Вже доступно! Дослідження Telegram за 2025 — головні інсайти року 
1 610
Підписники
+124 години
+57 днів
+730 день
Триває завантаження даних...
Схожі канали
Хмара тегів
Вхідні та вихідні згадування
---
---
---
---
---
---
Залучення підписників
червень '26
червень '26
+38
в 1 каналах
травень '26
+6
в 0 каналах
Get PRO
квітень '26
+2
в 0 каналах
Get PRO
березень '26
+2
в 0 каналах
Get PRO
лютий '26
+41
в 3 каналах
Get PRO
січень '26
+21
в 2 каналах
Get PRO
грудень '25
+92
в 3 каналах
Get PRO
листопад '25
+42
в 2 каналах
Get PRO
жовтень '25
+55
в 1 каналах
Get PRO
вересень '25
+39
в 1 каналах
Get PRO
серпень '25
+51
в 2 каналах
Get PRO
липень '25
+59
в 1 каналах
Get PRO
червень '25
+41
в 0 каналах
Get PRO
травень '25
+57
в 0 каналах
Get PRO
квітень '25
+70
в 1 каналах
Get PRO
березень '25
+39
в 2 каналах
Get PRO
лютий '25
+62
в 1 каналах
Get PRO
січень '25
+55
в 3 каналах
Get PRO
грудень '24
+74
в 1 каналах
Get PRO
листопад '24
+52
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '24
+71
в 1 каналах
Get PRO
вересень '24
+33
в 3 каналах
Get PRO
серпень '24
+63
в 1 каналах
Get PRO
липень '24
+28
в 3 каналах
Get PRO
червень '24
+12
в 1 каналах
Get PRO
травень '24
+13
в 1 каналах
Get PRO
квітень '24
+7
в 0 каналах
Get PRO
березень '24
+11
в 0 каналах
Get PRO
лютий '24
+5
в 0 каналах
Get PRO
січень '24
+6
в 0 каналах
Get PRO
грудень '23
+8
в 1 каналах
Get PRO
листопад '23
+19
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '23
+22
в 0 каналах
Get PRO
вересень '23
+13
в 0 каналах
Get PRO
серпень '23
+15
в 0 каналах
Get PRO
липень '23
+18
в 0 каналах
Get PRO
червень '23
+25
в 0 каналах
Get PRO
травень '23
+21
в 0 каналах
Get PRO
квітень '23
+10
в 0 каналах
Get PRO
березень '23
+7
в 0 каналах
Get PRO
лютий '23
+18
в 0 каналах
Get PRO
січень '23
+20
в 0 каналах
Get PRO
грудень '22
+29
в 0 каналах
Get PRO
листопад '22
+9
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '22
+16
в 0 каналах
Get PRO
вересень '22
+56
в 0 каналах
Get PRO
серпень '22
+162
в 0 каналах
Get PRO
липень '22
+268
в 0 каналах
Get PRO
червень '22
+218
в 0 каналах
Get PRO
травень '22
+913
в 0 каналах
Get PRO
квітень '22
+433
в 0 каналах
Get PRO
березень '22
+518
в 0 каналах
Get PRO
лютий '22
+66
в 0 каналах
Get PRO
січень '22
+61
в 0 каналах
Get PRO
грудень '21
+646
в 0 каналах
Get PRO
листопад '21
+238
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '21
+361
в 0 каналах
Get PRO
вересень '21
+271
в 0 каналах
Get PRO
серпень '21
+304
в 0 каналах
Get PRO
липень '21
+120
в 0 каналах
Get PRO
червень '21
+1 379
в 0 каналах
Get PRO
травень '21
+593
в 0 каналах
Get PRO
квітень '21
+686
в 0 каналах
| Дата | Залучення підписників | Згадування | Канали | |
| 22 червня | +1 | |||
| 21 червня | +3 | |||
| 20 червня | +2 | |||
| 19 червня | +2 | |||
| 18 червня | +3 | |||
| 17 червня | +1 | |||
| 16 червня | +2 | |||
| 15 червня | +1 | |||
| 14 червня | +1 | |||
| 13 червня | +1 | |||
| 12 червня | +2 | |||
| 11 червня | +3 | |||
| 10 червня | +1 | |||
| 09 червня | +2 | |||
| 08 червня | +2 | |||
| 07 червня | +2 | |||
| 06 червня | +2 | |||
| 05 червня | +1 | |||
| 04 червня | +2 | |||
| 03 червня | +2 | |||
| 02 червня | +1 | |||
| 01 червня | +1 |
Дописи каналу
| 2 | کانال سرنوشت بدنوشت
@nemt2 | 28 |
| 3 |  Немає тексту... | 31 |
| 4 |  دوستان
خسته نباشید همگے
از اینڪه تا این ساعت از شب مارو با نگاههاے قشنگتون همراهے ڪردید متشڪرم 🙏
مفتخریم که همراه ما هستید
تا روز دیگر و همراهی دیگر همگے رو ب خداے بزرگ میسپاریم
تا درودے دیگر بدرود...
شبتون بخیر عزیزان.....
❤️🎁❤️ | 28 |
| 5 |  کانال ما بهترینها♥️ چون شما عضوش
هستید 🩵🩵 | 27 |
| 6 | اخه دنیای منی❤️ش منی❤️
به کی بگممال منی❤️❤️
همدل 💕 هم نفس 😍 | 20 |
| 7 |  ❤️❤️00:00❤️❤️
❤️صفر عاشقی❤️
مینویسی مرا
واژه به واژه
میخوانم تو را
دیوان به دیوان
مینوسی ام ذوب میشوم
میخوانمت آتش میگیرم
و این یعنی تعادل
یعنی تو
یعنی عشق♥️
♡♡:♡♡ | 21 |
| 8 |  ♥️♥️:♥️♥️
💋 👫صفر👫عاشقی💋
❣تقدیم به کسی که نامش در
❣زندگی من
❣یادش در اندیشه ی من
❣عشقش در قلب من
❣و دیدارش دراین
❣ساعت👈❤️❤️:❤️❤️
❣آرزوی من است
❤️❤️❤️ | 20 |
| 9 | #در بلندایٍ نیاز
#پارت -30🍃🌻
تیکه پارت کنه که دیگه از اون تن خوشکلت چیزی نمیمونه!
از اتاق بیرون رفت و خودم را روی تخت انداختم؛ بالش دیگری را
برداشتم و جیغ ها و مشت ها و دقه دلی ام از ان مردک قلدرِ نفرت انگیز
چندش را بر سر بالش بی نوا خالی کردم.
چه غلط هایی میکرد این بی خاصیت؟
میخواهد مرا به زور وادار به ازدواج کند؟
زهی خیال باطل.
انگار یادش رفته بود من دیگر ان کودک هشت ساله نیستم!
همراز و محبوبه وارد اتاق شدند و همراز کنارم روی تخت نشست:
- ابجی خوبی؟ اصلا معلومه این چی میگه واسه خودش؟
- خودتم داری میگی همراز...واسه خودش یه چیزی میگه!
محبوبه دخالت کرد:
-چیشد یهو...بحث ازدواج از کجا اومد وسط ؟
نیم نگاهی نثارش کردم:
- داشت تو اصطبل با یه دختره حرف میزد..راجب ازدواج و شرایطش...طاقت نیاوردم رفتم به دختره گفتم این زن داره و تورو واسه بچه میخواد دختره هم گذاشت رفت... اینم رم کرد از لجش اینکارو کرد.
محبوبه به رون پایش ضربه ای زد:
- خدامرگم بده این چه کاری بود تو کردی...اگه از لجش اینجوری کرده
که وامصیبتا...تو نمیدونی این لج کنه دیگه از خر شیطون پایین بیا نیست؟
ارنجم را روی زانوانم گذاشتم و سرم را میان دستانم گرفتم:
- هرچقدر دلش میخاد لج کنه...انگار اینجا پشت کوهه که دخترو به زور
عقد کنن...تا من نخوام هیچ غلطی نمیتونه بکنه.
- اینا خانواده نیک منشن...تو نمیدونی اینا چقدر قدرت دارن...عقد کردن
تو اسون ترین کارِ براشون!
همراز دستش را روی شونه ام گذاشت:
- چرا سر به سرش گذاشتی ابجی ؟
-خواستم یکم دلم خنک شه...خواستم عقده این چند سالو خالی کنم سرش.
محبوبه دوباره نطق کرد:
- حالا خنک شد دلت؟؟ باز اتیش زدن به جیگرت که !
با خشم نگاهی حواله اش کردم:
- واسه شما که بد نمیشه...دخترت میشه عروس نیک منشا شمام از اونور
حالشو میبری.
کمی دلخور نگاهم کرد؛ و بعد سری به معنای تاسف برایم تکان داد :
- من میرم با ماهرخ حرف بزنم...توام این اخلاق گندتو یکم درست کن.
از در اتاق خارج میشود و همراز کمی به من نزدیکتر مینشیند:
- من...من واقعا متاسفم...ببخشید ...ابجی...
نگاهی کلافه خرجش کردم:
- تو چرا متاسفی...چی میگی همراز ؟
- من گیر دادم که باید بیای...اگه نمیگفتم بیا اینجوری نمیشد.
- تقصیر تو نیست...خودم بچه بازی در اوردم.
حرفهای سبحان در ذهنم طنین انداز شد؛ به طرفش برگشتم:
- همراز؟
- جونم ابجی؟
- تو چرا به من نگفته بودی؟!
- چیو؟
شماتت بار نگاهش کردم:
- قضیه میلاد ر و...
چشم هایش از بهت پر و گونه هایش به انی سرخ شد؛ سر پایین انداخت:
-ابجی...کی بهت..کی بهت گفت؟
دستم را زیر چانه اش گزاشتم و سرش را بالا اوردم:
- سبحان بهم گفت...ببینم تو خجالت میکشی از من؟
اب دهانش را قورت داد:
- ابجی بخدا میخو استم بگم... اما فرصت نشد...البته میلادم نمیخواست کسی بدونه..
لبخندی بی جان زدم:
- چند وقته دردونم دلش گیره این پاشاست؟
متقابلاً لبخند محوی زد:
- من خیلی وقته دوسش دارم..از همون بچگی.
- میلاد قضیه بیماری رو میدونه:
سرش را تکان داد و من گفتم:
- تو که اینقدر میلاد و دوست داری پس چرا گفتی نمیخوام درمان بشم؟
- چون میدونم مریضیم پیشرفته شده...چون دیگه هیچ امیدی نیست...
دستم را بر روی موهایش کشیدم:
- عشق من...تو اصلا میدونی علم چقدر پیشرفت کرده؟ الآن دیگه تقریبا
هیچ بیماری ناعلاج نیست...واسه چی اینقدر ناامیدی؟...بعدشم مگه تو
نمیگی میلاد و دوست داری؟یعنی حتی بخاطر اونم نمیخوای بجنگی؟
- حیفه میلاده ابجی...حیفه به پای من وقتشو تلف کنه.
- اگه اون دلش میخاد وقتشو صرف زنی کنه که دوسش داره این تصمیم
اونه...تو نباید به جای اون تصمیم بگیری...ادما حق انتخاب دارن!
سکوت کرد و من برای اخرین بار شانسم را امتحان کردم:
- بیا با من برگردیم تهران...اونجا بهترین دکترا رو برات ردیف
میکنم...همه چی خوب میشه و تو هم تا اخر عمر کنار کسی که دوسش
داری زندگی میکنی | 69 |
| 10 | #در بلندایٍ نیاز
#پارت -29🍃🌻
فرقی میکنه واست که کی عروست باشه؟
ازدواج؟نوه؟عروس؟
این مردک نفرت انگیز چه چرت و پرت هایی را تحویل من میداد؟
به خودم امدم فریاد زدم:
- هی یاروووو ...سرت خورده به جایی نکنه؟ واقعا فکر کردی من میام زن
تو یلا قبا میشم؟؟ چه واسه خودش میبره و میدوزه...اره به جای یبار دوبار
میام زنت میشم...حتماااااا...بشین و منتظر باش!
مرجان به سمتم خیز برداشت که سبحان او را با دست مهار کرد و با
حرص و عصبانیت داد زد:
- دهنتو ببند عوضی...به چه حقی این حرفارو به شوهر من میزنی؟
متقابلاً صدایم را بلند کردم:
- شوهرِ درِ پیتت ارزونی خودت...سگ خوووور !
مسیح فشار دستش را دور مچم بیشتر کرد و از درد صورتم مچاله شد؛
ماهرخ با تحکم من و مرجان را مخاطب قرار داد:
- هردوتون خفه شین
رو به مسیح ادامه داد:
-تمومش کن این مسخره بازی رو مسیح...این دخترو هم زودتر از خونه
من بنداز بیرون تا یه بلایی سرش نیاوردم.
مردک منفور با ان خونسردی که نمیدانم از کجا می اورد شانه ای بالا انداخت:
- باشه...مشکلی نیست...من میفرستمش بره...ولی در عوضش با شما یه
معامله میکنیم...شما دور ازدواج من و نوه رو خط میکشی...منم دور این دکتر خانومو!
ماهرخ کلافه دور خودش چرخی زد و حرص دار غرید:
- چرا داری لج میکنی؟چیو میخوای ثابت کنی؟! شهرزاد نمیتونه با این
دختر تو یه خونه زندگی کنه...میخو ای مثل اینه دق بزاریش جلوی
خواهرت؟...این همه دختر چرا این ؟؟
سوال منِ بخت برگشته هم بود: چرا من؟
- چرا این نه؟! هم از من متنفره و بعد از این که بچه رو به دنیا اورد پا پیچ
من نمیشه و راحت طلاق میگیره...هم این که تاوان کاری که با شهرزاد
کرد و پس میده و اینجوری بی حساب میشیم
از چه تاوانی حرف میزد این مرد؟
مگر من بیست سال تاوان نداده بودم و تاوان های من برای این مرد هیچ وقت بس نبود چرا ؟
مشت به بازویش کوبیدم و صدایم را پس کله ام انداختم:
- من بیست سال تاوان گناه نکردمو بخاطره دروغای توعه حیوون دادم...بیست سال در به در غربت دور از خانوادم زندگی نکردم که الان بیام زن باعث و بانیش بشم...ولم کن تا نکشتمت!
مرجان از ان طرف جیغ کشید:
- تو این خونه یا جای منه یا جای این اجنبی....نمیزارم با این دختره ازدواج
کنی مسیح.
با خشم جوابش را دادم:
- خب خداروشکر... پس مساله حل شد!
مسیح از ان طرف لودِگی خرج ما کرد:
- من فقط دارم اطلاع میدم...کسی اجازه نخواست.
- اره به همین خیال باش.
ماهرخ بی توجه به حرفهای من داد زد:
- بسه دهنتو ببند!
با حرص نگاهی حواله مادر فولاد زره کردم و او قدمی به سمتم امد.
لحظاتی در سکوت گذشت و تنها صدای نفس های خشمگین من و مرجان
به گوش میرسید.
و بعد...
انگار که فکر هایش را کرده باشد ، سرتاپایم را با نگاه نفرت انگیزش از نظر گذراند:
- راست میگه مسیح...تو یه زندگی به من بدهکاری...زندگی دخترم که نابود شد...پس یه جون باید به من بدی!
با ناباوری نگاهش کردم و سپس پوزخندی حرص داری نثارش کردم:
- نه بابا؟؟ رودل نکنین یه وقت؟
دستش که بالا میرفت تا در صورتم فرود بیاید را دیدم و چشم بستم و
انتظارم برای خوردن سیلی به طول انجامید.
چشم باز کرده دیدم مچ دستش را که در دستان تنومد پسر نفرت
انگیزش اسیر شده بود.
ماهرخ، با چشمانی که گویی حقیقت را باور نمیکرد، خیره به مسیح مانده بود.
صدایش کوبنده بود:
- از امروز تا وقتی که اسمش روی منه هیچکس...هیچ احدی...حق نداره
دست بهش بزنه...فهمیدی مامان؟!
دست ماهرخ را رها کرد و مرا کشان کشان مقابل چشمان بهت زده همراز
و محبوبه دنبال خود به سمت اتاق همراز برد و پرتم کرد داخل؛ انگشتش
را تهدید وار به سمتم گرفت:
- فکر فرار به سرت بزنه...تیکه بزرگت گوشته!
یکی از بالش های روی تخت را به سمتش پرتاب کردم و حنجره جر دادم:
- من اگه بمیرمم زن تو نمیشم...تو فقط یه حیوون وحشی هستی...مگر تو
خوابت ببینی ازدواج با منو.
بالش را به راحتی مهار کرد و پوزخندی زد:
- پس اینم بدون که این حیوون وحشی درندگی رو خوب بلده...یهو نگیر | 72 |
| 11 | زینب زینب
مرحوم سلیم موذن زاده
🍃🌹🍃🖤🖤🖤 | 77 |
| 12 | #در بلندایٍ نیاز
#پارت -28🍃🌻
از شدت عصبانیت به قرمزی میزد.
- خب؟! یه بار دیگه بگو بینم همه اون بلبل زبونیاتو؟!کمی گرخیدم و اب دهانم را قورت دادم:-بلبل زبونی؟ به نظر من که همش حقیقت بود.
دستش را بالا اورد و اینبار به جای کمرم چنگش را به موهایم انداخت و در
صورتم غرید:
- دنبال چی هستی تو؟ هدفت چیه ؟؟
خودم را از تک و تا ننداختم و مثل خودش غریدم:
- هدفم اینه که نزارم دختر دیگه ای رو بدبخت کنی !
نگاهش را بر تمامی اجزای صورتم چرخاند و با فریادی که سکوت را درید، داد زد:
- واسه من کاسه داغ تر از اش شدی؟؟ به تو چه که من میخوام چیکار کنم؟؟تورو سننه؟!
لبهایم را بهم فشردم و تقلا کردم:
- ولم کن...ولم کن میگم..
پوزخندی تحقیرآمیز بر لبانش نشست:
ولت کنم؟؟؟ به همین خیال باش! حالا که یه کاری کردی باید تا تهش پاش وایسی!
اخم در هم کشیدم
- یعنی چی؟
- یعنی اینکه بد بازی رو شروع کردی خانوم دکترررر!
بی هوا به عقب رهایم کرد و نتوانستم تعادلم را حفظ کنم و بر روی چمن
های باغچه افتادم و کمرم تیری کشید؛ ناله ای کردم و داد زدم:
- وحشیییی.
همانطور که بر زمین بودم، خم شد و دوباره چنگی بر موهایم انداخت و با
لحنی سرشار از خشم توپید:
- وحشی؟؟حاالا کجاشو دیدی خانوم فداکار...بزار ببینم تا کجا میتونی
فداکاری کنی!
باید کوتاه می امدم و زبانم را در ان لحظه کوتاه میکردم اما مگر میتوانستم؟
نمیتوانستم و ای کاش توانسته بودم!
- چی میگی تو؟؟؟ چه مرگته؟؟ یجوری رفتار میکنی انگار حرفام دروغ بوده...یک به یکش راست بوده...حقیقت تلخه اقای نیک منش.
مثل گاوی که رم کرده باشد مچ دستم را گرفت و با یک حرکت از جا کندم
- خیله خب...خودت خواستی!
مرا کشان کشان به دنبال خودش کشاند و ذره ای توجه نثار تقلاهای من نکرد.
- به چه حقی به من دست میزنی؟؟ ول کن دستمووو حیوون...
- یه حیوونی نشونت بدم بفهمی حیوون یعنی چی.
در میان حیاط جلویی ایستاد و از جیغ و داد های من سبحان و میلاد به سمتمان دویدند؛ دستش را با عصبانیت بالا نگه داشت و تشر زد:
- نزدیک نشین وگرنه تضمین نمیکنم زندش بزارم.
سرجایشان ایستادند و قبل از اینکه لب باز کنند ماهرخ و مرجان از پله
های عمارت سرازیر شدند و ماهرخ فریاد کشید:
- این چه علم شنگه ایه راه انداختی مسیح؟؟
نگاه مرجان اما قفل مچ اسیر شده ی من در دست های شوهرش بود.
- بیا مامان جان... تبریک بگو...قرار ملاقاتی که واسه ازدواج من ردیف
کرده بودی خیلی خوب پیش رفت!
همراز و محبوبه را میببنم که با بهت از اشپز خانه بیرون امده مارا مینگرند.
ماهرخ انگار مانند من از حرف های مسیح چیزی نفهمید که با سردرگمی گفت:
- یعنی چی؟ طناز راضی شد؟ اصلا...تو خودت راضی شدی؟
سری بالا اندخت:
- نچ...طناز راضی نشد...من راضی شدم!
ماهرخ اخم درهم کشید:
- من که نمیفهمم تو چی میگی؟
سبحان با لحن عصبی دخالت کرد:
- مسیح...تموم کن این معرکه روداداش...بسه.
- تو دخالت نکن سبحان...این موضوع به هیچکس جز من ربطی نداره.
اینبار رو به سمت ماهرخ برگرداند:
- گفتین ازدواج کن منم الآن میگم باشه...ولی نه با هر کسی...فقط با اونی که خودم میگم!
و اینبار تیزی نگاهش را به من انداخت.
چه میگفت؟
معنی حرفهایش را بخدا که نمیفهمیدم و احمق شده بودم انگار در این میان!
من که تا ان موقع مات و مبهوت تماشا میکردم اب دهانم را قورت دادم و
با صدایی که لرزش در ان به خوبی مشهود بود گفتم:
- چی داری واسه خودت بلغور میکنی؟!
نیشخندی به رویم پاشید:
- چیه زبونت کوتاه شد؟ تا الآن که خوب اولدرم بولدورم میکردی واسه من؟؟
صدای داد ماهرخ چهار ستون بدنم را لرزاند:
- منظورت چیه مسیح؟!
دستش که مچ دستم هنوز اسیرش بود را بالا اورد و مقابل ماهرخ گرفت:
- منظورم واضح نیست؟
چشمهای ماهرخ از کاسه بیرون امد و با بهت فریاد کشید:
- دیونه شدی؟؟دیونه شدی تو؟؟ میخای با این دختره ازدواج کنی؟!
- مگه نمیگی ازدواج کن؟ مگه تمام دردت فقط به نوه نیست؟؟ دیگه چه | 74 |
| 13 | #در بلندایٍ نیاز
#پارت -27🍃🌻
عشوه نهفته در کلامش ابروهایم را به بالا انداخت و ان دختر مو شرابی با
چشمهای گاوی به راستی که بود؟
آشفتگی از چهره مسیح میبارید؛ دستی میان موهایش کشید و با اخمهایی
درهم تنیده گفت:
- حالا که میبینین خبر نداشتم...و حقیقتا فکر نمیکنم این ملاقات نتیجه ای داشته باشه!
با ناز، انگشتانش را در لابهلای موهای موج دار شرابی اش چرخاند.
لبخندی دلفریب بر لبانش نشست:
- چرا اینجوری فکر میکنین؟
بی شک اگر من بودم دلم برای ان همه عشوه و لوندی اب میشد و این
مرد چرا عین چوب خشک است مقابلش؟
بی توجه به عشوه های دخترک نفسش را به بیرون فوت کرد:
- شما از شرایط اینجا باخبر نیستین...صد در صد شما لیاقتتون بیشتر از این ازدواجه.
پوزخندی زدم و فکری به سرم زد؛ مگر چه میشد اگر این دم اخر کمی
زهرم را به او میریختم؟
- چه شرایطی؟؟
در وجودم کرمی ورجه وورجه میکرد که نتوانستم مهارش کنم و همان
کرم مرا از پشت درخت به طرف انها کشاند.
دخترک مو شرابی از صدای قدمهایم سرش را به سمتم چرخاند و ابرو بالا
داده سوالی نگاهم کرد.
مسیح که میخواست حرفی بزند رد نگاه دخترک را میگیرد و به من
میرسد و او نیز ابرو بالا رفته نگاهم میکند.
لبخند تصنعی نثارشان میکنم و با مسخرگی اعلام وجود میکنم:
- سلام!
دخترک موشرابی از روی تاب برمیخیزد و متقابلاً لبخند تصنعی تحویلم میدهد.
- سلام.
مسیح اما اخم در هم کشیده زیر لب میگوید:
- کاری داشتی اینجا؟
سرم را با بیخیالی تکان میدهم
- نه...داشتم رد میشدم...اتفاقی حرفاتونو شنیدم ...دیدم سخته برات
راجب شرایط ازدواج حرف بزنی...گفتم شاید نیاز باشه بهت کمک کنم!
مسیح تهدید وار نگاهم کرد و صدای دخترک امد:
- این چه شرایطیه که اینقدر سخته گفتنش؟ کنجکاو شدم.
بیشتر که نگاهش کردم دیدم چهره معمولی دارد و تنها وجه زیبایش
همان موهای شرابی و چشمهای گاوی اش است.
- نیازی به کمک نیست...خودم میتونم واسه طناز خانم توضیح بدم!
بی توجه به انچه که گفته بود رو به دخترک که حالا میدانستم طناز خانم
است کردم و با ناراحتی مصنوعی سر تکان دادم:
- اخه واقعا حیفم میاد مسیح خان....دختر به این با کمالاتی حیف نیست
اینجور زندگی نصیبش بشه؟؟
مسیح با زمزمه ای که بوی مرگ می داد اضافه کرد:
- سرمه...!
طناز با سردرگمی به مسیح نگاه کرد:
- من واقعا متوجه نمیشم مسیح جان؟ اینجا چه خبره؟؟
اوهو مسیح جان!
طناز جانش نرسیده چه زود دختر خاله شده بود.
دستم را در جیب شلوارم فرو بردم و شانه هایم را بالا انداختم:
- مگه نمیدونین طناز جون؟ مسیح خان زن دارن!
اخم های طناز درهم شد و تیر نگاهش مسیح را نشانه گرفت:
- چی؟زن داری؟؟
مسیح اما هیچ توجهی به طناز نداشت و همچنان با چشم برایم خط و نشان
میکشید؛ دستی در هوا تکان دادم:
- اوووه کجای کاری شما؟! از هیچی خبر نداریا طناز جون...خانومه اقا
مسیح بچه دار نمیشه واسه همین میخوان دوباره ازدواج کنن...نه اینکه
فکر کنین قراره اونو طلاق بدنا..نه ایشون جایگاهشون محفوظه...اقا مسیح
دنبال زن دوم میگرده...یکی که واسش بچه بیاره!! حالا دیگه بعد از اینکه
شما بتونی پسر بیاری یا نه چه اتفاقی میوفته الله و اعلم...ممکنه زن دومش
بمونی یا شایدم زن اولشون مجبورشون کنن شمارو طلاق بدن...اگرم که
شما نتونی پسر بیاری احتمالا شمارو میزاره زمین میره سراغ سومی... اونو
دیگه زمان مشخص میکنه!
طناز با بهت به حرف های من گوش میداد و مسیح کم مانده بود از گوش
هایش دود بیرون بزند.
من اما انگار کسی پارچ اب یخی را روی جگرم خالی کرده بود!
لبخند مرموزانه محوم را قورت دادم تا بیش از ان کش نیاید و ان مردک
قلدرِ نفرت انگیز در دهانم را گل نگیرد.
- حرفاش راسته؟اقا مسیح؟ با شمام!
چشد تا الآن که مسیح جانت بود طناز خانوم موشرابی؟
مسیح بدون اینکه ذره ای نگاه غضبناکش را از من جدا کند زمزمه کرد:
- بله متاسفانه...همش درسته!
حالا به جز طناز من هم با بهت نگاهش میکردم و چرا نقشه ام درست پیش نرفت پس؟طبق حساب کتاب های من مسیح باید با شرمندگی و کلی معذرت خواهی به دست و پای طناز میافتاد اما گویا یادم رفته بود غرورش را نباید فاکتوربگیرم!
طناز که دادش بلند شد مسیح بالاخره نگاه برزخی اش را از من جدا کرد:- مسخره کردین منو؟؟واقعا با چه اعتماد به نفسی از من خاستگاری کردین شما؟
مسیح بی حوصله جواب داد:
- لطفا صداتونو بیارین پایین!
طناز دستش را به معنی برو بابا در هوا تکان داد و پای کوبان به راه افتادکه برود.
- واقعا متاسفم واسه ماهرخ خانوم...این بی ادبیتون رو حتما به گوش پدرم میرسونم.
نگاهم پی طنازی بود که با عصبانیت در حال رفتن به حیاط جلویی عمارت بود و از پشت کمر باریکش بیشتر به چشم می امد.
ناگهان مچ دستم به شدت کشیده شد و بی هوا در اغوشش رها شدم و ان یکی دستش کمرم را چنگ محکمی انداخت و چشم های. | 69 |
| 14 | #در بلندایٍ نیاز
#پارت -26🍃🌻
به وضوح از حرفش دهانم باز ماند و یکی از مادرها با اشک خودش را در
آغوشم انداخت:
-خدا عمرت بده مادر... الهی خیر ببینی.
زنها یکی یکی بغلم میکردند و من با دلسوزی پشتشان را نوازش
میکردم:
-تموم شد...خداروشکر تموم شد...بچه هاتون خوبن...آر وم باشین.
بی اختیار نگاهم رفت سمت مسیح.
و او...
او همانجا ایستاده بود...
دست در جیب و اخمو.
اما نگاهش...
نگاهش به من بود با چیزی که تا به حال در چشمهایش ندیده بودم.
یک جور رضایت خاموش...
برای چند ثانیه، همه ی آن شلوغی محو شد
لعنتی...این مردکِ قلدر چرا اینطور نگاهم میکرد ؟
چرا انگار میان آنهمه آدم، فقط من را میدید؟
****
بعد از ان روز پر از تنش و سخت باز هم به جان همراز افتادم تا در تصمیمش تجدید نظر کند اما او از خر شیطان پایین بیا نبود.
زیپ سوییشرت مشکی رنگی که ست شلوارش بود را کمی بالا کشیدم و
موهای نم دارم را پشت گوشم زدم.
ارام ارام به سمت حیاط پشتی به راه افتادم.
ماموریتم روشن بود: باید همراز را به پذیرش درمان، ترغیب میکردم و
هرچه زودتر از این دیار میگریختم .
ان عاشقی که من دیدم تهران بیا نبود.
به اصطبل اسبها که نزدیک تر میشوم قدم هایم کمی لرزان میشود و اینجا
همانجایی بود که سایه شوم بدبختی را بر سرم انداخته بود و عجیب جایی
بود اینجا!
دیگر نمای قدیم را نداشت و بازسازی شده بود انگار .
بوی سوختن زیر مشامم میرقصد و من از این بوی اتش متنفر بودم.
دستانم را بر روی سینه قفل کردم و نسیم خنکی میوزید .
نگاهم به باغچه افتاد؛ همان تاب سفید رنگ، هنوز پابرجای ایستاده بود،
گواهی بر روزهای رفته.
تصویری از گذشته، چون جرقه ای در ذهنم درخشید و ناخودآگاه، گامی به عقب برداشتم.
گامی به اندازه بیست سال...
بیست سال؟ شاید هم کمی بیشتر...
هفت ساله بودم.
سبحان هنوز پیدایش نشده بود. نمیدانستم چه رازی میان او و میلاد بود
که مرا ساعتی بود در این گوشه رها کرده بودند.
گیسوان سیاهم را خرگوشی بافته بودم و از دو سوی، بر شانه هایم رها کرده بودم.
در میان دستانم، تیله های رنگین میدرخشیدند؛ ارمغان سبحان از نبردهای
کودکانه با پسران محله! چندتایی را هم به من بخشیده بود.
مامان همیشه میگفت: "اخه دختر رو چه به تیله بازی؟؟"
میگفت: "باید با عروسکهایت خاله بازی کنی." اما مگر این کرم درونم
اجازه میداد از تیله های رنگی چشم بپوشم؟ تیله هایی که میلاد، سبحان و
مسیح داشتند و من، نداشتم.
با لذتی کودکانه به تیله هایم خیره شده بودم و تاب میخوردم که دستی،
ناگهان ضربه ای سنگین به زیر دستم نواخت. تیله های خوشرنگم، اول در
هوا رقصیدند و سپس بر زمین افتادند.
با خشم نگاه کشیدم به بالا و مسیح با نیشخند مسخره ای سرتا پایم را گذراند.
- چته وحشی؟!
موهای بافت شده ام را گرفت و کشید:
- به من میگی وحشی؟؟
دستم را روی دستش گذاشتم و اخی گفتم:
- ولم کن بیشعور... الآن میرم به مامانم میگممممم...
- سبحان نیست بهش بگی میخای بری به مامانت بگی؟؟
جیغ فرا بنفشی از گلویم خارج شد:
- موهامو ول کننننن میگممممممم... موهایم را ول کرد و گوش هایش را گرفت و داد زد:
- دختره نق نقوی لوس!
لب هایم را از حرص گزیدم و با چشمانی اشکبار فریاد زدم:
- قلدرررررِ بیشعور.
و جوابم تنها همان پوزخند پیروزمندانه زشت معروفش بود.
صدای قیژ قیژ تاب، مرا از خاطرات بیست سال و اندی پیش بیرون کشید
و نگاهم دوباره به سمت باغچه و تاب خیره ماند.
تنم را به سایه ی درخت کهنسال توت سپردم و در میان شاخ و برگهایش پنهان شدم.
همان درختی که همیشه زیرش مینشتم و نقاشی رسم میکردم.
نگاهم، تیز و کنجکاو، مسیح را دنبال می کرد که دست در جیب، مغرورانه
مقابل دختری ایستاده بود؛ دختری که بر تاب روان، چون پری نشسته بود
و من، از هویتش بیخبر بودم.
- فکر میکردم مادرتون از این قرار ملاقات بهتون خبر داده باشن. | 75 |
| 15 | sticker.webp | 76 |
| 16 |  سازمان جهانی بهداشت پس از دیدن این عکس ، ایران را به خدا سپرد
😂😂🤭🤭😜😜 | 91 |
| 17 |  این عجیبترین رڪوردیہ ڪہ دیگہ هیچوقت شڪستہ نمیشه!🫠 | 87 |
| 18 |  الهی..
قدمهای گمشدهای دارم که
تنها هدایتگرش تویی..
و به آزمونهایی دچارم که
اگر دستم نگیری
و مرا به آنها محک بزنی،
شرمنده خواهم شد..
با این همه باکی نیست
زیرا من همچون تویی دارم،
تویی که همانندی نداری..
رحمتت را هیچ مرزی نیست
💫شبتون سرشار از مهرالهی💫 | 91 |
| 19 |  مواظب رابطه هاتون باشید.
با هر دستی که سمتتون دراز شد
دست رفاقت و یکی شدن ندید
خیلی تفاوت هست،
بین اونی که در نبودت پشت سرت کاسه بدست آب میریزه
با اون کسی که آبروتو میریزه!
🌹🍃 | 91 |
| 20 |  در قلب هر کسی
یک نفر پنهان ست ؛
که یواشکی دوستش دارد ،،،
و این یواشکی ها
چقدر با ارزش اند ؛
و همیشگی ؛؛؛
🦋 | 94 |
