکاسی و فتوژورنالیسم صرفاً ثبت مکانیکی واقعیت نیست، بلکه فرایندی مبتنی بر انتخاب، قاب‌بندی و بازنمایی است که در آن نگاه عکاس نقش تعیین‌کننده دارد. همچنین آنان مرز میان واقعیت، تفسیر و ساخت تصویر را مسئله‌مند و همواره محل چالش‌های اخلاقی و نظری دانستند. این نشست که به همت انجمن‌های علمی مدیریت رسانه و مطالعات ارتباطی برگزار شد، با سخنرانی بهارک محمودی، عضو هیئت علمی گروه روزنامه‌نگاری و مدیریت رسانه دانشگاه علامه طباطبائی، شهاب‌الدین عادل، عکاس، مستندساز و عضو هیئت علمی دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر و محمدمهدی مولایی، دانشیار گروه روزنامه‌نگاری و مدیریت رسانه دانشگاه علامه طباطبائی و با حضور دانشجویان همراه بود. در این برنامه، محمودی و مولایی به معرفی کتاب پرداختند و سپس شهاب‌الدین عادل به بررسی ماهیت فتوژورنالیسم و نسبت آن با واقعیت، زیبایی‌شناسی و اخلاق در عکاسی پرداخت. او تأکید کرد که عکاسی خبری در عمل حرفه‌ای، همواره میان ثبت واقعیت، انتخاب‌های زیبایی‌شناختی و محدودیت‌های اخلاقی در نوسان است. منبع: atna.atu.ac.ir/fa/news/22329 خبرنگار: آیدا آستانی #نشست_تخصصی #فتوژورنالیسم ادامه گزارش را در #پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات 👇 مطالعه کنید: https://ble.ir/irancscahub 🇮🇷 🆔 @irancsca
145
15
نشست تخصصی 🔶 *سایۀ الگوریتم‌ها بر آنتن: پیامدهای محتوای هوش مصنوعی مولد بر آینده رادیو و تلویزیون* ارائه‌دهنده: حمیدرضا حسن‌
نشست تخصصی 🔶 *سایۀ الگوریتم‌ها بر آنتن: پیامدهای محتوای هوش مصنوعی مولد بر آینده رادیو و تلویزیون* ارائه‌دهنده: حمیدرضا حسن‌پور دکتری آینده‌پژوهی و پژوهشگر رسانه 🔹* همراه با معرفی گروه #مطالعات_هومَص (هوش مصنوعی)* ⏰ زمان: دوشنبه، ۸ تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۴:۳۰ تا ۱۶:۳۰ 📍 مکان: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، طبقه اول، سالن انجمن‌های علمی، انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات 🇮🇷 🆔 @irancsca
158
16
هیئت‌های مذهبی؛ پیوند دین، جامعه و کنشگری اجتماعی مروری بر برخی پژوهش‌های انجام شده درباره هیئت‌های مذهبی (بخش دوم) جمع‌بندی از تحلیل کل این پژوهش‌ها می‌توان به چند نتیجه کلیدی دست یافت: 1. پویایی به جای ایستایی: هیچ‌یک از این پژوهش‌ها از هیئت‌ها به عنوان پدیده‌هایی ایستا و بدون تغییر یاد نمی‌کنند؛ بلکه همگی بر "تکوین و تحول" تأکید دارند. هیئت‌ها مدام در حال بازتولید خود (Re-invention) هستند تا با نیاز مخاطب (به‌ویژه جوانان) همسو شوند. 2. از مذهب به اجتماع: روند پژوهش‌ها نشان می‌دهد که هیئت‌ها از یک فعالیت صرفاً "عبادی" به سمت فعالیت‌های "جامعه‌شناختی" (رسانه‌ای، سیاسی، اقتصادی و روانی) حرکت کرده‌اند. 3. دوگانگی فرم و محتوا: در پژوهش‌های مربوط به جوانان، مشخص است که اگرچه «محتوا» (عاشورا و مفاهیم دینی) ثابت می‌ماند، اما «فرم» (شیوه برگزاری، موسیقی، نحوه ارتباطات) به‌شدت تحت تأثیر تکنولوژی و تغییرات فرهنگی تغییر می‌کند. 4. هیئت به مثابه پلتفرم اجتماعی: هیئت‌ها صرفاً محل سوگواری نیستند، بلکه پلتفرم‌هایی برای تولید گفتمان (سیاسی/اجتماعی) و ایجاد سرمایه اجتماعی (اعتماد/محبت/ارتباطات) محسوب می‌شوند. فهرست منابع - مطالعات جامعه شناختی و انسان شناختی مناسک عزاداری محرم، به کوشش جبار رحمانی - هیئت‌های عزاداری در جامعه‌ی ایران، جبار رحمانی - رسانه‌ی شیعه: جامعه‌شناسی آیین‌های سوگواری و هیئت‌های مذهبی در ایران ( با تاکید بر دوره‌ی پس از پیروزی انقلاب اسلامی)، محسن‌حسام مظاهری - "تاثیر شرکت در هیئت‌های مذهبی بر زیست دینی افراد"، پایان نامه فارسی، پژوهشگر: حقی، نعمت، استاد راهنما: ابوالقاسم فاتحی دهاقانی، استاد مشاور: ابراهیم اخلاصی - "تغییرات کارکردی هیئت‌های مذهبی در چهار دهه اخیر در شهر اراک"، پایان نامه فارسی، پژوهشگر: دولت‌آبادی‌فراهانی، حسین، استاد راهنما: ابوالقاسم فاتحی دهاقانی، استاد مشاور: صابر جعفری کافی آباد. - "عوامل موثر بر مشارکت در هیات های مذهبی (مورد مطالعه؛شهر ارومیه) "، پایان نامه فارسی، پژوهشگر: ‏احدی قاضیجهانی‏، ابوالفضل، استاد راهنما: ابوتراب طالبی، استاد مشاور: محمدتقی کرمی. - "مطالعه ارتباطات ميان فردی در هيئت‌های مذهبی"، پایان نامه فارسی، پژوهشگر: مصطفي صفرزاده لاكلايه، استاد راهنما: مسعود كوثري ؛ استاد مشاور: عبداله بيچرانلو - تبیین جامعه شناختی ظهور گفتمان سیاسی هیات های مذهبی ایران دهه 1340، مصطفی مهرآیین؛ علیرضا قبادی؛ فیروز راد - "هيئت‌های مذهبی جوانان (مطالعه‌ی موردی: «مجموعه‌ فرهنگی عاشوراييان» اصفهان)"، پایان‌نامه فارسی، پژوهشگر: محسن مظاهری؛ استاد راهنما: سارا شريعتی. #پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #بازخوانی_پژوهش‌ها #دین #هیئت‌های_مذهبی 🇮🇷 🆔 @irancsca https://ble.ir/irancscahub
299
17
هیئت‌های مذهبی؛ پیوند دین، جامعه و کنشگری اجتماعی مروری بر برخی پژوهش‌های انجام شده درباره هیئت‌های مذهبی (بخش اول) در ساختار اجتماعی و فرهنگی جوامع اسلامی، به‌ویژه در سنت شیعی، مناسک مذهبی صرفاً ابزاری برای بازنمایی باورهای کلامی و اعتقادی نیستند، بلکه بستری پویا برای تعاملات انسانی و اجتماعی محسوب می‌شوند. در این میان، «هیئت‌های مذهبی» به عنوان نهادهای سنتی و مردم‌نهاد، نقش کلیدی در شکل‌دهی به زیست‌جهان مؤمنان ایفا می‌کنند. این هیئت‌ها فراتر از یک تجمع برای عزاداری، بستری برای برقراری ارتباطات میان‌فردی، بازتولید ارزش‌های اخلاقی و ایجاد شبکه‌های حمایتی اجتماعی هستند. واقعه عاشورا، با تمام ابعاد تاریخی و معنایی خود، از یک واقعه تاریخی به یک «متن زنده» تبدیل شده است که در طی قرن‌ها، از طریق مناسک عزاداری، در بستر هیئت‌ها بازخوانی و بازتعریف می‌شود. این بازخوانی، از طریق «ارتباطات دینی» و «کنش‌های نمادین»، نه‌تنها هویت جمعی را تقویت می‌کند، بلکه می‌تواند به عرصه‌ای برای مشارکت‌های اجتماعی و حتی گفتمان‌های سیاسی بدل شود. هیئت‌ها با پیوند زدن عاطفه مذهبی به ساختارهای اجتماعی، از بازنمایی‌های سنتی تا هیئت‌های نوپدید جوانانه، همواره در حال تطبیق با نیازهای زمانه و تغییرات ساختاری جامعه بوده‌اند. در واقع، مطالعه هیئت‌ها، مطالعه‌ی چگونگی تجلی دین در بافتار جامعه و درک پویایی‌های قدرت، ارتباط و مشارکت در زیست‌جهان معاصر است. در این یادداشت که با کمک گرفتن از هوش مصنوعی نوشته شده است، مروری داریم بر برخی پژوهش‌هایی که از زوایای مختلف جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، علوم ارتباطات و مطالعات جوانان به بررسی پدیدارشناختی هیئت‌های مذهبی پرداخته‌اند. این پژوهش‌ها را می‌توان در چهار محور اصلی دسته‌بندی کرد که نشان می‌دهد تمرکز پژوهشگران از «توصیف مناسک» به سمت «تحلیل کارکردها و ساختارها» حرکت کرده است. ۱. محور جامعه‌شناسی مناسک و تغییرات تاریخی (Evolutionary & Ritualistic Approach) این دسته بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه آیین‌ها در گذر زمان تغییر می‌کنند و چگونه جامعه بر مناسک اثر می‌گذارد. • موضوعات اصلی: بررسی تغییرات مناسکی از دوره تاریخی تا معاصر، تفاوت‌های بین‌نسلی در عزاداری، و گذار از فرم‌های سنتی به فرم‌های جدید. • منابع مرتبط: ◦ کتاب مطالعات جامعه‌شناختی و انسان‌شناختی مناسک عزاداری محرم (تمرکز بر تغییرات فرهنگی و تفاوت‌های نسلی). ◦ کتاب رسانه‌ی شیعه اثر محسن حسام مظاهری (بررسی تطور مناسکی در دوره‌های مختلف تاریخ معاصر). ◦ پایان‌نامه دولت‌آبادی فراهانی (بررسی تغییرات کارکردی در بازه ۴ دهه اخیر). ۲ . محور کارکردها و انگیزه‌های مشارکت (Functionalism & Participation) در این بخش، پژوهشگران به دنبال پاسخ به این پرسش هستند که «چرا مردم در هیئت‌ها مشارکت می‌کنند؟» و «این مشارکت چه پیامدهایی دارد؟». • موضوعات اصلی: عوامل انگیزشی (تخلیه روانی، جایگاه اقتصادی، ضمانت بخشودگی)، کارکردهای فرا-آیینی (اجتماعی، اقتصادی، رسانه‌ای) و تغییر کارکرد از مذهبی صرف به کارکردهای اجتماعی. • منابع مرتبط: ◦ پایان‌نامه احدی قاضی‌جهانی (بررسی متغیرهای روان‌شناختی و اقتصادی بر مشارکت). ◦ پایان‌نامه دولت‌آبادی فراهانی (بررسی کارکردهای رسانه‌ای و اجتماعی هیئت‌ها). ۳. محور ارتباطات و ساختارهای درون‌گروهی (Communication & Social Capital) این محور به بررسی «کیفیت روابط» درون هیئت‌ها و نحوه شکل‌گیری سرمایه اجتماعی می‌پردازد. • موضوعات اصلی: ایجاد اعتماد و محبت، نقش هیئت‌ها در ایجاد شبکه‌های ارتباطی، و آسیب‌های ارتباطی (مانند اعتماد زودگذر به افراد ناشایست). • منابع مرتبط: ◦ پایان‌نامه صفرزاده لاکلایه و همکاران (تحلیل ارتباطات میان‌فردی و مقوله مرکزی «ارتباطات هیاتی»). ۴. محور هیئت‌ها، جوانان و گفتمان‌های سیاسی (Politics & Youth Engagement) این دسته از حساس‌ترین و پویاترین بخش‌هاست که به پیوند میان دین، نسل‌های جدید و سیاست می‌پردازد. • موضوعات اصلی: ظهور هیئت‌های نوپدید با مدل‌های مدرن برای جذب جوانان، و تبدیل هیئت‌ها به بستری برای تولید گفتمان‌های سیاسی در دوره‌های حساس تاریخی. • منابع مرتبط: ◦ پایان‌نامه محسن مظاهری (بررسی هیئت‌های جوانانه با رویکرد نظریه فرم‌های زیمل). ◦ مقاله مهرآیین و همکاران (تبیین ظهور گفتمان سیاسی هیئت‌ها در دهه ۴۰). ◦ کتاب محسن حسام مظاهری (گونه‌شناسی هیئت‌های سیاسی در دوره‌های جنگ و پس از جنگ). #پایگاه_دانش_انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات #بازخوانی_پژوهش‌ها #دین #هیئت‌های_مذهبی 🇮🇷 🆔 @irancsca https://ble.ir/irancscahub
275
18
این کتاب روایت مواجهه‌ی نویسنده با سرطان است، اما صرفاً کتابی درباره بیماری نیست. «هم‌نشینی با سرطان» تلاشی است برای روایت تجربه‌ی رنج، امید، مراقبت، دوستی، گفت‌وگو و معنای زندگی در روزگار دشوار. این کتاب به ما نشان می‌دهد چگونه می‌توان تجربه‌ای کاملاً شخصی را به تجربه‌ای عمومی و قابل فهم برای دیگران تبدیل کرد. درباره‌ی نویسنده هادی خانیکی از برجسته‌ترین استادان ارتباطات اجتماعی ایران، پژوهشگر علوم ارتباطات، کنشگر مدنی و از چهره‌های اثرگذار عرصه عمومی کشور است. نام او طی چند دهه‌ی گذشته با مفاهیمی چون گفت‌وگو، مدارا، سرمایه اجتماعی، جامعه مدنی و توسعه‌ی ارتباطات گره خورده است. خانیکی در مقام استاد دانشگاه، پژوهشگر و کنشگر اجتماعی همواره کوشیده است میان دانشگاه، رسانه، فرهنگ و جامعه پیوند برقرار کند و از گفت‌وگو به‌عنوان راهی برای تقویت همبستگی اجتماعی و کاهش شکاف‌های اجتماعی دفاع کند. اهمیت «هم‌نشینی با سرطان» به جایگاه نویسنده نیز بازمی‌گردد. در این کتاب، یکی از شناخته‌شده‌ترین صاحب‌نظران حوزه‌ی ارتباطات و جامعه مدنی ایران، تجربه‌ای عمیقاً شخصی را با همان نگاه انسانی، اجتماعی و گفت‌وگومحوری روایت می‌کند که سال‌ها در آثار و فعالیت‌های علمی و مدنی خود دنبال کرده است. از این رو، کتاب افزون بر روایت بیماری، تأملی در زندگی، ارتباط انسانی، امید، مسئولیت اجتماعی و امکان زیستن معنادار در شرایط دشوار است چرا این کتاب را منتشر می‌کنیم؟ در سال‌های اخیر، بیماری، فقدان، نااطمینانی و اضطراب به بخشی از تجربه‌ی مشترک بسیاری از ما تبدیل شده است. با این حال، کمتر کتابی توانسته است تجربه‌ی بیماری را از سطح روایتی شخصی فراتر ببرد و آن را به موضوعی برای تأملات فرهنگی، اجتماعی و حتی مدنی تبدیل کند. «هم‌نشینی با سرطان» از این منظر اثری کم‌نظیر است. هادی خانیکی در این کتاب هم تجربه‌ی زیسته خود را با خوانندگان در میان می‌گذارد و هم نشان می‌دهد چگونه رنج فردی می‌تواند با مسائل بزرگ‌تر زندگی جمعی، مسئولیت اجتماعی، امید مدنی و امکان گفت‌وگو در جامعه گره بخورد. این کتاب صرفاً خاطرات مواجهه با یک بیماری، خودیاری یا توصیه‌های درمانی نیست. آنچه این اثر را متمایز می‌کند، غنای فرهنگی، اجتماعی و فکری آن است. در صفحات کتاب، تجربه‌ی بیماری با ادبیات فارسی، شعر، فلسفه، علوم اجتماعی، ارتباطات، سیاست، تاریخ معاصر و زندگی روزمره ایرانیان پیوند می‌خورد و تصویری چندلایه از انسان و جامعه ایرانی پیش روی خواننده قرار می‌دهد. «هم‌نشینی با سرطان» را می‌توان روایتی از ایران امروز دانست که در آن زندگی فردی و زندگی جمعی، رنج شخصی و دغدغه‌های اجتماعی، امید فردی و مسئولیت مدنی در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند. مشارکت در طراحی مسیر زیست ما باور داریم مسیر زیست هر کتابی، اگرچه با انتشار آن آغاز می‌شود، اما آن‌چه به کتاب حیات اجتماعی می‌بخشد، گفت‌وگوها، نشست‌ها، نقدها، معرفی‌ها، تجربه‌های خواندن گروهی و شبکه‌ای از مشارکت‌های فرهنگی است که پیرامون آن شکل می‌گیرد. از همین رو، از همه‌ی علاقه‌مندان دعوت می‌کنیم در خلق مسیر زیست اجتماعی این کتاب مشارکت کنند و ایده‌های خود را برای معرفی، ترویج، خوانده‌شدن و گسترش گفت‌وگو پیرامون آن با ما در میان بگذارند. به‌ویژه مشتاق شنیدن پیشنهادهای افراد و گروه‌های زیر هستیم: کتاب‌فروشان روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای منتقدان و مروجان کتاب استادان دانشگاه و پژوهشگران پزشکان، پرستاران و فعالان حوزه‌ی سلامت فعالان مدنی، اجتماعی و سیاسی دانشجویان و نهادهای فرهنگی دانشجویی گروه‌ها و باشگاه‌های کتاب‌خوانی کتابخانه‌ها مراکز فرهنگی بیمارستان‌ها و مراکز درمانی و خانواده‌های بیماران و افرادی که تجربه‌ی بیماری یا مراقبت از بیماران را داشته‌اند. چه برنامه‌ها، نشست‌ها، پویش‌ها، فعالیت‌های رسانه‌ای، تجربه‌های کتاب‌خوانی یا ایده‌های خلاقانه‌ای می‌تواند به دیده‌شدن بیشتر این کتاب و شکل‌گیری گفت‌وگوهای تازه پیرامون موضوعات آن کمک کند؟ منتظر شنیدن ایده‌ها و پیشنهادهای شما هستیم تا با مشارکت یکدیگر، مسیر زیست اجتماعی این کتاب را طراحی کنیم. 🇮🇷 🆔 @irancsca
832
19
اطلاعیه‌ی ناشر هم‌نشینی با سرطان: رویارویی و رهایی دعوت به مشارکت در خلق مسیر زیست یک کتاب نشر اگر به‌زودی کتاب «همنشینی با س
اطلاعیه‌ی ناشر هم‌نشینی با سرطان: رویارویی و رهایی دعوت به مشارکت در خلق مسیر زیست یک کتاب نشر اگر به‌زودی کتاب «همنشینی با سرطان؛ روایت رویارویی و رهایی» نوشته هادی خانیکی را منتشر خواهد کرد، که از تجربه‌ای شخصی آغاز می‌شود، اما به پرسش‌هایی فراتر از زندگی فردی می‌رسد.
728
20
گفت‌وگویی برای آینده روزنامه‌نگاران دفتر توسعه آموزش رسانه بار دیگر میزبان جمعی از اساتید نام‌آشنای روزنامه‌نگاری بود؛ چهره‌ه+6
گفت‌وگویی برای آینده روزنامه‌نگاران دفتر توسعه آموزش رسانه بار دیگر میزبان جمعی از اساتید نام‌آشنای روزنامه‌نگاری بود؛ چهره‌هایی که هر کدام فصل‌هایی از تاریخ آموزش و دانش این حرفه را رقم زده‌اند. این دورهمی اما حال و هوای تازه‌ای داشت؛ بیش از آنکه یادآور گذشته باشد، نگاهی به آینده داشت. در این دورهمی صمیمی، حاضران درباره دغدغه‌های مشترکِ اهالی قلم گفتند؛ از تعدیل‌ها و دغدغه‌های معیشتی تا ضرورت بازنگری در شیوه‌های آموزش، و از چالش‌های نسل جدید خبرنگاران تا مسئولیت‌های حرفه‌ای رسانه‌ها. در فضایی همدلانه، همچنین ایده‌هایی برای تقویت پیوند میان نسل‌های مختلف روزنامه‌نگاری و برنامه‌هایی برای بهبود شرایط حرفه‌ای روزنامه‌نگاران مطرح شد. ایده‌هایی که محوریت آن پشتیبانیِ بیشتر از اهالی رسانه است که امید می‌رود به زودی خبرهای خوبی از درباره آن بشنوید؛ طرح‌هایی که این جمع، عزم خود را برای عملیاتی کردنشان جزم کرده است. این نشست با حضور مهدی فرقانی، علی‌اکبر قاضی‌زاده، فریدون صدیقی، محمدرضا نوروزپور، هادی خانیکی، سیدفرید قاسمی، یونس شکرخواه و اکبر منتجبی برگزار شد. @journalistsclub1
237