The Harmonic Mind

#ویدیوگیم این صحنه از The Last of Us II (ویدیوی کامل رو انتهای پست گذاشتم)، مصداق عینی من از این موضوعه که ارزش یه هدیه لزوماً به ارزش مادی‌ش ربطی نداره. شاید اولین گزینهٔ آدم‌ها برای نشون‌دادن میزان علاقه‌شون به همدیگه موقع هدیه‌دادن اینه که یه هدیهٔ گرون‌قیمت بخرن. درواقع انگار می‌خوان بگن: «ببین تو چقدر برام بااهمیتی که حاضرم این همه برات هزینه کنم». یه گزینهٔ دیگه که می‌تونه جذاب‌تر باشه یه هدیهٔ به‌اصطلاح معنویه؛ هدیه‌ای که لزوماً هزینهٔ مادی بالایی نداره ولی نشون‌دهندهٔ کنجکاوی، توجه، دقت، صمیمیت، و شناخت شخصیت طرف مقابله. این نوع هدیه از یه جنبه به‌نظرم خیلی انسانی‌تر و عمیق‌تره و می‌تونه نوعی رضایت و اغنای عمیق‌تر ایجاد کنه، نه صرفاً سورپرایز و هیجان لحظه‌ای. پ.ن: اینم ویدیوی کامل صحنهٔ بازی. حتی اگه بازی رو هم بازی نکردید اسپویل نداره، ولی اگه می‌خواید توی فضا و جریانی (flow) که خود بازی ساخته تجربه‌ش کنید می‌تونید نگاه نکنید. https://youtu.be/IlPAjE9n26I?is=VYX2BuA9-MRfV2Jo