1 780
订阅者
+124 小时
+247 天
+19630 天
帖子存档
1 780
امروز رفتیم روتردامگردی، خیلی اون رودخونه وسطش خوشگله واقعا 🥹
کلا شهرش رو هم من خیلی دوستش داشتم. ویوی خونه این دوستمون که رفتیم هم کامل به رودخونه بود، خیلی قشنگ بود.
راستش یه خرده کلا استرس گرفتم ولی. مثلا الان داشتیم صحبت میکردیم با بچهها دیدیم یه سری هزینهها هستش که ما کلا در نظر نگرفته بودیم، و با این که به مسئلهای نمیخوریم بازم یه ذره استرس اینو گرفتم که نکنه چیزی رو از قلم بندازیم یه اتفاقی بیوفته.
کلا انقدر حجم دادهای که به ذهنم وارد میشه که نمیتونم روش اکشنی بزنم زیاده که نگو و این به مغز کنترلگر من داره استرس میده.
البته که من خودم همش به خودم میگم ۶ ماه دیگه اینا برات خیلی هم طبیعیه، ولی به هر حال واقعا الان استرس دارم یه مقدار.
22 11月, 15:04
1 780
امروز هم رفتیم باز با هم خرید. این سری دوتایی تنهایی رفتیم. خیلی خوش گذشت امروز. دوچرخه عمو اینا رو برداشتیم و خود این پروسه یادگیری آداب دوچرخهسواری توی هلند و پارکینگای دوچرخهها و اینا خیلی فان بود.
هوا هم امروز عالی بود، یعنی بعد از دو روز که بارون باریده بود و سررد بود امروز آفتابی و صاف بود، یه حال هوای خنک سیزدهبهدر طوری داشت. دیگه دوچرخهها رو برداشتیم و راه افتادیم توی شهر.
از کنار کلی کانال و پل خوشگل کیوت رد شدیم تا رسیدیم به فروشگاها. خود این فروشگاهاشون هم جالبه. مثلا باید دو یورو بندازی توی ترولی تا قفلش باز شه و آخرش برش گردونی پولتو برمیگردونه. خود داچها خیلی نایسن، حتما سلام علیک میکنن اگه چشم تو چشم شن، لبخند میزنن بهت همیشه و ...
بعدشم برگشتیم خونه و به عنوان اولین غذایی که بعد از مهاجرت درست کردم، دو پیازه میگو لا پلو درست کردم براشون.
امروز از تخفیفای بلک فرایدی بالاخره whoop خریدم 🥹 یه دونه هم جارو فعلا خریدیم برای خونمون 😂
ببینیم دیگه چی پیش میاد.
21 11月, 19:04
1 780
دیشب رفتیم پیاده خرید برای خونه. جالبه که اینجا زیاد فروشگاهای بزرگشون کنار همدیگه شعبه زدن. اینطوری مثلا تو وقتی میخوای هر چیزی رو از یکیشون بخری راحتی.
مثلا انگار شوینده و بهداشتی رو action ارزونتر میده، گوشتای Jumbo که اینجا یومبو میخوننش با کیفیتتره و ... ولی دم دستیترین فروشگاهشون آلبرت هاین هست که این همه جا شعبه داره و البته از بقیهشون نسبتا درست درمونتره ولی خب گرونتره. من تا الان آلبرت و یومبو رو دوست داشتم و واقعا اکشن رو دوست ندارم که برم. یعنی فرهنگش مث والمارته که توی این فیلمای آمریکایی نشون میده. هزینهها رو میخوان پایین نگه دارن پس کمتر نیرو میگیرن پس به مرتبی همه جا نیست و قاعدتا قشر کم درآمدتر هم میان. برای همین همش یه جوری عجیبی شلوغه.
ولی بقیه فروشگاهاشون رو خیلی دوست داشتم.
چیز میز ایرانی هم زیاد هست. یه سری مغازهها هستند که متعلق به ترکان. اینا هممه چی دارن، از چای دو غزال بگیر تا انواع ادویه و برنج و مربای یک و یک و سبزی آماده قرمه سبزی و ...
کلا این روزا پیاده گشتن و چرخ زدن و کشف کردن خیلی داره خوش میگذره 🥹
21 11月, 18:54
1 780
سوکورو تازاکی که این چند روز واقعا سعی کردم یه پاراگراف یه پاراگراف هم که شده بخونمش چون دلم پیشش مونده واقعا 🥲
20 11月, 03:42
1 780
بچهها ولی چند تا نکته به خیال راحتی ما خیلی کمک کرد.
یکی این که شرکت خودش دنبال کارای ماست. یعنی مثلا برای کارت اقامت، برای بیمه برای یه سری کارای اینطوری من کاری نمیکنم، اونا خودشون وقتا رو میگیرن، خودشون حواسشون هست چیکار باید بکنم چیکار نباید بکنم. برای همین استرسشو ندارم. یعنی فقط میگن برو فلان جا با فلان مدرک من میگم چشم.
دو این که بودن عمو اینا خیلییی موثره. مثلا ما برای دیپازیت خونهمون نمیدونستیم چیکار کنیم و چطوری پرداختش کنیم وقتی حساب بانکی نداریم. عدد بالایی هم بود نمیتونستیم همینطوری از هر کسی بخوایم. ولی خب مثلا بودن عمو کمک کرد خیلی.
بعد این که بودن باعث شد احساس غربت و تنهایی نکنیم. یعنی هم این که اینجا یه کامیونیتی از دوستاش داره که اینا رو قبلا توی ایران هم من دیده بودم، هم این که خب خودشون هستن. و وقتی تو شب اول میای قاطی یه سری ایرانی دیگه که قبلا هم دیدیشون و دوستت داشتن اتفاقا، خیلی دلگرم کنندهست.
سه این که داشتن دوست اینجا خیلی کمکم کرد. یکی از دوستای من از ما شماره پرواز رو پرسید و من اصن فکرشم نمیکردم که بیاد فرودگاه. فکر کردم میخواد از فلایت رادار اینا چک کنه. توی صف پاسپورت چک که بودیم، گفت من خروجی چهار ایستادم منتظرتون. خب خیلی دلگرم کننده بود. یعنی یهو رسیدیم بین کلی آدم که دوستمون دارن.
چهار این که من کارم از ژانویه شروع میشه، و تقریباً یک ماه و خردهای وقت دارم برای اکسپلور کردن بدون این که استرس کار رو داشته باشم که برای خودم خیلی پوینت مثبتی هست.
پنج این که ما از این کارتهای ویرچوال روولوت داشتیم از قبل، برای همین خیلی کمکمون کرد توی پرداخت کلییی هزینههایی که توی مسیر هی پیش میومد برامون. چه قبل مهاجرت چه بعدش.
20 11月, 03:39
1 780
من دیشب وسط نوشتن این خوابم برد :))
فقط سند رو زدم و غش کردم، کلی عکس مکس میخواستم ضمیمه کنم.
20 11月, 03:32
1 780
روز دوم:
۱. امروز صبح که پاشدم شگفتزده شدم از هوا و ویو. خیلی همه چیز زیبا و قشنگ بود، آسمون تمیز، رنگینکمون خوشگل توی آسمون، واقعا شوک بزرگی بود مقایسه هوای اولین صبح هلند و آخرین صبح تهران.
۲. حوالی ظهر رفتیم سوپرمارکت. اینجا یه سری سوپر مارکت زنجیرهای دارن به اسم آلبرت هاین، رفتیم از اونا، خیلی خوش گذشت، خیلی همه چی جدید بود، رفتیم سلف چک اوت کردیم، هی من میپرسیدم یعنی اینا الان خودشون اعتماد میکنن به این که تو آیتما رو درست زدی (برا اونایی که بارکد نداشت)، هی میگفتن آره، هی باز دوباره :))) ولی کلا تجربه جالبی بود، خیلی همه چی متفاوت بود با مال ما.
۳. عصر رفتیم سمت سنترال شهر، عمو اینا آمستردام نیستن، ولی از شهرای بزرگ هلندن، تا سنترال پیاده رفتیم، دیدن اون هممههه دوچرخه همزمان خیلی جالب بود برام. کلییی دوچرخه متنوع دارن خیلی بامزهست، یه سریاشون یه گاریطور جلوش داره بچهشون رو میذارن توش.
۴. سنترال خیلی کیوت و کریسمسی بودش. خیلی حس خوبی داشت اونجا بودن. یعنی همیشه میدیدم ملت ذوق بلک فرایدی دارن، ذوق کریسمس دارن و دلم میخواست تجربه این چیزا رو داشته باشم، و احساس کردم برای اولین بار بالاخره میتونم این چیزا رو تجربه کنم.
۵. یه چیزی که هم توی خونههای هلند هم توی فضای شهری هست، اینه که نور متمرکز ندارن، هیچ کجا چلچراغ نزدن، همه جا نورهای پراکنده کم استفاده میکنند. بعضی از ایرانیا دوستشون ندارن چون عادت دارن به خونههای پر نور ایران، ولی من دوستش داشتم، خونه و شهر رو گرم و کوزی میکنه، یه حال ریلکسی میده به آدم.
۶. با اتوبوس برگشتیم. با کارت روولوتم تونستم پرداخت کنم. برای اولین بار مث آدم حساب بانکی درست درمون داشتم، خیلی خوشحال بودم 🥹
19 11月, 18:14
1 780
خب آقا بعد از حدود ۶ ساعت توی هلند بودن، توی خواب و بیداری گفتم بیام بنویسم که حسهای اولیهم یادم بمونه 🥹
۱. اولش که رسیدیم اسخیپول چون هی با فرودگاه استانبول مقایسهش میکردم اینطوری بودم که ای بابا، این چرا انقدر کوچیک و تاریکه :))) ولی کم کم رفتیم هی جلوتر و تیکههای کریسمسیترش رو دیدم و غرق ذوق شدم واقعا. خیلی همه جا کریسمسی بود 🥹
۲. پاسپورت چک طول کشید واقعا، خیلی خسته شدیم، ولی بعدش یه حس رهایی خفنی داشتم، حس این که الان کلییی کشور برام آنلاک شده.
۳. وقتی رسیدیم فرودگاه عمو اینا با گل پشت در منتظر وایساده بودن، یکی دیگه از دوستامون هم اومده بود اتفاقا، که خیلی سوپرایزی شد، و خیلییی بامزه بود کلی گل زده بودم زیر بغلم در حالیکه دیگه نمیتونستم سرمو بیارم بیرون ازش.
۴. بعدش رفتیم چمدونا رو گذاشتیم ماشین عمو اینا، ولی چون چمدونا زیاد بود جای خودمون نشد، دیگه منو علی و خانوم عموم با اوبر برگشتیم. برای اولین بار سوار تسلا شدم. حس خاصی نداشت. بلد هم نبودم درشو باز کنم آقاهه مجبور شد کلی دست و پا بزنه توضیح بده :))))
۵. بعدش برگشتیم خونه عمو اینا، ببین مسیر خیابون تا در خونهشون رو یه جوووری باد میزد که نگو. گویا هلند به شیوه خودش بهمون خوشامد گفت :)))
۶. در خونه رو باز کردم و بوی قرمهسبزی زد توی سر و صورتم. ببین عششق کردما. یعنی توی کل پروسه اسبابکشی اینا فقط یه چیزی خورده بودم سیر شم، شب اول مهاجرت ولی قرمه سبزی خوردم و چقدررر حال داد.
۷. خیلی عمو اینا ناناسیم کردن. رفتم حمام موهامو خشک کرد کمکم خانومش، برامون تشک و پتو خریده بودن، اومد گرمکن تشک گذاشت روی تشکم که راحت بخوابم. کلا خیلی حس خوبی بود بودنش توی اولین شبی که اینجاییم.
18 11月, 18:32
1 780
از روزی که برای اولین بار تو رو در آغوش گرفتم، تا همین امروز که قراره دستهات رو رها کنم تا به سمت دنیای بزرگتری قدم برداری، انگار فقط یک چشم بر هم زدن گذشته…
هنوز صدای خندههای کودکانهات، قدمهای کوچکت، اولین کلماتت، شیطنتها و آغوشهای کوچکت توی گوش و قلبمه…
من بزرگ شدنت رو با تمام وجودم زندگی کردم؛ از روزهایی که دست کوچکت رو میگرفتم تا زمین نخوری، تا امروز که باید با دلی پر از عشق، بدرقهات کنم تا روی پای خودت بایستی و مسیر زندگیات رو بسازی.
دختر قشنگم…
تو از این سرزمین میری، اما بدون هیچ فاصلهای نمیتونه تو رو از قلب من دور کنه.
شاید از این به بعد آغوشت سهم دلتنگیهام بشه، شاید جای خالیت توی خونه همیشه به چشمم بیاد، اما به داشتن تو و شجاعتی که برای ساختن آیندهات داری افتخار میکنم
برو و دنیا رو زندگی کن عزیز دلم…
بخند، بدرخش، موفق شو و هر جا که هستی خوشبخت باش.
فقط یادت نره…
تو هر چند ساله بشی، هر کجای دنیا که زندگی کنی، برای من همون دختر کوچولویی هستی که تمام دنیای مامانش بود و هست.
و چقدر خوشحالم که یه مرد واقعی رو تو زندگیت داری که با تموم وجودش دوستت داره و دوستش داری❤️
علی جانم پسر قشنگم
ممنونم که تکیه گاه دخترمی
ممنونم که خیالم راحته دخترم با تو خوشحالترین دختر دنیاست
سفرتان به خیر جانان مادر
دنیا به کامتان، آسمون به بلندی آرزوهایتان و دعای مادرت همیشه همراهتان…
دوستتون دارم، بیشتر از تمام کلمههایی که میشه نوشت❤️
17 11月, 10:48
1 780
خیلی دارم فکر میکنم که هانیه رو به کانال اد کنم یا نه. از طرفی دلم نمیخواد کانال رو داشته باشه. چون اگه داشته باشه آپدیتای زندگیم رو از این جا میگیره و ممکنه کمتر پیام بدیم دیگه به خاطر همین موضوع، این ترند رو توی دوستای دیگهم دیدم واقعا.
از طرف دیگه عادت کردم که هانیه باشه هر جایی که برام امن و خوبه از جمله اینجا.
17 11月, 07:37
1 780
با هانیه دیروز رفتیم یه سر کتابفروشی دماوند. بهش گفتم احساس میکنم برای خداحافظی با تهران باید برم همون سمت. برام یه کیف کمری از دماوند خرید که روی دوچرخهم بتونم بندازم، منم براش یه ماگ خریدم و بهش گفتم توی همخوانی حدیث از این به بعد این ماگت رو بیار که از راه دور که میبینمت قلبم روشن بشه.
قول دادیم به هم همخوانیها رو از این به بعد خیلی متداوم شرکت کنیم که بتونیم کوالیتی تایم بگذرونیم. حدیث اگه اینجا رو میخونی دو تا جای خالی برامون بذار لطفا 🥹
17 11月, 07:36
1 780
دیگه این که فکر میکردم گذر کردن از خونهمون برام کار سختی باشه، ولی با خونه خالیمون سه چهار دقیقه طول کشید خداحافظی کنم.
و این خونه چقدررر عشق و رفاقت به خودش دید. چقدر ذوق و خاطره خوب بع خودش دید. چقدر شب نشینی و خنده و رفاقت داشت.
خوشحالم که این بینهایت کوچیک رو توی این خونه تجربه کردیم.
17 11月, 07:34
1 780
یه چیزی که ولی خیلی به چشمم اومد این بود که واقعا مهاجرت استرس تست روابطه :)))
یعنی ما در حالت عادی رابطمون خیلی واقعا همه چی خوب و آرومه، اختلافهای خودمونم داریم ولی به نظر خودم خیلی متمدنانه برطرفش میکنیم، صحبت میکنیم، محبت میکنیم، حلش میکنیم.
این مدت هر دو تامون توکن تصمیمگیریمون تموم شده بود. انقدر باید تصمیم میگرفتیم در روز و پلنها رو جابجا میکردیم و سعی میکردیم اپتیمایز کنیم برنامه رو که واقعا دچار یه خستگی فکریای شده بودیم. خستگی فیزیکی هم که دیگه جای خودشو داره.
برای همین هر دو آسیبپذیرتر شده بودیم، هر دو سختتر گذر میکردیم، هر دو زودتر بهمون برمیخورد، و مهمتر از اون، اونقدر روی حالت بقا بودیم که فرصت نمیکردیم اصلا با هم صحبت کنیم، نهایت با یه صحبت ۵ دقیقهای و سی ثانیه بغل قضیه رو حل میکردیم.
خلاصه که گاهی فکر میکردم ما اگه دیفالت رابطمون انقدر آروم نبود، زیر این همه فشار قطعا ماجرا از اختلاف فراتر میرفت ولی خوشبختانه تونستیم آلودگی رو در حد همون اختلاف و دلخوری نگه داریم :)))
دیشب قبل خواب بهش گفتم ازت دلخورم ولی نمیدونم حتی چرا، فقط میدونم دلم بات صاف نیست، گفت منم همینطور. و برام بامزه بود که این اطمینان خاطر توی رابطه ما هست که میتونیم از هم دلخور باشیم، ولی عجله برای درست کردنش هم نداشته باشیم یا هراسش رو نداشته باشیم، چون میدونیم طوفان که گذشت کلی حرف داریم که بزنیم و درست کنیم قضیه رو.
17 11月, 07:31
