پایدِیا

سکانسی از فیلم "نام گل سرخ" محصول ۱۹۸۶ ، ساخته: ژان ژاک آنو ------------------------------ دیالوگِ این سکانس می‌تونه مدت‌ها آدم رو به فکر فرو ببره. استاد می‌گه: " گوژپشت، زمانی یک مرتد بود"، در واقع داره هشدار می‌ده که خیلی‌ها با نیت بد وارد افراط‌گرایی نمی‌‌شن؛ حتی با شوق رسیدن به حقیقت قدم برمی‌دارن. بعد می‌گه: "فاصله‌ی کوتاهی بین رؤیای سرمست‌کننده و جنونِ گناه‌آلود وجود دارده". می‌خواد بگه، مشکل در برخی از جنبش های مذهبی، شور و ایمان نیست؛ مشکل از جایی شروع می‌شه که نقد، پرسشگری و تعادل عقلانی کنار گذاشته می‌شه. از اون لحظه به بعد، حقیقت‌جویی کم‌کم جاشو به تعصب می‌ده و انسان خیال می‌کنه ،حقیقت رو تمام و کمال در اختیار داره. وخطرناک‌ترین لحظه، وقتی نیست که هنوز حقیقت را پیدا نکرده‌ایم؛ بلکه وقتیه که هیچ احتمالی نمی‌دیم که ممکنه بخشی از حقیقت رو نفهمیده باشیم، یقینِ بی چون و چرا داریم و نقد و پرسش‌گری رو بی معنا می‌دونیم. #علیرضا_اسماعیلی @PaideiaPhilo