التیام روان🌱

ما فقط می‌توانیم کسی را ببخشیم که متوجه اشتباهاتش شده باشد. والدین لیدیا و مارت هیچ‌گاه خودشان را مقصر ندانستند و هیچ‌گاه رنج‌هایی را که به دختران‌شان تحمیل کردند متوجه نشدند. هیچ‌گاه کوچک‌ترین احساس پشیمانی نداشتند و هیچ تلاشی هم برای ترمیم نکردند. لیدیا از آن زمان روابطش را با مادرش آرام‌تر کرد، ولی نتوانست او را ببخشد. برخی از مادران بدرفتار اقدام به ترمیم می‌کنند، اما همۀ آن‌ها قادر به این کار نیستند. خشمی که از کودک‌شان دارند رهای‌شان نمی‌کند. کودک اغلب، به جای اینکه عصیان را انتخاب کند، سعی می‌کند والدش را ببخشد تا به این ترتیب، ازطریق مکانیسم انکار، دچار احساس گناه نشود. اگر کودکِ قربانی خیلی زود والدش را ببخشد، این خطر هست که خشونت و نفرتی که فرصتی برای بروز نیافته دور زده شود و نادیده گرفته شود. شما ممکن است در ظاهر ببخشید، اما بخشش واقعی تا زمانی که به اعمال والدین شما رسیدگی نشود، امکان ندارد و مطلوب هم نیست. پریمو لوی بد از تبعیدش نوشت: «نه! من هیچ‌کدام از گناهکاران را نمی‌بخشم. و هیچ‌گاه هم نخواهم بخشید، مگر اینکه آن افراد بیایند و در عمل ثابت کنند، نه با حرف و نه خیلی دیر، که امروز از اشتباهات‌شان آگاه هستند.» از کتاب روایت یک کودکی سخت نویسنده: لیلیان زیلبرستاین مترجم: حامد حکیمی #بخشش #التیام_روان #روان_درمانی_آنلاین @eltiiameravan http://www.instagram.com/eltiiamravan