🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?.. (Б.М.) Реклама учун @Janob_Help https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
Mostrar más📈 Análisis del canal de Telegram 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
El canal 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸 (@solixa_ayol) en el segmento lingüístico de Uzbeko es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 24 607 suscriptores, ocupando la posición 1 639 en la categoría Bloques y el puesto 3 332 en la región Uzbekistán.
📊 Métricas de audiencia y dinámica
Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 24 607 suscriptores.
Según los últimos datos del 31 julio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -604, y en las últimas 24 horas de -57, conservando un alto alcance.
- Estado de verificación: No verificado
- Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 4.75%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 3.36% de reacciones respecto al total de suscriptores.
- Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 1 170 visualizaciones. En el primer día suele acumular 827 visualizaciones.
- Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 10.
📝 Descripción y política de contenido
El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?..
(Б.М.)
Реклама учун @Janob_Help
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig”
Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 01 agosto, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Bloques.
Carga de datos en curso...
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 01 agosto | 0 |
| 2 | 📝Уч киши суҳбатлашяпмиз. Суҳбатдошларимдан бирининг ёши мендан катта, иккинчиси бир неча ёш кичик. Шу кичиги сўраб қолди:
— Гавҳар опа, шу... Турмуш ўртоғим кўп жойларга боришимга рухсат бермайди-да, нима қилсам бўларкин?
Энди оғиз жуфтлагандим ҳамки, каттароқ опамиз сўз бошлаб қолдилар:
— Эээй, шуям муаммоми энди?! Мне б ваши проблемы. Борадиган жойингиз кундуз куни бориладиган жойми ўзи? Ҳа эрингизни ишга жўнатинг-у, ясан-тусанни жойига қўйиб, лип этиб бориб келаверинг-да. Сиз кап-катта одамсиз. Шунгаям рухсат-пухсат деб бош қотиришни ҳожати йўқ. Келаётиб эрингиз яхши кўрган овқатга мўлжаллаб масаллиқ харид қилиб келасиз. Ёқтирган таомини тайёр қилиб, ҳеч нарса бўлмагандек ўтираверасиз. Айтди дерсиз, у сезмайдиям. Эркак киши ёш боладай гап. Пайпоғини тополмайдию, хўжайинчилик қилганига ўлаймикин..
Эркак киши ёш болага қиёсланишига сиз ҳам кўп гувоҳ бўлган бўлсангиз керак?
Риторик саволлар туғилади:
Ёш болага ўхшагани учун жамиятнинг энг муҳим бўлаги бўлмиш оила масъулияти эркак зиммасига юкланган экан-да?
Ёш болага ўхшагани учун талоқ ҳақи унга топширилибди-да?
Ёш болага ўхшагани учун оиласининг таъминотига эркак жавобгар қилинибди-да?
Ёш болага ўхшаш бўлгани туфайли аҳлининг, ватанининг ҳимояси унинг бурчи этиб белгиланибди-да?
Бирданига аёлини чет элга ишлашга жўнатиб, аяси, яна бироз пул жўнатинг, қийналиб қолдик, деб қўнғироқ қиладиган, аёли мардикорликка чиқиб пул топаётганда телевизор қаршисида ястаниб ётадиган, ўзининг фарзандига эрдан чиққан синглисининг боласидан яшириб, ширинлик, ўйинчоқ келтирадиган, исрофгарликка тўлиб кетган тўйга катта қарз кўтараркан, ҳа энди бу аёлларнинг иши, биззи тишимиз ўтмайди деб, мунғайиб турадиган эркаклар қаердан пайдо бўлганини англагандек бўласан.
Бир пайтлар бир психологик эксперимент ҳақида ўқигандим. Ёзилишича, психологлар инсон масъулияти қай тариқа ўзгаришини билмоқчи бўлиб, эксперимент ташкил қилишибди.
Ташкилотчилар томонидан ёлланган актёр ҳар жойларда тоби қочиб қолган киши ролини ижро этган. Одамлар гавжум бўлган жойларда кўпчилик бефарқ ўтиб кетган экан. Чунки, атрофда одам кўп, мен бўлмасам, бошқа кимдир ёрдам берар, деган ўй кўпчиликда кузатилган экан.
Гавжум жойда бу каби ҳолга беэътиборлик билан қараган худди ўша одамлар, тоби қочган инсонга якка йўлиққанида, қўлидан келган барча ёрдамни қилишга қаттиқ киришишган экан. Масалан, беморга сув сепиш, сув ичириш, сиқиб турган кийимларини бўшатишга ёрдамлашиш, елпиш, бошқаларни ёрдамга чақириш каби...
Бу экспериментнинг юқоридаги гапларга нима алоқаси бор, дерсиз.
Алоқаси шундаки, биз аёллар эркакларга ёш бола сингари қарашга ўрганиб қолдик. Нафақат ўзимиз ўргандик, балки уларни ҳам шунга кўниктирдик.
Ўғил фарзандларимиз учун ўзимиз қарорлар қабул қилдик, эрларимизга сиз ниманиям билардингиз, аралашманг, дедик, оталаримиз, ака-укаларимизга нисбатан, барибир тушунмайди, деган ўй билан боқдик.
Бундай муносабат кўпайгани сари, секин-аста аёллар елкасидаги масъулиятлар ҳам ортиб бораверди.
Бизнинг масъулиятимиз ортгани сайин, эркакларнинг шижоати тобора камайиб бормоқда. Худди гавжум жойда беморга ёрдам бермай кетган эксперимент иштирокчиси сингари.
Ўйлаб кўрсак, аёл ишлаб топган пулда ҳеч кимнинг, ҳатто эрининг ҳам ҳаққи йўқ деган шариат қоидаси нақадар тўғри эканини англаймиз.
Эркак киши ҳеч қайси вазиятда елкасидаги масъулияти, Аллоҳнинг ўзи унга ато қилган эркаклик шижоатини йўқотмаслиги учун ҳам шариатда мана шу каби ҳукмлар жорий қилинган экан-да.
Аслида аёл эмасми ёш болага қиёс? Ахир ҳозир гул-гул яшнаб туриб, бироздан сўнг ҳўнг-ҳўнг йиғлайдиган ҳам, бир зумда қовоқ уйиб, бирпасда ял-ял ёнадиган ҳам аёл-ку.
Қайтанга эркаклар аёлларга ёш бола сингари қарашлари тўғри бўлмайдими? Жаҳли чиқиб бақириб кетса, ҳа энди аёл киши шу-да дея, вазминлик қилиш эркак томонидан кузатилиши керак эмасми?
Ҳиссиётга берилувчан, меҳри жўш уриб, ҳар кимга ишониб кетаверишга кўпроқ мойил бўлган хилқат аёллар-ку. | 170 |
| 3 | Шавкат мирзиёев 1 ойда қанча ойлик олади биласизми буни😳
Бу ойликни сиз ҳаёлизга хам кемаган
Яхшиси ўзиз кўринг😳👇 | 219 |
| 4 | Тонг ёришса-да, ҳеч ким нонуштага чақирмагач, секин-аста хонасидан чиқиб, эшик дастасига осилганча туриб қолди.
Айлана шаклида ясалган кенг зинанинг ушлайдиган тутқичи йўқлиги сабаб доим тушиб-чиқишга қийналарди.
ҳозир боши айланиб турган вақтда ундан тушиш кампир учун азобга айланди. У қадам босишга иккиланиб бор-йўғи бешта бўлган поғоналарга қараб ўйланиб қолди. Ундан суянчиқсиз тушиб олишга кўзи етмай, яна хонасига қайтиб кирди.
«Ўғлимнинг иши кўп-да, бўлмаса аллақачон зинага суянчиқ ясаб қўярди», ўйлади кампир ва қуш уйқу устунлик қилиб мизғиди. Бироздан кейин мамнун жилмайди, тушида кичик ўғли билан яшаган кенг, сув сепилган, райҳон ифори таралиб турадиган шинам ҳовлисида яйраб юрарди...
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 203 |
| 5 | — Эссиз, сизларни ҳам овора қилдим.. Эсим қурсин-а, аканг билан келинойинг ҳам бир дунё дори олиб берганди-я...
— Э, қўйсангиз-чи, хола, овораси борми?
— Хотин, акам қўнғироқ қилиб, онамни қачон қайтариб берасан, деб сўраб ётибди, — деди бир куни овқат бошида.
— Ҳали-бери бормайди, қишни бизникида ўтказади демадингизми? — деди жиян-келин.
— Дедим! Катта ҳовлида қишда қийналади, бизники «дом», ҳамма шароит ичида дедим.
— Бугун ўғлимга айтай, шу зинасига суянчиқ ясатсин... Қарияпман шекилли, тушиб-чиқишга қийналаяпман, — ўзига-ўзи гапирди кампир хонага аланглаб. Тумбочкаси устида турган чойнак оғзини очиб кўрди, унда икки ой олдин дамланган чой шамалари моғорлаб қолганди. Лаби қуриган кампир тамшаниб ўрнига чўзилди.
Қошлари чимирилган келинга қўрқа-писа нигоҳ ташлаб олган кампир диваннинг бир бурчагига омонатгина чўкди.
Келин қайнонасига чой ҳам узатмасдан дастурхон бошидан турди.
— Шаҳарда зерикмаяпсизми? — сўради ўғил овқатдан бош кўтармай.
Ўғил кулиб юборди.
Ошхонадаги идиш-товоқлар қаттиқроқ тарақлай бошлагач, кампир безовталанди, тезроқ туриш учун шошиб гапирди:
— Шу... болам, тирамоҳ келиши билан суякларим қақшайди-да... Уканг олиб берган мойдори бор эди, шуни суртсам, бироз тинчланарди, бу дард ўлгур. Ўша мойдорини ўзим билан олиб келиш эсимдан чиқибди. Агар...
Ўғли «нима бўлди?» деганча ошхонага шошилганини кўриб, кампир ўзи қўл ҳам урмаган дастурхонга фотиҳа ўқиб ўрнидан турди.
Эртаси куни ўғлининг гапидан дадилланган кампир бисотидаги энг янги, икки йил олдин кичик келини бозордан олиб берган кўйлагини кийиб ҳовлига чиқди.
Ўғли ва набиралари кетиб бўлишган, ясан-тусан қилган келин ҳам йўлга отланганди.
Қайнонасининг ясаниб чиққанини кўриб, аввал ҳайрон бўлди, кейин сабаби эсига тушиб, истеҳзоли жилмайди:
— Бугун вақтим йўқ сиз билан дўхтирма-дўхтир юришга. Ишхонамда зарур тадбир бор. Иш тартибимни чамалаб кўрай-чи, бўш вақтим бўлса, дўхтирга бориб келамиз, — деди ва пошнасини қарсиллатганча чиқиб кетди.
Муштипар аёл унинг ортидан «Унда дори олакелинг...» деганча қолаверди.
Кампир эртаси куни ўғлининг ишдан келишини кута-кута ухлаб қолди. Ундан кейинги кун ҳам.
Бўғинлари зирқираганига чидолмай оёғини уч-тўрт қават рўмол билан ўраб олган кампир, кафтлари билан тўпиғини босиб-босиб қўяр, машина овози эшитилармикан деб, деразадан тушиб турган айвон чироқларига умид билан қарарди. Хотинига топшириқ берган ўғли эртасига икки ҳафтага командировкага кетаётганини онасига айтмаганди.
Аксига олиб, кузнинг ҳам қовоғи очилмас, булутлар ҳам кампирга қасд қилгандек осмонда айлангани-айланган.
Худонинг унга раҳми келиб, ўша кунларда жияни кўргани келиб қолди.
Кампирга жон киргандек бўлди, оёқлари ҳам оғриқни унутиб, бир пайтлардагидек чаққон ҳаракатланишди. Ажин қоплаган юзи остида кўринмай қолган кўзи ғилт-ғилт ёшга тўлиб тугунчасини кўтариб чиқди.
Жиян–келин уни қучоқ очиб кутиб олди. У ҳам ишларди, лекин холасини ўтқизгани жой тополмай парвона бўларди.
Оғриқ бўш келавермагач, кампир секингина жиянига: — Мойдорим акангни уйда қолиб кетипти-да...
ҳаял ўтмай, келин кўтариб келган бир пакет дори-дармонни кўриб аёлнинг ичи увишди.
Келин кампирнинг оёғига кунига икки марта малҳам суртар, уч маҳал дори ичишини назорат қилар, бундан ташқари, аллақандай доривор гиёҳлардан оёғига ванна қиларди. Бунақа парваришни умрида кўрмаган кампир хижолат бўларди.
Парво яхшилигидан онаизорга бироз жон кириб, эт олди. Фақат ўн кундан буён на ўғли, на келини хабар олмаганидан жиянларининг олдида хижолат бўларди.
Унинг сиқилаётганини жияни ҳам сезди.
Кампирнинг кўзлари чарақлаб кетгандек бўлди.
Кампир шу куни уйқуга кетгунча «қўнғироқ қилган» ўғлини дуо қилиб ётди.
Жияниникида икки ой қолиб кетган кампир, охирги пайтларда юраги ғаш бўлаётганидан зорланиб, жиянига акангникига олиб бориб қўй деб туриб олди. Кампирни кўндира олмаган жияни кеча уни акасининг ҳовлисига олиб келганди. Ўғли одатдагидек уйда йўқ эди, келин кампирни совуққина кутиб олди. Йўлда чарчаган кампир овқат ҳам емай ухлаб қолди. | 182 |
| 6 | 📝ЎҒЛИНИНГ УЙИГА СИҒМАГАН ОНА
Ҳашаматли ҳовлининг нақшинкор эшиги секингина очилиб, ундан кенг этак кўринди. Этакка ўралашган бир оёқ тимирскиланиб остонада чалкашиб ётган пойабзаллар орасидан ўзининг униққан, қалин матодан тикилган оғир шиппагини топди. Оёғи ерда мустаҳакам туриб олганига ишонч ҳосил қилгач, эшик дастасига икки қўллаб осилганча пардек жуссали кампир кўринди.
Озғинлигидан эгнидаги кўйлаги ҳалпиллаган, гап уқмас оқ сочлари рўмол тагида ётишни хоҳламай тарқоқ «мўралаб» турган, тиши йўқлигидан оғзи ичга тортиб, ияги олдинга туртиб чиққан кампир зина айвончасига эсон-омон чиқиб олгач, атрофга аланглади. Кейин ҳар эҳтимолга қарши худди энди уйғонган кишидек кўзини ишқаб қўйди.
Лекин бу гал ўғлининг «Ойи, уйқудан турдингизми?» деган гапи эшитилмади. Аслида, бу ҳовлига кўчиб келгандан буён бу гапни ўғлидан бор-йўғи бир марта эшитган ва соддалигига бориб, «Аллақачон тургандим, болам, оёқ тагида ўралашмай, деб хонамдан чиқмай, тасбеҳ ўгириб ўтирувдим», дея жавоб берганди. Ўшанда негадир ўғлининг қовоғи уюлган. Ўғли ишга кетгандан кейин эса келинидан эшитадиганини эшитганди: «Эрим билан орамни бузмоқчимиз? Кичик ўғлингиз қамалмай деб, бор-йўғини сотиб кўчада қолгани учун сизга раҳмимиз келиб, уйимга олиб келишга рози бўлсам-у, шуми яхшиликка раҳматингиз! Эрталаб эримни ишга, болаларни мактабга жўнатгунимча хонангиздан чиқмай, индамайгина ўтиринг, тушундингизми? ҳаммани жўнатиб, ўзим ҳам ишга боришга тайёрланишим керак, кейин чиқиб чой ичсангниз ҳам бўлади-ку! Барибир, бекор ўтирибсиз, шошадиган жойингиз йўқ!» деди келин илондек вишилаб. Кампир нима дейишни билмай қолганди ўшанда. Чунки у катта ўғлимникида яшайман деб келган, бу ҳовлида келин хўжайинлиги тушига ҳам кирмаганди. Бир умр барвақт туриб ўрганган аёл одатига кўра бир-икки марта тонг отгандан ҳовлига чиқиб, бекор ўтирмаслик учун, резина ичакда сув сепганди. Лекин бу ҳам келинига ёқмаган. Рўзғор юмушларига ёрдамлашиш учун қилган ҳаракатларини келини нега нотўғри тушунишига сира ақли етмасди.
Сурункали касалликлар ўз ишини қилиб, куз яқинлашиш билан суяклари зирқирарди. Кичик келини унинг хасталигини билиб қолгани учун куз келиши билан суртадиган дорилардан олиб келарди. Катта ўғлиникига шаҳарга кўчиб келаётганида ўша дориларни ўзи билан олиш эсидан чиқибди.
Суяклари қақшайвергач, ухламай боласининг йўлини пойлади. Машинаси овозини эшитиб, секин хонасидан чиқиб ошхонага йўл олди.
Келин эрига алланималарни гапириб кулишганча овқатланишарди. Эшик очилиши билан иккаласи ҳам ўгирилишди.
— Келинг, она, бормисиз? — деди ўғил саломлашгач. — Битта уйда туриб ҳам, бир-биримизни кўрмаймиз-а? Иш кўп-да, онам, иш кўп. Ўзиз яхшимисиз?
— Яхшиман, болам, Худога шукр. Ишни кўп бўлгани яхши, илоҳим омадингни берсин!
— Бу ерда иш кам экан... — хўрсинди онаизор.
— Оббо, онамей, ҳали ҳам ишласам дейсизми? Энди дам олинг, мана, биз ишлаймиз...
— Сизга мазь керакми? — онасининг тортиниб гапиришидан ўғил хижолат бўлди. — Шуни шунча тортиниб гапирасизми, она? Менга фалон дорини олиб бер, десангиз бўлмайдими? — у онасига эътиборсизлигини сахийлиги билан ювишга сабаб топилганидан қувониб кулиб қўйди.
— Малоҳат, — деди кейин ошхонага қараб. — Эртага онамни дўхтирга олиб бориб, ташхис қўйдириб кел. — Хотини жавоб бермаганига эътибор ҳам бермай волидасига ўгирилди: — Кейин дўхтир айтган дориларни оламиз, тўғри келган мазни мойдори экан деб суртиб юраверманг , хўпми?.
— Хўп... — она ўғлининг меҳридан эриб, у ёқ-бу ёқдан гаплашмоқчи бўлди. Шу пайт ошхонада нимадир қарсиллаб синди ва келиннинг «вой» деган овози эшитилди.
— Хола, фақат, ўғлингизникида яшайвермай, бизникига ҳам меҳмонга боринг-да, онам ўрнида онамсиз ахир, — гина қилди жиян. — Келинингиз ҳар куни сизни сўрайди, бугун сизни олиб бормасам, мени уйга киритмаса керак.
— Ие, тобингиз бўлмаяптими, хола? Айтмайсизми? Келинингиз ҳамшира-ку, ўзи даволаб қўяди. | 173 |
| 7 | Тонг ёришса-да, ҳеч ким нонуштага чақирмагач, секин-аста хонасидан чиқиб, эшик дастасига осилганча туриб қолди.
Айлана шаклида ясалган кенг зинанинг ушлайдиган тутқичи йўқлиги сабаб доим тушиб-чиқишга қийналарди.
ҳозир боши айланиб турган вақтда ундан тушиш кампир учун азобга айланди. У қадам босишга иккиланиб бор-йўғи бешта бўлган поғоналарга қараб ўйланиб қолди. Ундан суянчиқсиз тушиб олишга кўзи етмай, яна хонасига қайтиб кирди.
«Ўғлимнинг иши кўп-да, бўлмаса аллақачон зинага суянчиқ ясаб қўярди», ўйлади кампир ва қуш уйқу устунлик қилиб мизғиди. Бироздан кейин мамнун жилмайди, тушида кичик ўғли билан яшаган кенг, сув сепилган, райҳон ифори таралиб турадиган шинам ҳовлисида яйраб юрарди...
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 1 |
| 8 | 📝ЎҒЛИНИНГ УЙИГА СИҒМАГАН ОНА
Ҳашаматли ҳовлининг нақшинкор эшиги секингина очилиб, ундан кенг этак кўринди. Этакка ўралашган бир оёқ тимирскиланиб остонада чалкашиб ётган пойабзаллар орасидан ўзининг униққан, қалин матодан тикилган оғир шиппагини топди. Оёғи ерда мустаҳакам туриб олганига ишонч ҳосил қилгач, эшик дастасига икки қўллаб осилганча пардек жуссали кампир кўринди.
Озғинлигидан эгнидаги кўйлаги ҳалпиллаган, гап уқмас оқ сочлари рўмол тагида ётишни хоҳламай тарқоқ «мўралаб» турган, тиши йўқлигидан оғзи ичга тортиб, ияги олдинга туртиб чиққан кампир зина айвончасига эсон-омон чиқиб олгач, атрофга аланглади. Кейин ҳар эҳтимолга қарши худди энди уйғонган кишидек кўзини ишқаб қўйди.
Лекин бу гал ўғлининг «Ойи, уйқудан турдингизми?» деган гапи эшитилмади. Аслида, бу ҳовлига кўчиб келгандан буён бу гапни ўғлидан бор-йўғи бир марта эшитган ва соддалигига бориб, «Аллақачон тургандим, болам, оёқ тагида ўралашмай, деб хонамдан чиқмай, тасбеҳ ўгириб ўтирувдим», дея жавоб берганди. Ўшанда негадир ўғлининг қовоғи уюлган. Ўғли ишга кетгандан кейин эса келинидан эшитадиганини эшитганди: «Эрим билан орамни бузмоқчимиз? Кичик ўғлингиз қамалмай деб, бор-йўғини сотиб кўчада қолгани учун сизга раҳмимиз келиб, уйимга олиб келишга рози бўлсам-у, шуми яхшиликка раҳматингиз! Эрталаб эримни ишга, болаларни мактабга жўнатгунимча хонангиздан чиқмай, индамайгина ўтиринг, тушундингизми? ҳаммани жўнатиб, ўзим ҳам ишга боришга тайёрланишим керак, кейин чиқиб чой ичсангниз ҳам бўлади-ку! Барибир, бекор ўтирибсиз, шошадиган жойингиз йўқ!» деди келин илондек вишилаб. Кампир нима дейишни билмай қолганди ўшанда. Чунки у катта ўғлимникида яшайман деб келган, бу ҳовлида келин хўжайинлиги тушига ҳам кирмаганди. Бир умр барвақт туриб ўрганган аёл одатига кўра бир-икки марта тонг отгандан ҳовлига чиқиб, бекор ўтирмаслик учун, резина ичакда сув сепганди. Лекин бу ҳам келинига ёқмаган. Рўзғор юмушларига ёрдамлашиш учун қилган ҳаракатларини келини нега нотўғри тушунишига сира ақли етмасди.
Сурункали касалликлар ўз ишини қилиб, куз яқинлашиш билан суяклари зирқирарди. Кичик келини унинг хасталигини билиб қолгани учун куз келиши билан суртадиган дорилардан олиб келарди. Катта ўғлиникига шаҳарга кўчиб келаётганида ўша дориларни ўзи билан олиш эсидан чиқибди.
Суяклари қақшайвергач, ухламай боласининг йўлини пойлади. Машинаси овозини эшитиб, секин хонасидан чиқиб ошхонага йўл олди.
Келин эрига алланималарни гапириб кулишганча овқатланишарди. Эшик очилиши билан иккаласи ҳам ўгирилишди.
— Келинг, она, бормисиз? — деди ўғил саломлашгач. — Битта уйда туриб ҳам, бир-биримизни кўрмаймиз-а? Иш кўп-да, онам, иш кўп. Ўзиз яхшимисиз?
— Яхшиман, болам, Худога шукр. Ишни кўп бўлгани яхши, илоҳим омадингни берсин!
— Бу ерда иш кам экан... — хўрсинди онаизор.
— Оббо, онамей, ҳали ҳам ишласам дейсизми? Энди дам олинг, мана, биз ишлаймиз...
— Сизга мазь керакми? — онасининг тортиниб гапиришидан ўғил хижолат бўлди. — Шуни шунча тортиниб гапирасизми, она? Менга фалон дорини олиб бер, десангиз бўлмайдими? — у онасига эътиборсизлигини сахийлиги билан ювишга сабаб топилганидан қувониб кулиб қўйди.
— Малоҳат, — деди кейин ошхонага қараб. — Эртага онамни дўхтирга олиб бориб, ташхис қўйдириб кел. — Хотини жавоб бермаганига эътибор ҳам бермай волидасига ўгирилди: — Кейин дўхтир айтган дориларни оламиз, тўғри келган мазни мойдори экан деб суртиб юраверманг , хўпми?.
— Хўп... — она ўғлининг меҳридан эриб, у ёқ-бу ёқдан гаплашмоқчи бўлди. Шу пайт ошхонада нимадир қарсиллаб синди ва келиннинг «вой» деган овози эшитилди.
— Хола, фақат, ўғлингизникида яшайвермай, бизникига ҳам меҳмонга боринг-да, онам ўрнида онамсиз ахир, — гина қилди жиян. — Келинингиз ҳар куни сизни сўрайди, бугун сизни олиб бормасам, мени уйга киритмаса керак.
— Ие, тобингиз бўлмаяптими, хола? Айтмайсизми? Келинингиз ҳамшира-ку, ўзи даволаб қўяди. | 1 |
| 9 | « ҚОТИЛ СЕВГИ »
Ҳилола ҳам ҳамма қизлар қатори бахтли келинчак бўлиб севган ёри билан тинч - тотув яшашни ният қиларди.
Аммо ҳаёти шунчалар остун устун бўлиб кетиши етти ухласа ҳам ҳаёлига келмасди.
- Ҳилола кўзини очганда ҳамма жой қоронғу қаердандир бадбўй хид келарди.
Нималар бўлди қаердаман ўзи деб ўйладию дугонаси Мафтуна мехмонга чақиргани ёдига тушди ва йўқ - йўқ мен у ерга етиб бормадим ахир, ёкиии.. Деб ўз ўйларидан ўзи қўрқиб кетди.
Негадир шу топда ҳаёлига анчадан буён орқасидан соядайэргашиб юрган бадбашара йигит келди наҳотли у олиб келган бўлса уни бу ерга.
- Ўзи қаердаман? Ҳилола ўзига ўзи гапирарди. У ўрнидан урмоқси бўлди аммо оёғи занжир билан боғлаб қўйилганини кўриб даҳшатга шунди ва шундагина вазият ёмонлигини тушунди, тушундию бақиришни бошлади, шу пайт ёнига кирдир судралиб кела бошлади... #ДАВОМИ_БОР... | 231 |
| 10 | Бор-э, деб қўл силтаб, тўйхонани тарк этмоқчи бўлиб, хотинини чақиртирди. Аёли гап нимада эканини билгач:
— Индамай кетаверасизми? Ҳозир иссиғида айтиб олиш керак. Эсидан чиққан бўлса, беҳуда хафа бўлиб юрмайсиз, — деди.
Бу гап Шуҳрат акага маъқул келиб:
— Ундай бўлса, сен бориб, бор гапни тушунтириб айт, — деди.
Янга бўлмиш тўй эгасини топиб, бир четга ўтгач:
— Тоғангизни нимага хафа қилдингиз, жиян? — деб сўради.
— Тоғам хафа бўлибдими? Билмайман. Сизнинг хабарингиз бўлса айтинг, нега хафа бўлади? — дея сўради жиян хижолат тортиб.
— Шунча одамга берилган тўн тоғангизга келганда тугаб қолибди.
— Эй, янга, гапни шундан бошламайсизми? Мен нима бўлди экан, деб юрак ҳовучлаб турибман. Биласиз-ку, хаёлим жойидамас. Битта тўн бўлса, тоғамдан айлансин, — дея жиян уйдан янги чопон олиб чиқди.
У янгасининг ёнига келган ҳам эди кимдир чақиришаётганини айтиб қолди. Жиян тўнни янгасига тутқазиб, тўй ташвиши билан югуриб кетди. Шуҳрат ака хотини кўтариб келган чопонни кўриб, баттар тутақди:
— Қадр-қимматим шу бўлдими? Мана сенга, деб оғзимга ургандай бериб юборибди. Анави ғийбатчиларнинг ёнида тўнни ўзи ёпмайдими?
Хотини Шуҳрат акага тасалли бериш ўрнига:
— Сиз олиб келган тўёна учун оддий тўнмас, зарчопон ёпиши керак эди, — деди.
Шу тариқа иззатталаблик қилган тоғанинг баттар фиғони чиқди. Жиян билан арзимас чопонни деб хафалашди. Аввалига тўй эгаси Шуҳрат акани тинчлантириб, вазиятни тушунтирмоқчи бўлди. Лекин Шуҳрат ака билганидан қолмади. Ахийри тоға-жиян бир-бирига қўл силтаб, хайрлашди. Бундан хабар топган Шариф бобо тоға-жиянни яраштириш учун, аввал, жияннинг ёнига борди ва ундан: «Тоғам нотўғри тушунди. Шундай бўлсаям узр сўрадим. Лекин тўйимни бузиб, кўпнинг ичида юзимни ерга қаратди. Битта чопонни деб ёш боладай аразлади. Шундай бўлсаям, барибир, тоғам, керак бўлса, яна бориб узр сўрайман», деган гапни эшитди. Аммо Шуҳрат ака оқсоқолни уйидан қувиб солгандай кузатди.
Бу яқин атрофда Шариф бобони танимаган-билмаган одам йўқ. Ҳаётий тажрибаси бойлиги, туғма нотиқлиги ва барчага ўз маслаҳати билан ёрдам бергани боис уни оқсоқол деб ҳурмат қилишади. Кимнингдир иши битмаётган бўлса, Шариф бобони излайди. Ҳатто совчиликка бориб, рад жавобини олиб келганлар ҳам оқсоқолни йўқлайди. Шариф бобо бордими, тамом. Севганим бор, деб дод-фиғон қилаётган қизлар ҳам жим бўлади. Негаки ота-онаси энди унинг раъйига эмас, оқсоқолнинг сўзига қулоқ тутишини яхши билади. Шунга яраша оқсоқол ҳам етти ўлчаб, бир кесади. Билиб-билмай бировнинг дилини оғритишни истамайди. Лекин ҳозир Шуҳрат аканинг айтган гапи оқсоқолни қаттиқ ранжитди.
Шуҳрат ака ўтган воқеаларни ёдга оларкан Шариф бобо кетаётиб қарагандаги нигоҳи кўз олдига келиб, ёмон нарса еб қўйгандай ўзини ноқулай ҳис этади. Айниқса, бобонинг: «Шуҳратбой, соатга қаранг. Унинг кўрсаткичи фақат тепага қараб юрмайди. Айланиб, пастга ҳам тушади», деган гапи ёдига тушади. Дарҳақиқат, йиллар ҳам ўтди. Шу йилларга қўшилиб, Шариф бобо ўтиб кетди. Шуҳрат аканинг амалкурсиси ҳам омонат эканини исботлади. Соат мили айланиб, пастга тушди. Ана шундай аҳволи оғир пайтда Шуҳрат аканинг кунига ўша жияни яради. Энди Шуҳрат ака тўйда кўрсатган томошасини эсласа, уялиб кетади. Тағин маҳалла оқсоқоли Шариф бобо ва унинг сўзлари ёдига тушади.
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 397 |
| 11 | 📝 КУН ХИКОЯСИ....
— Шу гапим-гап! Кўзимга кўринмасин! Қаердан келган бўлса, ана катта кўча! — деди Шуҳрат ака пешонасидан оқаётган терни рўмолчасига артиб. Сўнг суҳбатдошига тик боқиб, гапида давом этди:
— Илтимос, оқсоқол, бу ишга сиз аралашманг!
Бу гапни кутмаган Шариф бобо қалқиб тушди. Лекин тезда ўзини ўнглаб:
— Менинг ҳам бундай ғалвага кўзим учиб тургани йўқ, Шуҳратбой, — деди. — Ўзингиз ҳам аччиқланмай мулоҳаза қилиб кўринг. Битта тўн одамдан азиз бўлдими? Ахир, ўз жиянингиз бўлса. Бегона бўлса ҳам майли эди.
— Бегона бўлганда бунча гап-гаштак йўқ эди, оқсоқол. Жияним бўлгани учун аччиғим чиқяпти. Мен битта зарчапонгамас, қадримга ачинаман. Кимсан, куёв боланинг тоғасиман! Шунча одамга топилган тўн, бизга келганда… Эй, қўйинг, оқсоқол тилимни қичитманг!
Шуҳрат ака қўл силтаб, нари кетди. Орага сукут чўкди. Яқинда мансаб пиллапоясидан яна бир поғона кўтарилган Шуҳрат ака иззатталаблик қилаётганди. Буни билиб турган Шариф бобо деворга осиғлиқ соатга термулди. У соатнинг бир маромда айланаётган милига қараб тураркан:
— Шуҳратбой, соатга қаранг. Унинг кўрсаткичи фақат тепага қараб юрмайди. Айланиб, пастга ҳам тушади, — деди маънодор қилиб. — Бу ишга аралашманг, деб одамни хафа қилдингиз. Мен аралашмасам, бошқалар индамаса, тоға-жиян шундай юраверасизларми?
Шуҳрат ака саволни эшитмагандай индамади. Шариф бобо гапида давом этди:
— Ҳамма мени оқсоқол дейди. Ҳурмат қилади. Бунинг учун раҳмат. Лекин шу номни оқлашнинг ўзи бўлмайди. Ҳозиргидай оилавий уриш-жанжалга аралашиб, одамларни муросага келтириш азоб. Сенга нима, бор, ишингни қил, деган гапни ҳам эшитганмиз. Лекин елкамдаги вазифа шу. Эл оқсоқол деб ҳурмат қиляптими, буни оқлашим керак. Сиз ҳам ёмон кўряпсиз. Аммо вақт ўтиб, ҳозирги гапларни, жиянингиз билан бўлган тортишувни эсласангиз, уяласиз. Шугина нарса учун шунча ғалва кўтарган эканман-да, деб. Ростиям шуда, Шуҳратбой, эркак киши арзимаган латта-путта учун хотин кишидай аразлаб ўтириши уят-ку.
Оқсоқолнинг бир маромда босиқлик билан айтган гаплари Шуҳрат аканинг жон-жонидан ўтиб кетди. У Шариф бобонинг охирги гапи учун сўкиб бериши ҳам мумкин эди. Аммо зўрға тилини тийиб, индамади. Бир зум тишини тишига босиб турган Шуҳрат ака оқсоқолга юзланди. Шариф бобо тағин сўзлай кетди:
— Майли, вақти келиб жиянингиз билан ярашарсиз. Лекин ҳозирги аҳволни кўриб, кузатиб турган болалар-чи? Улар кимдан, нимани ўрганади?
Шариф бобонинг насиҳати Шуҳрат акага ёқмади. У бободан қутулмоқчи бўлиб, қўлини кўтарди ва:
— Қани, оқсоқол, дуо қилинг, — деди.
Шариф бобонинг ранги қордай оқарди. У ҳар қандай вазиятга шай туриб, ўрганиб қолган эди. Лекин ҳеч қачон кимдир уйидан қувиб солишини етти ухлаб тушида ҳам кўрмаганди. Шу сабаб индамай ўрнидан турди-ю, эшик томон юрди. Шуҳрат ака эса вазиятни ўнглаш учун тил учида:
— Сизга кетинг, деганим йўқ. Ошхонага чиқиб келмоқчийдим. Шунинг учун дуо қилинг, дедим. Келинингиз овқатга уннагандай бўлганди. Тайёр бўлса, олиб келмоқчийдим, — деди.
Шариф бобо миқ этмади. Лекин ортига ўгрилиб шундай қаради-ки, бундан кўра аччиқ гапиргани тузук эди. Шуҳрат аканинг дили янада қоронғилашди. Шариф бобо ҳам шу аҳволда кўчага чиқди.
Аслида, Шариф бобо бу уйга икки қариндошнинг ўртасидаги тушунмовчиликни бартараф этиш, тоға-жияннинг муносабатини тиклаш учун келганди. Бундан икки ҳафта бурун Шуҳрат аканинг жияни ўғлини уйлантирди. Тўй куни Шуҳрат ака катта тўёна олиб борди. Жияни тоғасининг ҳурмат-иззатини жойига қўйди. Келин келгач эса тўй эгаси ўзига яқин бўлган ёши улуғ қариндошларига тўн ёпди. Қарз кўтариб, тўй бошлаган жиян тўн ёпишда паришонхотир бўлибми ёки тоғасининг дили бунчалик оғрийди, деб ўйламагани учунми, ҳар холда, Шуҳрат акага тўн бермади. Шу пайтгача қанча тўй қилган бўлса, жиянидан ҳам, унинг онасидан ҳам саховатини аямаган тоғага бу оғир ботди. Шуҳрат аканинг ён-атрофидагилар янги тўнини кўз-кўзлагандай бўлиб турганда кимдир унинг ярасига туз сепгандек деди:
— Шуҳрат ака, куёв боланинг ўзи ҳам, отаси ҳам сизга жиян бўлади. Сизга иккита тўн беришдими?
Бундан тоғанинг жаҳли чиқди. Ўша кимса қитмирлик қилиш учун бу гапни атайлаб айтганини билган бўлса ҳам гапни ўзига олди. | 353 |
| 12 | 🍧ЁЗНИНГ ИССИҚ КУНЛАРИДА КЎЧАНИКИДАН ФАРҚ ҚИЛМАЙДИГАН МАНА ШУНДАЙ МУЗҚАЙМОҚЛАРНИ ЎЗИНГИЗ УЙ ШАРОИТИДА ТАЙЁРЛАШНИ ХОҲЛАЙСИЗМИ?😋👍
🍰У ХОЛДА МАРХАМАТ! БУНДАН ТАШҚАРИ ТУРЛИ ХИЛ ШИРИНЛИКЛАРНИ ТЕКИНГА ЎРГАТАМИЗ😍😋
👇👇👇👇👇👇 | 172 |
| 13 | АКАМ МЕНИ...😱
- Уйда ёлғиз эканмизда - деди у ва мени қучоқлаб олди
- Нима қилаяпсиззз, тегманг менга - дедим уни итариб
Шу пайт у мени қўлимдан тутди
- Уйда ҳеч ким йўқ экан, бундан фойдаланиш керак - дея ғалати жилмайиб мени ўз хонаси томон олиб кетди
- Акааа қўйворинг нима қилаяпсизз - деб бақирардим мен, қўлимни тортай десам кучим етмасди.
- Бақиравермаа, қаршилик ҳам қилма ўзингга ёмон бўлади - шундай дея кийимларимни еча бошлади. Шу пайт эшик очилиб хонага келинойим кириб қолди... БИЗНИ КЎРИБ У...😨 | 563 |
| 14 | - Қизингизни чакиринг - деди лули аёл ховликиб.
Муборак ташкарига чикиб овоз берди.
- Гавхару..
"Ҳа" деган овоз келди ховли адогидаги уйдан.
- Буёкка кел кизим.
Хаял утмай остонада Гавхар пайдо булди.
- Нима дейсиз ? - деди у уй турида утирган лули хотинларга кузи тушгач ижирганиб.
- Буёкка утир - онасининг урнига унга буйрук берди лули хотин.
Гавхар нима гап дегандек онасига каради.
- Ўтир кизим утир - деди Муборак ияги билан лули хотин томонга ишора килиб.
Киз истар истамас курпачага чукди. Лули хотин товук конини унинг пешонаси буйни юз кузи аралаш сурта бошлади.
- Керак эмас - деди киз жирканиб.
- Жим утир ! - уришди онаси.
- Худо хохласа ойдек бахтинг очилиб кетади энди- деди лули аёл унинг елкаларига кокиб.
Шундан сунг лули аёллар бир канча ирим сиримларни килган булишди. Муборак эса уларнинг буйруғига итоат этиб уйдан гох кизига аталган киммат бахо матолардан олиб чикса , гох бир даста пул билан остонада пайдо буларди. Ирим сирим килаётганлар гуё хамма харажатни бирданига айтсак аёл чучиб кетиши мумкин дегандек хар сафар "улжа"ларини булиб булиб айтар аёл уларнинг кунглидагидек нарса олиб чикмаса : "Одамларим норози буладяпти ранжияпти "-дея уни баттар ховликтирарди. Ирим сирим тугаганда лулиларнинг куйни кунжи улжалардан тулиб тошиб кетганди.
- Энди натижаси тезрок булсин десангиз бирорта тилло такинчок хам атайсиз - деди улардан бири Гавхарнинг кулогидаги баргнусха зирагига ишора килиб.
Муборакнинг ранги гезарди. Берай деса она бола уртасида узи битта тилла такинчоклари бор. Бермай деса лули хотин кизингизнинг бахтини очмайман дегандек укдек кузларини кадаб
утирибди.
- Беролмайман - деди Муборак ахийри узида журъат топиб. - Бу рахматли дадасидан эсдалик. -
- Унда шунча кийматда пул берасан.
- Вой шунча пул бердимку камми шу.
- У берганларинг одамларимга тан. Узимнинг мехнатимга тилло беришинг керак эди. Майли эсдалик экан ушанинг пулини беракол деяпман.
- Пулим булса кизимдан аярмидим.
- Вой шунча назар чиккан жойдан шугина арзимас пул чикмайдими кизингизни уйланг
янгамулло кизингизни. Пул топилади бахт топилмайди. Агар топилганда кизингиз хозир кенг уйнинг келинчаги булиб эгизак болаларини багрига босиб утирмасмиди.
Муборак лулининг вайсашларидан нима киларини билмай боши котди. Шу пайт остонада Гавхарнинг кичик аммаси Хосият пайдо булди.
- Уйга кириб олиб нима килаяпсизлар - деди бир лули хотинларга , бир она болага караб.
- Шу Гавхаржонг бахт очирик килдираётгандим - чайналди Муборак.
- Шуларгами ? Шу фирибгарларгая ? - деди амма киноя билан кош кокиб.
- Хай бизга нима кипти огзингизга караб гапиринг жахли чикди лули аёлларнинг.
Амма баттар тутакиб кетди.
- Чик хамманг уйдан !!!- деди лўлиларга хезланиб- . Хозир итга талатаман.
- Эсдан оғганми бу ? - дея лулилар апил тапил эшикка йуналишди.
Бирдан амма уларнинг йўлини тўсиб тугун тўрвасидан латта путталарни юлкиб ола бошлади. - Пулларни хам чўз ! - деди сунг тахдидли вишиллаб.
Қарғаймиз - деди лули аёллар шаллақилик килиб.
Қарғишинг ўзларингга урсин Пулли чикар дедим.
Ундай килманг Хосиятжон кизимнинг бахтини боғламанг.
Эй учиринге овозингизни ким айтади сизни кап катта укимишли аёл деб. Гавхарни бахти шу харом харишларнинг дуоси билан очиладиган булса очилмай куя колсин.
Хуллас шунча улжадан курук колган лули аёллар аммани қарғай қарғай кучага ўқдек отилишди. Хамманинг дили хира булди Айникса Муборак шарттаки кайнисинглисини ич ичидан қарғаётганди. Устига устак кизи Гавхар хам уша тамонда
Аям пул топса кандай йўқатарини билмайди. Хозир эси хуши мени эрга бериш. Агар шу лулилар узига ўхшаган бирортасини эшикдан етаклаб келиб қизингизни шунга беринг деса индамай етаклатиб юборишга хам тайёр Амма билан жиян айвонда ўтириб олишиб роса вайсашди. Муборак тишини тишига қўйди Унинг назарида энди кизи бир умр бахтини топмайдигондек эди. Аммо орадан бир ой утгач Гавхарга совчи келди Икки ойдан сўнг эса катта туйи булди Муборак энди Яхшиям ўшанда аммаси лулиларни кучага хайдаган экан дея ич ичидан шукрона келтириб қўйди
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 627 |
| 15 | 📝 БАХТИ БОЙЛАНГАН КИЗ...
(ҳикоя)
Гавхар бугун яна онаси билан тортишиб колди.
- Хар куни шу гап !- деди у зарда бн уйга кириб кетаркан- Фалончи киз эрга тегди , писмадончига совчи келди шундан бошка гапни хам биласизми сиз.?!
- Билмайман нимайди ?!- деди азбаройи жахли чикканидан Муборак.
- Уйингизга сигмай колдимми мен ?.
- Тугрида бошимга ёстик буласанми? Келган совчилардан бирортасига хуп де кутулда.
- Ёкмаса узимни мажбурлолмайманку.
- Эркакни узи киму уни ёккан ёкмагани нима буларди ? - деди Муборак таскин охангида.
Аммо буни кизи бошкача тушунди шекилли бирданига лов этиб ёниб кетди.
- Огирлигим тушаётган булса кетаман уйингиздан.
- Бир гап гапирсам дарров шундай деб куркитишга тушасан - ортидан кичкирди она.
Киз шахд билан онасига угрилди:
- Келаётганлар менга ёкмаса кимга тегай ?! -деди кузларидан ут чакнаб - Бирортасининг уйига бориб утирайми ё шундай килсам чидайсизми?
Онасининг дами ичига тушиб кетди. Кизи ахийри иккаласининг хам дилида анча йиллардан буён
гимирлаб келаётган лекин иккоги хам юрак ютиб айтишга ботинолмаётган хакикатни айтди. Она яна уз ёгида ковирилди.
Бировларнинг чалпакка ураб ташласа ит хам искамайдиган кизларини ким кимлар олиб кетадию
нега энди Гавхарини хеч ким сурамаскин....? Булмаса сулувдеккина киз , остона хатлаб бир жойга чикмаса , бесурок бирор иш килмаса...
Она уйлай уйлай " унга биров иссик совук килган" деган тухтамга келди. Буни амалга оширган кишини хам топди узича. Девор дармиён кушниси Назокатхон .. ха аник ўша . Бир икки марта Гавхарга совчи келмаяптими дея киноя килгандек булувди. Ах маккор тулки ярамас илон. Уйимга дуст булиб кириб душмандек чикиб кетарканда у.
Шу кундан бошлаб она шубха гумонлар утида коврила бошлади. Бир икки марта узига якин таниш билишларига маслахат солганди "Қизингизнинг бахтига кулф соладиган дуо килинган булса
керак . Бирорта кучли дуохонга ўқитиб юбиринг"- дея юрагига баттар ғулғула солишди.
Муборак шундай хаёллар билан юрган кунларнинг бирида дарвозадан иккита лули хотин кириб
келишди:
- Бор чиқеее , безор булдим сенлардан - деди ховлида ғимирлаб юрган Муборак уларни куриши билан тутакиб- Бирингни хайдасам иккинчинг остонамда пайдо буласан. Ор борми узи сенларда?!
- Уйингизга келган нажот фаришталарини хайдаманг - деди улардан бири ранжиб.
- Келиб келиб сен нажот фариштаси булдингми тур йуколе .
- Ха хозир уйингизда нима борлигини айтсак узингиз уялиб коласиз..
- Нима бор экан уйимда?!.
- Дуо бор. Жуда кухна булиб кетган дуонинг хидини сезаяпман мен.
Муборакнинг юраги шуғ этиб кетди. Лули аёл чумичдек бурнини кимирлатиб у ёк бу ёкни искай бошлади.
- Бахти боглансин деб килинган экан - деди сунг кукиш кузларини ялтиратиб.
- Қандай билдингиз ? - боягина олов булиб турган аёл бирдан шаштидан тушиб колди.
- Одамларим хабар бераяпти. Мана мана чик бу уйдан ортингга кайт дея куксимдан итаришяпти хатто.
- Нега ? - баттар ажабланди Муборак.
- Чунки дуо жуда эски. Кизингизнинг суяк суягига сингиб кетган. Уни чикараман деган одамнинг
узига бир бало булиши мумкун.
- Сиз чикараоласизми шуни?
- Аник айтолмайман. Лекин уриниб куришим мумкун. Уйингизда бирор жонлик борми?.
- Нима деганингиз у .?
- Куйми , эчкими , сигир бузокми.
- Туртта товугим бор холос.
Лули аёл ниманидир уйлаб бироз жим колди.
- Майли олиб келинг - деди сунг чордона куриб уй турига утириб оларкан.
Муборак бир пасда унинг айтганини мухайё килди. Бошига тушажак фалокатни сезди чоғи лўлининг қўлига утган чипор товук асабий қоқоқлаб юборди. Лули унга суф суф килдида сунг негадир кенг этагига солди. Товук бир икки типирчилагандек булди ва бирдан тинчиб колди.
- Айтдимку дуо эскириб кетган деб. Мана товугингиз бирпасда жон берди. Одамларим яна жонлик сураяпти. Тез олиб келинг.
- Товукми ?- деди остонада эсанкириб турган Муборак .
- Товук булмай пишак олиб келасизми тез булинге.
Муборак шошиб колди. Ховликканидан то каттакка етиб боргунча икки марта кокилиб кетди хам. Бу сафар лули аёл товукни этагига солмай унинг тожисини бир икки жойидан пичок билан тилдида пичирлаб аллакандай дуо укий бошлади. Коп кора бармокларига кон окди. Товук баттар типирчилади. | 589 |
| 16 | 🤗 Ресторанларда сир сақланадиган рецептларни #БЕПУЛ ўргатадиган канал топилди!
☺️Замонавий ширинликлардан тортиб мазали таомларни Кундалик рецептлар каналидан топишингиз мумкин
Обуна бўлишга шошиламиз!👇
Тушликка, кечки овқатга нима тайёрлайман деб ўйланётган бекажонлар тез қўшилиб олинг☺️ | 511 |
| 17 | Qizlajonla bilaslami man vashe bo'yanishni bilmasdim😢 bo'yansamam xato, o'zimga yarashmaydigan makiyaj qilardim😨
Ammoo bitta kanal topvoldim SUPER🤩🤩🤩
Silagayam etmoqchiman tez o'tvolila🤓👇🏻 | 579 |
| 18 | У бўлса: «Ҳой, сен кимга жаҳл қиляпсан ўзи, кечагина келиб!» деб менга бақира кетди. «Мен нима дедим сизга?» десам: «Ўзи бир камбағал оиланинг қизи бўлсанг, яна нимангга ўдағайлайсан!» деди. Қоним қайнаб кетди. «Оиламни ҳақорат қилманг!», дея нари кетаётгандим қайнонам келиб «Нима қиляпсанлар ўзи?» деди. Овсиним эса дарров йиғлашга тушди. «Менга ўз-ўзидан бақириб, уришяпти!» деди. Онангиз мендан сўраб ҳам ўтирмади. «Сен ўзи жонимга тегиб тургандинг», дея мени ўша заҳоти кўчага ҳайдади. Кийимларимни ҳам олиб қолиб: «Сенинг ҳеч вақонг йўқ эди. Ҳаммаси меники, арзон мебелларингни эса тезроқ олиб кет. Хонадонимнинг кўркини бузиб турибди», деди. Йиғлаб ялиндим. Гапларимни эшитмади. Бутун маҳаллага шарманда бўлиб, уйимга бошим эгилиб қайтдим. Ота-онам ҳайрон. Иложсиз ҳамма гапни сўзлаб бердим. Ҳозир улар мени шу хонадонга узатишганидан афсусда. Лекин энди кеч. Шу сабаб тезроқ ажраштириб олишмоқчи. Аммо мен ҳеч қачон ўз хоҳишим билан ажрашмайман. Сиз мендан шуни талаб қилсангизгина ажрашишим мумкин…
— Онамни тўғри тушун. Онам бутун умр қийинчилик нималигини билмаган. Егани олдида, емагани ортида бўлган, ғам чекмаган, дард кўрмаган. Ҳаётни фақат енгил-елпи орзу-ҳаваслардан иборат деб ўйлайди. Бошқа қиладиган иши, ташвиши йўқ. Балки, тўқликка шўхлик қилаётгандир. Нима бўлганда ҳам онам мени катта қилган, ёруғ дунёга келтирган. Унга нима ҳам дейишим мумкин? Бу билан сендан, туғилажак фарзандимдан воз кечаман, демоқчи эмасман.
Агарда сени қайтариб олиб борсам, яна бошинг балодан чиқмайди. Қайтаришимга йўл ҳам қўйишмайди. Аллақачон янги келин излашга тушишган. Хавотир олма, иккинчи маротаба уйланмайман. Мен фарзанднинг уволидан қўрқаман.
Яхшиси, уйдан ўзим кетаман. Шунда уларнинг қўлидан ҳеч нарса келмайди. На мени уйлантириш, на бизни ажратиш. Аммо қаерда яшаймиз, дейсанми? Албатта, ота-онангникида эмас. Ичкуёв бўлмайман, бунга ғурурим йўл қўймайди. Қийналиб бўлса-да, ижарада яшаганим дуруст. Ижарага уй излаяпман.
Уйимизда қимматбаҳо ҳеч нарса бўлмаса ҳам бахтиёр яшашимизга ишонаман.
Бўлиб ўтган майда-чуйда гапларни, гиналарни унут. Бу унчалик ҳам ваҳимали нарса эмас. Ҳали ҳаммаси изига тушиб кетади. Мен доим ёнингда бўламан…
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 1 082 |
| 19 | 📝 ФАРЗАНДИМИЗНИ ДАДАСИЗ КАТТА ҚИЛАМАНМИ..
-- Элбек ака, нималар юз бераётганидан хабарингиз борми ўзи? Мен ҳақимда айтилган ёлғон-яшиқларга ишонманг. Ҳаммаси бўлмаган гап. Аслида, воқеалар овсинлариму қайнонам айтиб берганидай эмас. Наҳотки фарзандимиз туғилмасидан ажрашиб кетамиз? Уни отасиз қандай катта қиламан? Ахир ҳали бир йил ҳам яшамадик…
«Тенг тенги билан», деб бекорга айтишмас экан. Аслида, булар ҳақида вақтлироқ ўйлашим керак эди. Кўрпамга қараб оёқ узатмадим. Онангиз уйимизга совчи бўлиб келганида онам «Оиламиз сизларга муносиб эмас», деса ҳам фойдаси бўлмади. Ота-онангиз: «Йўқ, бизга бойлик керак эмас», деб яқинларимни қўярда-қўймай рози қилишди. Икки ой ичида тўй қилиб, олиб кетдингиз.
Мен сиз билан бахтиёр эдим. Тонг саҳардан келинлик вазифамни адо этишга ҳаракат қилардим. Ҳамманинг кўнглига қарадим. Айниқса, сизга. Натижада биз бир-биримизга боғланиб, ўрганиб, суяниб қолдик. Биласизми, бир ҳовлида уч овсиннинг яшаши қийин экан. Улар, албатта, бир-бирига солиштириларкан. Мендан олдин келин бўлиб тушган икки келинойингиз ўзига тўқ оилаларнинг қизлари экан. Ота-оналари доим тўлиб-тошиб, совғалар билан келишади. Шунда онангизнинг димоғи чоғ бўлиб, кетгач ҳам тилидан бол томиб, қудаларини мақтаб юрарди. Аммо… Ҳаммаси шу совғалардан бошланди. Бу орада мен ҳомиладор бўлдим. Сизнинг янада муҳаббатингиз ортди. Мени эҳтиёт қилишга интилардингиз, лекин уйда…
Қайнонамнинг совғалардан сўнг ўзгариб қолаётгани сездим. Менга совуқроқ муомала қиларди. «Нега ота-онангиз сизни кўришга келмайди? Наҳот қизини ўйлашмаса, қандай яшаяпти экан, деб қизиқишмаса?» деб овсинларимнинг олдида гапирар, менинг ер бўлаётганимдан эса келинойиларингиз қувонишарди. Бир куни онамга қўнғироқ қилдим. Онангизнинг гапларини қандай қилиб айтишим мумкин, ахир? Фақат сизларни соғиндим деб йиғладим, холос. Онам: «Қизим, ҳали янги келинсан-да, уят бўлади ҳадеб бораверсак. Қудалар нима деб ўйлайди? Энди эркаликларингни ташла», деб андиша қилди. Бу менинг кўзимга унчалик ваҳимали, арзирли сабаб бўлиб кўринмасди. Лекин аҳвол кундан-кун ёмонлашиб борди. Онангиз доим овсинларимга яхши гапириб, менга ёмон қараб, уришадиган бўлди. Буни сезмасликнинг иложи йўқ эди. Менга: «Сиз иш қилманг, бир нарсани эплолмайсиз», дерди. «Ота-онасига ўхшайди-да, наслига тортди», дея пичинг қиларди. Камситишларига эътибор бермай, дардимни ичимга ютдим. «Ҳали ёшман, мени яхши билмайди», деб янада яхши кўринишга ҳаракат қилардим. Лекин уринишларим зое кетарди.
Туғилган кунимда ота-онам келишди. Уларни соғинганимдан кўзларимга ёш келди. Бағирларига ўзимни отганча, тўйиб-тўйиб йиғлагим келди. Бироқ уларга сездирмай деб ўзимни зўрға тийдим. Ўзим дастурхон тузадим иккиқат ҳолимда. Овсинларим эса атай ўтириб олишди. Бир ўзим ҳамма нарсани тайёрладим, нолимайман бу ишимдан. Лекин уларнинг ота-онаси келса, мен ўзимни қўярга жой тополмай, хизмат қиламан. Улар бўлса, ота-онамга тикилиб, уялмай меҳмондай ўтириб олишди. Тўғри, ота-онам ҳеч нарсани сезмай, хурсанд бўлиб кетишди.
Энг ёмони нима, биласизми? Қайнонам ота-онам олиб келган совғаларни овсинларим билан бирга кўриб, устимдан кулишаётган пайтда мен хонага кириб қолдим. «Ота-онангиз алмисоқдан қолган совғаларни кўтариб келибдими? Қудасига ҳам бирорта совға олишмабди», дея менга қараб, қошларини уйиб қўйди. Юрагим эзилиб, ичимдан йиғладим ва совғани олиб, индамай уйга кирдим. Эртасига кечаги тушкун кайфиятда чой дамлаётгандим, бехосдан уни қўлимдан тушириб юбордим. Қайнонам важоҳат билан келиб: «Ўзинг сепингда бирорта арзийдиган матоҳ олиб келмагансан, меникини синдириб тамом қиляпсанми?!» деб бақириб кетди. Қўлларим қўрқувдан дир-дир титрарди. Кечқурун овқатни ҳам сиз мажбурлаганингиз учун зўрға едим. Шу куни ҳар қачонгидан хафа бўлиб ухладим. Эрталаб овсинимнинг қариндоши тўй қилаётган экан, ҳаммалари боришга тайёргарлик кўришди. Мен ошхонани тозалаётган эдим. Овсиним ўзига оро бераётган, қайнонам кўйлак тиктиргани чеварнинг уйига кетганди. Овсиним хонасидан ҳам чиқмай менга: «Сиз бормас экансиз», деди. «Мен ҳам тўйга бораман, деб турганим йўқ», дея жаҳл билан орқамга ўгирилдим. | 926 |
| 20 | 🍧ЁЗНИНГ ИССИҚ КУНЛАРИДА КЎЧАНИКИДАН ФАРҚ ҚИЛМАЙДИГАН МАНА ШУНДАЙ МУЗҚАЙМОҚЛАРНИ ЎЗИНГИЗ УЙ ШАРОИТИДА ТАЙЁРЛАШНИ ХОҲЛАЙСИЗМИ?😋👍
🍰У ХОЛДА МАРХАМАТ! БУНДАН ТАШҚАРИ ТУРЛИ ХИЛ ШИРИНЛИКЛАРНИ ТЕКИНГА ЎРГАТАМИЗ😍😋
👇👇👇👇👇👇 | 676 |
