متروکه

با این که من از تابستون خوشم نمیاد، احساس میکنم تابستون امسال برام لحظه‌های باحالی داشت، و با این که حدودا یک ماه هنوز ازش مونده، تابستون به یاد موندنی‌ای شد برام. علیرغم همه فشار و استرس و حال بدی که متحمل شدیم، کلی سفرای خوب رفتیم، تقریبا هیچ آخر هفته‌ای رو ما خونه نبودیم، حداقل تا اونجایی که یادم میاد، یا اصفهان بودیم، یا سفر بودیم، یا پیک‌نیک بودیم، یا برنامه پلاس شدن خونه دوستامون رو داشتیم. دیت‌نایت‌های خوب داشتیم، حرفای خوب زدیم، دست همدیگه رو گرفتیم از دل تاریکی کشیدیم بیرون. تجربه یوگا دسته جمعی در طبیعت داشتیم، بستنی دهاتی چالوس خوردیم، توی مه و بارندگی سنگین کمپ کردیم، توی جاده کوهستانی جنگل پر مه که هیچی جلوم نمیدیدم رانندگی کردم، برای خودم تنهایی رفتک تهران‌گردی، گروه کتابخوانی رو باز شرکت کردم، و به طور کلی احساس میکنم سعی‌م رو کردم که خوش بگذرونم. و حالا که داریم به آخرای شهریور نزدیک میشیم، به نظر خبرای خوبی منتظرمونه، عمو اینا پیشمونن و خودش خوش میگذره، باشگاهم رو دارم عوض میکنم به باشگاه استخردار و آلردی خوشحالم و ... از فعالیت‌های تابستونی که معمولا ملت انجام میدن، ناخنای تابستونی زدم، لباسای تابستونی خریدم، دسرهای تابستونی خوردم، آفتاب گرفتم، بازی کردم، پردیسان کلی پیاده‌روی رفتم، شب‌نشینی‌های طولانی داشتیم، و به طور کلی به نظرم علیرغم این که هنوز تابستون رو دوست ندارم، تونستم میزان خوبی تابستون امسال رو زندگی کنم و بابتش خوشحالم 🌻