ندانستم

روح بیچاره‌م همیشه حین فرار کردن از خودم اسیر میشه. هزار بار از اعماق سیاهچاله وجودم تونل کندم تا از این چیزی که هستم فرار کنم اما هر بار درست در لحظه رها شدن، توسط هیولایی که در من زندگی می‌کنه به اسارت گرفته شدم. حس آدمی رو دارم که دست‌هاش و دهنش رو بستن و جلوی چشمش قاب عکسی که دوسِش داشته رو شکستن و خونه‌ش رو به آتیش کشیدن.