پایدِیا

🔍 شاید یکی از پرسش‌های مهم زمانه‌ی ما این باشه که : انسان برای چی زندگی می‌کنه، وقتی تقریباً همه‌چیز بر اساس کارکرد و فایده‌اش سنجیده می‌شه؟ وقتی آدم رو بیشتر با شغل، نقش و میزان بهره‌وری‌اش می‌شناسیم، کم‌کم رنج، عشق، تردید، خیال و جست‌وجوی معنا از زندگی کنار می‌رن. شاید کم‌رنگ شدن فلسفه، ادبیات، تاریخ و جامعه‌شناسی در جامعه‌ی ما هم بی‌ارتباط با همین اتفاق نباشه؛ علوم انسانی درباره‌ی چیزی حرف می‌زنن که به‌سادگی نمی‌شه اندازه‌اش گرفت: خودِ انسان. فلسفه ما رو با پرسش روبه‌رو می‌کنه، ادبیات تجربه‌ی دیگری رو پیش چشممون می‌ذاره، تاریخ حافظه‌مون رو زنده نگه می‌داره و جامعه‌شناسی کمک می‌کنه بفهمیم در چه جهانی داریم زندگی می‌کنیم. شاید تنهاییِ امروز علوم انسانی در کشورمون، فقط تنهایی چند رشته‌ی دانشگاهی نباشه؛ تنهاییِ پرسشی باشه که هنوز درباره‌ی انسان داریم. تنهاییِ کسی باشه که هنوز اصرار داره که باید خودِ انسان رو جدی گرفت. و اگر خودِ انسان به حاشیه بره، علومی هم که درباره او هستن به حاشیه می‌رن و باز، اگر انسان رو از یاد ببریم، این همه چیزی که ساخته‌ایم، در نهایت برای چه کسی خواهد بود؟ #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo