سایت قره چمن

#سرگذشت #برشی_از_یک_زندگی #ماهزاد #قسمت_صدوپنجاهویک کمی ازم دور شد و دوباره به سمتم اومد و گفت +ماهزاده تویی ؟ خوبی؟ نگاهش کردم، میشناختمش اما تو اون لحظه انقدر گیج بودم که نمیدونستم این زن کیه، به سختی سری تکون دادم و گفتمخوبم... یک لحظه سرم گیج رفت، خوبم... زن ابرویی بالا انداخت و ازم فاصله گرفت..... وقتی کمی لرزش بدنم کمتر شد چنگی به بقچه ام زدم و به سرعت راهی خونه شدم...... در که زدم طولی نکشید که محمد با صورتی رنگ پریده در رو باز کرد، با دیدنش ترس ورم داشت، ترس اینکه محمدرضا رو دیده باشن... سریع داخل شدم و چادرم رو روی بند رخت انداختم و خواستم به سمت اتاقم برم که محمد گفت:آبجی... با تعجب به سمتش برگشتم، خیلی وقت بود کلمه ای باهام حرف نزده بود:چیزی شده محمد؟ چرا رنگ و روت پریده؟ کمی بهم نزدیک شد و گفت:هول نکنی ها... به خدا چیزی نشده. الانم صحیح و سالم پیش ننه اس، بردنش اتاق ننجون.... هراسون گفتم:چی میگی محمد؟ کی طوریش نشده؟ حامی کو؟ ها؟ منتظر جوابش نموندم و به سمت اتاق ننجون دویدم.... در رو که باز کردم با دیدن حامی که با سر بسته تو بغل ننه بود با وحشت جلو دویدم:چی شده؟ حامی؟ چش شده؟ ننه با ملایمت گفت:آروم باش ماهزاده، تازه خوابش برده... ببین چیزیش نیست، خوبه... به حرف ننه اهمیت ندادم و حامی رو از بغلش بیرون کشیدم، حامی بی حوصله مشغول گریه کردن شدن، نفس راحتی کشیدم و دستی به دستمال بسته شده به سرش کشیدم و گفتم:سرش چرا بسته اس؟ دستم خیس شد، با وحشت گفتم:چرا از سرش زخمه ننه؟ چی شده؟ چرا چیزی نمیگید؟ ننجون سری تکون داد و گفت:امون میدی مگه؟یک لحظه بشین بچه رو ترسوندی... ببین طوریش نیست الان، حالش خوبه.... حامی رو محکم به خودم چسبوندم، تنها دارایی زندگیم بود، حاضر بودم جونم رو بدم ولی خاری به پای بچه ام نره.... +طوری نشده ماهزاده، همین محمد داداشت صدبار از این پله ها زمین خورد و سرش شکست، میبینی که صحیح و سالمه، بچه است دیگه. شیطنت داره با بغض رو به ننه گفتم:من سپردمش به شما ننه، امانت دست شما بود، اینه رسم امانت داری؟ ننه خواست حرفی بزنه که ننجون اشاره ای کرد تا چیزی نگه و خودش گفت:ننه ات کار داشت، میخواست یکم شیرینی درست کنه واسه امشب، بچه رو سپرد به محمد یک لحظه رفت تا مطبخ، محمدم که میدونی سر به هواس، حواسش پرت شده بود بچه افتاد زمین یکم سرش شکاف برداشت. براش ضماد زدیم، خدیجه خانمم اومد زخمش رو دید گفت طوری نیست.... نگاه بدی به محمد که جلوی در ایستاده بود انداختم و بی فکر گفتم:از عمد انداختیش مگه نه؟ محمد با تعجب گفت:نه! چرا باید اینکارو بکنم.... با خشم از جا بلند شدم، حامی رو که داشت گریه میکرد به خودم فشردم و گفتم:از عمد اینکارو کردی، چون از من بدت میاد، چون از بچه ی من بدت میاد... چون تو تمام این مدتی که اینجا بودم عین یک دشمن بهم نگاه میکردی، میخواستی اینجوری تلافی کنی آره؟ ننه بازوم رو گرفت و گفت:آروم باش ماهی... این چه حرفیه میزنی؟ با خشم بازوم رو از دست ننه کشیدم و با گریه گفتم:دست از سرم بردار، بچه ام رو زدید ناکار کردید انتظار دارید آروم باشم؟ اگر بچه ی ترنج و رعنا یا ماه بانو بودم همینقدر راحت میگفتید طوری نشده؟ چرا؟ چون بچه ی من پدر بالا سرش نیست؟ چون مادرش آبروتون رو برده؟ واسه این دوستش ندارید؟ قدمی به عقب برداشتم......شاید زمین خوردن حامی اونقدر موضوع بزرگی نبود، اما واقعا از لحاظ روحی تحت فشار بودم و انگار دنبال راهی بودم تا خودم رو خالی کنم و از همه مهمتر دنبال راهی برای بهم زدن مراسم بله برون بودم..... قدمی به عقب برداشتم و با صدای بلندی گفتم:مراسم امشب رو بهم بزنید، چون محاله با این حال حامی من پامو تو اون مراسم بذارم، از من میشنوید کلا قرار عقد رو هم بهم بزنید ،چون من اجازه نمیدم کسی غیر از محمدرضا برای بچه ام پدری کنه..... اینو گفتم و بی توجه به بهت و تعجب ننه و ننجون تنه ای به محمد زدم و به سرعت راهی اتاقم شدم.....هنوز نفس راحتی نکشیده بودم که ننه سراسیمه در رو باز کرد و گفت:میفهمی چی میگی ماهی؟مراسم بله برون رو بهم بزنم؟ عقد رو بهم بزنم؟ مگه مردم مسخره ی من و توان؟ دیروز گفتم بیان، امروز بگم نیان؟ مکثی کردم و کمی حامی رو آروم کردم و گفتم:من از اولم مخالف این وصلت بودم. اینو هرکی ندونه شما خوب میدونی، منم کسی رو برای بله برون دعوت نکردم که الان بخوام مسخره اشون کنم.این مهمونی رو خودتون راه انداختید، خودتونم باید بهمش بزنید.... ننه که دید تو حرف و تصمیمم مصمم هستم کمی لحنش رو نرم کرد و گفت:ماهی... الهی قربونت برم، نکن... به خدا من دق میکنم از دست تو و کارهات، پای آبرو در میونه، دوست و دشمن منتظرن ببینن این وصلت به کجا میرسه، اگر بهم بخوره دیگه نمیشه حرف مردم رو جمع کرد، آقات دور از جونش سکته میکنه اینبار... ادامه دارد... @qaracheman