فلسفه و جامعه‌شناسی

«کانت» در دوره‌ای بسیار جالب توجه در تاریخ یعنی دوره‌ای که آن را با نام «عصر روشنگری» می شناسیم، به خلق اثر پرداخت. «امانوئل کانت» در سال 1724 در شهر «کُنیگسبرگ» متولد شد؛ شهری که در آن زمان بخشی از پادشاهی «پروس» بود و اکنون به روسیه تعلق دارد. والدین «کانت»، زندگی ساده ای داشتند و پدرش، سازنده ی زین اسب بود. «کانت» هیچ وقت پول زیادی در اختیار نداشت و از همین رو، خودش نیز زندگی به نسبت ساده ای را تجربه کرد. تا دهه ی ششم زندگی «کانت» طول کشید تا او به یک استاد دانشگاه با درآمد کافی تبدیل شود و میزانی نسبی از رفاه را تجربه کند خانواده ی او، کاملا مذهبی و به شدت چارچوب‌مدار بودند. «کانت» بعدها در زندگی خود، باورهای مذهبی مرسوم و مشخصی نداشت اما از این نکته کاملا آگاه بود که مفهوم مذهب، تا چه اندازه به والدینش کمک کرده بود تا با سختی های زندگی خود مواجه شوند و کنار آیند—و همینطور می دانست مذهب تا چه میزان می توانست در به وجود آوردن انسجام اجتماعی مورد استفاده قرار بگیرد. «کانت» شخصیتی بسیار اجتماعی داشت و برخی از همکارانش زمانی از او انتقاد می کردند که در مهمانی های بیش از اندازه زیادی حضور می یافت! او در سال 1804، در هشتاد سالگی و در همان شهر «کُنیگسبرگ» از دنیا رفت، در حالی که در زمان حیاتش نیز، زمان اندکی را خارج از شهر زادگاهش سپری کرده بود این که جهان در شر فرو رفته است، شِکوه ای است به قدمت تاریخ، به قدمت هنر شاعری و در واقع به قدمت قدیمی ترین اشعار پیشوایان دینی. همه قبول دارند که آغاز جهان خیر است: جهان از یک عصر طلایی، از یک زندگی بهشتی یا از یک حیات سعادتمند در جامعه ی موجودات آسمانی آغاز شده است. اما همه ابراز می کنند که این سعادت همچون رویایی به زودی محو شد و فرو افتادن انسان در شر (شر اخلاقی که همواره شر طبیعی را همراه آورده است) سرعت بیشتری یافته است به طوری که اکنون (و این «اکنون» هم به قدمت تاریخ است) ما در آخر زمان زندگی می کنیم و آخرین روزها و پایان جهان پیش روی ما است؛ و در بعضی مناطق هندوستان، خدای ویرانگر جهان موسوم به Ruttren ابتدا به نام خدای حافظ جهان Wischnu مورد پرستش بود اما سپس مقام و منصب خود را که از خالق جهان Brahma دریافت کرده بود، از دست داد و قرن هاست که به موجودی پست و بی ارزش تبدیل شده است.—از کتاب «دین در محدوده عقل تنها» @Philosophy_files