🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?.. (Б.М.) Реклама учун @Janob_Help https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig
Mostrar más📈 Análisis del canal de Telegram 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸
El canal 🌸СОЛИХА АЁЛ🌸 (@solixa_ayol) en el segmento lingüístico de Uzbeko es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 24 658 suscriptores, ocupando la posición 1 640 en la categoría Bloques y el puesto 3 326 en la región Uzbekistán.
📊 Métricas de audiencia y dinámica
Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 24 658 suscriptores.
Según los últimos datos del 30 julio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de -603, y en las últimas 24 horas de 57, conservando un alto alcance.
- Estado de verificación: No verificado
- Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 4.81%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 3.37% de reacciones respecto al total de suscriptores.
- Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 1 186 visualizaciones. En el primer día suele acumular 832 visualizaciones.
- Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 10.
📝 Descripción y política de contenido
El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“📝 Аёл киши бола туғаётганида 20 та суяк синишига тенг оғриқни ҳис қилар экан. Сиз учун шунча дардни кўтарган онангизни бир оғиз қаттиқ сўзини кўтаролмайсизми?..
(Б.М.)
Реклама учун @Janob_Help
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig”
Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 31 julio, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Bloques.
Carga de datos en curso...
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 31 julio | +5 | |||
| 30 julio | +89 | |||
| 29 julio | 0 | |||
| 28 julio | 0 | |||
| 27 julio | +1 | |||
| 26 julio | 0 | |||
| 25 julio | +1 | |||
| 24 julio | 0 | |||
| 23 julio | 0 | |||
| 22 julio | 0 | |||
| 21 julio | +3 | |||
| 20 julio | +61 | |||
| 19 julio | +67 | |||
| 18 julio | +117 | |||
| 17 julio | +38 | |||
| 16 julio | +33 | |||
| 15 julio | 0 | |||
| 14 julio | 0 | |||
| 13 julio | 0 | |||
| 12 julio | +74 | |||
| 11 julio | +13 | |||
| 10 julio | +293 | |||
| 09 julio | +29 | |||
| 08 julio | 0 | |||
| 07 julio | 0 | |||
| 06 julio | 0 | |||
| 05 julio | +2 | |||
| 04 julio | 0 | |||
| 03 julio | +1 | |||
| 02 julio | +134 | |||
| 01 julio | 0 |
| 2 | 📝 ФАРЗАНДИМИЗНИ ДАДАСИЗ КАТТА ҚИЛАМАНМИ..
-- Элбек ака, нималар юз бераётганидан хабарингиз борми ўзи? Мен ҳақимда айтилган ёлғон-яшиқларга ишонманг. Ҳаммаси бўлмаган гап. Аслида, воқеалар овсинлариму қайнонам айтиб берганидай эмас. Наҳотки фарзандимиз туғилмасидан ажрашиб кетамиз? Уни отасиз қандай катта қиламан? Ахир ҳали бир йил ҳам яшамадик…
«Тенг тенги билан», деб бекорга айтишмас экан. Аслида, булар ҳақида вақтлироқ ўйлашим керак эди. Кўрпамга қараб оёқ узатмадим. Онангиз уйимизга совчи бўлиб келганида онам «Оиламиз сизларга муносиб эмас», деса ҳам фойдаси бўлмади. Ота-онангиз: «Йўқ, бизга бойлик керак эмас», деб яқинларимни қўярда-қўймай рози қилишди. Икки ой ичида тўй қилиб, олиб кетдингиз.
Мен сиз билан бахтиёр эдим. Тонг саҳардан келинлик вазифамни адо этишга ҳаракат қилардим. Ҳамманинг кўнглига қарадим. Айниқса, сизга. Натижада биз бир-биримизга боғланиб, ўрганиб, суяниб қолдик. Биласизми, бир ҳовлида уч овсиннинг яшаши қийин экан. Улар, албатта, бир-бирига солиштириларкан. Мендан олдин келин бўлиб тушган икки келинойингиз ўзига тўқ оилаларнинг қизлари экан. Ота-оналари доим тўлиб-тошиб, совғалар билан келишади. Шунда онангизнинг димоғи чоғ бўлиб, кетгач ҳам тилидан бол томиб, қудаларини мақтаб юрарди. Аммо… Ҳаммаси шу совғалардан бошланди. Бу орада мен ҳомиладор бўлдим. Сизнинг янада муҳаббатингиз ортди. Мени эҳтиёт қилишга интилардингиз, лекин уйда…
Қайнонамнинг совғалардан сўнг ўзгариб қолаётгани сездим. Менга совуқроқ муомала қиларди. «Нега ота-онангиз сизни кўришга келмайди? Наҳот қизини ўйлашмаса, қандай яшаяпти экан, деб қизиқишмаса?» деб овсинларимнинг олдида гапирар, менинг ер бўлаётганимдан эса келинойиларингиз қувонишарди. Бир куни онамга қўнғироқ қилдим. Онангизнинг гапларини қандай қилиб айтишим мумкин, ахир? Фақат сизларни соғиндим деб йиғладим, холос. Онам: «Қизим, ҳали янги келинсан-да, уят бўлади ҳадеб бораверсак. Қудалар нима деб ўйлайди? Энди эркаликларингни ташла», деб андиша қилди. Бу менинг кўзимга унчалик ваҳимали, арзирли сабаб бўлиб кўринмасди. Лекин аҳвол кундан-кун ёмонлашиб борди. Онангиз доим овсинларимга яхши гапириб, менга ёмон қараб, уришадиган бўлди. Буни сезмасликнинг иложи йўқ эди. Менга: «Сиз иш қилманг, бир нарсани эплолмайсиз», дерди. «Ота-онасига ўхшайди-да, наслига тортди», дея пичинг қиларди. Камситишларига эътибор бермай, дардимни ичимга ютдим. «Ҳали ёшман, мени яхши билмайди», деб янада яхши кўринишга ҳаракат қилардим. Лекин уринишларим зое кетарди.
Туғилган кунимда ота-онам келишди. Уларни соғинганимдан кўзларимга ёш келди. Бағирларига ўзимни отганча, тўйиб-тўйиб йиғлагим келди. Бироқ уларга сездирмай деб ўзимни зўрға тийдим. Ўзим дастурхон тузадим иккиқат ҳолимда. Овсинларим эса атай ўтириб олишди. Бир ўзим ҳамма нарсани тайёрладим, нолимайман бу ишимдан. Лекин уларнинг ота-онаси келса, мен ўзимни қўярга жой тополмай, хизмат қиламан. Улар бўлса, ота-онамга тикилиб, уялмай меҳмондай ўтириб олишди. Тўғри, ота-онам ҳеч нарсани сезмай, хурсанд бўлиб кетишди.
Энг ёмони нима, биласизми? Қайнонам ота-онам олиб келган совғаларни овсинларим билан бирга кўриб, устимдан кулишаётган пайтда мен хонага кириб қолдим. «Ота-онангиз алмисоқдан қолган совғаларни кўтариб келибдими? Қудасига ҳам бирорта совға олишмабди», дея менга қараб, қошларини уйиб қўйди. Юрагим эзилиб, ичимдан йиғладим ва совғани олиб, индамай уйга кирдим. Эртасига кечаги тушкун кайфиятда чой дамлаётгандим, бехосдан уни қўлимдан тушириб юбордим. Қайнонам важоҳат билан келиб: «Ўзинг сепингда бирорта арзийдиган матоҳ олиб келмагансан, меникини синдириб тамом қиляпсанми?!» деб бақириб кетди. Қўлларим қўрқувдан дир-дир титрарди. Кечқурун овқатни ҳам сиз мажбурлаганингиз учун зўрға едим. Шу куни ҳар қачонгидан хафа бўлиб ухладим. Эрталаб овсинимнинг қариндоши тўй қилаётган экан, ҳаммалари боришга тайёргарлик кўришди. Мен ошхонани тозалаётган эдим. Овсиним ўзига оро бераётган, қайнонам кўйлак тиктиргани чеварнинг уйига кетганди. Овсиним хонасидан ҳам чиқмай менга: «Сиз бормас экансиз», деди. «Мен ҳам тўйга бораман, деб турганим йўқ», дея жаҳл билан орқамга ўгирилдим. | 347 |
| 3 | 🍧ЁЗНИНГ ИССИҚ КУНЛАРИДА КЎЧАНИКИДАН ФАРҚ ҚИЛМАЙДИГАН МАНА ШУНДАЙ МУЗҚАЙМОҚЛАРНИ ЎЗИНГИЗ УЙ ШАРОИТИДА ТАЙЁРЛАШНИ ХОҲЛАЙСИЗМИ?😋👍
🍰У ХОЛДА МАРХАМАТ! БУНДАН ТАШҚАРИ ТУРЛИ ХИЛ ШИРИНЛИКЛАРНИ ТЕКИНГА ЎРГАТАМИЗ😍😋
👇👇👇👇👇👇 | 339 |
| 4 | Лекин кучани кесиб утаётиб, чап томондан машина болонларининг тормозлашда эшитладиган чийиллок овозини эшитди. Куз олдида ёки хаёлида ёп ёруг булди ва у хушини йукотди.
Мана энди Нодиржон ётган жойида овозсиз , секингина йигларди. Онаси уни ётган жойида кучиб, куз ёшларини артиб, эркалаб гапирарди. Лекин Нодиржоннинг кулогига онасининг гаплари кирмасди. Факат уша отаси билан угай сингилчасини килган киликлари куз олдида турарди. Ва албатта у онасининг бир куни айтган гапини эслади:
-- Углим, биз билан бирга бошка амаки яшаса, бунга нима дейсан?
-- Нега онажон ? - ажабланиб ва норози охангда суради.
-- У сенга ота булиши хам мумкин!
-- Йуууккк.....!- дея оёклари билан ер тепиниб,- Менинг уз отам бор!- дея бакирди Нодиржон.
Онаси афсус билан чукур нафас олди ва бу мавзуга бошка кайтмади. Лекин хозир Нодиржон отаси умуман келмай колгандан кейин, онасига караб, шивирлаган овозда:
-- Онажон, майли мен розиман. Агар яхши амаки булса биз билан яшайверсин! У менга ота булсин майли. Мен уни уз отам каби севиб хурмат киламан!- деди.
Мени отамни Лайло севгандек севаман демокчи булдию, лекин нимадир халакит берди чоги, чукур нафас олиш билан чекланди холос....
Азиз оталар, уз фарзандларимизни угай ота кулида колдирмайлик. Хар кимни уз зурриёди доим ота она мехрини олиб, доим кучогида булсин. Оила бу мукаддас даргох. Ёзиш биздан ибрат олиш сизларга хавола. Доим Аллох уз панохида асрасин барчамизни деб....
Крик Души Шухрат
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 788 |
| 5 | Отаси деярли хар хафта дам олиш куни Нодиржон билан учрашиб, уни шахарда айлантириб келарди. Факат хизмат сафарида булган кунлари бундан мустасно эди. Бу холат унчалик куп булмасди. Бунга Нодиржон аллакачон куникиб булганди.
Лекин бир куни онаси Нодиржонга:
-- Нодиржон углим, отанг эртага сени ёнингга келолмас экан. У эрталабдан ишлари куплиги сабаб банд экан. Лекин отанг сени кундуз куни уни ёнига олиб боришимни айтди!- деди онаси.
Эх хаёт... нега шунака шавфкатсиз эканааа....ёш гудакни кунгли огришини билардику...онаси хам нега уша куни шу ишни килди....нега негаааа.....
Онасининг бу гапларидан Нодиржон хафа булмади, аксинча хурсанд булди. Ва нихоят олдингидай отаси билан уйнашини хис килди. Нодиржон хаттоки хаёлан отаси уни икки кулларида кутариб хавога отиб яна илиб олишларини тасаввур хам килди. Нодиржон бу онларни интизорлик билан кутишни бошлади.
Маълум булишича, отаси унчалик узок булмаган жойда яшаркан. Деярли ёнгинасида. Нодиржон онаси билан автобусда учта бекат юришди. Автобусда Нодиржонга онаси :
-- Углим, хозир отанг бошка уйда, бошка аёл билан яшайди. Уни бир кизи хам бор!- дея гапириб борарди.
Лекин хозир айни шу вактда уни кулогига хеч канака гап кирмасди. Фикру хаёли купдан бери учрашмаган отасида эди. Жуда согиниб кетганди отасини.
Отасининг уйи эшигини кунгирокдан кейин бегона аёл очди. Бу аёл Нодирнинг угай онаси эди.
-- Носир (Нодирнинг отасини исми)акам хали келмади?- табассум билан уларни карши олиб. -- Сизлар уйга кириб кутиб туринглар, хозир келиб коладилар!- деди.
Нодиржонни онаси уйга киришни хохламади. Аксинча кунгли уксиниб, эридан нафратланиб кетди. Уша кундошини юлмалаб ташламокчи эди, лекин буни узига эп билмади. Углини олдида узини ерга ургиси келмади. Углини шу ерда колдириб уйига кайтиб кетди.
Нодиржон билан угай она ичкарига кириб кетишди. Уйга кириб келгач :
-- Сизлар хозирча Лайло кизим билан уйнаб туринглар. Отангиз хадемай келиб колади!- деди угай онаси.
Угай сингилчаси Лайло унга нисбатан бир ёш кичик эди. Нодиржонни яхши кутиб олди ва унга уз кугирчокларини берди. Лекин Нодир учун уни муомиласи хам, уйинчоклари хам кизиктирмасди. У интизорлик билан отасини кутарди.
Бу вактда угай онаси ошхонада кичик мехмон учун тушликка байрамона таом тайёрлаш билан банд эди.
Шу пайт кутилганидек болалар утирган хона эшиги олдида оталари пайдо булди. Эшик очилгач хонадан биринчи булиб Лайло чикиб келди. Энгашиб келган отаси буйнига иккала жажжи кулчалари билан ёпишди. Отаси эса уни кутариб олди.
Ундан сунг Нодиржон хам югуриб чикди. Отасини бу холидан бироз ажабланиб турган Нодир томонга отаси эгилиб уни хам кулида кутариб олди. Болалар бир бирларига бурунчалари текгудек якин булишди отасининг кучогида. Лайло эса отасини янаям махкамрок кучди. Ва тилчасини Нодирга караб чикариб куйди. Шунда отасини кизгониб Нодир кулчаларини мушт килиб уша кизчани урмокчи булди. Лекин богчада опалари киз болага кул кутариш ёмон одат эканлигини доим такрор ва такрор айтганлари доим ёдида эди.
Шу вактда ошхонадан угай онанинг овози эшитилди:
-- Носир ака, ошхонага келинг, менга ёрдам бериворинг!- деган.
Отаси болаларни полга куйиб хонадан чикиб, ошхонага кириб кетди.
-- Нимага бу ерга югуриб кеволдинг?- жахл билан Нодирга бакирди Лайло.
-- Мен отамни олдига келдим! - секин овозда гапирди Нодиржон.
-- Бу менинг отам!!!- янаям баланд овозда бакиришда давом этди Лайло.
Бу кутилмаган гаплардан кейин Нодиржон нафрат билан уксиниш билан хафа кайфиятга тушиб колди. Йиглагиси келди, лекин йигламади. Мана шу кизча уни йиглаганини куришини хохламади.
У оркага бурилдида, чикиш эшиги томон югурганча чопиб кетди. Онасини олдига шошди. Онасини куксига бошчасини куйиб, барчасини айтиб бериб туйиб туйиб йиглашни хохлади.
Эшикдан чикибок Нодиржон тезрок онаси ёнига боришни хохлаб, келган йулини эслади. Атига учта бекат борлигини эслади. Демак югуриб кучани нариги томонига утсам ва учта бекатни оралигини босиб утсам уйимизга етиб оламан дея хаёлидан утказди. | 624 |
| 6 | 📝УЗ ОТАСИНИ УГАЙ СИНГЛИСИДАН КИЗГОНГАН БОЛА...
(вокейлик асосида ёзилди)
Бисмиллахир Рохманир Рохийм...
Ассалому алейкум азизларим...
Сог саломатмисизлар. Хикояларимни укиётган барча инсонларга уз миннатдорчилигимни билдираман. Аллох сиздан рози булсин....
Келинг яна битта ибратли хикоямни сизларга такдим этаман.......мархамат..
Нодир узига келганида, ёнида ок халат кийган бир амаки билан утирган Онасини курди. Касалхонада эканлигини тушуниб етди. Нодирни хали хам эсида бир марта каттик шамоллаганда онаси билан касалхонада ётганди.
Духтир онасини тинчлантириш учун:
-- Опа, сиз хавотирланманг. Уни омади бор экан, Худони узи асрабди. Халиям машина болонини тагида колиб кетмабди. У факат машина бамперига урилиб ва уни чеккага отиб юборган. Барча ички органлари бутун. Суяклари эса...бу ёшда синган суяклар тез битиб кетади. Уни устига биз хам суякларини яхшилаб тузатдик. У хали хам яхши бир спортчи булиши мумкин....Тугрими Нодиржон? - дея болага юзланди узига келган Нодирга караб.
Нодир эса хеч нарса демади. У спортчи булишни хохламасди. У отасини куришни хохларди.
Духтир кетгач онаси Нодир томон эгилиб:
-- Нодиржон углим, кандайсан? Бирор жойинг огрияптими болажоним?
Нодиржон онасига жавобан бошини кимирлатиб ишора килди. У хеч канака жисмоний огрикни сезмаётган эди. Уни калби огриётганди. Нодир буни тушунмасди. Унга жуда огир ботганди уша гаплар. Лайлодан хафа булиб унга нисбатан аламда эди. Тугрироги отасидан хафа эди Лайлога уз мехрини купрок бергани сабаб.
Унга яна хотираси кайтаётганди, уни бу касалхонага ким олиб келган экан.
У ота- онаси яъни уччовлон жуда бахтли яшаган даврларни эслади. Отаси доим ишдан кеч келарди. Доим богчадан Нодирни онаси олиб келгандан сунг ишдан келарди. Лекин отаси доим у билан уйнаш учун, гаплашиш учун вакт топарди. Баъзида эса эртак айтиб ухлатарди.
Кунлардан бир куни, ишдан келиб узини каттакон сумкасига узини баъзи кийим кечакларини тахлаб солишни бошлади. Хизмат сафарига кетса керак иш юзасидан дея хаёлидан утказган Нодир унчалик куп хам ахамият бермади.
Отасининг хизмат сафарига у икки томонлама фикрда эди. Бир томондан ёмон, чунки отаси бир неча кунга уйда йук буларди. Иккинчи томондан эса хизмат сафаридан кайтгунча унга доим янги уйинчоклар ёки мужизали ширинликлар олиб келарди. Отаси деярли хамма нарсаларини сумкасига жойлаб булгандан сунг, Нодиржонни олдига келиб:
-- Нодиржон углим,- дея хаяжон аралаш гапини давом этди,- мен хозир кетаман лекин сен хеч хам хавотирланма. Мен тез тез келиб тураман сен билан гаплашиб туриш учун!
Бу сузларни айтиб булгач, отаси тез деярли югургани каби уйдан чикиб кетди. Нодиржон хайрон булиб, хеч нарсага тушунмади. Бу гаплар нимани англатишини онасидан сураш учун чогланганди хамки, онаси эса стол ёнидаги стулда кузида ёш билан гамгин утирарди. Нодиржон бу холни куриб онасини безовта килишни хохламади. Кандайдир хавотир билан уз хонасига кириб, узи кийимларини ечиб одеял остига кириб кетди.
Нодирнинг отаси дам олиш куни эрталаб келди ва уни чакирди ёнига. Нодиржон билан бу бир кунни утказиш учун олиб кетишини айтди. Бунга жавобан албатта Нодиржон хурсанд булди. Улар истирохат богига боришиб , у ерда болалар майдончасидаги хар хил атракцоинларда учишди, зоопаркга ва кугирчок театрига хам киришди. Нодиржон каерга деса отаси хамма жойга олиб бориб уни кунглини хушлади.
Ошхонага киришди, отаси Нодиржонни чарчаб хам корни оч колганидан овкатланаётганига тикилиб караб турар ва бу ёшгина одамчага хаммасини кандай тушинтириб айтиб беришни уйларди. Балким буни хозир айтишни хожати йукдир. Уни бироз катта булишини кутармиз. Хозирча эса шундай сирлигича булиб колсин деб хаёлидан утказди.
Нодирни отасини янги хаёти унчалик хам яхши эмасди. Иккинчи хотинининг ёш кизчаси унга тезда урганиб, уни ота дея жуда богланиб колганди. Бу албатта уни кувонтирган эди. Чунки кизчанинг бундай харакати янги эр хотинни оддий келишмовчиликларига бархам берарди. | 513 |
| 7 | ❤️❤️❤️
🤩O'Z QADRINGNI BILGAN AYOL — HAMISHA G'OLIB!
💃Haqiqiy go'zallik — tashqi ko'rinishda emas, o'zingni qanday seva olishingda.
🔴BIZNJNG KANALIMIZDA SIZ:⬇️⬇️
😏 O'zingizni kashf etasiz va ichki go'zalligingizni ochasiz.
😏 Erkak qalbini zabt etish sirlari bilan tanishasiz.
😏 Munosabatlarda baxtli bo'lish yo'llarini o'rganasiz.
😏 O'zingizga ishonch, ayolona joziba va hayotdan lazzat olishni o'rganasiz.
👠O'ZGARISH SIZDAN BOSHLANADI!
Biz bilan birga betakror bo'ling!
📲 HOZIROQ KANALGA QO'SHILING VA HAYOTINGIZNI O'ZGARTIRING!
➡️Silka oʻchmay ulanib oling
👇👇👇👇👇
https://t.me/+dUGYjzc-rY05YmNi
https://t.me/+dUGYjzc-rY05YmNi | 659 |
| 8 | лекин овсинимнинг аҳволи оғирлашиб борди. Йигирма кунларда кейин овсинимни касалхонага ётқизишди. Шифокорлар ҳомила она қорнида нобуд бўлиб, ҳатто чирий бошлаганини, энди айрим аъзоларини ҳам қўшиб олиб ташлабгина аёл ҳаётини сақлаб қолиш мумкинлигини айтишибди…
Орадан беш йил вақт ўтди. Ҳозир мени уч яшар ўғилчам, олти ойлик қизалоғим бор. Қайнонам бошқа фарзанд кўролмаслиги сабабли овсиним билан қайнимни ажратиб юборди. Болаларимга, менга эрим ҳам, қайнона-қайнотам ҳам меҳрибон, парвона. Бироқ, мен КЎНГЛИМ билан, виждоним билан ёлғиз қолишга қўрқаман. Бу разиллигим, диёнатсизлигим жавобини фарзандларим бермасайди, деб қўрқиб яшайман. Бу қилмишимга бировни айбдор қилгим йўқ, аммо ўшанда қайнонам, эрим мени хўрламаганида, сабр билан Худонинг синовига елка тутганимни тушуниб, менга таскин берганларида балки, шу тубанликка бормасмидим. Овсинимни бунчалик ёмон кўриб, унга душманлик қилмасмидим…
Сабримнинг мукофотига эришдиму энди собиқ овсинимга қилган ёмонлигим жазосини кутиб яшаяпман....
🕌 @Solixa_Ayol 🕌
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAEoqxJvob7F63SjCig | 826 |
| 9 | 📝ОВСИНИМГА ДУШМАНЛИК ҚИЛДИМ
“Кишининг тақдири- феълидандир”, деган гапни чуқурроқ мушоҳада қилсам, ўзимдан уялиб кетаман.
Тақдиримда юз берган воқеаларни таҳлил қиларканман, наҳотки менга шунчалик разил феъл-атвор битилган экан, деган ўйдан Ғаш тортаман.
Болалигимни жуда яхши эслайман. Мулойимгина қизалоқ эдим. Ота-онам бирор нарса олиб беришса, аввалини боғчадаги, кўчамиздаги ўртоқларимга тарқатиб, улардан ортганини ўзим ердим ёки ўйнардим. Мактабга борганимда ҳам атрофимда дўстларим, ўртоқларим кўп эди. Аълочи ўқувчи бўлганим учун ўқитувчиларим ҳам, синфдошларим ҳам яхши кўришарди. Айрим яхши ўқийдиган ўқувчи қизларга ўхшаб, паст ўзлаштирадиган синфдошларимга лаб буриб, “осмон”дан қарамасдим.
Мен шунчалик самимий, шунчалик оқкўнгил қиз эдим-ки, мен учун ҳамма — хоҳ у камбағал бўлсин, хоҳ у бой, хоҳ аълочи, хоҳ паст баҳода ўқийдиган, хоҳ чиройли, хоҳ хунук бўлсин, ИНСОН эди. Ана шу руҳда тарбияланиб, ана шу руҳда улғайдим.
Шундай беғубор ва самимий феълим сабабми, гарчи олий маълумотли, обрў-нуфузли хонадоннинг арзандаси бўлсам-да, маҳалламизнинг оддий оилаларидан бирига келин бўлиб тушдим. Турмуш ўртоғим билан синфдош бўлганмиз.
Менга уйланганидан кейин омад қуёши кулиб боқиб, эрим ҳам олий ўқув юрти талабаси бўлди. Мен мактабда дарс бера бошладим. Бировдан кўп, бировдан кам яшай бошладик. Иш жойимда ҳам кунба кун обрўйим кўтарилиб борди. Ҳатто иш бошлаганимнинг учинчи йили мактабда ўқув ишлари бўйича директор ўринбосари этиб тайинландим. Карьерам, моддий аҳволимдан қониқардиму, аммо оилавий ҳолатимдан, тўғрироғи турмуш қурганимга уч йил тўлаётган бўлса-да, ҳануз фарзанд кўролмаётганимдан ўкинардим.
Ота-онам, қавм-қариндош, дўсту танишлар билан юзма-юз келиб қоладиган бўлсам, ҳозир яна ўша саволга рўпара келаман, “янгилик борми?” деган сўров юрагимга наштар бўлиб ботади, деган ҳадикда юрак ҳовучлаб турардим. Турмушимизнинг тўртинчи йили эрим ўқишни тамомлади. Бу орада бир неча марта даволандик. Шифокорлар менда яллиғланиш асоратлари борлигини таъкидлашди. Айб мендалигини билиб, эрим ҳам, оила аъзолари ҳам терс муносабатда бўла бошлашди. Бир пайтлари бошимдан сув ўгириб ичишга тайёр турган қайнонамнинг, мени бошига кўтариб юришга ваъда берган эримнинг камситишлари, руҳий зарбалар бора-бора мени асл феълимдан тамоман узоқлаштираверди.
Ҳар кунимни, “эрим мен билан ажрашади, онаси унга бошқасини олиб беради”, деган хавотир билан кутиб, шу ҳадикда кузатардим. Тирноқ кутиб тунларни тонгларга улаб, ёстиғимни кўз ёшларим билан ювиб чиқадиган кунларимнинг бирида қайнимга келин туширишди. Тўйда елиб-югуриб хизмат қилдим. Аммо гарчи очиқчасига айтишмаса-да, имо-ишоралар, ҳатти-ҳаракатлари билан тўй одатларига ирим қилиб мени қувгандек, яқинлаштиришмади.
Ҳатто қирқ кунгача гўшангали уйга ҳам йўлатишмади. Юрагим зардобга тўлар, кўзларим тўлиб-тиқилиб йиғлагим келса ҳам, кўз ёшимни сиртга чиқармайдиган бўлдим.
Овсинимнинг ҳомиладорлиги маълум бўлгач, қайнонамнинг зулми яна ошди. Бозор-дўкондан тансиқ егуликлар олиб келади-ю, атайлаб менга кўрсатганча келинига беради. Овсинимнинг қўлини совуқ сувга урдирмай, асраб-авайлаб, эрта тонгдан қош қорайгунча мени хўрлаб ишлатади.
Бу орада олти-етти соат мактабда рўшнолик кўраман. Овсинимни шундай ёмон кўриб кетдим-ки, туну кун ҳомиласи нобуд бўлишини истаб Худога ёлворардим. Ҳа-ҳа, мен шундай разил аёлга айлангандим. Ўша кезларни хотирласам, ўзимдан нафратланиб кетаман.
Бир куни ишдан қайтаётсам, маҳалламиз қишлоқ врачлик пунктида ишлайдиган гинеколог дўхтир тўхтатди:
“Мана буни овсинингизга бериб қўйсангиз, илтимос. Ўзим бериб қўярдиму, аммо ҳозир жуда шошиляпман, болаларимни боғчадан олишим керак эди, - деб қолди.
Қўлидан олсам, овсинимнинг бетоблиги, зудлик билан касалхонада даволаниши кераклиги ҳақидаги шифокор хулосаси экан. Қувончим ичимга сиғмай кетди. Уйга бориб, шифокор қоғозини яшириб қўйдим. Ҳалиги дўхтир, “овсинингизнинг хасталиги жиддий, албатта даволаниши керак”, деганди.
Ўзимча аввалига яшириб қўяман, кейин бирор жойдан эшитишса, эсимдан чиқибди, деб бермоқчи эдим. Орадан бир ҳафта вақт ўтди ҳеч ким дўхтирнинг тавсиясини сўрамади-ю, | 739 |
| 10 | Шавкат мирзиёев 1 ойда қанча ойлик олади биласизми буни😳
Бу ойликни сиз ҳаёлизга хам кемаган
Яхшиси ўзиз кўринг😳👇 | 706 |
| 11 | - Иҳ!
Тушдан кейин қилинадиган ишлар режасига кўз югуртираётгандим, “Ола”нинг овози эшитилди:
- “Сувсиз қолдириб, ўлдирасан”му-у-у-у?
Икки пақир сувни олиб бориб, “Ола” билан боласига тутдим.
Кейинги иш уй супуриш экан. Осонгина кўринган иш нақд икки соат вақтимни олди. Белим икки букилиб, супурги билан уйларни супуриб чиққунимча, чангдан бурним ачиб кетди. Уф-ф! “Аввал битта чангютгич олиб беришим керак экан!” Ойналарни ювиб, мебелларнинг, китобларнинг чангини артиб бўлгунимча, “Ола” икки марта чақирди:
- “Биздан хабар олмайсан”му-у-у-у?
Бирпасда кеч кириб қолибди. Кечки овқатга уннаш керак! Ошхонадаги нарсалардан бирор овқат қилишга кўзим етмади. Гўзарга югурдим. Гўшт, гуруч, сабзи олиб келиб, эркакча ош дамлаб, хотинимни бир қойил қилай дедим. Қайтишда кичкинтойларни ҳам боғчадан олдим.
Энди ошни дамлаган эдим ҳамки, яна “Ола” чақирди:
- “Мени соғмайсан”му-у-у-у-у?
Сут челак ва хотиннинг рўмолини олиб, ўша ёққа чопдим. Битта-яримта кўриб қолмасин, деб “Ола”ни оғилга олиб кириб, соғдим. Боласини эмизиб бўлгач, ўт юлиб қўйишга улгурмаганимни билдим. Охурларига хас ташладим-у, уйга югурдим. “Оч қолсанг, ейсан!”
Хотинни бир қойил қилай, деб унинг келишига байрамона тайёргарлик кўрдим. Дастурхон тузадим. Чарчоқнинг зўридан оёғимда зўрға турган бўлсам-да, тоза кийимларимни кийиб, болаларни дастурхон атрофига ўтқизиб, уни кута бошладим. Аммо ундан дарак йўқ эди. Бир маҳал ўзи телефон қилиб қолди.
- Онамникидаман. Бормасам кутманг!
- Иҳ!
Ҳазиллашган экан. Кўп ўтмай келди. Қилган ишларимни кўриб, тан берармикан, дедим. Қайда? Ҳеч нарсага парво қилмай, хонасига ўтиб кетди. Кийимларини алмаштриб келиб, телевизор қаршисидан жой олди.
- Очдан ўламизми бугун?
- Ҳамма нарса тайёр, хўжайин!
- Келганимдан овқатингизни олиб келавермайсизми? Шуниям сўраб ўтирасизми?
- Иҳ!
Хотинимдан бошқа ҳамма мен пиширган ошни мақтаб-мақтаб еди. Мени ош ҳақида хотиним нима дейиши ҳам қизиқтирмас эди. Кўзим илиниб-илиниб кетаётган эди.
- Мудраманг, идиш-товоқларни йиғиштириб олинг!
- Ош яхши бўлибдими?
- Ҳамма ошга ўхшаган ош-да. Идишларни ювиб қўйиш эсингиздан чиқмасин!
Хотиним яна телевизорга термилди.
Идиш-товоқларни ювиб бўлгач, “Энди қутулгандирман?” деб ўйлаб турган эдимки, хотнимнинг овози келди.
- Ювилган кирлар дорда тураверадими? Ҳаммасини олиб келиб, дазмоллаб қўйинг!
Кирларни йиғиб келдим. Бекорга дазмоллаб қўйишни буюрмаган экан. Дазмолнинг сими узилган экан. Бир амаллаб уни тузатдим ва кийимларни дазмоллашни бошладим. Туришга мадорим етмай, ўтириб дазмоллар эканман, уйқу босган кўзларимни зўрға очардим.
Дазмоллашни бир илож қилиб тугатдим. Телевизор қўйилганча қолиб, хотиним хобхонага кириб кетибди. Яхши бўлибди, унинг мақташини эшитишга ҳам мажолим қолмаган эди. Телевизорни ўчириб, шу ернинг ўзидаёқ ухламоқчи бўлиб, диванга чўзилдим. Чунки, хонамгача боришга кучим етишига ишонмасдим. Ана шунда хотинимнинг овози келди:
- Бўлдингизми? Энди бу ёққа келинг!
- Иҳ!
Хотиним кўзимга балодай кўринди.
- Бормайман! Ухлагани қўясанми йўқми?
- Кенжа ухламаяпти. Келиб, алла айтиб, ухлатинг!
Шуни учун хам аёллар жони киркта экан.
Муаллиф?
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 715 |
| 12 | 📝ТОНГДАН ТУНГАЧА
- Топиб олганинг битта гап: “Ўрнимда бўлсангиз билардингиз, ўрнимда бўлсангиз билардингиз”. Нимани билардим? Бўпти, эртага кўрасан, ишга бормайман, сен қиладиган ҳамма ишларни ўзим қиламан.
- Ҳамма-ҳаммасини-я?
- Ҳамма-ҳаммасини. Ана кўрасан!
Жаҳл чиққанда ақл қочгани шудир-да? Бўлмаса мени биров шу ишни қилгин, деб мажбурлаганмиди?
Саҳарлаб хотинимнинг дағдағасидан чўчиб уйғондим:
- Ётаверасизми, кун пешин бўлди, сигирингиз соғилмаган ҳали?
Аввалига дарров фаҳмламадим бу гап кимга айтилганини, аммо сал ўтиб, кеча каттароқ гап қилиб қўйганим эсимга тушди. Биз эркакмиз! Эркакнинг гапи битта бўлади!
Шарт туриб, юз-қўлни ювдим-у, ошхонадан сут пақирни олдим. Ҳар эҳтимолга қарши, хотиннинг рўмолини ҳам олволдим. “Нима бўпти бизга сигир соғиш?” Пешин бўлган куннинг қуёши ҳали чимаган экан. Туртиниб-суртиниб оғилга кирдим.
Бирпасда сигирниям соғдим, қозонга солиб пиширдим ҳам. Сут пишгунча сигир ва бузоқни ёнғоқнинг остига чиқариб, боғлаб келишга ҳам улгурдим. “Кўрсатиб қўяман!” деганман-да, кўрсатишим керак.
Менинг елиб-югураётганимни кўрмасликка олиб, ёнбошлаганча телевизор кўраётган хотинимга эътибор бермай, болаларни уйғотдим.
- Туринглар, тур, тур, мактабингга кеч қоласан!
Кўзларини ишқалаб уйғонган болалар авваал менга, кейин хотинимга, ундан кейин бир-бирларига ҳайрон-ҳайрон қараб олишиб, ювинишга кетишди.
Оббо! Кенжатой иш кўрсатибди-ку? Хотинимга қарадим. Хотиним телевизорга. Йўқ. Ўзим. Ҳаммасини ўзим эплайман!
Бир қўлим билан бурнимни беркитиб, бир қўлимда Кенжани кўтариб, ташқарига чиқдим. Иштонини тоғорага ташлаб, акасига имо қилдим: “Сув қуй!” Каттам чаппа қараб сув қуйиб турди. Икковлашиб Кенжани чўмилтириб олдик.
- Чойингизни опкеласизми бугун?
Болаларни ҳайрон қолдирган бу сўзларни ҳар куни ўзим айтганим учун мен ҳайрон бўлмадим. “Иҳ!” деб қўйдим биров эшитмайдиган қилиб. Кенжани опасининг қўлига тутиб, ошхонага югурдим. Чой дамладим. Ҳаммага ярим косадан сут суздим. Бирпасда дастурхон тузадим.
Болаларни овқатлантириб бўлсам, хотин ишга шай. Ҳар ҳолда кичкиналарни боғчага ташлаб ўтар, дегандим, важоҳати бошқача. Индамадим. Ўзим. Ҳаммасини ўзим эплайман.
- Кенжанинг иштони тоғорада қолиб кетмасин! Катталари ҳам кеча кир қилиб келган кийимлари ҳаммомда ётибди. Ҳаммасини ювиб қўйинг! Тушлик вақтида тайёр бўлсин! Моллар очдан ўлмасин! Томорқадан ўт юлиб чиқиб, олдига солинг! Пешинда сув беришниям унутманг!
- Хўп бўлади, хўжайин!
Катталарини мактабга жўнатиб, кичкиналарини боғчага қўйиб келдим. Ҳовлига киришим билан “Ола”нинг овозини эшитдим: “Ўт бермайсанму-у-у?” Токларнинг ичидан ўтларни юлиб чиққунча қўлларим ачишиб кетди. Ўтларни “Ола” билан боласининг олдига ташлаб, ошхонага ўтдим. Идиш-товоқларни ювиб, уларни жой-жойига қўйгунимча, челакдаги сув қайнади. Ҳаммомга ўтдим.
Барака топгур хотиним, бир бўғча кир уйиб қўйибди. Уларни оқлари-ю, ранглиларини ажратиб олиб, алоҳида-алоҳида ювгунимча, белим қотиб қолди. Олиб бориб дорга ёяй десам, белим тикка бўлмайди. “Ҳа, энг аввал битта кир ювадиган машина олиб бермасам бўлмас экан!”
- “Очдан ўлдирасан”му-у-у-у!
Бирпасда-я? “Ола”ям, боласиям аллақачон мен ташлаган ўтларни еб бўлиб, мен томонга қараб тумшуғини чўзиб туришарди. Яна ўт юлиб чиқдим. Ўтни уларнинг олдига ташлаб, соатга қарасам, ўн бирдан ўтиб қолибди. Ҳализамон болалар мактабдан қайтишади. Уф-ф! Тушлик тайёрлаш керак! Ошхонага чопдим. Гўшт тугабди. Би-ир кило гўштни бир ҳафтага етказмайди-я, хотиним. Начора, борини бозор айлаймиз-да! Кўзим ачиб пиёз тўғрадим, сабзи тозаладим. Ёнғоқдай-ёнғоқдай картошкаларни артгунимча юрагим тарс ёрилай деди. “Ҳа, бир бозор қилиб бермасам бўлмас экан!”
Мактабдан келган болаларни овқатлантириб бўлдим ҳамки, хотиндан дарак йўқ. Телефон қилдим.
- Тушлик тайёр, хўжайин, келаяпсизми?
- Мени кутмасдан тушликни ўзларингиз қилаверингизлар, биз дугоналар билан ресторанда тушлик қиладиган бўлдик. | 697 |
| 13 | 🥗 Mazali tam, mazali salat retseptlari– barchasi shu kanalda!
🥦Bu kanalga kirsangiz chiqib ketolmaysiz oddiy oshxonagizdagi bor masaliqlardan ham shirin tam yarata olasiz.😋
🥬Oila dasturxoni uchun juda mazali retseplar sizni kutmoqda hoziroq silka orqali kanalga qòshilib oling keyin òchadi
👇👇👇
https://t.me/+5pX8s7NXLasxMjIy | 674 |
| 14 | Айвонда синфдоши Қўчқорнинг завжаси қайнонаси билан чақалоқни бешикка солаётганди.
— Ана, Худо шу қора мўндигаям тирноқ берибди, — деди овоз чиқариб Меҳмонали. — Менга бўлса… Йўқ, бораман ўша шаҳарига! Таваккал қиламан. Нима бўлса бўлар, пешонамдан кўрдим. Мен ҳам болажонимнинг ҳовлини бошига кўтариб йиғлашини истайман. Униелкамга миндириб олиб, қишлоқни айланишни хоҳлайман… Ахир, битта мен эмас эканман-ку!.. Муаллим айтди-ку!..
Меҳмонали жаҳд билан ортга бурилди-да, уйи томон йўл солди.
— Ҳа, ҳозироқ жўнайман! Пайсалга солиб ўтирмайман!..
Ҳовлида Мастура кўринмади. Меҳмонали хоналарга бир-бир мўралаб чиқди. Хотини йўқ.
Ҳайрон бўлиб энди кўча тарафга юрган эди, қўшниси Шералининг ўн икки яшар невараси ҳовлиқиб кириб келди.
— Меҳмон ака, кеннойимни касалхонага олиб кетишди! — деди қизалоқ ҳарсиллаб.
— Нима?.. Қачон? Нимага олиб кетишади?
— Мазаси бўмай қопти!.. Ҳаммаёққа қусиб ташлабди. Кейин… Ҳушидан кетиб йиқилибди!..
— Сен ўзинг кўрдингми олиб кетишганини? — ишонқирамай сўради Меҳмонали.
— Йўқ, аям кўрибди…
— Шунақа дегин?..
Меҳмонали бир муддат гарангсиб тургач, жонҳолатда кўчага отилди…
Ҳайҳотдек палатада Мастурадан бошқа ҳеч ким йўқ эди. У тепасида Меҳмонали ҳозир бўлиши баробар кўзларини очиб жилмайиб қўйди.
— Тузукмисан? — сўради Меҳмонали каравотнинг бир четига чўнқайиб, хотинининг пешонасига кафтини босаркан. — Нима бўлди ўзи?..
— Бирдан бошим айланиб… Қусиб юбордим… Кейин нима бўлганини билмайман. Кўзимни очсам, шу ерда ётибман.
— Кўп сиқилганингдан бўлса керак-да! — деди Меҳмонали қовоғини уйиб. — Сенга минг марта айтганман…
— Йўқ, — Мастура оғриниб бошини кўтариб Меҳмоналининг гапини бўлди, — Бу сиқилгандан эмас.
— Бўлмаса нимадан?..
— Айтайми ростини?
— Айт, нимадан?..
Мастуранинг кўзларидан сизиб чиққан ёш юзига оқиб тушди.
— Худога айтганингиз бор экан, — деди у эрининг кўксига бош қўйиб. — Мен… Ҳомиладор бўлиб қолибман.
— Нима?.. Ҳомиладор?.. Ким айтди?..
— Дўхтирлар айтишди. Дўхтирлар…
Мастура ортиқ ҳеч нарса дея олмади.
Кўнгли оздими, бошини ёстиққа қўйди ва кўзларини юмиб олди…
Меҳмонали эса… Эшитганига ишонгиси келмасди.
У даст ўрнидан турди-да, атайин чиқиб врачлардан «нима гап»лигини суриштирди. Ҳақиқатни аниқлаб олгач, палатага қайтиб хотинини маҳкам қучоқлаб беихтиёр йиғлаб юборди. Йиғлаб туриб, нуқул бир гапни такрорларди:
— Яхшиям шаҳарга бормай қолдим!.. Яхшиям сенга хиёнат қилмадим!
тамом
Муаллиф????
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 662 |
| 15 | 📝БЕФАРЗАНДЛАР… 2 Қисм
(Воқеа реал ҳаётдан олинган)
Аҳмоқ экансан, — Меҳмонали секин ўрнидан туриб сигарет тутатди, бироқ хотинининг иродасига ич-ичидан тан бериб турарди. — Қаёқдаги ишларни бошлаб юрасан-а!..
Орадан ўн беш кун ўтди ҳамки, Меҳмонали бир қарорга кела олмай азобланади. Ўзидан туғилажак фарзандини кўз ўнгига келтира бошласа, Мастуранинг қистовлари маъқулдек туйилар, бироқ хотинининг ёш тўла кўзлари, мунгли қарашларини эслаб ич-ети музлаб кетарди. «Наҳотки, шунақа аёллар ҳам бор-а? — дерди ичида. — Қишлоғимизда бир-бирини бегоналардан рашк қилиб нечтаси ажралиб кетди. Эр талашиб соч юлишгани қанча. У мени етти ёт бегона хотиннинг қўйнига солиб қўймоқчи. Тағин харажатиниям ўзи қарз олиб кўтармоқчи… Бошқа хотин бўлса: «Сен бепуштсан! Кетаман!», дерди. Йўқ, барибир шошилишим керак эмас. Обдон ўйлаб кўрмасам бўлмайди. Ҳа, Обид муаллимдан бир маслаҳат олсам-чи?.. Шаҳарда дарс беради, шаҳарликларни яхши билса керак…
Меҳмонали бир ҳафтача кутиб, якшанба куни Обид муаллимникига кириб борди. Муаллим сўрида ёнбошлаб китобни варақлаб ўтирган экан. Меҳмоналини кўриб ўрнидан турди ва сўрашиб сўридан жой кўрсатди.
— Қайси шамоллар учирди, Меҳмонали? — кулиб туриб сўради муаллим. — Ёшлигингда келиб турардинг, укам Одилвойминан бекинмачоқ ўйнаб юрардиларинг.
— Ҳа, мактаб тугагандан кейин ҳаммамиз тирикчилик ташвиши билан бўлиб кетдик, — деди Меҳмонали.
— Хўш, хизмат, ука?..
— Ака, — дея шошилмай гап бошлади Меҳмонали. — биласиз, анча йилдан бери тирноққа зормиз. Шунга…
— Биламан, — унинг сўзини бўлди Обид муаллим. — Ҳа, энди Худонинг иши-да. Ҳали ёшсизлар, бериб қолар. Сиқилавермагин-да!..
— Умр ўтиб кетаяпти-да!.. Нима қилай?..
— Менга қара, дўхтирларга кўриндиларингми келинминан?
— Кўринганмиз, — хўрсиниб қўйди Меҳмонали. — Айб менда эмиш.
— Қўй-э, сендай шеркелбат йигитнинг бунақа бўлиши… Дўхтирлар Худомиди… Бўлмаган гап.
— Шунга… Сиздан бир маслаҳат сўрай деб келгандим, домла!..
— Нима маслаҳат?.. Сўрайвер!.. Қўлимдан келса жон деб ёрдам бераман.
— Бир танишимнинг айтишича, шаҳарда бир аёл бор экан. У катта пул эвазига менга ўхшаб бефарзанд эркакларга ёрдам бераркан. Қисқаси, ўша эркак билан ётиб унга фарзанд ҳадя қиларкан. Шу билан ора очиқ бўларкан. Шунга…
Муаллим дўпписини олиб бир четга қўйди-да, бошини сарак-сарак қилди.
— Буни бекор ўйлабсан, — деди у. — Шаҳарлик аёллар тулкидай айёр. Худо кўрсатмасин, елкангга осилиб олса, нима қиласан?.. Ё туҳмат қилиб қолса-чи?.. Тўхта, буни сенга ким айтди?..
Меҳмонали шошиб қолди. Сал бўлмаса, ростини айтиб қўяй деди. Хайриятки, вақтида тилини тийди.
— Уни сиз танимайсиз. Икки қишлоқ наридаги бир ошнам.
— Хотининг-чи?.. У рози бўлмаса… Ё яширинча иш тутмоқчимисан?..
— Йўғ-э, ундай эмас…
— У ҳолда яна яхшилаб ўйлаб кўргин. Бу жуда қалтис иш. Агар ҳужжатлаштириб, гувоҳларни аралаштириб иш тутмасанг, расво бўлиб қолиш ҳам ҳеч гап эмас…
— Майли, ака, — деди Меҳмонали кетишга чоғланиб. — Яхши маслаҳат бердингиз. Албатта, ўйлаб кўриш керак. Бироқ шундай аёллар борлигини сиз ҳам эшитганмисиз?
— Эшитганман. Баъзи эркаклар оиласи билан келишиб шундай қилишади. Бироқ бу нарса кўпроқ аёллар орасида бўлади. Чунки эрининг бепуштлигини аниқ билишгандан кейин, мабодо уни яхши кўришса, ажралишга кўзлари қиймаса, эридан бекитиқча бировга пул тўлаб, ундан ҳомиладор бўлиб олишади. Кўрибсанки, тўққиз ой деганда ўша эр дўпписини осмонга отиб оламга жар сола бошлайди… Эҳ, бу нарсанинг савоб тарафиям бордир балки, ким билади. Бироқ гуноҳи барибир оғир. Зино-да қип-қизил!..
Муаллимнинг бу гапларини Меҳмонали жуда яхши эслаб қолди. Демак, бошқалар ҳам шундай қиларкан. Гуноҳи-чи?..
Меҳмонали гуноҳни ўйлашга ботинолмади. Гуноҳни ўйласа, бир умр фарзанд кўрмай ўтиб кетадигандек ваҳимага тушди…
Меҳмонали қишлоққа кириб бораркан кўча бошидаги гувала девор ортидан чақалоқнинг йиғиси қулоғига чалиниб таққа тўхтади.
— Ие, — дея бўйнини чўзиб пастқам девордан ҳовлига мўралади. — Қўчқор фарзандли бўлдими дейман? Оббо хумпар-эй!.. Оббо писмиқ-ей!.. | 605 |
| 16 | Ризқ🥹 (жуда ибратли ривоят)
Бир камбағал одам бойнинг қўлида ишлаб оиласини боқар эди. Бир куни у ишга келмай қолди. Бой "Маоши пастлиги учун кўтаришимни таъма қилиб келмади" деб ўйлади ва эртасига унга бир динор қўшиб берди. Камбағал маошини кўтарилганининг сабабини сўрамади.
Орадан кунлар ўтиб, камбағал яна ишга келмади. Хўжайин ғазабланиб, эртаси куни қўшиб берган бир динорини камайтириб берди. Камбағал яна маошини кўтарилганининг сабабини сўрамади.
Бундан таажжубланган хўжайин "Маошингни кўтарганимда ҳам, туширганимда ҳам индамадинг. Бунинг сабаби нима?" деб сўрганида, камбағал йиғлатиб юборадиган шундай жавоб берди:
— ...
Камбағалнинг жавоби... | 559 |
| 17 | — Овозингни ўчир, Масту! — Меҳмонали кафти билан унинг оғзини ёпди. — Тоғам гапираверади. Бизни қаердан тушунсин?!. У бой, пули кўп. Бойлар бошқаларнинг кўнгли билан ҳисоблашиб ўтиришмайди.
— Унда нима қиламиз? Ҳар келганда ажрашинглар деявериб хит қилади. Менгаям бу совуқ гапларни эшитиш осон дейсизми?!.
— Гапирса гапираверсин. Қулоқ солма. Бир-биримизни севамиз, шунинг ўзи кифоя.
— Кифоя эмас-да!.. Фақат бола ўртадаги ришталарни маҳкам боғлайди. Менга қаранг, бола асраб олсак бўлмайдими?..
— Эҳ, Масту, Масту!.. — деди Меҳмонали юзини четга буриб. — Сенам Ўринбой акага ўхшаб шу гапни гапиравермагин-да!..
— Нима, Ўринбой акаям шундай дедими?
— Ҳа-да! Нимаймиш, туғруқхонадан бола сотиб олармишман… Йўқ, бировнинг боласига менинг кўзим учиб тургани йўқ. Фақат ўзимнинг фарзандим бўлишини истайман.
— Унда сизга бир гап айтсам, уришмайсизми? — сўради Мастура қўрқа-писа.
— Қандай гап?..
— Биласизми, шаҳарда яшайдиган дугонам Марҳабони кўриб қолдим.
— Қачон? Қачон кўрдинг? Нима деди?
— Уч кун бўп қолди. Тасодифан кўришиб қолдик. Ўша бир гап айтди.
— Хўш, нима деди?
— Шаҳарлик бир таниш аёл катта пул эвазига бировларга бола туғиб бериб, тирикчилик қиларкан.
— Нима?.. Кимга?..
— Масалан, сиз борсангиз… Нархини келишаркан-да, кейин…
— Нима кейин?..
— Кейин… Сиз билан ётиб…
— Ғирт аҳмоқ экансан, — қўл силтади Меҳмонали. — Энди бир камим бегона аёл билан бир тўшакда ётишмиди?..
— Ахир… Бирор йўлини қидириш керак-ку!.. Ўша аёл туғиб, чақалоқни қўлингизга топшираркан. Даъво қилиб юрмаскан.
— Бор-э!..
Азбаройи жаҳли чиққан Меҳмонали сўкиниб ташқарига чиқиб кетди.
Меҳмоналининг боши қотди, у бир нарсани сира тушуна олмасди: қайси аёл туғиб боласини қўшқўллаб бегонага бериб юбориши мумкин? Мастурага нима бўлди, уни бегона аёлнинг қўйнига киришга қандай юраги чидайди? Ё синаб кўрмоқчи бўлиб айтаяптими бу гапларни?
Ярим тунда Меҳмонали тескари қараб ётган Мастурани туртди. Хотини «ғиқ» этмай эри томон ўгирилди.
— Йиғлаяпсанми, жоним? — сўради Меҳмонали унинг ёш сизиб чиқаётган кўзларини силаб. — Йиғлатган мен эмасми?..
— Йўқ, сиз эмас. — деди Мастура ҳорғин товушда. — Шунчаки кўнглим бўшаб кетди.
— Айт, нега менинг бегона аёл билан ётишимга кўнаяпсан? Синаб кўрмоқчимисан мени?
— Бу нима деганингиз, хўжайин?.. Мен… Фарзандингизни қўлингизда кўтариб, эркалатиб юрсангиз, шуни кўрсам, дейман.
— Бўлмаса, нега яна пича сабр қилмайсан? Балки…
— Йўқ, — кафти билан Меҳмоналининг оғзини ёпди Мастура, — Сиз шундоқ ҳам қийналиб кетдингиз. Кўзингизга қаролмайман. Пайсалга солиб нима қиламиз? Барибир Худо бермаяпти… Ажабмаски, шундай қилсак, қўчқордай ўғилми, попукдай қизми кўрсангиз!.. Дунёда мендан бахтиёр аёл бўлмайди шунда.
— Ахир, сен шуердалигингда мен бошқа аёлнинг қўйнида бўлсам!.. Шуни ўйладингми?..
— Чидайман. — деди Мастура кўз ёшларини артиб. — Чидайман! Сиз учун, сизнинг бир марта бўлсаям ўйнаб-кулиб болангизни эркалатганингизни кўрсам бас, ҳаммасини унутаман.
— Ахир, унинг онаси бошқа бўлади-ку, Масту!.. Сен меҳр қўёлмаслигинг мумкин-ку!
— Адашаяпсиз. Сиздан бўлган болани ўзим туққандан ҳам азизроқ қилиб ўстираман. Мана кўрасиз… — Мастура ўпкаси тўлиб силкиниб-силкиниб йиғлай бошлади. — Сизни севаман, ахир! Нега тушунмайсиз?.. Сиз билан бир умр бирга бўлишни истайман. Сизсиз менга бу дунё қоронғу!.. Ёлвораман, шу илтимосимга хўп денг!.. Ўтиниб сўрайман!..
— У аёл туғди ҳам дейлик. Кейин айнаб қолса-чи?..
— Беради. Дугонамга ишонаман мен. У мени ҳеч қачон алдамайди.
— Бўпти, лекин у аёл бекордан бекорга туғиб беравермаса керак? Бирор нима талаб қилар?
— Беш юз доллар экан. Яна тўққиз ойгача парваришиниям бўйнингизга оларкансиз.
— Менинг бунча пулим йўқ, — деди Меҳмонали бўшашиб. — Ўзим кунимни зўрға кўриб юрибман-ку!..
— Хавотир олманг. Мен қариндошларимдан қарз кўтариб тураман. Фарзандимиз… Туғилса бас, хўжайин! Бизнинг уйимиздаям чақалоқ йиғиси жарангласа бўлди.
Давоми бор
🌸 @Solixa_Ayol 🌸
Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!
👇👇👇 БОСИНГ!
https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK | 603 |
| 18 | — Ака, тушунсангиз-чи, — зорланди Меҳмонали, — пушти камаримдан бўлганига етармиди, ахир!?. Бир кун мени кўролмайдиганлар асранди фарзандимга бор гапни айтиб қўйса, нима бўлади?.. Сени сотиб олганман, деб қандай айтаман?
— Сен айтма, — қўлини силтади Ўринбой ака. — Одамлар гапираверади-да!.. Элнинг оғзига элак тутасанми?
— Йўқ, барибир… бўлмайди. Ўзимнинг болам бошқача… Бошқача…
Ўринбой акага камлик қилдими, ё бадани қизидими, ҳарқалай, Меҳмоналини қайта қўярда-қўймай дўконга судради…
Улар тарқалишганда тун ярмидан оққанди.
Тонг отганда Меҳмонали тўшакда бир замбил лойдай оғир ётар, боши тарс ёрилгудек азоб берар, бироқ шу аҳволидаям миясида Ўринбой аканинг айтган гаплари тинимсиз айланар, ўйлагани сайин ҳамшишасига нафрати қайнаб-тошарди. «Бола сотиб ол, дейдими? — Меҳмонали ичида ғудраниб, қаршисида жимгина чой қайтараётган Мастурага ер остидан боқди. — Бировнинг боласини бошимга ураманми? Ойдай хотиним бор, уни яхши кўраман… Бекорга кеча хафа қилиб қўйдим-да. Нега кайфим ошса Мастурага ўшқирадиган бўлиб қолдим? Ўзимда-ку ҳамма айб!..»
— Кечир, Мастура! — деди Меҳмонали бошини кўтариб. — Кеча сени хафа қилиб қўйдим. Кўпроқ ичиб юборибман…
— Доим шунақасиз, — қовоғини ўйди Мастура. — Ичиб олсангиз, менга найзангизни санчаверасиз. Ахир, мен нима қилай? Қўлимда бўлса, ўнталаб туғиб ташламасмидим?..
— Майли, қўй энди шу гапларни!.. Мени биласан-ку, ўйламай гапириб юбораман…
Меҳмоналининг гап оғзида қолди — дарвоза ланг очилиб ҳовлига тоғаси Саминбой ака кириб келди. У қўлида тўла халтани кўтариб олган, кўзлари жавдираб уй эгаларини қидирарди.
Меҳмонали югурганча унга пешвоз чиқди.
— Ие, далага чиқмадингми? — сўради тоғаси Меҳмонали билан сўрашаркан. — Ё тағин ичдингми?..
Меҳмонали индамади, тоғасининг феъли унга маълум, тап тортмай койишга ўтади, насиҳат қилади. Ўзининг қандай бойиб кетгани-ю Меҳмоналининг «одам бўлмагани»ни жаврайди. «Қалай тоғам… бу маҳал келдийкан? — хаёлидан ўтказди Меҳмонали уни сўрига бошларкан. — Яна мол-мулки билан мақтанмоқчими?..»
— Хўш, жиян, ишлар қалай? — сўради тоғаси ўртадаги жимликни бузиб. — Кеча келинни койиганмишсан? Нима бўлди?
— Ҳеч гап йўқ, — деди Меҳмоналиер чизиб. — Шунчаки…
— Камроқ ичиш керак, анави зормандани. Ҳали бирор ароқ хўрнинг бошида шох ўсиб чиқмаган. Сеникиям чиқмайди. Қишлоқда обрўйинг бир пул бўлгани қолади, холос… Бўпти, мен бошқа бир иш билан келганман.
— Қандай гап экан? — ҳушёр тортди Меҳмонали. — Яхши гапми?..
— Энди, жиян… Мана, ёшинг ҳам қирққа бораяпти. Сен тенгилар ҳадемай қиз чиқаради, келин туширади. Энди буёғини ўйлаб кўрадиган вақт етди, шекилли?..
— Нима қилай, тоға?..
— Мен Мастурани ёмон демайман, эсли-ҳушли, уйим-жойим дейдиган аёл. Бироқ ўртада бола бўлмагандан кейин… Хуллас, ажрашиб бир-бирларингни синаб кўрмасаларинг бўлмайди. Нима бўлгандаям жигаримсан — ичим ачийди-да сенга. Оғзига кучиетмаганлар шундан гап очиб қолса, юрагим куяди, жиян…
— Биз ажрашмаймиз, тоға! — деди Меҳмонали норозиланиб. — Илгариям кўп айтганман бу гапни. Ажрашмайман, вассалом!..
— Қўй, йиғиштир бу гапни! Биз кеннойингминан ишни пишитиб қўйганмиз. Қўрғонқишлоқда бир аёл бор экан. Уям фарзанд кўрмай эри билан ажрашган. Ҳа… Никоҳингга олиб яшаб кўр… бўлмаса, тағин Мастура билан ярашаверасизлар.
— Менга бошқа аёлнинг кераги йўқ. Бу гапни бошқа айтиб юрманг…
— Э, сени одам деб гапириб ўтирибман-а! Раҳматли опам тирик бўлганда-ку… — сўрини муштлаб илкис ўрнидан турди Самин ака. — Ўлгудай ўжар, ўзбошимча бўп кетибсан. Э, билганингни қил-е!.. Менга деса…
Мастуранинг ҳай-ҳайлашига ҳам қарамай, тоға зарда билан дарвозани тарақлатиб очди-да, чиқиб кетди…
Меҳмонали бўсағада бош чайқаб мунғайганча туриб қолган хотинига суқланиб тикилди ва гўё уни йўқотиб қўядигандек тезроқ яқинлашгиси, маҳкам қучиб олгиси келди…
— Мен ҳаммасини эшитдим, — деди Мастура эрини ўзидан нарилатиб. — Тоғангиз ҳақ. Ростдан ҳам ўзимизни синаб кўришимиз керак, шекилли. | 559 |
| 19 | 📝БЕФАРЗАНДЛАР… 1 Қисм
(Воқеа реал ҳаётдан олинган)
Ўттиз бешларни қоралаган бўйдор, кенг елкали, озғин бўлса-да, чайир бу йигитнинг исми Меҳмонали. Тун ярмидан оққанда гандираклаб уйга кириб келди. Хотини Мастура ҳали уйғоқ эди. Қалин тўшакда тиззаларини қучоқлаб ўтирган аёлнинг кўзлари уйқусизликданми, йиғиданми, қизариб кетганди.
Аёл тўшакдан туриб, эрининг қўлидан тупроққа беланган костюмни олди ва даҳлизга қараб юрди. Аммо Меҳмонали унинг йўлини тўсди.
— Тўхта! — деди у хотинига тутақиб қараб. — Н-нимага ухламадинг?..
— Сизни кутиб ўтирдим, — жавоб қилди Мастура.
— Нега кутасан?
— Кутдим-да!..
— Бундан кейин кутма, тушундингми?!. Сен… Мени кутишга арзимайсан!..
Мастура индамади. Нима десин? Турмуш қурганларига беш йилдан ошди. Сўнгги пайтларда ҳар куни шу аҳвол: Меҳмонали нуқул ичиб келади, фарзандсизлигидан нолиб ё йиғлайди, ёки жанжал кўтаради.
— Ҳадеб туғмаётганимга писанда қилаверасизми?!. — Мастура алам билан юзини терс бурди. — Нима қилай? Дўхтирлар соппа-соғсиз деганини эшитдингиз-ку ўзингиз. Ирим-сиримларни қилаётган бўлсам… Яна нима қилай?..
— Ҳа-а, биламан!.. — ўшқирди Меҳмонали. — Мен… мендан!.. Шуни айтмоқчимидинг?.. Лекин билиб қўй, дўхтирларинг гапираверади!.. Мен барибир исботлайман!.. Эркаклигимни исбот қиламан, бидингми?!.
— Келинг, аччиқ-тирсиқ қилиб юрмайлик, ажрашиб қўя қолайлик! — деди Мастура чидолмай. — Қийналиб кетдим, ахир!.. Мен нима қилай-й?.. Қўлимдан нима келади?..
— Нима?.. — хезланиб Мастурага яқинлашди Меҳмонали. — Бошқанинг қўйнига киргинг кеп қолдими?.. Бошқадан туққинг кеп қолдими?..
— Бас… Додлаб юбораман! — йиғламсираб эрига тик боқди Мастура. — Гапирманг, гапирманг!.. Илтимос!..
— Мен… Сени яхши кўраман, Масту!.. — хотинининг иягидан сиқиб ушлади Меҳмонали. — Фақат мендан… Ҳа, мендан туғишинг керак!..
Мастура ортиқ бир сўз демади. Кучи кўзига етди — кўрпага бурканиб пиқ-пиқ йиғлади.
Эртаси куни Меҳмоналининг иши унмади, боши хумдай, оёқларини зўрға судраб босади. Куз эса кутиб турмайди, хирмонда уюлган пахтани кечгача прицепларга ортиб улгуриши керак…
Хайриятки, пешинда беш кунлик маошларини тарқатиб қолишди. Шу баҳона шомга қолмай ўзидан уч-тўрт ёш катта шериги Ўринбой ака билан судралиб дўконга борди. Иккови икки шиша винони қўлтиқларига қисганча ариқ бўйидаги сада остига чўкишди. Ўринбой ака чўнтагидан сарғайган газета олиб майса устига тўшади. Меҳмонали бир шишани очиб иккита стаканга бўлиб қуйди…
— Ука, кейинги пайтларда хафадай кўринасан-а? — сўради бироз қизишиб олганларидан сўнг Ўринбой ака. — Жа хушчақчақ йигит эдинг, латифагаям тўн кийдириб айтардинг, нима бўлди, ўзи?
— Ҳаёт шундай қилиб қўяркан-да, ака. — деди Меҳмонали лабларини артиб.
— Ҳаётга нима қипти? Келин туппа-тузук бўлса, ориятли, меникига ўхшаб орқангдан соядай эргашмаса, бўлар-бўлмасга жанжал кўтармаса… Яна нима керак сенга?
Меҳмоналининг манглайи тиришди.
— Сиз билмайсиз-да!.. Дарвозадан кириб борганингизда болаларингиз югуриб чиқади, тўғрими? Менинг кимим чиқади, ака?.. — кайфи оша бошлаган Меҳмоналининг кўзларида ёш ғилтиллади. — Беш йилдан бери ўйлайвериб эзилиб кетдим-ку, ака!.. Йўқ!.. Мен… Мен бепушт эканман!..
— Қўй, бўлмағур гапни гапирма! — Меҳмоналининг елкасига қоқди Ўринбой ака. — Худонинг карами кенг. Дўхтирлар айтаверади-да!.. Одамнинг ичига кириб чиқибдими ўшалар, валдирайверади-да. Ҳаммаси Худодан.
— Э, бормаган жойимиз, бош урмаган тошимиз қолмади, неча марта қон чиқардим, дам солинган сувлардан ихлос қилиб ичдим. Қани? Фойдаси йўқ-ку!..
— Менга қара, етимхонадан бола асраб олсанг-чи?.. — жойналиб ўмганини кўтарди Ўринбой ака. — Ҳозир етим камми? Меҳрга зор шўрликлар, савоб бўлади. Боқиб катта қилсанг фарзанд-да!..
— Йўқ, мен ўзимнинг болам бўлишини истайман. Етимхонадаги болалар ақлини таниб қолган, кимнинг кимлигини балодай ажратади.
— Унда… Туғруқхонага бор. Эшитишимча, бир хил аёллар туғиб, боласини сотиб кетишармиш. | 679 |
| 20 | 🍋ЯНГИ ЛИМОН МАРКЕТГА ТАКЛИФ ҚИЛАМИЗ💁🏻♀
БОШҚА МАРКЕТПЛЕЙСЛАРДАН ФАРҚИ БУНДА МАХСУЛОТЛАР ЖУДА АРЗОН😍
🇨🇳ХИТОЙ ЗАВОДДАН БИРИНЧИ ҚЎЛ МАХСУЛОТЛАРИ
📲 Телфонлар 200.мингдан 1 миллион сўмгача💸
🛋Креслолар 100.минг сўмдан
👗Кўйлаклар 20.минг сўмдан
👛Сумка 25.минг сўмдан
👠Туфли 15.минг сўмдан
😱ТЕЗ ЎЗИНГИЗ КИРИБ КЎРИНГ👇
https://telegram.me/joinchat/-H5wEeZZ1-o4ZGRi | 380 |
