መጽሐፍቶችን በpdf📚

«ጉባኤ ተስዐቱ» (Red-8) ገብረ ክርስቶስ ፡ ሲያንኳኳ በሩን ጸጋዬ ሰምቶ፡ አጥፎ ደብተሩን ሊሄድ ሲነሳ፡ ደቤ ቀድሞታል በሩን ከፈተ፡ ገብሬ ደክሞታል... ሰሎሞን ወንበር ፡ ውሃ መንግስቱ አቅርበውለት፡ ከመቀመጡ ድንገት ከበደ፡ ጀመረ ወሬ «ምነው ደከመህ? ምን ነካህ ገብሬ?» ሙሌ ተቆጣ፡ «ተው ይረፍበት!» «ተናግሮ ያርፋል!» ደቤ እንደዘበት ስብሃት ሳቀ፡ «ማዘዝ አማረህ ፡በሰው አንደበት? » ይሄኔ ገብሬ፡ የከበቡትን ባይኑ እያሰሰ ከዝለት ጋራ፡ ቃል ተነፈሰ... «ሥጋ ጎጆዬ ፡ ስለፈረሰ እንዳመጣጤ፡ ልሄድ በእርቃኔ ነፍሴን ላነሳ ፡ ብጥልም ቅኔ አንድዜ ሞቼ፡ እየደጋገምኩ፡ እየተነሳሁ እፎይ አላልኩም ፡ ስላልተረሳሁ!» ገብረ ክርስቶስ አቀረቀረ፡ ሙሌ ተሰማው፡ እንባ አቀረረ ሊፅናናው ብሎ፡ ምክር ሞከረ... «መረሳትህን ፡እንዲህ ከሻትከው ግጥምህን ለምን ፡ ባንድ ጠረዝከው? መጽሐፍ አ'ርገህ፡ ለምን አተምከው? ቁርጥራጭ ሉኩ፡ ሲጋራ ፓኮው ቀማኛው ዘፋኝ፡ ክራር መሰንቆው ቢይዘው ኖሮ፡ እንደነገሩ ግጥሞችህ ብቻ፡ እየሰገሩ ትረሳ አልነበር ፡ በሰው ባገሩ... ?» ይሄኔ ስብሃት ፡ገባ በመሀል «አይ አያ ሙሌ፡ ተሳስተሃል! ግጥሙን በትኖ፡ ያረፈ የታል? ፓኮህ ቢቀደድ፡ ቁራጭህ ቢጣል ስትሞት ለቃቅመው፡ ያሳትሙታል» ድንገት ተነሳ ፡ደበበ ሰይፉ « በቃ? ቃላት ብዕሩን፡ ጥሰው ካለፉ ከስንኝ አዝማች፡ ከተሰለፉ ከወጡ ኋላ፡ እንዴትም ቢሹ፡ ምንም ቢለፉ መረሳት የለም፡ አንዴ ከፃፉ!?» « አይደለም!» ብሎ ፀጋዬ ዞረ! «አንባቢው መቼ፡ አንተን ዘከረ? ስትገጥም የኖርከው ፡ ገጥሞ ከየሰው የራሱን ኑሮ፡ እያስታወሰው ነው የፃፍከውን ፡ሁሉ የሚያነሳው እንጂማ ገብሬን...... ቆየ ከረሳው!» ከበደ አንዴ፡ ተነፈሰና ይናገር ጀመር፡ በትውፊት ቃና «ኑግና ሰሊጥ ፡ ታፍሰው በቁና እንዲለቀሙ ፡ ት'ዛዝ ቢመጣ "ይጣል!" ይባላል? ኑግ ስላልነጣ? "ይኑር!"ስ ይባል? ሰሊጥ በመልኩ? ካልተነገረ፡ ወዳቂው ልኩ ካልተገለጸ፡ ኗሪው መስፈርቱ ያዩትን ለቅሞ፡ መፈረጅ ከንቱ፣ ካልተነጠለ ፡ ከኗሪ አንደበት ስሙ ተነስቶ፡ ከተማለበት ለሱ ወዳጆች ፡ ከተሟገቱ የሞተውና ቀሪው ካምታቱ የተቀበረው፡ ተዝቶ ስሙ ጎራ ከፋፍሎ፡ ካዋጋ አጽሙ እንደኑግና የሰሊጥ ትሪው ስላልተለየ ሟችና ኗሪው እንዳትዳከም፡ ስምህ ሲጠራ ከሞትክ ኋላ፡ ደርሶህ ይሆናል፡ የመኖር ተራ። » መንግስቱ ለማ ፡ ብስጭት ገባው «መላ ነው እንጂ ፡ ተረት ላይረባው አትራቀቁ ፡ ቃል አትደርድሩ ግጥሙን አንስተው፡ ገጣሚን ትተው፡ ውለው ላያድሩ ውሃ ማይቋጥር፡ ሰበብ አታድሩ እያነሳሱት ፡በቀን በማታ ከሚያነቅፋት፡ ነፍሱን ስቅታ ንገሩት ዘዴ፡ እንደምን ስሙን፡ ካፋቸው ይፍታ? » ገብሬ ቀጠለ... «ወዳልታወቀው፡ ዓለም ልጠጋ ሞት ስፈናጠጥ ፡ በበድን ሥጋ መታወስ ልምጭ፡ ናፍቆት አለንጋ ሆኖ እንዳይገርፈኝ፡ሳጥኔን ብዘጋ ስሜን አንኳኩተው፡ ማረፊያ አሳጡኝ የምረሳበት፡ ተዉ መላ ስጡኝ... ? » «አዬ ገብሬ ለፋህ!» የdheሬሳ ልጅ ፡ ሳቀ ሰለሞን «Come on! ዝም ብለህ አታክርር መርፌ የወጋውን፡ እየተከተለ፡ እንደሚይዘው ክር አንተ አንድ ጊዜ፡ ፅፈህ ተነቅለሃል ይዘው ወደቀሩት ፡ ምን ይመልስሃል? ሊጋልቡህ ቢሹም፡ ሊሰግሩህ ቢጓጉም የሞተን ፈረስ አፍ፡ ማነው የሚለጉም? ሲናፍቁህ አድረው፡ ሲያነሱህ ቢያነጉም ካልመለስክላቸው፡ ማውራት አይፈልጉም። እየደጋገሙ ፡ያስታውሱህ ያንሱህ...ዝም! መች ይሰለጥናል? አቤት ካላሉት ስም? እንኳንስ የፃፍከው ፡ ድርሰትና ግጥም ከመቃብር ኋላ፡ መጠሪያም የለህም እየደጋገሙ ያነሱት 'ስምህ'ም ካልዞርክ አያዝህም! » © Red 8 ሁሌም ማንበብ!

አልተዘዋወረችም – “አሮጊት እያለች ትሰድበኝ ነበር፤ቀድማኝ ሞተች” እኔ – ካልሞቱ አሮጊትነት ምን ያስፈራል? ፤ ካልኖሩስ ወጣት መሆን ምን ያኮራል? ለዛሬ “100” እያመጡ ወደቀጣይ ክፍል አለመዘዋወር እንዴት ያለ ነው? የሚለውን እንይ፣ 1. ህይወት ማናችን ወደ ነገ እንደምንዘዋወር እርግጠኞች ነን? ህይወት 100 እየሰጠች፣ አሞሌ እያላሰች ታኖረናለች፡፡ ከዚያም አንድ ቀን ድንገት ትጥለናለች፡፡ ቆንጆ ብትሆኑም፣ ሀብታም ብትሆኑም፣ ጎበዝ ብትሆኑም፣ ፍቅር ላይ ብትሆኑም፣ እቅድና አላማ ቢኖራችሁም፣ ልጆች ብትወልዱም ከዛሬ ወደ ነገ የማትዘዋወሩበት ቀን ይመጣል፤ ዛሬ ላይ ትሞታላችሁ ብላ ታስቀረናለች፡፡ መቀበሪያ ሳጥናችን አለመዘዋወራችንን በአደባባይ የሚያውጅ ካርድ ነው፡፡ ሌሎች ጉዟቸውን ይቀጥላሉ፤ እኛ በመቃብር ተወስነን እንቀራለን፡፡ እና፣ ከተስፋ ጋር ዛሬን በአግባቡ፣ ቁጭት አልባ አድርገን እንኑረው፡፡ ዛናታ በጣም አታሳዝንም? ስታነቡ ታውቋታላችሁ... 2. ሀገራት በከበረ የተፈጥሮ ሀብት፣ በተማረ የሰው ሀይል፣ በምቹ አየር ንብረት፣ በለም መሬት የታደሉ ሀገራት በድህነት፣ በመብት ረገጣ፣ በስደት፣ በጦርነት ይሰቃያሉ፡፡ ወደ ብልጽግና አይዘዋወሩም፡፡ ለምሳሌ ተራኪው ስለሞሪታንያ ያጫውተናል፡፡ ሞሪታንያ የፈረንሳይ ቅኝ ተገዥ የነበረች አፍሪካዊ ሀገር ናት፡፡ (ሞሪታኛና ሞሮኮ እንደ ኢትዮጵያ እና ኤርትራ ያደርጋቸዋል፤ አንዴ ይዋጋሉ አንዴ ይጋባሉ... ይላል) እና ይቺ ሀገር ከነዳጅ እስከ ወርቅ፣ ከብረት እስከ ዩራኒየም የተቸራት ሀገር ብትሆንም ህዝቦቿን ግን በድህነት ከመማቀቅና ወደ ስደት ከመውጣት አላስመለጠቻቸውም፡፡ ሀገሪቱ ከፈረንሳይ ቅኝ ግዛት የተረፋት ፈረንሳይኛ ቋንቋ እና ድህነት ነው ይለናል፡፡ የተፈጥሮ ሀብት አለህ ማለት ወደ ብልጽግና፣ ምቾት፣ ክብር፣ ሰላም... ትዘዋወራለህ ማለት አይደለም፡፡ 3. ሰዎች በትምህርት ጎበዝ የሆኑ፣ በስራ ታዋቂ የሆኑ፣ ጥበብ የተገለጸላቸው፣ በስልጣንና በሀብት የተንበሸበሹ ሰዎች ... ወደ ሙሉ “ሰውነት” የማይዛወሩበት ጊዜ ይኖራል፡፡ ምርጥ መስለው የሚታዩ ሰዎች የመጨረሻ ውዳቂ ስብዕና ባለቤት ሆነው ሊገኙ ይችላሉ፡፡ ያንን ሲያደርጉ ራስ ወዳድነትና ውለታ ቢስነት፣ ተጭኗቸው ክህደትና ወንጀል፣ እየፈጸሙ ነው፡፡ እነዚህን ሰዎች የሚያውቅ ያውቃቸዋል፡፡ እድሉን ካገኙ ግለሰብን ብቻ ሳይሆን ሀገርን እና ማህበረሰብን አዘቅት ውስጥ ከመጨመር የሚመልሳቸው የለም፡፡ ካሌብ ያደረገው ነገር በጣም አያሳፍርም? ስታነቡ ታገኙታላችሁ... 4. ተማሪዎች መውደቅ የተማሪውን ደደብ መሆን ያሳያል? ወይም ያረጋግጣል? ስንት ባለ ምጡቅ ኣእምሮ ባለቤቶች አልወደቁም? በተማሪዎች ካርድ ላይ የሚጻፈው ተዛውሯል፤ አልተዛወረም ወይም ተዛውራለች ፤ አልተዘዋወረችም የሚለው ቃል ቀላል ጉዳይ እንዳልሆነ ተጽፏል፡፡ በዚህ ቃል ሳብያ ስንቱ ሰው ራሱን ተጠራጠረ? ከራሱስ ተቆራረጠ? ማሂ ሰላም አታሳዝንም? ስታነቡ ታገኟታላችሁ.... በትምህርት ስርዓታችን የምንጨነቀው 100 ስለሚያመጡ ተማሪዎች እንጂ ስለ ሰብዓዊነት፣ ስለ ታማኝነት፣ ስለ ፍቅር፣ ስለ ቤተሰብ፣ ስለ ሀገር መውደድ አይደለም፡፡ ይህ ጥቂቶችን ስኬታማ ያደርጋል እንጂ እንደ ሀገር ከፍ አያደርገንም፤ ወዴትም አያዘዋውረንም፡፡ በተለምዶ “ወንድም ሴትም ሆኜ አሳድጌ” ያባብላል.....   ሴትም ወንድም ሆኖ “አልተዘዋወረችም”ን ጽፎልናል አሌክስ አብርሃም እናመሰግናለን! ©እመቤት ተሾመ ሁሌም ማንበብ!

መስከረም 9/ 2019 ዓ.ም (ቅዳሜ ከ8:00 ጀምሮ) 📅 ሁላችሁም በነጻ ተጋብዛችኋል! 🎉 ነገረ መጻሕፍት! 📚 ተጋባዥ እንግዳ:- ቤተማርያም ተሾመ የተመረጠው መጽሐፍ:- ቡናዬ                           እስኪሰክን ☕ አዘጋጅና አቅራቢ:- እንዳለጌታ ከበደ አሰናጅ:- ዛጎል የመጻሕፍት ባንክ የዝግጅት ቦታ:- Forum for Social Studies (FSS) ሕንጻ፣ አንደኛ ፎቅ 🏢 በዝግጅቶቻችን ላይ በአካል በመገኘት መሳተፍ ለምትፈልጉ አድራሻችን:- ቀበና፣ ካቶሊክ፣ ኪዳነምሕረት ቤተክርስቲያን አቅራቢያ፣ ወደ ሳንፎርድ ትምህርት ቤት በሚወስደው መንገድ፣ ባማ አዲስ ሕንጻ አጠገብ፣ Forum for Social Studies (FSS) ሕንጻ፣ አንደኛ ፎቅ ላይ ሲሆን፣ የመገኛ ቦታው Google Map link:- https://maps.app.goo.gl/2n1myQXCCaTteCw69?g_st=ic ለበለጠ መረጃ:-    0976066720 📞                               0900651010

Einstein: His Life and Universe 📚✨ Walter Isaacson’s Einstein: His Life and Universe stands as a definitive benchmark in biographical literature, seamlessly merging meticulous historical scholarship with accessible narrative pacing. Rather than treating Albert Einstein as a static monument of genius, Isaacson captures the dynamic tension between his rebellious imagination and the rigid laws of physics. ⚛️ Core Thematic Structure Imagination Versus Authority: A central narrative thread explores how Einstein's lifelong distrust of dogmatic authority fueled his scientific breakthroughs. His willingness to question foundational concepts—rooted in his early frustrations with rote-learning German school systems—became the engine for relativity. 🚀 The Rebellious Humanist: Isaacson balances the physicist with the man, highlighting Einstein's passionate commitment to civil rights, pacifism, and Zionism, alongside his complex, often tumultuous personal relationships and family dynamics. 🕊 The Harmony of Nature: The biography emphasizes Einstein’s philosophical motivation: a deeply spiritual, almost aesthetic reverence for the elegance and simplicity of the universe's underlying order. 🌌 Narrative Style & Craftsmanship Accessible Science Integration: Isaacson expertly translates complex theoretical concepts—such as spacetime curvature and the photoelectric effect—into digestible narrative milestones without diluting scientific accuracy. 💡 Archival Depth: Utilizing newly released personal papers and correspondence, the text reveals an intimate portrait of Einstein's inner thoughts, stripping away the mythology to expose a deeply curious, playful, and sometimes lonely individual. 📜

"The grand aim of all science is to cover the greatest possible number of empirical facts by logical deduction from the smallest possible number of hypotheses or axioms." — Albert Einstein

Critical Evaluation While some purists might find certain physics explanations simplified for general audiences, Isaacson’s masterclass in biographical writing succeeds by keeping human agency at the forefront. It paints a vivid picture of how a rebellious patent clerk remapped our understanding of reality. 🧠

📅 መስከረም 14 ቀን 2019 ዓ ም ከቀኑ 8:00 🏛️ በኢትዮጵያ ብሔራዊ ቴአትር

The problem with your comfort zone is that it’s comfortable 🛋️ I know because I spent a good few years in mine. Life was good. I was earning reasonably well, I had a young family, and things were comfortable 📈 I wasn't particularly unhappy and I certainly wasn't sitting there thinking I needed to completely change my life. Then I made an investment which was beyond my financial tolerance 💸 What started as one mistake sent me into a financial downward spiral and suddenly that comfortable life wasn't quite so comfortable anymore 📉 At the time, it felt like a disaster. Looking back, it was probably one of the most important things that happened to me 🌟 Because it forced me out of the chair. I had to think differently. Work harder. Take some risks. Learn new things. Build businesses. Make more mistakes and eventually create a very different life 🚀 I'm not suggesting you need to lose money or manufacture a crisis to get yourself moving. Quite the opposite. My mistake was waiting until life pushed me out of my comfort zone rather than choosing to leave it myself 🚪 Failure gets a lot of attention because it's painful. Comfort can be just as dangerous because it isn't. Stay in the chair too long and eventually you start growing roots🪸

አበሻና ጭስ መግቢያ አያጣም! በዓል በመጣ ቁጥር  ትዝ የሚለኝ ገጠመኝ አለ። ከዓመታት በፊት የስራ ቦታየ የነበረበት አካባቢ የሃብታም ነጮች ሰፈር ነበር። ትንሽ እንዳጋንነው ፍቀዱልኝና ጥቁር የማየው ራሴን በመስተዋት ሳይ ብቻ ነበር። ሰፈሩ ግን የእውነትም ዘግናኝ ሐብታሞች የሚኖሩበት አካባቢ ነው። ቅንጡ የመዝናኛ ጀልባወች ባህር ዳርቻ ላይ የተደረደሩት ቪላወች በር ላይ እንደመኪና የሚቆሙበት! የኦሎምፒክ መወዳደሪያ የመሳሰሉ የመዋኛ ገንዳወች የሚታዩበት. . .  አንድ አብሮኝ የሚሰራ ሰው ቤቶቹን እየጠቆመ ዋጋቸውን ሲነግረኝ በዚህ ብርኮ ድፍን ሱሉልታን ገዝቸ መኖር እችላለሁ እል ነበር በሃሳቤ! እና የሆነ የበዓል ቀን በዚያጋ ሳልፍ የሚገርም የዶሮ ወጥና የቡና ሽታ አወደኝ። እንደመቆም ሁሉ አልኩ . . . ከእነዚያ ውድ ቤቶች በአንዱ እንደጭስ መግቢያም መውጫም የማያጣው አበሻ ይኖራል? መቸስ እንዲህ እንደ ሀ ሁ ፊደል በአፍንጫየ በምቆጥረው ቅመም ያበደ ዶሮ የሚሰራ ፈረንጅ አለ ማለት ዘበት ነው። የአሉላ ፓንክረስት  ቤተሰቦች ካልሆኑ በስተቀር! ዶሮ የትም አለ ዶሮ ወጥ ግን ዝርያው በኢትዯጵያ ብቻ የሚገኝ የሆነ ህይወት ያለው ምግብ ነው! አስማት ነው!አየሩ ላይ አምባገነን ነው! ከዶሮ ወጥ በልጦ ፋንድያ የሚናፍቀው ፡ ዲያስፖራ  የሆነ ሁኖ ይሄን ገጠመኝ ለአንድ ወዳጀ ስነግረው የባሰ  ገጠመኙን አወጋኝ። በዛ በአረብ አብዮት ወቅት በተባቡት መንግስታት ድርጅት በኩል ሊቢያ ነበር። እርዳታ ጋር የተገናኘ ነገር ይሰራሉ! ይሄውልህ ያኔ ጋዳፊ ሊወድቅ ሲንገዳገድ ድፍን ሊቢያ በጦርነት ሲናጥ አገራት ህዝባቸውን እየለቀሙ ይዘው ወጡ። አንድ ቀን መድሃኒትና ምግብ ጦርነቱ ቀዝቀዝ ላለባቸው መንደሮች  እየሰጠን ስናልፍ አንድ የሆነ አስፈሪ ጭርንቁስ ሰፈር ውስጥ ዶሮ ወጥ ሸተተኝ። በኋላ የሚመሩን ሰዎች ጋር ወደሰፈሩ ስንገባ ሶስት ልጆች ወልደው የሚኖሩ አበሾች አጋጠሙን። አማፂያን እንደተቆጣጠሩት ነበር የገባነው በጣም ያስፈራ ነበር በየቦታው የሰፈር ኬላ አለ ፥ የፈራረሱ  ህንፃዎች ፤ የተቃጠሉ ታንኮች በየግድግዳው አረንጓዴና ቀይ ቀለም የበዛበት የትግል ቀስቃሽ ስዕሎች ….. ሀገሪቷን ሲዖል አስመስሏት ነበር   እንዲያም ሆኖ ከጓደኞቼ ጋር ያከበርነው ባዕላት መቼም ቢሆን አልረሳውም ሀያ ዲናር በማይሞላ ሁሉን አሟልተ ታከብር ነበር  ይታይህ አዲስ አመት ነበር ለካ! አይገርምህም ዶሮ ሰርተው ቡናቸውን አፍልተው ሲኦል ውስጥ በስርዓት በዓል እያከበሩ ነበር!! © አሌክስ አብርሃም መልካም በዓል🎇 ሁሌም ማንበብ!

በተስፋ ደስ ይበላችሁ! በመከራ ታገሱ! በፀሎት ፅኑ!

ዐደይአበባ🌼 መስከረምን የምታበስረን ቢጫ የዓመት ስጦታ የደስታ ተክለ ወልድ መዝገበ ቃላት ዐደየ ሲል ዐደይ አበባ ”በመስከረም የሚፈነዳ የምድር ጌጧ፤ ሽልማቷ”ይላታል። ከተፈጥሮ የተማሩ ከመካከላችን የሀገራቸው ጌጥና ሽልማት ሆነዋል ፡ መከራን አልፈዋል፤ ዘመን አብስረዋል ፡ እንደ  ዐደይ የኛ ምድር ብቻ ካባ ሆነዋል። የከሳቴ ብርሃን መዝገበ ቃላት ደግሞ ዐደይ አበባን ሲፈታ ”ደስ የሚያሰኝ ሽታ ያለው” ይላል። እንደ ዐደይ ደስ የሚያሰኙ ብዙ የኛ ሰዎች አሉ፡ ከመገኘታቸው ብዛት የመልካምነታቸውን መዓዛ እንምጋለን ከጨፈገገው ህይወታችን ይታደጉናል። መዓዛቸው መፍትሔ ነው። ዐደይ ለወራት ከምድራችን ስትጠፋ የትም ሄዳ አይደለም፡ ሀገሯ ልባችን ነው። እሷ በግንቦት ወር ከረጠበው ምድር ዳግም ታንሰራራና ሰኔና ሐምሌን አፈር ውስጥ ታድጋለች ነሐሴ መጨረሻ የምድር ገጽ አሸንፋ ትወጣና ጳጉሜ መልኳ መታየት ይጀምራል፡ የመስከረም ሙሉ ጌጥ ሆና ህዳር ድረስ የውበትም፣ የተስፋም፣ የደስታም ተምሳሌት እንደሆነች ዳግም ነሐሴ መጨረሻ ለመታየት ትንሣኤዋ እውን እስኪሆን የምትሞተው በህዳር ነው፡ የዐደይ ኑሮ ትንሣኤና ሞት ነው። እንደ ዐደይ ብንኖር ከተፈጥሮ በተማርን፡ በብዙ በደከምን ጊዜ መልካሙ ወራት እስኪመጣ ማድፈጥ መጥፎ አይደለም፡ ወድቆ መቅረትን ሳይሆን ወቅት ጠብቆ መነሳትን ብንካንበት ከውበት ጋር የምንመለስ እንጂ አፈር ገብተን የምንቀር ባልሆንን፡ ደግሞ መምጣት ብቻ አይደለም፤ ሞቱ ሲባሉ ዐደይን የመሰሉ የዐደይ ሀገር ሰዎች አሉን። ዐደይ አበባ ውበትና መዓዛ ብቻ ሳይሆን የፈውስም ስጦታ ናት፡ ብዙዎች ቀለም ብቻ ሆነው አይገለጡም፤ ለሀገራቸው ህመም ፈውስ ይሆናሉ። እንደ ዐደይ ለችግራችን ፈውስ የሆኑ፣ደዌያችንን ያሸነፉ፡ ደዌ ሆነን የጣልናቸው፣ ግን ደ'ሞ ፈውስ ስለመሆን የበረቱ አሉ፡ የኛ ዐደዮች፤ የኢትዮጵያ የባህል  ህክምና ጠበብት መፍትሔ ያጣን የቆዳ መበላሸት የሚፈውስ መድሀኒት ከዐደይ ያዘጋጃሉ። ከተፈጥሮ የተማሩ እንደ ዐደይ ገጽ የሚያበላሽን፣ ውበት የሚያጠፋን ደዌ ይፈውሱታል፡ እንዲያ እየተፈወስን ዘመናትን ተሻግረናል። ዐደይ አበባ በስፋት ምድር ላይ በምትተኛበት የሚቆረጠው ማር ጣዕም ብቻ ሳይሆን ፈውስም የያዘ ነው የአናቢ የበረከቱ ምንጭ የሆነችው ዐደይ አበባ ውበት፣መዓዛና ጣዕም የምትሆነው በዚህ የተፈጥሮ የተቀናጀ ጥበብ ነው፡ ዐደይ መሳይ ሰዎች ጣዕም ብቻ አይደሉም፤ ንግግራቸው ደስ ከማሰኘቱ በላይ መድሀኒት ነው። ገፅ 131 ወደ ኢትዮጵያ🇪🇹 ሰዎች ©ሔኖክ ስዩም መልካም በዓል 🎆 ሁሌም ማንበብ📖✨

እንኳን አደረሳችሁ! 2 የሰላም 0 የፍቅር 1 የስራ 9 የፍሬ የጤና 2 የንባብ 0 የበረከት 1 ዓመት ይሁን! 9

‹‹ጳ🟢ጉ🟡ሜ🔴›› የሚለው ስያሜ ከግሪክ ቃል ‹‹ኤፓጉሜኔ›› የመጣ ሲሆን ትርጉሙም ‹‹ጭማሪ›› ማለት ነው። 📜 ጳጉሜን የዓመቱ 13ኛ ወር ስትሆን በዘመነ ዮሐንስ 6 ቀናት፣ በሌሎቹ ዘመናት ደግሞ 5 ቀናት ትኖራለች። 📅 ይህች ወር ካለፈው ዓመት ወደ አዲሱ ዓመት፣ ከክረምትም ወደ ጸደይ የምንሸጋገርባት የመሸጋገሪያ ጊዜ ናት። 🍂➡️🌸 ስለዚህም የዓለም ፍጻሜንና ዳግም ምጽአትን ለማሰብ ልዩ ትርጉም አላት። ጳጉሜን የክረምት ማብቂያ እንደሆነች ሁሉ፣ ምጽአትም የዚህ ዓለም ኑሮ ማብቂያና ወደ ዘለዓለማዊ ሕይወት መሸጋገሪያ ናት። ጳጉሜን እንደ የይቅርታ፣ የሰላም፣ የፍቅር እና  የአዕምሮ ዕድሳት ጊዜ አድርገው ይመለከቱታል። በነዚህ ቀናት ሰዎች ያለፉትን 12 ወራት ስህተቶች ይቅር በመባባል አዲሱን ዓመት በንጹህ ልቦና ለመቀበል በፆምና በፀሎት  ይዘጋጃሉ። 🕊🙏 ሁሌም ማንበብ! 📖✨

Your ‘ideal self’ is a concept articulated by personal construct psychology which basically says, if you don’t have a representation of how you most want to be, you’re not going to end up their accidentally. The best possible self needs to be someone you can articulate, see, feel understand in order to claim. There is this amazing TedTalk titled, very aptly, Your real vs. ideal self that I really think you should listen to that essentially discusses how this exercise helps you bridge the gap between who you are and the person you want to be. Each one of you has 15 minutes tonight to try this. And if you’re really struggling with feeling detached, listen, at MOST, it can’t hurt, and personally, I found it really motivating and grounding for the new year.

Talk about life changing micro changes – I started junk journalling after my friend Sally recommended it to me. I had this conversation with her middle of last year where I was said something along the lines of: “I don’t know who I am without my phone”. It’s basically journalling on easy mode – you just collect junk (receipts, labels, stickers, train tickets) whatever it is from your day, get a glue stick, paste it in a journal and write small comments about it. Easy. But great results. What I’ve seen is that we find our personality through this process because we add narrative back in. It’s a core premise of narrative psychology – we like when something has a story to it that we can reflect on, including our lives. Journalling in whatever form you choose, does that for us. We can coherently draw lines between our thoughts and experiences we can observe ourselves past and present, see patterns in behaviour, notice things about who we are when we are the specimen, we are the subject under the microscope and that helps us recognise parts we may be missing, dare I say, avoiding. Journalling is very much like a mirror, I think that’s why it’s such a well-worn, tested therapy or self-help method, because it just lets you see yourself without the frills you put on for other people. With the junk journal – you literally see yourself through garbage, junk, trash. And so it’s raw , and as a bonus, which was why I started in the first place – it’s gets your out of your fucking phone. If you want to get your personality back, and yes I said this before, you’ve got to stop consuming and start creating. There’s the famous saying “you are what you eat”, you are also the digital world and content you ingest. Consumption is like feeding your brain artificial stuff all day, creation is like feeding it organic strawberries and vegetable and delights. It thrives. Tip number 6: get your friends and families opinion (of you)… If you don’t know who you are anymore: your friends and family probably do. Start asking them: “What song reminds me of you, what movie?” “What was I like as a child?” “What is your favourite memory of us together?” “What do you think my biggest skill is, my biggest weakness?” “What are some words you would use to describe me?” Guess what: this may feel awkward at first, and then it will feel amazing. This tip works because of one of the oldest ideas in social psychology, Charles Horton Cooley’s “looking-glass self. He concluded that our identity is partly a reflection, partly our decision. When you ask people questions like “What song reminds you of me?” or “What was I like as a child?”, you’re accessing what psychologists call reflected appraisals: information about yourself that exists outside your own internal narrative. It’s like accessing memories stored safely away in a vault, not affected by the ups and downs of your current state. There’s also strong evidence from self-verification theory that we seek feedback from others to stabilise our sense of identity. When we feel unsure of who we are, external perspectives help anchor us. Friends and family often notice patterns we’ve normalised or forgotten - strengths, tendencies, past - this is how you get them back. My final tip: write out a ‘person I want to be’ letter. So I did this the other day, because I was feeling, as you can probably tell, slightly unmoored. I was in a hotel room and, feeling inspired by the new year and a bit scared. I sat down, and wrote five large themes for the person I most wanted to be; the version of myself I most admired. I used ‘I’ statements: I am someone who really takes care of myself. I am someone who others find kind and welcoming. I am someone who is surrounded by friends. I also wrote out how I imagined that looked like, tangibly. We’ve focused a lot on reclaiming the personality of the past, but finding yourself again also means thinking about your future, ideal self.

What you’re experiencing is the psychological power of novelty, specifically a new environment. There is this fantastic series of research by the researcher David Gonzalez and his team between 2016-2022 which essentially explored the importance of novelty for our memory, neurons and, crucially, for our personality. They found that, when looking at thousands of people, those who had novel experiences, put themselves in new environments, tried new things – food, music, movies – were much happier and also had a deeper sense of personal alignment. For example, one 2017 study observed production workers who were given novel tasks once a shift, they found they had more grey matter in their brains afterwards compared to those who did not have an unfamiliar problem to solve. Grey matter is essentially for daily functioning but also memory and emotion. Basically by going out and exploring, seeing beyond ourselves and our daily lives, we are somehow able to know ourselves better. Why is that? Because we continue to make sure their brains were plastic and adaptable. Your brain was built for newness and to see the world and be challenged, taste berries, experience awe when seeing a waterfall, meet new people. When it doesn’t get that I kind of imagine it kind of turns into a zoo animal of sorts, pacing up and down, up and down, it’s cage. Get into new spaces and new environments whenever you can – different routes to work, study in a new library, watch something new at night instead of the same episode of The Office, for the 5th time in a row (guilty as charged). You will literally feel the difference in your wiring as your brain, your mind moves from stagnant, bored, to expansive and curious. Tip number 4: Have a completely unproductive goal and make it really, really random. Totally weird, totally separate from everything else you’re doing in life, a side quest if you will that will take effort and time! Some examples I had in my notebook: Read 5 biographies about artists you admire Memorise all 196 flags Go to every museum where you live before the end of the year Paint portraits for every one of your friends by the end of the year Learn how to make your own clothes Cook through an entire cookbook Befriend a crow Saying it now, I think the core element of this is whimsy and a lack of seriousness, but still a need for trying and striving. All of those goals are achievable with effort, but they also all tap into something we’ve really been discussing this whole episode: a sense of wonder and humanness that we’ve lost. What is the deeper psychological justification for this though? Essentially it’s about diversifying your personality the way people diversify investments, which I know sounds bizarre, but you can’t be defined by one thing and think that will deliver you a happy life. In our 20s particularly, there is this major emphasis on being focused, selective, choosing one path to specialise in – whether it’s choosing a major, choosing a hobby, choosing a literal career path and working it until you retire, basically concentrating your effort on one thing. That may bring results – does it make you feel alive, does it keep you connected to who you are? Let’s be honest, not always. We get that laser focus, and everything else fades away and so what happens when that thing isn’t satisfying anymore, when we want to change, when the main focus drops off? You’re left contemplating who you are and life feels, what’s the best word for this: narrow. That’s why I need you to be collecting side quests. Consider it personality insurance: if the things I typically base my personality on – work, relationships, accolades, praise, passion - fade, become exhausting or don’t inspire anymore, I’ll still know who I am because I am expressing myself elsewhere in a way that feels meaningful and real to me. Tip number 5: start any kind of journal.