متروکه

براتون تعریف کردم ما برای عروسی دوست صمیمی علی دقیقا همون سکه‌ای رو بردیم که خودش برای عروسی خودمون آورده بود بدون این که بدونیم؟ =)))) عروسی ما و دوست صمیمیش با یک ماه فاصله بود، بعد ما اینطوری بودیم که چه کاریه که مثلا بریم سکه بخریم باز براشون، یکی از سکه‌های عروسی خودمون رو می‌دیم، بعد یکی بود که یه سکه کامل هدیه داده بود و ما نمیدونستیم کیه. یعنی اسم نداشت. و خب ما هم کسی جز خونواده‌هامون سکه کامل نداده بود که. من حدس زدم شاید مثلا عموم از طرف پدربزرگم اینا که عروسی رو نبودن این سکه رو گذاشته یادش رفته بنویسه و اینا. خلاصه که بی نام و نشون بود این سکه‌هه. بعد چون خب اسم نداشت، میتونستیم از همون جعبه‌ش هم استفاده کنیم. برای همین چیکار کردیم؟ برداشتیم یه هفته بعد عروسیشون رفتیم خونه‌شون، سکه رو بردیم، و توضیح هم دادیم که آره ما دوست نداشتیم توی بلبشو و اینا هدیه بدیم برای همین الان آوردیم. واقعنم همینطوریه. مثلا من ترجیحم این بود هدیه عروس دوماد رو بعد عروسی بدیم، دوست نداشتم قاطی بقیه کادوها بدیم. احساس میکردم دوست داشتم توی یه فضای صمیمی‌ای مثلا دوباره جشن بگیریم اون اتفاقه رو. این بندگان خدا ببین چقدررر بهشون برخورده بود، ولی خب خداییی هیچی نگفتن تا یک سال بعدش 😂 که داشتیم میگفتیم که آره ما یه سکه داشتیم توی هدیه‌های عروسیمون که آخرم نفهمیدیم کی داده بود، گفت ما داده بودیم =))) همونی که پس آوردید دیگه؟ ببین از خجالت آب شدیییم، هنوزم تعریف میکنم هم خنده‌م می‌گیره هم شرمنده میشم از این کار.