ندانستم

الان که فکرش رو می‌کنم من همیشه عاشق بودم، حتی وقتی که هیچ‌کس توی زندگی‌م نبود، شلخته و دست و پا شکسته عاشق یه چیزی بودم. ظرف عشق همیشه باهام بوده، این ظرف یه وقت‌هایی پر شده، یه موقع‌هایی هم خالی باقی مونده. شده که نتونسته باشم به مقدار کافی عشق بریزم توی ظرف، سرریز شده باشه و ریخته باشه، شده که از روی تنهایی و نادونی به زور و زورچپونی عشق رو جا داده باشم توی ظرف و‌ حیف و میلش کرده باشم، از اون‌طرف هم پیش اومده که گاهی ظرف فقط تا نصفه پر شده باشه. هنوزم عاشقی رو درست بلد نیستم اما ظرفش هیچ‌موقع از دستم نیفتاد، هیچ‌وقت نذاشتم این ظرف بشکنه.