2 833
订阅者
+624 小时
+17 天
+5930 天
正在加载数据
吸引订阅者
十一月 '2611月 '26
十一月 '26
+22
在6个频道中
十月 '26
+114
在24个频道中
Get PRO
九月 '26
+95
在17个频道中
Get PRO
八月 '26
+148
在19个频道中
Get PRO
七月 '26
+320
在36个频道中
Get PRO
六月 '26
+228
在39个频道中
Get PRO
五月 '26
+112
在23个频道中
Get PRO
四月 '260
在1个频道中
Get PRO
三月 '260
在0个频道中
Get PRO
二月 '26
+104
在20个频道中
Get PRO
一月 '26
+103
在34个频道中
Get PRO
十二月 '25
+107
在28个频道中
Get PRO
十一月 '25
+179
在28个频道中
Get PRO
十月 '25
+154
在33个频道中
Get PRO
九月 '25
+166
在25个频道中
Get PRO
八月 '25
+186
在44个频道中
Get PRO
七月 '25
+183
在19个频道中
Get PRO
六月 '25
+121
在32个频道中
Get PRO
五月 '25
+144
在26个频道中
Get PRO
四月 '25
+199
在28个频道中
Get PRO
三月 '25
+208
在36个频道中
Get PRO
二月 '25
+84
在18个频道中
Get PRO
一月 '25
+105
在18个频道中
Get PRO
十二月 '24
+111
在35个频道中
Get PRO
十一月 '24
+159
在30个频道中
Get PRO
十月 '24
+230
在30个频道中
Get PRO
九月 '24
+167
在40个频道中
Get PRO
八月 '24
+163
在29个频道中
Get PRO
七月 '24
+142
在28个频道中
Get PRO
六月 '24
+127
在23个频道中
Get PRO
五月 '24
+155
在19个频道中
Get PRO
四月 '24
+186
在29个频道中
Get PRO
三月 '24
+118
在23个频道中
Get PRO
二月 '24
+45
在8个频道中
Get PRO
一月 '24
+143
在19个频道中
Get PRO
十二月 '23
+159
在12个频道中
Get PRO
十一月 '23
+79
在10个频道中
Get PRO
十月 '23
+48
在3个频道中
Get PRO
九月 '23
+55
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+46
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+111
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+29
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+66
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+57
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+48
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+21
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+14
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+7
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+13
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+43
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+40
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+60
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+276
在0个频道中
| 日期 | 订阅者增长 | 提及 | 频道 | |
| 09 十一月 | +1 | |||
| 08 十一月 | +7 | |||
| 07 十一月 | +1 | |||
| 06 十一月 | +1 | |||
| 05 十一月 | +4 | |||
| 04 十一月 | +1 | |||
| 03 十一月 | +3 | |||
| 02 十一月 | +2 | |||
| 01 十一月 | +2 |
频道帖子
باید یه مقالهٔ فارسی از رساله‌م استخراج کنم. ایده‌ش رو هم دارم ولی اصلاً به دلم نمی‌شینه. اعتباری که مقالات ISI چه داخل و چه خارج ایران دارن باعث می‌شه دلت نخواد فارسی بنویسی چون آخر به این نتیجه می‌رسی که اتلاف وقت بوده؛ به‌خصوص اگه بخوای خارج از این جغرافیا هم پیشرفت کنی.
#PhDemonium
| 2 | می‌گن که دوست واقعی اونیه که بتونه حقایق رو هرچند تلخ بهت بگه اما متاسفانه من نمی‌تونم از کسی که بهم نزدیکه و جیک‌وپوکمو می‌دونه بپذیرم که یه صفت تلخ بهم نسبت بده. اینطوری بودن جالب نیست، می‌دونم ولی خب فعلاً نتونستم با این موضوع کنار بیام. | 91 |
| 3 | این دومین کتابیه که چون نمی‌خوام به‌طور جدی به رویدادهای زندگی فکر کنم می‌خونمش. جالبه. | 255 |
| 4 |  بله، جدی. کاش من هم خیالم نبود.
#کتاب_ماه
#خون‌بر‌برف | 269 |
| 5 | یه وقت‌هایی فکر می‌کنم حضور آدم‌هایی که می‌تونی اتفاقات کوچیک زندگی رو هم باهاشون شریک بشی چه نعمتیه. مثلاً یکی که وقتی از یه مسیر رد می‌شه و آسمون قشنگه، عکسش رو برات بفرسته. یکی که یه جمله از کتابی رو که می‌خونه برای تو هایلایت کنه. یکی که وسط روز کاریش یه چیز خنده‌دار می‌بینه و یادت بیفته. این‌ها شاید به‌تنهایی هیچ اهمیتی نداشته باشن ولی یه جورهایی به آدم اطمینان می‌دن که حتی وقتی هیچ اتفاق خاصی هم نمیفته توی جهان کسی حضور فعال داره. | 1 797 |
| 6 | صبح که می‌رفتم، هوا گرفته و بارونی بود. بارون که چه عرض کنم، سیل می‌بارید. عصر که برمی‌گشتم، آسمون صاف شده بود و آفتاب کم‌جون پاییزی خودش رو نشون می‌داد. عاشق نورم. نمی‌دونم چه چیزی توی نور هست که حتی وقتی خسته‌‌م، حتی وقتی روز چندان خوبی هم نداشته‌م، می‌تونه این‌طور حالم رو عوض کنه. | 344 |
| 7 | عاشق اون لحظه‌م که بالاخره یه چیزی رو یاد می‌گیرم که مدت‌ها براش وقت گذاشتم، تلاش کردم و بارها از نفهمیدنش کلافه شدم. یه جور رضایت عمیق توی این لحظه هست. | 424 |
| 8 | برای باران امروز، که چون مادری مهربان، با ما به مِهر و عطوفت سخن گفت. | 7 |
| 9 | بارون تازه قطع شده. خیابون‌ها هنوز خیسن، برگ‌ها به آسفالت چسبیدن و از لبهٔ بالکن بعضی از ساختمون‌ها هنوز قطره‌های آب می‌چکه. هوا خنک شده. یه سوز آرومی داره که گونه‌هاتو صورتی می‌کنه. ماشین‌ها از روی آب‌های جمع‌شده، با احتیاط رد می‌شن. ابرها هنوز تمام آسمون رو پوشوندن و نور کم‌جونی از لابه‌لاشون به شهر می‌رسه. | 458 |
| 10 | به همکارم گفته بودم از یکی از کارهای کلاسیش برام عکس بگیره. ایده‌ش رو خیلی دوست داشتم و می‌خواستم یه کم تغییرش بدم و توی کلاس خودم اجراش کنم. حالا نه‌تنها عکس اون کار رو فرستاده، بلکه هر کاری که انجام می‌ده رو هم فیلم می‌گیره و برام می‌فرسته. می‌گه «خوشم اومد کارم به چشم اومده». راست می‌گه. همیشه هم اینجوری نیست که سعی کنی منبع رضایتت از تدریس رو درون خودت پیدا کنی. یه جایی هم نیاز داری که یکی ببینه. ببینه چقدر فکر کردی، چقدر وقت گذاشتی، چقدر برای خلاق بودن تلاش کردی. یک‌وقت‌هایی همین که یکی متوجه بشه و بگه «دیدم» بخش مهمی از لذت کاره. نه برای اینکه تأییدت کنه ها، برای اینکه بدونی این همه تلاش، جایی بیرون از ذهن خودت هم دیده شده. | 442 |
| 11 | هشتگ #PhDemonium رو هم برای پست‌های مربوط به روزهای دکتری انتخاب کردم. ترکیبی از PhD و Pandemonium، به معنای آشوب و هرج‌ومرج! دیدم با اینکه بخش زیادی از روزهام درگیر دکتری و آشوب‌های ریز و درشتشه، کمتر ازش می‌نویسم. گفتم شاید وقتشه که بیشتر از این جهان پرهیاهو بگم. | 430 |
| 12 | زمستون پارسال برای پروژه‌ای، پروپوزال فرستاده بودم. داورها یکسری کامنت گذاشتن و استادم هم کامنتها رو فوروارد کرده بود. من اما در کمال آرامش نشسته بودم و چای کرکم رو می‌خوردم. اصلاً هم نمی‌خواستم تا مدتی سراغ کار برم. یک‌دفعه به خودم گفتم «حالا یه تلاشی هم بکن ببین بدون اینکه لپ‌تاپ باز کنی می‌تونی اصلاحات رو اعمال کنی؟» و تا جایی که می‌شد کار رو پیش بردم. به خودم هم گفتم «دیگه سراغش نرو تا شنبه» ولی فوقع ما وقع. زندگی خاورمیانه‌ای غیرقابل پیش‌بینیه، تو هم یه حرکت رونالدویی توی آستینت داشته باش. شاید یه روز وسط چای کرک خوردن به کارت اومد. | 428 |
| 13 | یک‌جایی از تحصیل هست که می‌دونی باید بشینی کار کنی ولی حوصله نداری. یعنی چون مدت تحصیلت کِش میاد (توی دکتری طبیعیه) حس کار رو از دست می‌دی و به «امروز نشه، فردا می‌شه» پناه می‌بری. ولی باید بگم امروز تونستی همون دو خط رو بنویس، شاید فردا اینترنت نباشه.
#PhDemonium | 416 |
| 14 | دیروز نشسته بودم و داشتم به روز دفاعم فکر می‌کردم. همین باعث شد بلند شم و دو خط به فصل چهارمم اضافه کنم (کاش دیگه واقعاً مقید به اصل «آهسته و پیوسته» بشم).
#PhDemonium | 405 |
| 15 |  به قول پابلو نرودا
«به هیچ‌کس ماننده نیستی
بس که دوستت دارم ...» | 417 |
| 16 |  +9بارون می‌بارید و من برای چند ساعت میون جهان‌های رنگین گم شده بودم.
📍موزهٔ هنرهای معاصر | 525 |
| 17 |  +2没有文字... | 1 |
| 18 |  没有文字... | 374 |
| 19 | رویا می‌بافم تا زمانی که نخی وجود داشته باشه. | 351 |
| 20 | توی اتاق اساتید که وارد می‌شی، معمولاً هرکی سرش به کار خودشه. کسی حتی سرش رو بالا نمیاره که ببینه کی وارد شده. چند هفته‌ای هست که من هر بار وارد اتاق می‌شم، بلند سلام می‌کنم و روز بخیر می‌گم. بین کلاس‌ها هم بهشون خدا قوت می‌گم (اینو از یه خانم دیگه‌ای یاد گرفتم که چندباری بیشتر ندیدمش ولی انرژیش تاثیر خوبی روم گذاشت). تقریباً همه جواب می‌دن به‌جز یک آقا که خیلی هم خودش رو صاحب فکر می‌دونه. این هفته اما هر بار که وارد اتاق شدم، اون‌ها بودن که باهام خوش‌وبش می‌کردن. حتی موقع چای خوردن بهم خوراکی تعارف کردن. اتفاق خاصی نیست ها ولی تغییر رفتارشون برام جالبه. این سلام‌های مکرر، من رو از یک آدمِ صرفاً حاضر توی اتاق به کسی تبدیل کرده که حضورش به چشم میاد. | 458 |
