متروکه

اون سری داشتیم از خاطرات بچگیم حرف می‌زدیم، داشتم تعریف می‌کردم برای بقیه که چطوری از کودکی تا الان ازم حمایت کرده، بعد گفتم که یه روز خونه پدربزرگم اینا بودیم، با خواهرم دعوام شد و من چون بچه بزرگه بودم طبق معمول همه ریختن سر من. در حالیکه تقریبا همیشه تقصیر اون بود. عموم اون موقع دبیرستانی بود داشت توی اتاقش درس میخوند. بعد من یه گوشه واساده بودم واقعا بی‌دفاع و هر کی داشت یه چی میگفت بهم، اومد از اتاق بیرون، بدون یک کلمه حرف با کسی، منو زد زیر بغلش برد توی اتاق درم بست، باهام کلی حرف زد، آخرم برام با سه‌تار یه آهنگی که دوست داشتم زد، بعدشم لپ تاپشو داد انگری بردز بازی کنم :))) هر چی هم که بزرگ‌تر شدم، بیشتر دوست شدیم، جنس ارتباطمون عوض شده، خیلی دو طرفه شد، خیلی دوستانه‌تر شد، برای همین با این که خیلیی زیاد اینجا ازش نوشتم، بعد از حرف دیشب هانیه، احساس کردم که واقعا چه عموی خوبی ...