اشـoshoـو
📈 Analytical overview of Telegram channel اشـoshoـو
Channel اشـoshoـو (@oshoi) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 19 885 subscribers, ranking 4 053 in the Religion & Spirituality category and 16 893 in the Iran region.
📊 Audience metrics and dynamics
Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 19 885 subscribers.
According to the latest data from 01 July, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -21 over the last 30 days and by -4 over the last 24 hours, overall reach remains high.
- Verification status: Not verified
- Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 8.56%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 4.66% reactions from the total number of subscribers.
- Post reach: On average, each post receives 1 702 views. Within the first day, a publication typically gains 926 views.
- Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 37.
- Thematic interests: Content is focused on key topics such as کس, خوراک, وقت, دیگری, چیز.
📝 Description and content policy
Channel description not provided.
Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 02 July, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Religion & Spirituality category.
Data loading in progress...
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 02 July | +7 | |||
| 01 July | +1 |
| 2 | زندگی را به مسئلهای برای حل کردن تبدیل نکن؛ آن را رازی برای زیستن بدان.
#اشو
@oshoi | 450 |
| 3 | عشق، خنده و مراقبه سه دروازهٔ ورود به جشن زندگی هستند.
#اشو
@oshoi | 620 |
| 4 | چرا باید زندگی را جشن گرفت، در حالی که جهان پر از رنج، بیماری، مرگ و مشکلات است. او پاسخ میدهد که این پرسش از ذهنی ناشی میشود که فقط نیمهٔ تاریک زندگی را میبیند.
زندگی ذاتاً یک جشن است و نیازی به دلیل بیرونی برای شاد بودن وجود ندارد. شادی زمانی پدید میآید که انسان از گذشته و آینده فاصله بگیرد و با تمام وجود در لحظهٔ اکنون حضور داشته باشد. نفس کشیدن، دیدن آسمان، شنیدن آواز پرندگان، شکوفه دادن گلها و حتی زنده بودن، خود بهتنهایی معجزهاند.
انسان به جای قدردانی از آنچه دارد، دائماً به دنبال چیزهایی است که ندارد؛ همین مقایسه، نارضایتی و رنج را میآفریند. وقتی ذهن خاموش شود و آگاهی جای آن را بگیرد، انسان زیباییهای سادهٔ زندگی را دوباره کشف میکند و احساس میکند تمام هستی در حال رقص و جشن است.
جشن گرفتن به معنای انکار رنج نیست. درد، مرگ و دشواریها بخشی از زندگی هستند، اما اگر تمام توجه انسان روی آنها متمرکز شود، زیبایی و شگفتی زندگی را از دست میدهد. از نگاه او، انسان آگاه هر دو جنبهٔ زندگی را میبیند، اما انتخاب میکند که سپاسگزار باشد.
جشن گرفتن یک عمل نیست، بلکه کیفیتی از آگاهی است. وقتی انسان خود را با جریان زندگی هماهنگ کند، شادی، عشق، خنده و آرامش بهطور طبیعی از درون او میجوشند و دیگر وابسته به شرایط بیرونی نخواهند بود.
#اشو
@oshoi | 568 |
| 5 | «میپرسی: “چه چیزی برای جشن گرفتن وجود دارد؟” من میگویم: چه چیزی برای جشن گرفتن وجود ندارد؟ همهچیز برای جشن گرفتن وجود دارد. هر لحظه آنقدر عظیم و شگفتانگیز است که اگر بیدار باشی، سرشار از وجد خواهی شد. نسیم میآید و در اطراف تو میرقصد، گلها میشکفند و عطرشان تو را فرا میگیرد، خورشید طلوع میکند، رنگینکمان در آسمان پدیدار میشود، اما تو در خوابی. هستی در هزاران شکل در حال آواز خواندن و رقصیدن است، اما تو حضور نداری.
تو چشم داری، اما نگاه نمیکنی. گوش داری، اما نمیشنوی. قلب داری، اما عشق نمیورزی. از کنار گل عبور میکنی، اما هرگز لحظهای در سکوت کنار آن ننشستهای تا با آن یکی شوی. زندگی از کنار تو میگذرد و تو فقط تماشاگر خوابآلود آن هستی.
اگر احساس میکنی چیزی برای جشن گرفتن نیست، دلیلش این نیست که زندگی فقیر است؛ دلیلش این است که آگاهی تو خاموش است. زندگی سرشار از زیبایی، عشق، موسیقی و راز است. فقط باید بیدار شوی.
مشکلات وجود دارند، من هرگز انکار نمیکنم. خارها هم هستند، اما در کنار هزار خار، یک گل نیز هست. انسان ناآگاه خارها را میبیند و گل را فراموش میکند؛ انسان آگاه گل را میبیند و حتی از وجود خارها نیز سپاسگزار است، زیرا ارزش گل را آشکار میکنند. جشن گرفتن یعنی انتخاب دیدن گل، نه انکار خارها.
زندگی یک بار سنگین نیست؛ یک موهبت است. آن را به تعویق نینداز. همین لحظه زندگی کن، همین لحظه عشق بورز، همین لحظه بخند و همین لحظه جشن بگیر. تنها انسان بیدار میتواند از زندگی لذت ببرد، زیرا او میبیند که تمام هستی در حال جشن است و خودش نیز بخشی از این جشن بیپایان است.»
#اشو
@oshoi | 554 |
| 6 | زندگی فرصت است، یک ضیافت است.
در آن جدی نباش!!
از این فرصت جدی نبودن لذت ببر، از اینکه زندگی را یک تفریح ببینی و از آن لذت ببرى غافل نشو.
زندگی از چیزهای کوچک تشکیل شده، ولی اگر یاد بگیری که از چیزهای کوچک لذت ببری آنوقت چیزهای معمولی فوق العاده میشوند، چیزهای زمینی و خاکی مقدس و عمیق میشوند.
دیانت چیزی نیست که تو را از زندگی و لذتهای آن قطع کند، بلکه خوشی تو را عمیقتر میسازد.
در واقع فقط یک انسان واقعاً بادیانت میتواند بخورد و بنوشد و خوش باشد.
ولی این صفت خوردن و نوشیدن و خوش بودن را همواره در مذمت و مخالفت با ماده گرایی و سرزنش افراد غیر مذهبی به کار برده اند.
ولی من به شما میگویم که:
ماده گراها هرگز نمیتوانند بخورند، بنوشند و خوش باشند؛ فقط افراد معنوی میتوانند، فقط انسان مراقبه گون میتوانند عمیقتر بیندیشند و عمیقتر ببینند.
آنوقت اسپاگتی، الهی میشود. آنگاه چه کسی نگران حرکت انرژی در چاکراها و کندالینی است؟
آنگاه چه کسی نگران باز شدن چشم سوم است؟
چه نیازی به چشم سوم هست؟
حتی همین دو چشم هم بسیار دردسرساز هستند و سه چشم دردسر بیشتری ایجاد میکند.
ولی انسانها بسیار ناهشیار و جدی هستند.
میتوانید این را در چهره ی قدیسان و این به اصطلاح ارواح عالی خودتان ببینید. همگی غمگین هستند، همگی عبوس و جدی هستند.
مانند گلهای نیلوفرین به نظر نمیرسند؛ مانند صخره ها هستند، تقریباً مرده، كاملاً گنگ و میانحاله هستند.
هیچ نشانی از هوشمندی و سرور در صورتشان نمیبینی، زیرا آنان از موقعیت هایی که هوشمندیشان را تیز کند فرار کرده اند. هوشمندی آنان پیوسته گرد و غبار جمع میکند، ولی آنان میپندارند که رضایت دارند و خداوند هم از آنان راضی است.
آنان فقط آن فرصت را از کف داده اند. فرصت جشن گرفتن زندگی را...
و خداوند از آنان سوال خواهد کرد، من به شما زندگی بخشیدم و شما از زندگی فرار کردید، زندگی من را انکار کردید، هدیه ی من را رد کردید. با من مخالف کردید.
جرج گرجیف عادت داشت جمله ای بسیار عجیب را بگوید، ولی فقط مردی مانند گرجیف است که میتواند حقیقت را کاملاً برهنه بیان کند. او میگفت، تمام قدیسان شما دشمن خدا هستند.
وقتی برای نخستین بار با چنین جمله ای برخورد میکنید، نمی توانید باور کنید. قدیسان و ضدیت با خدا !!؟
ولی حق با گرجیف است. او واقعاً منظور دارد، شوخی نمیکند قدیسان شما با خدا مخالف هستند. زیرا با زندگی مخالفند.
ولی من با زندگی مخالف نیستم، من عمیقاً عاشق زندگی هستم.
#اشو
@oshoi | 750 |
| 7 | #مراقبه_روزانه ۱۱ تیر
@oshoi | 678 |
| 8 | #عبادت_و_شادمانی
عبادت چون یک گل، و شادمانی چون بهار شکوفایی گلهاست
و با شکوفا شدن گلها رایحه ای بپا می خیزد. رایحه ای که در بند بود، رها می شود.
آنگاه که عبادت بدون هیچ تلاشی بگونه ای طبیعی و خود بخود جاری شود،
آنگاه که تو بدون هیچ دلیل معین شکر گزار شوی ...
بودن تو کافیست، وجود داشتنت برای لحظه ای کوتاه کافیست.
دست یافتن به آن رایحه، فتح اوج قله زندگی است. به کامروایی می رسی، خشنودی و رضایتی عمیق وجودت را فرا می گیرد.
دیگر به خانه رسیده ای.
#اشو
@oshoi | 681 |
| 9 | مراقبه شبانه 10 تیر
@oshoi | 967 |
| 10 | Homecoming
سفر به دورن خویش
مناسب برای آرامش
اثر:
Zbigniew Preisner
@oshoi | 909 |
| 11 | پیرو به دنبال امنیت است؛ شاگرد به دنبال حقیقت. پیرو میخواهد کسی مسئول زندگیاش باشد؛ شاگرد مسئولیت را میپذیرد. به همین دلیل، پیروان طعمهٔ مرشدان دروغین میشوند، اما جویندهٔ حقیقی بهآسانی فریب نمیخورد.
#اشو
@oshoi | 1 011 |
| 12 | کار استاد این نیست که تو را وابسته کند؛ کار او این است که تو را استادِ خودت کند. ذهن همیشه میخواهد به کسی تکیه کند، اما استاد واقعی این تکیهگاه را از تو میگیرد تا روی پای خودت بایستی. استاد فقط انگشتی است که به ماه اشاره میکند؛ نادان به انگشت میچسبد و ماه را فراموش میکند.
#اشو
@oshoi | 892 |
| 13 | انسان معمولاً زمانی به نصیحت کردن تمایل پیدا میکند که نتوانسته زندگی خودش را بهطور کامل بپذیرد. نصیحت کردن گاهی راهی برای فرار از نگاه کردن به مسائل درونی خود است.
میان «راهنمایی» و «نصیحت» تفاوت وجود دارد. #نصیحت از موضع «من میدانم و تو نمیدانی» صادر میشود؛ اما #راهنمایی، دعوتی است برای اینکه فرد خودش حقیقت را کشف کند.
هر انسان مسیر منحصربهفردی دارد. بنابراین نسخهای که برای یک نفر مفید بوده، ممکن است برای دیگری کاملاً نامناسب باشد. به همین دلیل، هیچ نسخهٔ عمومی برای زندگی وجود ندارد.
#یادگیری واقعی از #تجربهه_مستقیم حاصل میشود. انسان ممکن است بارها نصیحت بشنود، اما تا زمانی که خودش چیزی را تجربه نکند، آن دانسته به آگاهی تبدیل نمیشود.
اگر کسی واقعاً به دنبال حقیقت باشد، خودش سؤال خواهد کرد. در آن لحظه، پاسخ باید بهصورت پیشنهادی ارائه شود، نه بهعنوان فرمان یا قانون.
بسیاری از والدین، معلمان و رهبران، با نیت خیرخواهانه اما از طریق نصیحتهای مداوم، مانع رشد استقلال فکری دیگران میشوند. به باور او، آزادی برای اشتباه کردن، بخشی ضروری از رشد انسان است.
مؤثرترین شیوهٔ کمک به دیگران، تغییر دادن خود است. وقتی کیفیت زندگی، آرامش و آگاهی فرد افزایش پیدا کند، دیگران بهطور طبیعی از او الهام میگیرند و اگر نیاز داشته باشند، خودشان برای راهنمایی مراجعه خواهند کرد.
#اشو
برگرفته از سخنرانی اشو در مورد استاد بزرگ ذن تاهوی
@oshoi | 865 |
| 14 | نصیحت تنها چیزی است که همه میدهند و هیچکس نمیپذیرد؛ پس چرا خود را به زحمت بیندازید؟ همه از نصیحت کردن لذت میبرند، اما هیچکس آن را به کار نمیبندد، زیرا هرکس فکر میکند نصیحت برای دیگران است، نه برای خودش.
من از مردمم میخواهم که هرگز نصیحت نکنند، مگر آنکه از تجربه اصیل خودشان برخاسته باشد. حتی در آن صورت نیز فقط بگویند: “این تجربه من بوده است؛ لازم نیست برای تو هم درست باشد. خودت آزمایش کن. اگر هماهنگی و شادی بیشتری به زندگیات آورد، ادامه بده؛ اگر نیاورد، رهایش کن.”
انسانها با یکدیگر متفاوتاند؛ آنچه برای من داروست، ممکن است برای تو سم باشد. حتی وقتی انسان آگاه نصیحتی میکند، آن را فقط به صورت یک فرضیه مطرح میکند، نه یک حقیقت قطعی.
#اشو
برگرفته از سخنرانی در مورد استاد بزرگ ذن تاهوی
@oshoi | 867 |
| 15 | مراقبه روزانه 10 تیر
@oshoi | 825 |
| 16 | #سوال_از_اشو
اشو عزیز: خلأ چیست؟
چرا بودا از این واژه استفاده کرده است؟
#پاسخ
معمولاً ما درون دسته هایی از راه حل مشکلاتی که زیاد دوام نمی آورند قدم می زنیم. هر کسی این چنین است.
تو هزاران راه حل را برای مشکلاتی حمل می کنی که عمرشان کوتاه است.
ذهن شما سرشار از راه حل است.
و تو آن را دانش می نامی.
این از استعداد تو برای دانستن ممانعت می کند. این دانش نیست.
تمام راه حل هایی را که حمل می کنی، #رها_کن.
تمام پاسخ هایی را که حمل می کنی #رها_کن.
#فقط_ساکت_بمان.
و هر وقت پرسشی برخواست،
از میان سکوت، تو پاسخ را خواهی شنید.
آن پاسخ خواهد بود.
آن از سوی تو نخواهد آمد.
آن از سوی کُتُب مقدس نخواهد آمد.
آن از هیچ کجا نخواهد آمد.
آن از طرف هیچ کس خواهد آمد.
آن از خلأ درونیِ تو خواهد آمد.
مذاهبِ دیگر آن خلأ را خدا می نامند.
بودا اغلب بر واژۀ #خلأ تأکید کرده است.
آن بسیار بامعنی است.
زیرا وقتی تو واژۀ خدا را بکار می بری،
مردم شروع می کنند به این که خودشان را به واژه ی خدا بچسبانند.
سپس آنها عقایدی پیدا می کنند.
آنها می پرسند خدا شبیه چیست؟
تو نمی توانی بپرسی خلأ شبیه چیست_ یا می توانی؟
زمانی که واژۀ خدا را بکار می بری، شروع به پرسش می کنی
چگونه می توانم تصویری بسازم؟
چگونه می توانم یک معبد خلق کنم؟
چگونه پرستش کنم؟
چگونه نماز بخوانم؟
چه نامی به او بدهم؟
و آنگاه اسمها و تصاویر زیادی هستند.
آنگاه جنگ را در پی دارند.
به همین خاطر است که بودا بر واژۀ خلأ زیاد تأکید می کند.
زیرا آن واقعاً زیباست.
آن نمی گذارد هیچ بازی ای با آن شود.
آن به خودش اجازه نمی دهد به وسیله تو تباه شود.
اما اگر به درستی بفهمی:
#خلأ_یعنی_خدا،
#خدا_یعنی_خلأ
#اشو
@oshoi | 944 |
| 17 | مراقبه_شب
نهم تیر ماه
@oshoi | 1 073 |
| 18 | موسیقی بی کلام
آرامش بخش
شبتون رویایی🌹
@oshoi | 1 065 |
| 19 | هنر زندگی آن است که بدون عجله برای رسیدن، هر روز با تمام وجود برای رشد تلاش کنی و در عین حال، به زمان طبیعی شکوفایی اعتماد داشته باشی.
#اشو
@oshoi | 1 128 |
| 20 | «هر چیزی در زمان خودش اتفاق میافتد» درست است، اما همهٔ حقیقت نیست. اگرچه میوه در زمان مناسب میرسد، اما این به آن معنا نیست که بذر کاشته نشود یا از آن مراقبت نکنیم. رشد طبیعی زمان میخواهد، اما این زمان تنها زمانی به نتیجه میرسد که انسان سهم خود را انجام داده باشد.
صبر و بیصبری؛ دو نیروی ظاهراً متضاد هستند که سالک راه معنویت باید هر دو را همزمان در خود داشته باشد. اگر فقط صبور باشد، ممکن است به تنبلی و بیعملی گرفتار شود؛ و اگر فقط بیصبر باشد، دچار اضطراب و رنج خواهد شد. تعادل میان این دو است که انسان را در مسیر نگه میدارد.
بذر برای شکوفا شدن، اشتیاقی عمیق به رشد دارد؛ همین اشتیاق باعث میشود زنده بماند و منتظر باران بماند. اما در عین حال، میداند که نمیتواند فصل باران را جلو بیندازد. بنابراین با امید و انتظار زندگی میکند، بیآنکه زمان را به زور تغییر دهد.
انسان نیز باید چنین باشد؛ مشتاق رشد، اما آرام؛ امیدوار، اما بدون تنش. اشتیاق، انسان را بیدار نگه میدارد و صبر، آرامش او را حفظ میکند. اگر یکی از این دو از بین برود، یا انسان فرسوده میشود یا انگیزهٔ زندگی را از دست میدهد.
در مسیر معنوی نباید میان این دو یکی را انتخاب کرد. زندگی پر از تضادهایی است که در حقیقت مکمل یکدیگرند. هنر زندگی آن است که صبر و بیصبری را چنان در کنار هم قرار دهیم که مانند دو نت، موسیقی زیبایی در قلب انسان بیافرینند.
#اشو
@oshoi | 1 048 |
Available now! Telegram Research 2025 — the year's key insights 
