هامِش (علی سلطانی)

هنوز برایم عادی نشده که برای ما چطور مرگ عادی می‌شود! برایم عادی نشده که ما چگونه می‌دانیم می‌میریم، اما همچنان می‌توانیم که زندگی کنیم. برایم عادی نشده که دروازهٔ مرگ پیش روی ماست، اما ما از مسیر می‌توانیم لذت ببریم. برایم عادی نشده که می‌بینیم دوستان و اقوام و مشاهیر می‌روند، و ما ناگفته در این خیالیم که هنوز خواهیم بود و مانده که نوبت ما شود. هنوز برایم عادی شده که می‌دانیم می‌میریم، اما زودتر زندگی نمی‌کنیم، اما زودتر یقهٔ خود را نمی‌گیریم، سیلیِ خودسازی به صورت خود نمی‌زنیم و خود را از زشتی‌ها نمی‌پیراییم. هنوز برایم عادی نشده که به طلوع چنان نمی‌‌نگریم، که یک روز از فرصت زندگی‌مان کاسته شد. راستی ماهیِ مرگ از چنگ اندیشهٔ ما چگونه به این چالاکی لیز می‌خورد؟ #خرده‌‌نوشت‌ها @Hamesh1