🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
Ir al canal en Telegram
📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?.. (Б.М.) Реклама учун @Janob_Help https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
Mostrar más📈 Análisis del canal de Telegram 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
El canal 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸 (@solixa_ayol) en el segmento lingüístico de Uzbeko es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 24 571 suscriptores, ocupando la posición 1 639 en la categoría Bloques y el puesto 3 332 en la región Uzbekistán.
📊 Métricas de audiencia y dinámica
Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 24 571 suscriptores.
Según los últimos datos del 31 julio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -604, y en las últimas 24 horas de -57, conservando un alto alcance.
- Estado de verificación: No verificado
- Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 4.75%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 3.36% de reacciones respecto al total de suscriptores.
- Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 1 170 visualizaciones. En el primer día suele acumular 827 visualizaciones.
- Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 10.
📝 Descripción y política de contenido
El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?..
(Б.М.)
Реклама учун @Janob_Help
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig”
Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 01 agosto, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Bloques.
24 571
Suscriptores
-5724 horas
-2987 días
-60430 días
Carga de datos en curso...
Canales Similares
Nube de Etiquetas
Sin datos
¿Algún problema? Por favor, actualice la página o contacte a nuestro gerente de soporte.
Menciones Entrantes y Salientes
---
---
---
---
---
---
Atraer Suscriptores
agosto '26
agosto '260
en 0 canales
julio '26
+961
en 124 canales
Get PRO
junio '26
+504
en 97 canales
Get PRO
mayo '26
+1 019
en 111 canales
Get PRO
abril '26
+712
en 110 canales
Get PRO
marzo '26
+1 308
en 119 canales
Get PRO
febrero '26
+1 197
en 106 canales
Get PRO
enero '26
+1 385
en 134 canales
Get PRO
diciembre '25
+961
en 111 canales
Get PRO
noviembre '25
+2 364
en 110 canales
Get PRO
octubre '25
+1 116
en 111 canales
Get PRO
septiembre '25
+1 347
en 98 canales
Get PRO
agosto '25
+1 899
en 69 canales
Get PRO
julio '25
+2 656
en 110 canales
Get PRO
junio '25
+2 224
en 120 canales
Get PRO
mayo '25
+3 215
en 118 canales
Get PRO
abril '25
+3 342
en 118 canales
Get PRO
marzo '25
+4 160
en 139 canales
Get PRO
febrero '25
+3 740
en 121 canales
Get PRO
enero '25
+5 155
en 102 canales
Get PRO
diciembre '24
+6 933
en 106 canales
Get PRO
noviembre '24
+4 172
en 70 canales
Get PRO
octubre '24
+6 549
en 101 canales
Get PRO
septiembre '24
+8 483
en 86 canales
Get PRO
agosto '24
+6 747
en 82 canales
Get PRO
julio '24
+6 800
en 71 canales
Get PRO
junio '24
+5 779
en 67 canales
Get PRO
mayo '24
+6 196
en 67 canales
Get PRO
abril '24
+3 937
en 57 canales
Get PRO
marzo '24
+6 499
en 57 canales
Get PRO
febrero '24
+7 420
en 58 canales
Get PRO
enero '24
+9 558
en 57 canales
Get PRO
diciembre '23
+1 409
en 35 canales
Get PRO
noviembre '23
+6 637
en 59 canales
Get PRO
octubre '23
+6 962
en 98 canales
Get PRO
septiembre '23
+4 681
en 0 canales
Get PRO
agosto '23
+7 021
en 0 canales
Get PRO
julio '23
+6 807
en 0 canales
Get PRO
junio '23
+7 011
en 0 canales
Get PRO
mayo '23
+6 589
en 0 canales
Get PRO
abril '23
+6 633
en 0 canales
Get PRO
marzo '23
+7 304
en 0 canales
Get PRO
febrero '23
+5 187
en 0 canales
Get PRO
enero '23
+8 590
en 0 canales
Get PRO
diciembre '22
+6 196
en 0 canales
Get PRO
noviembre '22
+4 447
en 0 canales
Get PRO
octubre '22
+5 931
en 0 canales
Get PRO
septiembre '22
+9 081
en 0 canales
Get PRO
agosto '22
+8 606
en 0 canales
Get PRO
julio '22
+8 709
en 0 canales
Get PRO
junio '22
+7 055
en 0 canales
Get PRO
mayo '22
+10 311
en 0 canales
Get PRO
abril '22
+13 271
en 0 canales
Get PRO
marzo '22
+7 376
en 0 canales
Get PRO
febrero '22
+5 879
en 0 canales
Get PRO
enero '22
+11 110
en 0 canales
Get PRO
diciembre '21
+13 926
en 0 canales
Get PRO
noviembre '21
+11 685
en 0 canales
Get PRO
octubre '21
+15 061
en 0 canales
Get PRO
septiembre '21
+26 285
en 0 canales
Get PRO
agosto '21
+21 073
en 0 canales
Get PRO
julio '21
+19 788
en 0 canales
Get PRO
junio '21
+14 025
en 0 canales
Get PRO
mayo '21
+7 006
en 0 canales
Get PRO
abril '21
+5 164
en 0 canales
Get PRO
marzo '21
+5 163
en 0 canales
Get PRO
febrero '21
+1 833
en 0 canales
Get PRO
enero '21
+2 869
en 0 canales
Get PRO
diciembre '20
+72 323
en 0 canales
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 01 agosto | 0 |
Publicaciones del Canal
Майли, факат бир-икки кундан кейин, xўпми, ака? — деди гарчи ёнида пули бўлмаса-да, акасининг сазасини ўлдирмаслик учун. Кейин жўраларидан ишлаб кайтариш шарти билан карз олиб, акасига берди. — Энг чиройлисини олинг, ака, — деди кейин кулиб, — етмаса, яна бериб тураман. Самариддиннинг феъл-атвори кўпчиликни хайрон колдирарди. Качон карама, елкасида сомонми, ўтинми кўтариб юрадиган бу боланинг ўзини тутиши ажабланарли эди. Юзида норозилик, чарчок ифодаси сезилмасди. Бу орада ука акасининг уйини куриб битказди. Хатто дарвозасигача ўрнатиб берди. Бахорда сел келиб, молxонани окизиб кетганди, уни хам бошкатдан тиклади. Сўнг яна ишлагани кетди. Акасига яxшигина пул жўнатиб, савдо ишини бошлашига ёрдам берди. Сирожнинг хам омади келиб, савдоси гуркиради. Бирок Самариддиннинг оxирги ишлари ўxшамади. Аммо тушкунликка тушмай, акасининг уйига борди. Эшикни янгаси очди. — Акам керак эди, — деди Самариддин ховлига мўралаб. — Акангиз йўк эди-я, — деди янгаси кўзларини олиб кочиб. Самариддин икки-уч сафар келиб, акасини уйдан тополмагач, нима килишини билмай юрганида, уни кўчада учратиб колди. — Сизни учратганим яxши бўлди, ака, — деди ёш болаларча кувониб. — Тинчликми? — деди Сирож укасига синчков тикилиб. — Ха, менга озрок пул керак эди, шунга… — Менда хозир пул йўк эди-ю… — кўзлари олма-кесак терди Сирожнинг. — Нега керак эди? — Гул сотиб олмокчи эдим… — бу сафар Самариддиннинг гаплари дардли чикди. — Гул?! Тинчликми?! — Бўлажак келинингизга… Самариддин «Акам бу гапимдан кувонади», деб ўйлаганди. Бирок Сирож укасига бошдан-оёк караб чикди-да: — Ука, хали сенга севишга бор. Бундай ахволингни тўғрила, уст-бошингга кара, одам башара бўл, кейин сев, — деди ғалати жилмайиб. Биринчи марта Самариддиннинг ичида оғрик турди. Аммо яна лом-мим демади. «Шу холга сизларни деб тушдим, анави уйингиз, томингиз, зиналарингиз, молxонангиз, дарвозангизни деб шу холга тушдим», демади. Деса бўларди, аммо демади! Акасига бир каради-да, тўғри дўконга жўнади. «Ўғлинг ичиб юрибдими?» Салим ака биринчи марта одамлардан ўғли хакида шундай гап эшитди. Хайрон колди. Бу гапга ишониб-ишонмай уйига келганида, ўғли сўрида бир ахвол бўлиб ётарди. — Бу нима килганинг, аблах?! — дея ўғлини тепкилай кетди Салим ака. — Нега ичасан?! Мен сенга ичгин, деб тарбия бердимми?! Гапир?! — Тарбия? — деди Самариддин отасининг тепкисига парво хам килмай. — Тарбия бердингизми?! Сиз… ўзи умуман менга тарбия бердингизми?! Сиз… сиз мени ишлатдингиз, xолос! Бу Самариддиннинг биринчи марта ёрилиши эди. Эхтимол, ичмаганида бугун хам шу гапларни айтмасди. Бирок… Салим ака алам аралаш кўчага чикиб кетди. Шу кўйи пича муддат кўчада юрди. Танишларидан ўғли хакида хар xил гапларни эшитди. Айникса, Олим оксоколнинг гаплари унга бошкача таъсир килди. — Сен хам отамисан, тошбағир?! — деди оксокол уни кўриб. — Шошма, сен бундок ўғлингга ота бўлсанг-чи! Бечора эзилиб кетди-ку! Оxирги пайтларда ўзгариб колган, шу пайтгача мени кўрса, икки кўлини кўксига кўйиб салом берадиган Самариддин кеча кайрилиб хам карамади, хатто ёнидан ўтганимни сезмади хам! Ўғлинг жуда паришонxотир, эътиборли бўлгин! Хадеб пулу машинани ўйлайвермасдан! Салим ака яна бир-икки кишидан шунга ўxшаш гапларни эшитгач, уйга кайтди. Ховлига кирганида сукунат хукм сурарди. Отанинг кўнгли кандайдир ғашликни сезди. Бўлмаса хамма моллар подага кўшилганида моллардан xабар олиш учун оғилxонага кирармиди? Кирди-ю, кўллари калтираб, жойида ўтириб колди.
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
| 2 | 📝 Ажалга айланган андиша
— Йўк, болам! Болажоним! Йўк! Йў-ў-ў-ўк! Салим аканинг фарёди бутун кишлокни оёкка турғизди. Бир зумда ховли одамга тўлди. Хамманинг кўзи Самариддиннинг жасадида эди. Салим ака эса жуда ўйчан холда нукул: — Нега сезмадим, нега эътибор бермадим?! — дея ўзини-ўзи койир, йиғлашдан тўxтамасди. * * * Самариддин мехнаткаш бола эди. Хеч ким унинг бир оғиз «Чарчадим», деганини эшитмаганди. Кишлок ахли боланинг фавкулодда ишчанлигидан хайрон колганди. Сабаби, отаси Салим ака каттиккўл, бўйни мехнатга ёр бермайдиган, онаси бугунини ўйлайдиган одамлар эди. Самариддин эса ота-онасининг ғирт тескариси бўлиб чикди. Тун ярмидан оккан. Соат миллари тунги ўн иккини кўрсатяпти. Шу махал дарвоза тараклаб очилиб, ховлида кўйларнинг маърагани эшитилди. Салим аканинг уйкуси кочди. «Хе, падарингга…» дея сўкинди уйкуси бузилганига чидай олмай. Кейин эшикни очиб, ховлига чикди-да, кўйxонага кўйларини камаётган ўғлига жахл аралаш бакирди: — Дарвозани секинрок очсанг бўлмайдими, ховлини бошингга кўтармасдан?! Самариддин отасига илтижоли тикилди, аммо хеч нарса демай, кўйларини камади. Сўнг энди кўлини ювмокчи эди, отаси: — Молларнинг тагиниям тозалаш керак, — деди керишиб. — Тез бўл, ўзи кеч бўлди. Кейин чой-пой ичиб ол. Самариддин яна лом-мим демади. Оғилxонага кирди-да, молларининг тагини тозалаб, таш¬карига чикди. Бу пайтда отаси аллакачон xонасига кайтиб кириб кетган, ичкаридан xуррак овози эшитиларди. Самариддин тараклатиб юбормаслик учун обдастани секин ушлаб, кўлини нари-бери ювди-да, сўридаги дастурxонни очди. Икки бурда нон билан чой бор экан. Ошxонага кириб, козонни очди — бўм-бўш. Кейин индамай нон еб, устидан чой ичди-да, сўрининг ўзига чўзилиб ётди. Самариддин хеч нарсадан шикоят килмагани учунми, ота-онаси ўғлининг хамма ишлари жойида деб ўйлашар, юкоридаги каби кун тартибига одатланиб колишганди. Салим ака хаммага ўғлининг мехнаткашлигини айтиб мактанарди. Отанинг мактанганича хам бор эди, Самариддиннинг бир ўзи анча ишни койиллатар, йигитнинг бир муддат дам олиб ўтирганини хеч ким кўрмаганди. Самариддин биринчи марта битирув кечасида янги кийим кийди. Бунгача акасидан колган кийимларни кийиб, катта бўлди. Ўша пайтларда оиласининг шароити хам хаминкадар эди. Шунинг учун Самариддин юрак ютиб, «Бирор нарса олиб беринг», демади. Битирув куни эса дадаси биринчи марта ўғлига оппок кўйлак, коп-кора туфли олиб берди. Ўшанда Самариддин шунака кувондики… Аммо кейинчалик бу татимади. Карзни узиш учун икки хисса ишлашига тўғри келди. Бир йили Салим ака катта ер олди. «Екин экиб, мўл хосил оламиз, бойиб кетамиз. Хозир хамма нарсам — оилам, фарзандим, колаверса, сендек ўғлим бор, аммо жарак-жарак пулларим, машинам йўк, биз хам бошкалардек яшашимиз керак-ку», деди орзуга берилиб. Дадасининг орзуси Самариддинга каттик таъсир килди. Ўша далада тиним билмай ишлай бошлади. Тонг сахардан кечгача тер тўкди. Мўл хосил олишди, оила ўзини бироз тиклаб олди. Самариддин эса… Бу орада акаси Сирож уйланадиган бўлди. Кўнгил кўйган кизи бор экан. Оила аъзолари маслахат солишди — уй куриш керак. Нима килишни билмай турганларида Самариддин ташаббус билан чикди: — Ишлагани кетаман. Бошида ота-онаси каршилик килди, аммо Самариддин гапида туриб олди. — Акамнинг ёши ўтиб боряпти, уйланиши керак. У каториларнинг боласи мактабга чикади хадемай, — деди. Самариддин ишлагани кетди. Олис-олисларда ишлаб, уйга яxшигина пул жўнатди. Кайтиб келганида эса акаси энди уй курилишини бошлаган экан. Самариддин «Нега халигача уйни куриб бўлмадингиз?» демади. Жўнатган пулининг чўғи камайиб колганини кўрганида эса «Бу уйингиз учун аталган пул эди-ку!» демади. Борига курилиш материаллари сотиб олиб, уйни тиклашга киришди. Жўралари билан хашар килди, ўзи ярим кечасигача — то кўзга хеч нарса кўринмай колгунгача ишлади. Ой ёруғ бўлган кечаларда эса эрталабгача ишлаган пайтлари хам бўлди. — Самариддин, — деди бир куни акаси Сирож. — Халиги… Бўлажак янгангга узук олиб бермокчийдим. Шунга… Самариддин акасининг нима демокчилигини тушунди. — | 516 |
| 3 |  👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇
👉Hozir siz telefoningizni qanday ushlab turibsiz?
👉Rasmga qarang va tez javobini koʻring!
👉Siz haqingizda qiziqarli maʼlumot kutyapti!
123456789123456789123456789
Javobini oʻqish👇👇👇 | 525 |
| 4 | Аёл рўзғор қилишни, бичиш-тикиш юмушларини бажаришни хушламас, фақат ясан-тусанни, меҳмондорчиликка боришни ёқтирарди.
Нозима укаси Шуҳратни уйлантирди, синглиси Дилдора коллежга ўқишга кирди. Уйдаги можаролардан безиб қолган болалар оталаридан пул сўрашмасди.
Бир йил ўтиб, укаси Исмоил ҳам мактабни тугатди. Исмоил санъатга қизиқар, яхшигина овози бор эди. Нозима қанчалик қийин бўлмасин, укасининг шаштини сўндиргиси келмади, у ҳам санъат коллежи талабасига айланди. Нозима укалари учун тинмай ишлар, қўшимча дарслар ўтар, қўни-қўшниларнинг тикув ишларини бажариб берарди.
Ўшанда баҳор эди. Мактабдан қайтаётган Нозиманинг йўлидан синфдоши Акбар чиқиб қолди. Икки дўст анчагина суҳбат қуришиб, Нозималарнинг дарвозаси ёнига етиб келишгач, Акбар қизнинг қўлига бир парча қоғозни тутқазиб, хайрлашди. Нозима унинг бу ҳаракатига ҳайрон бўлиб, хатни очиб ўқиди:
«Нозима, сен бу хатни ўқиб ҳайрон қоласан, балки турли шубҳа, гумонларга ҳам боришинг мумкин. Лекин ишон, менинг биринчи бор қиз болага хат ёзишим. Биласанми, мен сени бешинчи синфда ўқиб юрган пайтдан буён яхши кўриб келганман. Мана, ёшимиз йигирма бешга тўлди, ҳамон сен юрагимдасан. Менинг сенга бўлган муносабатимни ўзинг ҳам сезасан. Аммо менга ишонмайсан. Агар розилик берсанг, совчи юбораман». Акбар.
Нозима хатни ўқиб йиғлашини ҳам, қувонишини ҳам билмай қолди. Акбарни эса яхши билади. Камтарин, меҳнаткаш йигит. Аммо у нега қишлоқдаги бошқа қизни эмас, бир оқсоқ қизни севиб қолди?
Хўш, Нозима Акбарнинг севгисига ишониб розилик берса, уни келин қилиб олиб кетишса, укаларининг, саксондан ошган бобосининг аҳволи не кечади, уларни ким мабағ билан таъминлайди, ким ғамхўрлик қилади?
Нозима шундай қарама-қарши саволларга жавоб излаб тонг оттирди. Тушга бориб эса қиз нохуш хабар эшитди. Отаси автоҳалокатга учраб вафот этибди. У оиланинг тўнғич фарзанди эди, шу сабабдан ғам зарбасини биринчи бўлиб қабул қилди. Унинг кўзларига дунё зулмат ва ғам-аламдан иборатдек туйилди.
Нозима эр йигитдек бел боғлаб отасини кўмди, марҳумнинг барча маъракаларини ўтказди.
Юраги тош ўгай она эса эрининг еттисини ўтказиб, уйидаги буюмларни яширинча машинага ортиб, жўнаб қолди.
Нозима унинг қилмишларига эътибор ҳам бермади, оила унинг атрофида янада қаттиқроқ жипслашди. Орадан олти ой ўтиб бобоси ҳам бандаликни бажо келтирди. Қиз бобосини ҳам ҳеч кимдан кам қилмай дафн этди, маъракаларини ўтказди. Кейин эса укаси Исмоилни уйлантирди, сингилларини узатди.
Нозима шундай қилиб, оиласи ташвиши билан ойларни, йилларни ўтказаверди. Ўзининг қалбидаги умид ва орзуларга қулоқ тутмади.
Унинг ҳаётида яхши кунлар ҳам бармоқ билан санарли даражада бўлса-да, бор эди. Ҳовлисига «ёр-ёр» айтиб келин олиб келгани, попукдек сингилларини оппоқ келинлик либосида ўзга даргоҳга кўзларида ёш билан, ойдин тилак билан узатгани…
Ўзининг олий маълумотли ўқитувчилик дипломини қўлга олган лаҳзалари, яна мактаб жамоасининг бир овоздан уни илмий мудирлик лавозимига тавсия этган онлари ва яна ўша бир варақ дил изҳорлари битилган мактуб…
Бугун эса Нозиманинг туғилган куни. Қишлоқ четидаги ота уйга укалари, сингиллари, дўстлари келиб, муборакбод этиб кетишди. Айниқса, укаси Исмоилнинг қизи Гулираъно айтган қўшиқ унинг қалбини тўлқинлантириб юборди.
Нозима давранинг тўрида хаёлга чўмиб ўтирганди, кимдир дарвозани тақиллатиб, уни чақириб қолди. Нозима бориб дарвозани очди, қаршисида бир қучоқ гул билан жилмайиб Акбар турарди.............
Гулбаҳор РАҲМАТУЛЛАЕВА.
(Хазонрезги)
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 750 |
| 5 | 📝Оқсок қизнинг қисмати....
Нозима туғилганда дуркунгина, соғлом қизалоқ эди. У ёруғ оламга шавқ ва ҳайрат билан боқар, шодон қийқириб куларди.
Кўзлари мовий, сочлари олтин рангда товланувчи ёқимтой қизалоқни ҳамма қўлга олгиси, эркалатгиси, севиб ўйнатгиси келарди. Нозиманинг отаси олис шаҳарда ўқир, у эса онаси ва бобоси билан дарё бўйидаги қишлоқда яшарди.
Кунларнинг бирида аммаларидан бири қизалоқни ўйнатиш учун олиб кетди ва бехосдан қўлидан каттакон тош устига тушириб юборди. Қизалоқ қаттиқ чинқириб йиғлади, аммаси эса ўзининг қандай аянчли хатога йўл қўйганини англамай, йиғлаётган гўдакни онасига топшириб, жимгина уйига кетди.
Қизалоқ чидаб бўлмас оғриқдан тинимсиз йиғлар, ҳамиша қувончли боқадиган кўзлари онасига илтижо билан боқар, қани эди, илоҳий мўъжиза содир бўлиб, унга забон битса-ю, жажжи оёқлари оғриётганини онажонига айтиб берса…
Аммо мўъжиза рўй бермади, бўлган воқеадан бехабар она эса боланинг зорланиб йиғлашини шунчаки гўдакнинг хархашаси деб ўйлади…
Кунлар эса ўтаверди. Қизалоқ жон-танини ўртаб бораётган оғриққа ниҳоят бардош берди. Лекин энди унинг мафтункор кўзлари атрофга аввалгидек ҳайрат билан боқмас, кулмас, унинг беозор кўзларига, қорачиқларига маҳзунлик ғам кўланкасини ташлаганди.
Нозима икки ёшга тўлганида уйидагилар унинг оёқ босишга қийналаётганини, оқсоқланиб қадам ташлашини пайқаб қолишди, бироқ қандай чора кўришни билишмади. Бора-бора унинг бу нуқсони ортиқча ҳеч кимни безовта қилмади. У эса қийналиб-зорланиб, атак-чечак юришни ўрганди.
Йиллар эса сездирмасдан ўтаверди, у етти ёшга етиб, деворлари оппоқ рангга бўялган мактабга борди, у ҳам тенгдошларидек югургиси, қувлашмачоқ ўйнагиси, гулдан-гулга қўниб учаётган қанотлари чиройли капалакларни ушлагиси келарди. Аммо истакларини ногирон оёқлари йўққа чиқарар, шу боисдан тенгқурларининг ўйинлари ва шўхликларини бир четда туриб ҳавас ва ўкинч билан кузатарди. Бироқ сахий табиат Нозимага дўстлари ҳавас қиладиган бир хислат – зукколикни ато этганди. У ҳайратомуз хотирага эга эди. Тез орада мактабнинг энг аълочи ўқувчилари қаторидан жой олди.
Ниҳоят, уйидагилар ҳам Нозимани еттинчи синфга ўтганда шифокорга кўрсатиш учун шаҳарга олиб боришди. Бироқ энди кеч бўлганди. Қизнинг сўнгги умиди ҳам сароб бўлиб чиқди, лекин табиатан қайсар ва иродали қиз қисматга тан бермади. Муаллимликка ўқиди, таҳсилни имтиёзли диплом билан тугатиб, қишлоғидаги мактабга ишга кирди.
Кутилмаганда оила бошига мусибат тушди. Олти фарзандини зор йиғлатиб онаси оламдан ўтди. Айниқса, бу жудолик эндигина йигирма баҳорни қаршилаган Нозиманинг юрак бағрини ўртаб юборди.
Ҳаёт эса давом этаверди. Вақт ўтгани сари ғам совуркан, унутиларкан. Аёлининг йили ўтгач, ота уйга ўгай онани бошлаб келди.
Ўгай она туғмас бўлиб, аввал ҳам уч бора эрга тегиб чиққан, ўзга уйда ҳукмронлик қилишнинг ҳадисини олганлардан эди.
Ҳафта ўтмай ўгай она рўзғорини ажратиб олди. Нозима беш укаси билан алоҳида рўзғор тутишга мажбур бўлди. Укалари эса ҳали норасида бўлиб, барчаси мактабда ўқирди.
Нозима тонгда уйғонар, ҳовлини супуриб, мол-ҳолга қарар, укаларини уйғотиб, чой ичирар, мактабга бирга кетарди. Мактабдан қайтиб тунги бир-иккигача урчуқ йигирар, укаларига атаб гилам тўқирди.
Унинг бу ишлари ўгай онанинг ғашини келтирар, турли баҳона ва ёлғонлар билан қизни ва болаларни отасига чақиб берар, ҳеч нарсадан бехабар ота эса бегуноҳ болаларни урарди.
У эса бундай вазиятда укаларини ҳимоя қилар, уларнинг хўрланишига тоқат қилолмасди.
Нозима учун мактаб ҳаётининг бир бўлагига айланди. Ёш муаллима бор кучи ва билимини ўқувчиларига беришга интилди. Дарсларни жонли ва қизиқарли ўтишга ҳаракат қилди.
Унинг меҳнати ҳамкасблари ва ота-оналарнинг эътиборига тушди. Нозима бир нечта танловлар ғолибаси бўлди. Эришаётган ютуқлари қишлоқда шов-шув бўлар, ўгай она эса бундан бетоқат бўлиб, турли иғволарни ўйлаб чиқарарди. | 661 |
| 6 |  ЎГАЙ ОНА ЎГАЙЛИГИНИ ҚИЛИБДИ😢😢
ЎГАЙ ҚИЗИНИ КАТТА ПУЛ ЭВАЗИГА ЁШИ КАТТА ОДАМГА УЗАТДИ
ҲАЁТДА ҚАНДАЙ ОДАМЛАР БОР😢😢
ДАВОМИ ЮРАКНИ ЭЗАДИ😢
Тўлиқ пастдаги ҳаволада👇 | 581 |
| 7 | Эркак киши табиатан оғир-босиқ, мулоҳазакор, узоқни ўйлаб иш кўриш хусусияти билан яратилган.
Биз аёллар улар билан муносабатга киришар эканмиз, шунга кўра муомала қилишимиз керак.
Ўғилларимизга кичиклигидан қарор қабул қилиш, ҳимоячилик, мулоҳазакорлик масъулиятларини сингдириб, уларнинг табиатида асли бор бўлган ўша хусусиятларни ривожлантириб боришга ҳаракат қилишимиз лозим.
Менга қолса, нафақат жиддий, балки ҳазил тариқасида ҳам, эркак кишининг ёш болага қиёсланишини мутлақо ёқламаган бўлардим.
Ҳаммасини тескарига айлантирган ҳам, кейин дод-вой қилиб юрадиган ҳам ўзимиз асли...
Gavhar Nasrulloh
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 791 |
| 8 | 📝Уч киши суҳбатлашяпмиз. Суҳбатдошларимдан бирининг ёши мендан катта, иккинчиси бир неча ёш кичик. Шу кичиги сўраб қолди:
— Гавҳар опа, шу... Турмуш ўртоғим кўп жойларга боришимга рухсат бермайди-да, нима қилсам бўларкин?
Энди оғиз жуфтлагандим ҳамки, каттароқ опамиз сўз бошлаб қолдилар:
— Эээй, шуям муаммоми энди?! Мне б ваши проблемы. Борадиган жойингиз кундуз куни бориладиган жойми ўзи? Ҳа эрингизни ишга жўнатинг-у, ясан-тусанни жойига қўйиб, лип этиб бориб келаверинг-да. Сиз кап-катта одамсиз. Шунгаям рухсат-пухсат деб бош қотиришни ҳожати йўқ. Келаётиб эрингиз яхши кўрган овқатга мўлжаллаб масаллиқ харид қилиб келасиз. Ёқтирган таомини тайёр қилиб, ҳеч нарса бўлмагандек ўтираверасиз. Айтди дерсиз, у сезмайдиям. Эркак киши ёш боладай гап. Пайпоғини тополмайдию, хўжайинчилик қилганига ўлаймикин..
Эркак киши ёш болага қиёсланишига сиз ҳам кўп гувоҳ бўлган бўлсангиз керак?
Риторик саволлар туғилади:
Ёш болага ўхшагани учун жамиятнинг энг муҳим бўлаги бўлмиш оила масъулияти эркак зиммасига юкланган экан-да?
Ёш болага ўхшагани учун талоқ ҳақи унга топширилибди-да?
Ёш болага ўхшагани учун оиласининг таъминотига эркак жавобгар қилинибди-да?
Ёш болага ўхшаш бўлгани туфайли аҳлининг, ватанининг ҳимояси унинг бурчи этиб белгиланибди-да?
Бирданига аёлини чет элга ишлашга жўнатиб, аяси, яна бироз пул жўнатинг, қийналиб қолдик, деб қўнғироқ қиладиган, аёли мардикорликка чиқиб пул топаётганда телевизор қаршисида ястаниб ётадиган, ўзининг фарзандига эрдан чиққан синглисининг боласидан яшириб, ширинлик, ўйинчоқ келтирадиган, исрофгарликка тўлиб кетган тўйга катта қарз кўтараркан, ҳа энди бу аёлларнинг иши, биззи тишимиз ўтмайди деб, мунғайиб турадиган эркаклар қаердан пайдо бўлганини англагандек бўласан.
Бир пайтлар бир психологик эксперимент ҳақида ўқигандим. Ёзилишича, психологлар инсон масъулияти қай тариқа ўзгаришини билмоқчи бўлиб, эксперимент ташкил қилишибди.
Ташкилотчилар томонидан ёлланган актёр ҳар жойларда тоби қочиб қолган киши ролини ижро этган. Одамлар гавжум бўлган жойларда кўпчилик бефарқ ўтиб кетган экан. Чунки, атрофда одам кўп, мен бўлмасам, бошқа кимдир ёрдам берар, деган ўй кўпчиликда кузатилган экан.
Гавжум жойда бу каби ҳолга беэътиборлик билан қараган худди ўша одамлар, тоби қочган инсонга якка йўлиққанида, қўлидан келган барча ёрдамни қилишга қаттиқ киришишган экан. Масалан, беморга сув сепиш, сув ичириш, сиқиб турган кийимларини бўшатишга ёрдамлашиш, елпиш, бошқаларни ёрдамга чақириш каби...
Бу экспериментнинг юқоридаги гапларга нима алоқаси бор, дерсиз.
Алоқаси шундаки, биз аёллар эркакларга ёш бола сингари қарашга ўрганиб қолдик. Нафақат ўзимиз ўргандик, балки уларни ҳам шунга кўниктирдик.
Ўғил фарзандларимиз учун ўзимиз қарорлар қабул қилдик, эрларимизга сиз ниманиям билардингиз, аралашманг, дедик, оталаримиз, ака-укаларимизга нисбатан, барибир тушунмайди, деган ўй билан боқдик.
Бундай муносабат кўпайгани сари, секин-аста аёллар елкасидаги масъулиятлар ҳам ортиб бораверди.
Бизнинг масъулиятимиз ортгани сайин, эркакларнинг шижоати тобора камайиб бормоқда. Худди гавжум жойда беморга ёрдам бермай кетган эксперимент иштирокчиси сингари.
Ўйлаб кўрсак, аёл ишлаб топган пулда ҳеч кимнинг, ҳатто эрининг ҳам ҳаққи йўқ деган шариат қоидаси нақадар тўғри эканини англаймиз.
Эркак киши ҳеч қайси вазиятда елкасидаги масъулияти, Аллоҳнинг ўзи унга ато қилган эркаклик шижоатини йўқотмаслиги учун ҳам шариатда мана шу каби ҳукмлар жорий қилинган экан-да.
Аслида аёл эмасми ёш болага қиёс? Ахир ҳозир гул-гул яшнаб туриб, бироздан сўнг ҳўнг-ҳўнг йиғлайдиган ҳам, бир зумда қовоқ уйиб, бирпасда ял-ял ёнадиган ҳам аёл-ку.
Қайтанга эркаклар аёлларга ёш бола сингари қарашлари тўғри бўлмайдими? Жаҳли чиқиб бақириб кетса, ҳа энди аёл киши шу-да дея, вазминлик қилиш эркак томонидан кузатилиши керак эмасми?
Ҳиссиётга берилувчан, меҳри жўш уриб, ҳар кимга ишониб кетаверишга кўпроқ мойил бўлган хилқат аёллар-ку. | 749 |
| 9 |  Шавкат мирзиёев 1 ойда қанча ойлик олади биласизми буни😳
Бу ойликни сиз ҳаёлизга хам кемаган
Яхшиси ўзиз кўринг😳👇 | 583 |
| 10 | Тонг ёришса-да, ҳеч ким нонуштага чақирмагач, секин-аста хонасидан чиқиб, эшик дастасига осилганча туриб қолди.
Айлана шаклида ясалган кенг зинанинг ушлайдиган тутқичи йўқлиги сабаб доим тушиб-чиқишга қийналарди.
ҳозир боши айланиб турган вақтда ундан тушиш кампир учун азобга айланди. У қадам босишга иккиланиб бор-йўғи бешта бўлган поғоналарга қараб ўйланиб қолди. Ундан суянчиқсиз тушиб олишга кўзи етмай, яна хонасига қайтиб кирди.
«Ўғлимнинг иши кўп-да, бўлмаса аллақачон зинага суянчиқ ясаб қўярди», ўйлади кампир ва қуш уйқу устунлик қилиб мизғиди. Бироздан кейин мамнун жилмайди, тушида кичик ўғли билан яшаган кенг, сув сепилган, райҳон ифори таралиб турадиган шинам ҳовлисида яйраб юрарди...
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 610 |
| 11 | — Эссиз, сизларни ҳам овора қилдим.. Эсим қурсин-а, аканг билан келинойинг ҳам бир дунё дори олиб берганди-я...
— Э, қўйсангиз-чи, хола, овораси борми?
— Хотин, акам қўнғироқ қилиб, онамни қачон қайтариб берасан, деб сўраб ётибди, — деди бир куни овқат бошида.
— Ҳали-бери бормайди, қишни бизникида ўтказади демадингизми? — деди жиян-келин.
— Дедим! Катта ҳовлида қишда қийналади, бизники «дом», ҳамма шароит ичида дедим.
— Бугун ўғлимга айтай, шу зинасига суянчиқ ясатсин... Қарияпман шекилли, тушиб-чиқишга қийналаяпман, — ўзига-ўзи гапирди кампир хонага аланглаб. Тумбочкаси устида турган чойнак оғзини очиб кўрди, унда икки ой олдин дамланган чой шамалари моғорлаб қолганди. Лаби қуриган кампир тамшаниб ўрнига чўзилди.
Қошлари чимирилган келинга қўрқа-писа нигоҳ ташлаб олган кампир диваннинг бир бурчагига омонатгина чўкди.
Келин қайнонасига чой ҳам узатмасдан дастурхон бошидан турди.
— Шаҳарда зерикмаяпсизми? — сўради ўғил овқатдан бош кўтармай.
Ўғил кулиб юборди.
Ошхонадаги идиш-товоқлар қаттиқроқ тарақлай бошлагач, кампир безовталанди, тезроқ туриш учун шошиб гапирди:
— Шу... болам, тирамоҳ келиши билан суякларим қақшайди-да... Уканг олиб берган мойдори бор эди, шуни суртсам, бироз тинчланарди, бу дард ўлгур. Ўша мойдорини ўзим билан олиб келиш эсимдан чиқибди. Агар...
Ўғли «нима бўлди?» деганча ошхонага шошилганини кўриб, кампир ўзи қўл ҳам урмаган дастурхонга фотиҳа ўқиб ўрнидан турди.
Эртаси куни ўғлининг гапидан дадилланган кампир бисотидаги энг янги, икки йил олдин кичик келини бозордан олиб берган кўйлагини кийиб ҳовлига чиқди.
Ўғли ва набиралари кетиб бўлишган, ясан-тусан қилган келин ҳам йўлга отланганди.
Қайнонасининг ясаниб чиққанини кўриб, аввал ҳайрон бўлди, кейин сабаби эсига тушиб, истеҳзоли жилмайди:
— Бугун вақтим йўқ сиз билан дўхтирма-дўхтир юришга. Ишхонамда зарур тадбир бор. Иш тартибимни чамалаб кўрай-чи, бўш вақтим бўлса, дўхтирга бориб келамиз, — деди ва пошнасини қарсиллатганча чиқиб кетди.
Муштипар аёл унинг ортидан «Унда дори олакелинг...» деганча қолаверди.
Кампир эртаси куни ўғлининг ишдан келишини кута-кута ухлаб қолди. Ундан кейинги кун ҳам.
Бўғинлари зирқираганига чидолмай оёғини уч-тўрт қават рўмол билан ўраб олган кампир, кафтлари билан тўпиғини босиб-босиб қўяр, машина овози эшитилармикан деб, деразадан тушиб турган айвон чироқларига умид билан қарарди. Хотинига топшириқ берган ўғли эртасига икки ҳафтага командировкага кетаётганини онасига айтмаганди.
Аксига олиб, кузнинг ҳам қовоғи очилмас, булутлар ҳам кампирга қасд қилгандек осмонда айлангани-айланган.
Худонинг унга раҳми келиб, ўша кунларда жияни кўргани келиб қолди.
Кампирга жон киргандек бўлди, оёқлари ҳам оғриқни унутиб, бир пайтлардагидек чаққон ҳаракатланишди. Ажин қоплаган юзи остида кўринмай қолган кўзи ғилт-ғилт ёшга тўлиб тугунчасини кўтариб чиқди.
Жиян–келин уни қучоқ очиб кутиб олди. У ҳам ишларди, лекин холасини ўтқизгани жой тополмай парвона бўларди.
Оғриқ бўш келавермагач, кампир секингина жиянига: — Мойдорим акангни уйда қолиб кетипти-да...
ҳаял ўтмай, келин кўтариб келган бир пакет дори-дармонни кўриб аёлнинг ичи увишди.
Келин кампирнинг оёғига кунига икки марта малҳам суртар, уч маҳал дори ичишини назорат қилар, бундан ташқари, аллақандай доривор гиёҳлардан оёғига ванна қиларди. Бунақа парваришни умрида кўрмаган кампир хижолат бўларди.
Парво яхшилигидан онаизорга бироз жон кириб, эт олди. Фақат ўн кундан буён на ўғли, на келини хабар олмаганидан жиянларининг олдида хижолат бўларди.
Унинг сиқилаётганини жияни ҳам сезди.
Кампирнинг кўзлари чарақлаб кетгандек бўлди.
Кампир шу куни уйқуга кетгунча «қўнғироқ қилган» ўғлини дуо қилиб ётди.
Жияниникида икки ой қолиб кетган кампир, охирги пайтларда юраги ғаш бўлаётганидан зорланиб, жиянига акангникига олиб бориб қўй деб туриб олди. Кампирни кўндира олмаган жияни кеча уни акасининг ҳовлисига олиб келганди. Ўғли одатдагидек уйда йўқ эди, келин кампирни совуққина кутиб олди. Йўлда чарчаган кампир овқат ҳам емай ухлаб қолди. | 509 |
| 12 | 📝ЎҒЛИНИНГ УЙИГА СИҒМАГАН ОНА
Ҳашаматли ҳовлининг нақшинкор эшиги секингина очилиб, ундан кенг этак кўринди. Этакка ўралашган бир оёқ тимирскиланиб остонада чалкашиб ётган пойабзаллар орасидан ўзининг униққан, қалин матодан тикилган оғир шиппагини топди. Оёғи ерда мустаҳакам туриб олганига ишонч ҳосил қилгач, эшик дастасига икки қўллаб осилганча пардек жуссали кампир кўринди.
Озғинлигидан эгнидаги кўйлаги ҳалпиллаган, гап уқмас оқ сочлари рўмол тагида ётишни хоҳламай тарқоқ «мўралаб» турган, тиши йўқлигидан оғзи ичга тортиб, ияги олдинга туртиб чиққан кампир зина айвончасига эсон-омон чиқиб олгач, атрофга аланглади. Кейин ҳар эҳтимолга қарши худди энди уйғонган кишидек кўзини ишқаб қўйди.
Лекин бу гал ўғлининг «Ойи, уйқудан турдингизми?» деган гапи эшитилмади. Аслида, бу ҳовлига кўчиб келгандан буён бу гапни ўғлидан бор-йўғи бир марта эшитган ва соддалигига бориб, «Аллақачон тургандим, болам, оёқ тагида ўралашмай, деб хонамдан чиқмай, тасбеҳ ўгириб ўтирувдим», дея жавоб берганди. Ўшанда негадир ўғлининг қовоғи уюлган. Ўғли ишга кетгандан кейин эса келинидан эшитадиганини эшитганди: «Эрим билан орамни бузмоқчимиз? Кичик ўғлингиз қамалмай деб, бор-йўғини сотиб кўчада қолгани учун сизга раҳмимиз келиб, уйимга олиб келишга рози бўлсам-у, шуми яхшиликка раҳматингиз! Эрталаб эримни ишга, болаларни мактабга жўнатгунимча хонангиздан чиқмай, индамайгина ўтиринг, тушундингизми? ҳаммани жўнатиб, ўзим ҳам ишга боришга тайёрланишим керак, кейин чиқиб чой ичсангниз ҳам бўлади-ку! Барибир, бекор ўтирибсиз, шошадиган жойингиз йўқ!» деди келин илондек вишилаб. Кампир нима дейишни билмай қолганди ўшанда. Чунки у катта ўғлимникида яшайман деб келган, бу ҳовлида келин хўжайинлиги тушига ҳам кирмаганди. Бир умр барвақт туриб ўрганган аёл одатига кўра бир-икки марта тонг отгандан ҳовлига чиқиб, бекор ўтирмаслик учун, резина ичакда сув сепганди. Лекин бу ҳам келинига ёқмаган. Рўзғор юмушларига ёрдамлашиш учун қилган ҳаракатларини келини нега нотўғри тушунишига сира ақли етмасди.
Сурункали касалликлар ўз ишини қилиб, куз яқинлашиш билан суяклари зирқирарди. Кичик келини унинг хасталигини билиб қолгани учун куз келиши билан суртадиган дорилардан олиб келарди. Катта ўғлиникига шаҳарга кўчиб келаётганида ўша дориларни ўзи билан олиш эсидан чиқибди.
Суяклари қақшайвергач, ухламай боласининг йўлини пойлади. Машинаси овозини эшитиб, секин хонасидан чиқиб ошхонага йўл олди.
Келин эрига алланималарни гапириб кулишганча овқатланишарди. Эшик очилиши билан иккаласи ҳам ўгирилишди.
— Келинг, она, бормисиз? — деди ўғил саломлашгач. — Битта уйда туриб ҳам, бир-биримизни кўрмаймиз-а? Иш кўп-да, онам, иш кўп. Ўзиз яхшимисиз?
— Яхшиман, болам, Худога шукр. Ишни кўп бўлгани яхши, илоҳим омадингни берсин!
— Бу ерда иш кам экан... — хўрсинди онаизор.
— Оббо, онамей, ҳали ҳам ишласам дейсизми? Энди дам олинг, мана, биз ишлаймиз...
— Сизга мазь керакми? — онасининг тортиниб гапиришидан ўғил хижолат бўлди. — Шуни шунча тортиниб гапирасизми, она? Менга фалон дорини олиб бер, десангиз бўлмайдими? — у онасига эътиборсизлигини сахийлиги билан ювишга сабаб топилганидан қувониб кулиб қўйди.
— Малоҳат, — деди кейин ошхонага қараб. — Эртага онамни дўхтирга олиб бориб, ташхис қўйдириб кел. — Хотини жавоб бермаганига эътибор ҳам бермай волидасига ўгирилди: — Кейин дўхтир айтган дориларни оламиз, тўғри келган мазни мойдори экан деб суртиб юраверманг , хўпми?.
— Хўп... — она ўғлининг меҳридан эриб, у ёқ-бу ёқдан гаплашмоқчи бўлди. Шу пайт ошхонада нимадир қарсиллаб синди ва келиннинг «вой» деган овози эшитилди.
— Хола, фақат, ўғлингизникида яшайвермай, бизникига ҳам меҳмонга боринг-да, онам ўрнида онамсиз ахир, — гина қилди жиян. — Келинингиз ҳар куни сизни сўрайди, бугун сизни олиб бормасам, мени уйга киритмаса керак.
— Ие, тобингиз бўлмаяптими, хола? Айтмайсизми? Келинингиз ҳамшира-ку, ўзи даволаб қўяди. | 544 |
| 13 | Тонг ёришса-да, ҳеч ким нонуштага чақирмагач, секин-аста хонасидан чиқиб, эшик дастасига осилганча туриб қолди.
Айлана шаклида ясалган кенг зинанинг ушлайдиган тутқичи йўқлиги сабаб доим тушиб-чиқишга қийналарди.
ҳозир боши айланиб турган вақтда ундан тушиш кампир учун азобга айланди. У қадам босишга иккиланиб бор-йўғи бешта бўлган поғоналарга қараб ўйланиб қолди. Ундан суянчиқсиз тушиб олишга кўзи етмай, яна хонасига қайтиб кирди.
«Ўғлимнинг иши кўп-да, бўлмаса аллақачон зинага суянчиқ ясаб қўярди», ўйлади кампир ва қуш уйқу устунлик қилиб мизғиди. Бироздан кейин мамнун жилмайди, тушида кичик ўғли билан яшаган кенг, сув сепилган, райҳон ифори таралиб турадиган шинам ҳовлисида яйраб юрарди...
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 1 |
| 14 | 📝ЎҒЛИНИНГ УЙИГА СИҒМАГАН ОНА
Ҳашаматли ҳовлининг нақшинкор эшиги секингина очилиб, ундан кенг этак кўринди. Этакка ўралашган бир оёқ тимирскиланиб остонада чалкашиб ётган пойабзаллар орасидан ўзининг униққан, қалин матодан тикилган оғир шиппагини топди. Оёғи ерда мустаҳакам туриб олганига ишонч ҳосил қилгач, эшик дастасига икки қўллаб осилганча пардек жуссали кампир кўринди.
Озғинлигидан эгнидаги кўйлаги ҳалпиллаган, гап уқмас оқ сочлари рўмол тагида ётишни хоҳламай тарқоқ «мўралаб» турган, тиши йўқлигидан оғзи ичга тортиб, ияги олдинга туртиб чиққан кампир зина айвончасига эсон-омон чиқиб олгач, атрофга аланглади. Кейин ҳар эҳтимолга қарши худди энди уйғонган кишидек кўзини ишқаб қўйди.
Лекин бу гал ўғлининг «Ойи, уйқудан турдингизми?» деган гапи эшитилмади. Аслида, бу ҳовлига кўчиб келгандан буён бу гапни ўғлидан бор-йўғи бир марта эшитган ва соддалигига бориб, «Аллақачон тургандим, болам, оёқ тагида ўралашмай, деб хонамдан чиқмай, тасбеҳ ўгириб ўтирувдим», дея жавоб берганди. Ўшанда негадир ўғлининг қовоғи уюлган. Ўғли ишга кетгандан кейин эса келинидан эшитадиганини эшитганди: «Эрим билан орамни бузмоқчимиз? Кичик ўғлингиз қамалмай деб, бор-йўғини сотиб кўчада қолгани учун сизга раҳмимиз келиб, уйимга олиб келишга рози бўлсам-у, шуми яхшиликка раҳматингиз! Эрталаб эримни ишга, болаларни мактабга жўнатгунимча хонангиздан чиқмай, индамайгина ўтиринг, тушундингизми? ҳаммани жўнатиб, ўзим ҳам ишга боришга тайёрланишим керак, кейин чиқиб чой ичсангниз ҳам бўлади-ку! Барибир, бекор ўтирибсиз, шошадиган жойингиз йўқ!» деди келин илондек вишилаб. Кампир нима дейишни билмай қолганди ўшанда. Чунки у катта ўғлимникида яшайман деб келган, бу ҳовлида келин хўжайинлиги тушига ҳам кирмаганди. Бир умр барвақт туриб ўрганган аёл одатига кўра бир-икки марта тонг отгандан ҳовлига чиқиб, бекор ўтирмаслик учун, резина ичакда сув сепганди. Лекин бу ҳам келинига ёқмаган. Рўзғор юмушларига ёрдамлашиш учун қилган ҳаракатларини келини нега нотўғри тушунишига сира ақли етмасди.
Сурункали касалликлар ўз ишини қилиб, куз яқинлашиш билан суяклари зирқирарди. Кичик келини унинг хасталигини билиб қолгани учун куз келиши билан суртадиган дорилардан олиб келарди. Катта ўғлиникига шаҳарга кўчиб келаётганида ўша дориларни ўзи билан олиш эсидан чиқибди.
Суяклари қақшайвергач, ухламай боласининг йўлини пойлади. Машинаси овозини эшитиб, секин хонасидан чиқиб ошхонага йўл олди.
Келин эрига алланималарни гапириб кулишганча овқатланишарди. Эшик очилиши билан иккаласи ҳам ўгирилишди.
— Келинг, она, бормисиз? — деди ўғил саломлашгач. — Битта уйда туриб ҳам, бир-биримизни кўрмаймиз-а? Иш кўп-да, онам, иш кўп. Ўзиз яхшимисиз?
— Яхшиман, болам, Худога шукр. Ишни кўп бўлгани яхши, илоҳим омадингни берсин!
— Бу ерда иш кам экан... — хўрсинди онаизор.
— Оббо, онамей, ҳали ҳам ишласам дейсизми? Энди дам олинг, мана, биз ишлаймиз...
— Сизга мазь керакми? — онасининг тортиниб гапиришидан ўғил хижолат бўлди. — Шуни шунча тортиниб гапирасизми, она? Менга фалон дорини олиб бер, десангиз бўлмайдими? — у онасига эътиборсизлигини сахийлиги билан ювишга сабаб топилганидан қувониб кулиб қўйди.
— Малоҳат, — деди кейин ошхонага қараб. — Эртага онамни дўхтирга олиб бориб, ташхис қўйдириб кел. — Хотини жавоб бермаганига эътибор ҳам бермай волидасига ўгирилди: — Кейин дўхтир айтган дориларни оламиз, тўғри келган мазни мойдори экан деб суртиб юраверманг , хўпми?.
— Хўп... — она ўғлининг меҳридан эриб, у ёқ-бу ёқдан гаплашмоқчи бўлди. Шу пайт ошхонада нимадир қарсиллаб синди ва келиннинг «вой» деган овози эшитилди.
— Хола, фақат, ўғлингизникида яшайвермай, бизникига ҳам меҳмонга боринг-да, онам ўрнида онамсиз ахир, — гина қилди жиян. — Келинингиз ҳар куни сизни сўрайди, бугун сизни олиб бормасам, мени уйга киритмаса керак.
— Ие, тобингиз бўлмаяптими, хола? Айтмайсизми? Келинингиз ҳамшира-ку, ўзи даволаб қўяди. | 1 |
| 15 | « ҚОТИЛ СЕВГИ »
Ҳилола ҳам ҳамма қизлар қатори бахтли келинчак бўлиб севган ёри билан тинч - тотув яшашни ният қиларди.
Аммо ҳаёти шунчалар остун устун бўлиб кетиши етти ухласа ҳам ҳаёлига келмасди.
- Ҳилола кўзини очганда ҳамма жой қоронғу қаердандир бадбўй хид келарди.
Нималар бўлди қаердаман ўзи деб ўйладию дугонаси Мафтуна мехмонга чақиргани ёдига тушди ва йўқ - йўқ мен у ерга етиб бормадим ахир, ёкиии.. Деб ўз ўйларидан ўзи қўрқиб кетди.
Негадир шу топда ҳаёлига анчадан буён орқасидан соядайэргашиб юрган бадбашара йигит келди наҳотли у олиб келган бўлса уни бу ерга.
- Ўзи қаердаман? Ҳилола ўзига ўзи гапирарди. У ўрнидан урмоқси бўлди аммо оёғи занжир билан боғлаб қўйилганини кўриб даҳшатга шунди ва шундагина вазият ёмонлигини тушунди, тушундию бақиришни бошлади, шу пайт ёнига кирдир судралиб кела бошлади... #ДАВОМИ_БОР... | 626 |
| 16 | Бор-э, деб қўл силтаб, тўйхонани тарк этмоқчи бўлиб, хотинини чақиртирди. Аёли гап нимада эканини билгач:
— Индамай кетаверасизми? Ҳозир иссиғида айтиб олиш керак. Эсидан чиққан бўлса, беҳуда хафа бўлиб юрмайсиз, — деди.
Бу гап Шуҳрат акага маъқул келиб:
— Ундай бўлса, сен бориб, бор гапни тушунтириб айт, — деди.
Янга бўлмиш тўй эгасини топиб, бир четга ўтгач:
— Тоғангизни нимага хафа қилдингиз, жиян? — деб сўради.
— Тоғам хафа бўлибдими? Билмайман. Сизнинг хабарингиз бўлса айтинг, нега хафа бўлади? — дея сўради жиян хижолат тортиб.
— Шунча одамга берилган тўн тоғангизга келганда тугаб қолибди.
— Эй, янга, гапни шундан бошламайсизми? Мен нима бўлди экан, деб юрак ҳовучлаб турибман. Биласиз-ку, хаёлим жойидамас. Битта тўн бўлса, тоғамдан айлансин, — дея жиян уйдан янги чопон олиб чиқди.
У янгасининг ёнига келган ҳам эди кимдир чақиришаётганини айтиб қолди. Жиян тўнни янгасига тутқазиб, тўй ташвиши билан югуриб кетди. Шуҳрат ака хотини кўтариб келган чопонни кўриб, баттар тутақди:
— Қадр-қимматим шу бўлдими? Мана сенга, деб оғзимга ургандай бериб юборибди. Анави ғийбатчиларнинг ёнида тўнни ўзи ёпмайдими?
Хотини Шуҳрат акага тасалли бериш ўрнига:
— Сиз олиб келган тўёна учун оддий тўнмас, зарчопон ёпиши керак эди, — деди.
Шу тариқа иззатталаблик қилган тоғанинг баттар фиғони чиқди. Жиян билан арзимас чопонни деб хафалашди. Аввалига тўй эгаси Шуҳрат акани тинчлантириб, вазиятни тушунтирмоқчи бўлди. Лекин Шуҳрат ака билганидан қолмади. Ахийри тоға-жиян бир-бирига қўл силтаб, хайрлашди. Бундан хабар топган Шариф бобо тоға-жиянни яраштириш учун, аввал, жияннинг ёнига борди ва ундан: «Тоғам нотўғри тушунди. Шундай бўлсаям узр сўрадим. Лекин тўйимни бузиб, кўпнинг ичида юзимни ерга қаратди. Битта чопонни деб ёш боладай аразлади. Шундай бўлсаям, барибир, тоғам, керак бўлса, яна бориб узр сўрайман», деган гапни эшитди. Аммо Шуҳрат ака оқсоқолни уйидан қувиб солгандай кузатди.
Бу яқин атрофда Шариф бобони танимаган-билмаган одам йўқ. Ҳаётий тажрибаси бойлиги, туғма нотиқлиги ва барчага ўз маслаҳати билан ёрдам бергани боис уни оқсоқол деб ҳурмат қилишади. Кимнингдир иши битмаётган бўлса, Шариф бобони излайди. Ҳатто совчиликка бориб, рад жавобини олиб келганлар ҳам оқсоқолни йўқлайди. Шариф бобо бордими, тамом. Севганим бор, деб дод-фиғон қилаётган қизлар ҳам жим бўлади. Негаки ота-онаси энди унинг раъйига эмас, оқсоқолнинг сўзига қулоқ тутишини яхши билади. Шунга яраша оқсоқол ҳам етти ўлчаб, бир кесади. Билиб-билмай бировнинг дилини оғритишни истамайди. Лекин ҳозир Шуҳрат аканинг айтган гапи оқсоқолни қаттиқ ранжитди.
Шуҳрат ака ўтган воқеаларни ёдга оларкан Шариф бобо кетаётиб қарагандаги нигоҳи кўз олдига келиб, ёмон нарса еб қўйгандай ўзини ноқулай ҳис этади. Айниқса, бобонинг: «Шуҳратбой, соатга қаранг. Унинг кўрсаткичи фақат тепага қараб юрмайди. Айланиб, пастга ҳам тушади», деган гапи ёдига тушади. Дарҳақиқат, йиллар ҳам ўтди. Шу йилларга қўшилиб, Шариф бобо ўтиб кетди. Шуҳрат аканинг амалкурсиси ҳам омонат эканини исботлади. Соат мили айланиб, пастга тушди. Ана шундай аҳволи оғир пайтда Шуҳрат аканинг кунига ўша жияни яради. Энди Шуҳрат ака тўйда кўрсатган томошасини эсласа, уялиб кетади. Тағин маҳалла оқсоқоли Шариф бобо ва унинг сўзлари ёдига тушади.
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 709 |
| 17 | 📝 КУН ХИКОЯСИ....
— Шу гапим-гап! Кўзимга кўринмасин! Қаердан келган бўлса, ана катта кўча! — деди Шуҳрат ака пешонасидан оқаётган терни рўмолчасига артиб. Сўнг суҳбатдошига тик боқиб, гапида давом этди:
— Илтимос, оқсоқол, бу ишга сиз аралашманг!
Бу гапни кутмаган Шариф бобо қалқиб тушди. Лекин тезда ўзини ўнглаб:
— Менинг ҳам бундай ғалвага кўзим учиб тургани йўқ, Шуҳратбой, — деди. — Ўзингиз ҳам аччиқланмай мулоҳаза қилиб кўринг. Битта тўн одамдан азиз бўлдими? Ахир, ўз жиянингиз бўлса. Бегона бўлса ҳам майли эди.
— Бегона бўлганда бунча гап-гаштак йўқ эди, оқсоқол. Жияним бўлгани учун аччиғим чиқяпти. Мен битта зарчапонгамас, қадримга ачинаман. Кимсан, куёв боланинг тоғасиман! Шунча одамга топилган тўн, бизга келганда… Эй, қўйинг, оқсоқол тилимни қичитманг!
Шуҳрат ака қўл силтаб, нари кетди. Орага сукут чўкди. Яқинда мансаб пиллапоясидан яна бир поғона кўтарилган Шуҳрат ака иззатталаблик қилаётганди. Буни билиб турган Шариф бобо деворга осиғлиқ соатга термулди. У соатнинг бир маромда айланаётган милига қараб тураркан:
— Шуҳратбой, соатга қаранг. Унинг кўрсаткичи фақат тепага қараб юрмайди. Айланиб, пастга ҳам тушади, — деди маънодор қилиб. — Бу ишга аралашманг, деб одамни хафа қилдингиз. Мен аралашмасам, бошқалар индамаса, тоға-жиян шундай юраверасизларми?
Шуҳрат ака саволни эшитмагандай индамади. Шариф бобо гапида давом этди:
— Ҳамма мени оқсоқол дейди. Ҳурмат қилади. Бунинг учун раҳмат. Лекин шу номни оқлашнинг ўзи бўлмайди. Ҳозиргидай оилавий уриш-жанжалга аралашиб, одамларни муросага келтириш азоб. Сенга нима, бор, ишингни қил, деган гапни ҳам эшитганмиз. Лекин елкамдаги вазифа шу. Эл оқсоқол деб ҳурмат қиляптими, буни оқлашим керак. Сиз ҳам ёмон кўряпсиз. Аммо вақт ўтиб, ҳозирги гапларни, жиянингиз билан бўлган тортишувни эсласангиз, уяласиз. Шугина нарса учун шунча ғалва кўтарган эканман-да, деб. Ростиям шуда, Шуҳратбой, эркак киши арзимаган латта-путта учун хотин кишидай аразлаб ўтириши уят-ку.
Оқсоқолнинг бир маромда босиқлик билан айтган гаплари Шуҳрат аканинг жон-жонидан ўтиб кетди. У Шариф бобонинг охирги гапи учун сўкиб бериши ҳам мумкин эди. Аммо зўрға тилини тийиб, индамади. Бир зум тишини тишига босиб турган Шуҳрат ака оқсоқолга юзланди. Шариф бобо тағин сўзлай кетди:
— Майли, вақти келиб жиянингиз билан ярашарсиз. Лекин ҳозирги аҳволни кўриб, кузатиб турган болалар-чи? Улар кимдан, нимани ўрганади?
Шариф бобонинг насиҳати Шуҳрат акага ёқмади. У бободан қутулмоқчи бўлиб, қўлини кўтарди ва:
— Қани, оқсоқол, дуо қилинг, — деди.
Шариф бобонинг ранги қордай оқарди. У ҳар қандай вазиятга шай туриб, ўрганиб қолган эди. Лекин ҳеч қачон кимдир уйидан қувиб солишини етти ухлаб тушида ҳам кўрмаганди. Шу сабаб индамай ўрнидан турди-ю, эшик томон юрди. Шуҳрат ака эса вазиятни ўнглаш учун тил учида:
— Сизга кетинг, деганим йўқ. Ошхонага чиқиб келмоқчийдим. Шунинг учун дуо қилинг, дедим. Келинингиз овқатга уннагандай бўлганди. Тайёр бўлса, олиб келмоқчийдим, — деди.
Шариф бобо миқ этмади. Лекин ортига ўгрилиб шундай қаради-ки, бундан кўра аччиқ гапиргани тузук эди. Шуҳрат аканинг дили янада қоронғилашди. Шариф бобо ҳам шу аҳволда кўчага чиқди.
Аслида, Шариф бобо бу уйга икки қариндошнинг ўртасидаги тушунмовчиликни бартараф этиш, тоға-жияннинг муносабатини тиклаш учун келганди. Бундан икки ҳафта бурун Шуҳрат аканинг жияни ўғлини уйлантирди. Тўй куни Шуҳрат ака катта тўёна олиб борди. Жияни тоғасининг ҳурмат-иззатини жойига қўйди. Келин келгач эса тўй эгаси ўзига яқин бўлган ёши улуғ қариндошларига тўн ёпди. Қарз кўтариб, тўй бошлаган жиян тўн ёпишда паришонхотир бўлибми ёки тоғасининг дили бунчалик оғрийди, деб ўйламагани учунми, ҳар холда, Шуҳрат акага тўн бермади. Шу пайтгача қанча тўй қилган бўлса, жиянидан ҳам, унинг онасидан ҳам саховатини аямаган тоғага бу оғир ботди. Шуҳрат аканинг ён-атрофидагилар янги тўнини кўз-кўзлагандай бўлиб турганда кимдир унинг ярасига туз сепгандек деди:
— Шуҳрат ака, куёв боланинг ўзи ҳам, отаси ҳам сизга жиян бўлади. Сизга иккита тўн беришдими?
Бундан тоғанинг жаҳли чиқди. Ўша кимса қитмирлик қилиш учун бу гапни атайлаб айтганини билган бўлса ҳам гапни ўзига олди. | 719 |
| 18 |  🍧ЁЗНИНГ ИССИҚ КУНЛАРИДА КЎЧАНИКИДАН ФАРҚ ҚИЛМАЙДИГАН МАНА ШУНДАЙ МУЗҚАЙМОҚЛАРНИ ЎЗИНГИЗ УЙ ШАРОИТИДА ТАЙЁРЛАШНИ ХОҲЛАЙСИЗМИ?😋👍
🍰У ХОЛДА МАРХАМАТ! БУНДАН ТАШҚАРИ ТУРЛИ ХИЛ ШИРИНЛИКЛАРНИ ТЕКИНГА ЎРГАТАМИЗ😍😋
👇👇👇👇👇👇 | 318 |
| 19 |  АКАМ МЕНИ...😱
- Уйда ёлғиз эканмизда - деди у ва мени қучоқлаб олди
- Нима қилаяпсиззз, тегманг менга - дедим уни итариб
Шу пайт у мени қўлимдан тутди
- Уйда ҳеч ким йўқ экан, бундан фойдаланиш керак - дея ғалати жилмайиб мени ўз хонаси томон олиб кетди
- Акааа қўйворинг нима қилаяпсизз - деб бақирардим мен, қўлимни тортай десам кучим етмасди.
- Бақиравермаа, қаршилик ҳам қилма ўзингга ёмон бўлади - шундай дея кийимларимни еча бошлади. Шу пайт эшик очилиб хонага келинойим кириб қолди... БИЗНИ КЎРИБ У...😨 | 810 |
| 20 | - Қизингизни чакиринг - деди лули аёл ховликиб.
Муборак ташкарига чикиб овоз берди.
- Гавхару..
"Ҳа" деган овоз келди ховли адогидаги уйдан.
- Буёкка кел кизим.
Хаял утмай остонада Гавхар пайдо булди.
- Нима дейсиз ? - деди у уй турида утирган лули хотинларга кузи тушгач ижирганиб.
- Буёкка утир - онасининг урнига унга буйрук берди лули хотин.
Гавхар нима гап дегандек онасига каради.
- Ўтир кизим утир - деди Муборак ияги билан лули хотин томонга ишора килиб.
Киз истар истамас курпачага чукди. Лули хотин товук конини унинг пешонаси буйни юз кузи аралаш сурта бошлади.
- Керак эмас - деди киз жирканиб.
- Жим утир ! - уришди онаси.
- Худо хохласа ойдек бахтинг очилиб кетади энди- деди лули аёл унинг елкаларига кокиб.
Шундан сунг лули аёллар бир канча ирим сиримларни килган булишди. Муборак эса уларнинг буйруғига итоат этиб уйдан гох кизига аталган киммат бахо матолардан олиб чикса , гох бир даста пул билан остонада пайдо буларди. Ирим сирим килаётганлар гуё хамма харажатни бирданига айтсак аёл чучиб кетиши мумкин дегандек хар сафар "улжа"ларини булиб булиб айтар аёл уларнинг кунглидагидек нарса олиб чикмаса : "Одамларим норози буладяпти ранжияпти "-дея уни баттар ховликтирарди. Ирим сирим тугаганда лулиларнинг куйни кунжи улжалардан тулиб тошиб кетганди.
- Энди натижаси тезрок булсин десангиз бирорта тилло такинчок хам атайсиз - деди улардан бири Гавхарнинг кулогидаги баргнусха зирагига ишора килиб.
Муборакнинг ранги гезарди. Берай деса она бола уртасида узи битта тилла такинчоклари бор. Бермай деса лули хотин кизингизнинг бахтини очмайман дегандек укдек кузларини кадаб
утирибди.
- Беролмайман - деди Муборак ахийри узида журъат топиб. - Бу рахматли дадасидан эсдалик. -
- Унда шунча кийматда пул берасан.
- Вой шунча пул бердимку камми шу.
- У берганларинг одамларимга тан. Узимнинг мехнатимга тилло беришинг керак эди. Майли эсдалик экан ушанинг пулини беракол деяпман.
- Пулим булса кизимдан аярмидим.
- Вой шунча назар чиккан жойдан шугина арзимас пул чикмайдими кизингизни уйланг
янгамулло кизингизни. Пул топилади бахт топилмайди. Агар топилганда кизингиз хозир кенг уйнинг келинчаги булиб эгизак болаларини багрига босиб утирмасмиди.
Муборак лулининг вайсашларидан нима киларини билмай боши котди. Шу пайт остонада Гавхарнинг кичик аммаси Хосият пайдо булди.
- Уйга кириб олиб нима килаяпсизлар - деди бир лули хотинларга , бир она болага караб.
- Шу Гавхаржонг бахт очирик килдираётгандим - чайналди Муборак.
- Шуларгами ? Шу фирибгарларгая ? - деди амма киноя билан кош кокиб.
- Хай бизга нима кипти огзингизга караб гапиринг жахли чикди лули аёлларнинг.
Амма баттар тутакиб кетди.
- Чик хамманг уйдан !!!- деди лўлиларга хезланиб- . Хозир итга талатаман.
- Эсдан оғганми бу ? - дея лулилар апил тапил эшикка йуналишди.
Бирдан амма уларнинг йўлини тўсиб тугун тўрвасидан латта путталарни юлкиб ола бошлади. - Пулларни хам чўз ! - деди сунг тахдидли вишиллаб.
Қарғаймиз - деди лули аёллар шаллақилик килиб.
Қарғишинг ўзларингга урсин Пулли чикар дедим.
Ундай килманг Хосиятжон кизимнинг бахтини боғламанг.
Эй учиринге овозингизни ким айтади сизни кап катта укимишли аёл деб. Гавхарни бахти шу харом харишларнинг дуоси билан очиладиган булса очилмай куя колсин.
Хуллас шунча улжадан курук колган лули аёллар аммани қарғай қарғай кучага ўқдек отилишди. Хамманинг дили хира булди Айникса Муборак шарттаки кайнисинглисини ич ичидан қарғаётганди. Устига устак кизи Гавхар хам уша тамонда
Аям пул топса кандай йўқатарини билмайди. Хозир эси хуши мени эрга бериш. Агар шу лулилар узига ўхшаган бирортасини эшикдан етаклаб келиб қизингизни шунга беринг деса индамай етаклатиб юборишга хам тайёр Амма билан жиян айвонда ўтириб олишиб роса вайсашди. Муборак тишини тишига қўйди Унинг назарида энди кизи бир умр бахтини топмайдигондек эди. Аммо орадан бир ой утгач Гавхарга совчи келди Икки ойдан сўнг эса катта туйи булди Муборак энди Яхшиям ўшанда аммаси лулиларни кучага хайдаган экан дея ич ичидан шукрона келтириб қўйди
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 857 |
