سایت قره چمن

#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #فردوس #قسمت_سی _نه دیگه حوصله اون پیرزن بد خلق رو ندارم !! _حسن !!! _والا من موندم چطور شماها تحملش میکنید ،خدانگهدار.. _خداحافظ دستت درد نکنه بازم.. حسن رفت و‌ منم ظرف حلوا به دست وارد شدم شریفه خانم گفت :چیه؟ خیرات بابای حسنه ! _دست تو چیکار میکنه ؟ _خودش آورده بود ... _زیادی به این بچه رو‌ نده ها، هیچ از ننه اش خوشم نمیاد !!! چیزهایی که خریده بودم رو دادم دست فهیمه و گفتم :چشم !!! یاد گرفته بودم در برابر همه چی بگم چشم!!!! اینجوری دیگه حرف و حدیثی به پا نمیشد ،میگفتم چشم ،ولی کار خودم رو‌میکردم!!! فتانه اون روزا دمغ بود و فهیمه میگفت :روزی چند بار یاد فرخ میکنه ! _والا فرخ یادش رفت فتانه بوده و این بچه یادش نرفت ! _کاش میرفتم یه خبری ازش می‌گرفتیم‌ _ول کن ، تو سر این بچه هم ننداز، انگار یه کمی زندگی آرام دلت رو برمیداره ؟! _نه ولی ...دلم برا ده تنگ شده ! _تنگ نشه، چی داشت اون ده ها ؟!جز بدبختی عایدی نداشت.... بعدم رفتم سر وقت کارها ،دلم نمی‌خواست هیچی از ده و آدمهاش بشنوم ..ما خودمون ۴ تا برای هم کافی بودیم‌ ....فهیمه تا آخر شب دور من پلکید و‌هی گفت :آجی ببخشید نمیخواستم ناراحت بشی! _چیزی نیست فهیمه خوب میشم... روز بعد وارد خونه حسین علی که شدم‌ دو تا بسته روی میز وسط هال بود،حسین علی از پله هایی که به طبقه دوم خونه میرسید می‌اومد پایین و‌ همزمان آستین‌های پیرهنش رو‌ هم می بست ،سلام دادم و راستش تعجب کردم از اینکه خونه بود جوابم رو داد و با اشاره به بسته های روی میز گفت :اینا برای تواه، فرداشب مهمونیه از امروز کارهات رو انجام بده که فردا به همه کارا برسی ....۴ نفرن هر چیزی که بهتر از همه میتونی درست کنی رو‌ درست کن هر چی هم کم داری بگو بگیرم ! _باشه نگاه میکنم میگم فردا بخرید... _امروز نمیرم سرکار ،خونه ام !!!هرچی کمه بگو توی حیاطم.. _چشم ... _این لباسم بپوش، اگه اندازه نیست عوض کنیم فردا شب باید مرتب پیش مهمونا ظاهر بشی. بسته رو برداشتم و رفتم توی آشپزخونه بازشون کردم‌ تونیک مشکی بود و شلوار همرنگش... این مرد چقدر به رنگ مشکی علاقه داشت ،خودش هم هر موقع دیده بودمش مشکی تنش بود..... تونیک بود و شلوار!!!! من اینجوری لباس بپوشم؟! همیشه بلوز و‌دامن می پوشیدم ...داشتم لباسها رو زیر و رو میکردم که حسین علی صداش اومد و گفت :بیا برو بپوش نمیشه که فقط نگاهش کنی! رفتم توی پستوی آشپزخونه پوشیدمشون اومدم بیرون و‌ گفتم :اندازه اس !!! نگاهیی کرد و گفت خوب خ و از در هال زد بیرون... ناهاری پختم... داشتم پشت سینک ظرفشویی ظرفها رو‌می‌شستم که حس کردم کسی توی آشپزخونه اس برگشتم که چون ناگهانی بود بشقاب توی دستم افتاد زمین و شکست ،هول گفتم :ببخشید نمیخواستم...... حسین علی گفت :عیب نداره مواظب باش دستت زخم نشه ... _ا بی سرو صدا اومدید ... _تو غرقی تو یه عالم دیگه! یادم رفته بود بگم، به شریفه بگو فردا شب دیر میری خونه ! _دیر؟! _مهمون دارم یادت رفت ؟! _نه ولی خب من غذاها رو اماده میکنم و ... _توقع نداری من غذا بکشم توی ظرف و پذیرایی کنم که؟! جوابی ندادم اون رفت و‌منم بقبه کارها رو‌تند تند کردم و موقع رفتن لباسهامم عوض کردم‌.... توی حیاط روی صندلی نشسته بود گفتم‌:من کارم تموم شد میرم .. _باشه فردا زودتر بیا !چرا لباسها رو درآوردی ؟! _آخه.... _خیلی خب حداقل توی این خونه مرتب بپوش، اینم بشه دستور کارفرما .. _چشم .... به شریفه خانم که گفتم حسین علی مهمون داره و‌دیر برمیگردم شب بعد، شروع کرد غر زدن :امان از حسین علی و‌مهمون داری هاش!!! به تو چه خودش میدونه و کله‌ی خشک خودش !!!نمیخواد بری .. _قول دادم شریفه خانم... _بیخود... گفتم :_کارم رو از دست میدم اینم کاره دیگه !!! _همه اش زیر سر محمد علیه... حواست باشه ها دختر، بعضی مهمونهای حسین علی آدمهای درستی نیستن .... _من از پس خودم بر میام شریفه خانم ! _خدا کنه، آخرش این دوتا من رو دق میدن ! _خدا نکنه.... روز بعد راهی خونه حسین علی شدم‌ وارد خونه که شدم‌ کسی داخل نبود، شروع کردم به انجام کارها لباسها تمیز تا و‌مرتب شده گوشه آشپزخونه گذاشته شده بود و این نشون میداد حسین علی اونها رو‌مرتب کرده ،چون من اونها رو روی دسته صندلی رها کرده بودم‌.... نیازی به پوشیدنش نبود ...کارها رو انجام میدادم نمی‌خواستم ناهار درست کنم چون خودش گفته بود نیازی نیست، از همون صبح مشغول پخت شام شدم سرم گرم کار بود و متوجه گذر زمان نبودم‌ ،همه شعله های گاز که پر شدم تازه فهمیدم که کارم خوب پیش رفته .... دستمالی برداشتم تا وسایل هال رو‌ گردگیری کنم هنوز میز اول رو‌تمیز نکرده بودم‌ که صدای در حیاط اومد از پنجره دیدم که حسین علی اومد داخل،کارم رو از سر گرفتم و وقتی اومد داخل سلام دادم جواب داد و گفت :زود جمع و‌جور کن الان میرسن! ادامه دارد... @qaracheman