ch
Feedback
سایت خبری-تحلیلی کلمه

سایت خبری-تحلیلی کلمه

前往频道在 Telegram

کانال رسمی سایت خبری-تحلیلی کلمه در تلگرام. www.kaleme.com ارتباط با کانال کلمه @kaleme_admin 📷 اینستاگرام: instagram.com/kalemeh/

显示更多

📈 Telegram 频道 سایت خبری-تحلیلی کلمه 的分析概览

频道 سایت خبری-تحلیلی کلمه (@kaleme) 波斯语 语言赛道中的 是活跃参与者。目前社区聚集了 50 105 名订阅者,在 新闻与媒体 类别中位列第 5 315,并在 伊朗 地区排名第 6 680

📊 受众指标与增长动态

невідомо 创建以来,项目保持高速增长,吸引了 50 105 名订阅者。

根据 16 六月, 2026 的最新数据,频道保持稳定运转。过去 30 天订阅人数变化为 -1 282,过去 24 小时变化为 -39,整体触达仍然可观。

  • 认证状态: 未认证
  • 互动率 (ER): 平均受众互动率为 19.59%。内容发布后 24 小时内通常能获得 12.10% 的反应,占订阅者总量。
  • 帖子覆盖: 每篇帖子平均可获得 9 821 次浏览,首日通常累积 6 067 次浏览。
  • 互动与反馈: 受众积极参与,单帖平均反应数为 0
  • 主题关注点: 内容集中在 اعتراض, خشونت, حکومت, سرکوب, معترض 等核心主题上。

📝 描述与内容策略

作者将该频道定位为表达主观观点的平台:
کانال رسمی سایت خبری-تحلیلی کلمه در تلگرام. www.kaleme.com ارتباط با کانال کلمه @kaleme_admin 📷 اینستاگرام: instagram.com/kalemeh/

凭借高频更新(最新数据采集于 17 六月, 2026),频道始终保持新鲜度与高覆盖。分析显示受众积极互动,使其成为 新闻与媒体 类别中的关键影响点。

50 105
订阅者
-3924 小时
-1867
-1 28230
吸引订阅者
六月 '26
六月 '26
+17
在19个频道中
五月 '260
在9个频道中
Get PRO
四月 '26
+3
在7个频道中
Get PRO
三月 '26
+114
在15个频道中
Get PRO
二月 '26
+542
在67个频道中
Get PRO
一月 '26
+3 039
在119个频道中
Get PRO
十二月 '25
+1 059
在344个频道中
Get PRO
十一月 '25
+399
在126个频道中
Get PRO
十月 '25
+37
在24个频道中
Get PRO
九月 '25
+5
在31个频道中
Get PRO
八月 '25
+81
在46个频道中
Get PRO
七月 '25
+1 657
在143个频道中
Get PRO
六月 '25
+46
在53个频道中
Get PRO
五月 '250
在44个频道中
Get PRO
四月 '25
+129
在50个频道中
Get PRO
三月 '25
+97
在48个频道中
Get PRO
二月 '25
+1 081
在72个频道中
Get PRO
一月 '25
+172
在47个频道中
Get PRO
十二月 '24
+650
在72个频道中
Get PRO
十一月 '24
+76
在47个频道中
Get PRO
十月 '24
+76
在35个频道中
Get PRO
九月 '24
+243
在51个频道中
Get PRO
八月 '24
+144
在46个频道中
Get PRO
七月 '24
+504
在37个频道中
Get PRO
六月 '24
+568
在48个频道中
Get PRO
五月 '24
+531
在52个频道中
Get PRO
四月 '24
+187
在53个频道中
Get PRO
三月 '24
+308
在53个频道中
Get PRO
二月 '24
+302
在46个频道中
Get PRO
一月 '24
+304
在33个频道中
Get PRO
十二月 '23
+362
在46个频道中
Get PRO
十一月 '23
+179
在32个频道中
Get PRO
十月 '23
+742
在41个频道中
Get PRO
九月 '23
+970
在0个频道中
Get PRO
八月 '23
+503
在0个频道中
Get PRO
七月 '23
+233
在0个频道中
Get PRO
六月 '23
+256
在0个频道中
Get PRO
五月 '23
+391
在0个频道中
Get PRO
四月 '23
+380
在0个频道中
Get PRO
三月 '23
+585
在0个频道中
Get PRO
二月 '23
+3 406
在0个频道中
Get PRO
一月 '23
+306
在0个频道中
Get PRO
十二月 '22
+1 522
在0个频道中
Get PRO
十一月 '22
+738
在0个频道中
Get PRO
十月 '22
+2 614
在0个频道中
Get PRO
九月 '22
+1 535
在0个频道中
Get PRO
八月 '22
+5 260
在0个频道中
Get PRO
七月 '22
+334
在0个频道中
Get PRO
六月 '22
+348
在0个频道中
Get PRO
五月 '22
+390
在0个频道中
Get PRO
四月 '22
+185
在0个频道中
Get PRO
三月 '22
+213
在0个频道中
Get PRO
二月 '22
+240
在0个频道中
Get PRO
一月 '22
+352
在0个频道中
Get PRO
十二月 '21
+676
在0个频道中
Get PRO
十一月 '21
+278
在0个频道中
Get PRO
十月 '21
+291
在0个频道中
Get PRO
九月 '21
+228
在0个频道中
Get PRO
八月 '21
+276
在0个频道中
Get PRO
七月 '21
+172
在0个频道中
Get PRO
六月 '21
+836
在0个频道中
Get PRO
五月 '21
+340
在0个频道中
Get PRO
四月 '21
+196
在0个频道中
Get PRO
三月 '21
+135
在0个频道中
Get PRO
二月 '21
+170
在0个频道中
Get PRO
一月 '21
+302
在0个频道中
Get PRO
十二月 '20
+51 771
在0个频道中
日期
订阅者增长
提及
频道
17 六月0
16 六月0
15 六月0
14 六月0
13 六月+2
12 六月0
11 六月0
10 六月0
09 六月0
08 六月0
07 六月0
06 六月+4
05 六月+11
04 六月0
03 六月0
02 六月0
01 六月0
频道帖子
🔴 این خشت تا ثریا کج می‌رود ✍ ناصر دانشفر آن‌طور که رسانه‌ها روایت کرده‌اند، در جریان بازی روز گذشته به هنگام اجرای سرود جمهوری‌اسلامی، مخالفان نظام ولایی به ویژه طرفداران رضا پهلوی به هو کردن مبادرت نموده‌اند. گفته شده که پس از این اتفاق جمعیت یکپارچه تیم ملی را تشویق کرده‌اند. البته به گمانم بخش دوم کمی با اغماض بیان گردیده، چرا که کلیپ‌هایی در فضای مجازی با محتوای توهین به بازیکنان منتشر شده است. شاید این رویکرد جدید اپوزیسیون به نظر برخی قابل تحسین باشد، اما گمان من این است که کنش اولیهٔ آنان نیز ناصواب بوده است.‌ بدون تردید بسیاری از خوانندگان بدون درنگ بنده را بدلیل این گفته در حالت خوشبینانه مورد اتهامات عدیده قرار می‌دهند و با نگاه واقع‌بینانه سخت خواهند نواخت. اما ای کاش کمی تأمل کنند تا دلیل و منطق این گفته را بدانند. بدیهی است که منظور بنده این نیست که رفتار عاقلانه آن است که آنان نیز با کسانی که به این سرود افتخار می‌نمایند، همراهی کنند. راه دیگری هم برای اعتراض وجود و آن سکوت و برنخاستن به هنگام اجرای آن می‌باشد. اما چرا نباید با هو کردن به مصاف این سرود برویم. به گمانم همه بپذیرند که با توجه به تکثر موجود، هر حکومتی که در این کشور حاکم شود، کم مخالف ندارد. آقایان و خانم‌های سلطنت‌طلب، لحظه‌ای فرض کنید که شما بر اریکهٔ قدرت تکیه زده‌اید و سرود ملی کشور، همان باشد که شما دوست دارید. قطعاً انتظار دارید که کسی بدان توهین نکند؟ قطعاً می‌پذیرید که این حکومت حداقل ۱۰ درصد حامی پروپا قرص دارد. اگر بیش از این هم نباشد، معنایش این است که بدون تردید شما ۹ میلیون دشمن خونی دارید. این جمعیت می‌تواند همواره حدود ۱۰۰ استادیوم آزادی را پر کند و اگر بنا باشد که آنها هم به مانند شما رفتار کنند، سرود مد نظر و محبوب شما هیچگاه امکان اجرا نخواهد یافت. در مورد آوردن پرچم شیر و خورشید هم همین قصه ساری و جاری است. می‌پرسم که اگر فردا حاکم شدید به تجزیه‌طلبان، اجازهٔ به اهتزاز در آوردن آن در استادیوم‌های داخلی خواهید داد و یا از برافراشته شدن آن در میادین ورزشی و دیگر امکنه خشنود خواهید شد؟ بله، بنده نیز معتقدم که حکومت فعلی نمایندهٔ اکثریت مردم ایران نیست، اما مگر شمایان از چنین نمایندگی‌‌ برخوردار هستید؟ نفرمایید که اکثریت مردم مخالف این حکومت هستند که با این استدلال هم رویکرد اتخاذ شده نه معقول است و نه مقبول، چرا که جمع کثیری از این اکثریت به ضرس‌قاطع موافق شما هم نیستند. گمان من این است که پرچم و سرود ملی تا زمانی که حکومتی به هر شکل و شمایل بر سرکار است، نباید مورد تعرض قرار گیرد، که اگر ما امروز آن را مجاز بدانیم، باید انتظار داشته باشیم که در اثنای حاگمیت هر نظامی، مخالفان با آن چنین کنند. به عنوان کسی که با نظام پادشاهی مخالف است و با تمام وجود برای عدم بازگشت چنین حکومتی تلاش خواهد کرد، اعلام می‌کنم که اگر فردا روزی به هر شکل و شمایلی، حتی کودتا یا دخالت خارجی، چنین رژیمی در سرزمین مادری بر سر کار آید، خود را موظف می‌دانم که به سرود ملی و پرچم آن بی‌احترامی نکنم. عزیزان، اکنون بخواهیم یا نخواهیم تیم‌های ملی کشورمان با گزینش جمهوری‌اسلامی تشکیل می‌شود، اما باز هم تیم ملی است و نه تیم نظام مقدس، اجازه دهید که همین پرچم و سرود تا اطلاع ثانوی از تعرض و توهین مصون بماند این پندار من است که پرچم و سرود  ملی نظامی که با رای مردم‌ به قدرت رسیده است تا زمانی که با رای و‌نظر مردم تغییر نکرده است، نباید در میادین ورزشی بین المللی مورد تعرض قرار گیرد. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme

2
موسسه مطالعات دین و اقتصاد برگزار می‌کند: نشست سالانه بزرگداشت شهید آیت الله دکتر بهشتی سخنرانان: 🔸 دکتر سیدعلیرضا بهشتی: عق
موسسه مطالعات دین و اقتصاد برگزار می‌کند: نشست سالانه بزرگداشت شهید آیت الله دکتر بهشتی سخنرانان: 🔸 دکتر سیدعلیرضا بهشتی: عقلانیت اقتصادی در اندیشه آیت الله دکتر بهشتی 🔸 دکتر سیدمحمدرضا بهشتی: سنت سیئه برچسب‌زنی به ایده‌ها و اندیشه‌ها از دیدگاه شهید بهشتی 🔸 آیت الله محمد سروش محلاتی: آیت‌الله بهشتی در قامت آخرین مجتهد نظام 🔸 دکتر فرشاد مومنی: گامی به سوی صورت‌بندی نظریه عدالت اجتماعی در تناسب با شرایط ایران و اقتضائات جهانی ⭕ جلسه به صورت حضوری و آنلاین از فضای اسکای روم برگزار خواهد شد 🌐 لینک اسکای‌روم شرکت در جلسه: https://www.skyroom.online/ch/moassesse/institute-of-religion-and-economic  🗓️ زمان: پنج شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ الی ۱۸:۳۰ 📍مکان: موسسه مطالعات دین و اقتصاد @Kaleme
2 984
3
🔴 بیانیه حزب توسعه ملی: رفع حصر مهندس موسوی و زهرا رهنورد موجب شادی و امید دغدغه‌مندان ایران است حزب توسعه ملی ایران اسلامی در بیانیه ای، تلاش ها در جهت رفع حصر مهندس میرحسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد را موجب شادی و امید در دل دغدغه‌مندان ایران دانست. این حزب تاکید کرده است که تحقق این اقدام، گامی کلیدی خواهد بود که می‌تواند به طور موثری به ترمیم شکاف خطرناک موجود میان ملت و حاکمیت کمک کند. این بیانیه که در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ منتشر شده، ضمن حمایت قاطع از تفاهم راهبردی اخیر میان ایران و ایالات متحده آمریکا و پشتیبانی از تدابیر رئیس‌جمهور، بر لزوم تقویت همبستگی و یکپارچگی ملی تاکید ورزیده است. حزب توسعه ملی برای پیشبرد این همبستگی، اقداماتی نظیر گشایش در عرصه عمومی، آزادی زندانیان سیاسی، اعلام آشتی و عفو عمومی، و مبارزه با فساد را ضروری دانسته است تا عرصه برای مشارکت همه ایرانیان با محوریت شعار «ایران برای همه ایرانیان» فراهم شود. در بخش دیگری از این بیانیه، انتقادات شدیدی نسبت به عملکرد صدا و سیما مطرح شده است؛ حزب توسعه ملی معتقد است که این نهاد با فقدان نگاه ملی، به رسانه‌ای جناحی و تریبونی برای اقلیت جنگ‌طلب و رادیکال تبدیل شده است که هم‌زبان با رسانه‌های ضد ملی، به تخطئه اصل مذاکره و توافق می‌پردازد. در نهایت، این حزب اصلاح‌طلب از تمامی نیروهای سیاسی کشور خواسته است تا با اولویت دادن به منافع ملی بر منافع جناحی و با محوریت ایده «اول ایران»، از هرگونه اقدامی که بهانه به دست جنگ‌طلبان و رژیم صهیونیستی می‌دهد پرهیز کرده و مسیر را برای توسعه همه‌جانبه و حل دائمی مسائل با کشورهای غربی هموار سازند. متن کامل بیانیه را اینجا بخوانید @Kaleme
3 682
4
🔴 همه تغییر کرده‌اند! ✍ علیرضا کفایی آیا جنگ پایان یافته است؟ هنوز با قطعیت نمی‌توان گفت. آنچه فعلاً از آن سخن گفته می‌شود، بیش از آنکه صلحی پایدار باشد، نوعی تفاهم شکننده است؛ تفاهمی که هر طرف روایت خود را از آن ارائه می‌کند و برای رسیدن به توافقی نهایی، همچنان باید منتظر ماند. روشن نیست این آتش‌بس تا چه اندازه دوام بیاورد. تجربه نشان داده که در مناسبات منطقه‌ای و بین‌المللی، تعهدات سیاسی همواره تضمین‌شده نیست و باید دید بازیگران اصلی، به‌ویژه در آینده، چه راهبردی را دنبال خواهند کرد. دو جنگ اخیر، فصلی تازه در تاریخ معاصر ایران، خاورمیانه و حتی جهان گشوده‌اند؛ رخدادهایی که آثار آن تنها به میدان نبرد محدود نمانده و زندگی روزمره مردم را نیز تحت تأثیر قرار داده است. به نظر می‌رسد در دوره پس از جنگ، تحولات اجتماعی و اقتصادی با شتاب بیشتری ظاهر شوند و در نتیجه، سیاست‌ورزی نیز دگرگون گردد. همه تغییر کرده‌اند؛ در نگاه، در داوری، در تعاملات سیاسی و اجتماعی. برخی مواضع و رفتارها آشکارتر شده و برخی ابهام‌ها پدید آمده است. کسانی که تا دیروز شعارهایی متفاوت سر می‌دادند، امروز خود را بیرون از مدار می‌بینند؛ گروهی با پرخاش به دیگران واکنش نشان می‌دهند و گروهی دیگر که همواره از مذاکره و صلح سخن می‌گفتند، اکنون در پی ارائه راهبرد برای ادامه مسیرند. تیم دیپلماسی کار خود را بر پایه عقلانیت و نگاه به آینده انجام داده است؛ اما آنچه بیش از هر چیز به چشم می‌آید، فاصله‌ای است که طی سال‌ها میان حاکمیت و جامعه شکل گرفته است. گفت‌وگوی ملی، شنیدن صدای مردم و کاهش اتکا به ابزارهای قهری، پیش‌شرط بازسازی اعتماد عمومی است. همبستگی ملی نباید در حد شعار باقی بماند. رسیدن به تفاهم با جهان، بدون رسیدن به تفاهم در داخل، دشوار و ناپایدار خواهد بود. مذاکره با بیرون، زمانی معنا پیدا می‌کند که پیش از آن، گفت‌وگو با مردم شکل گرفته باشد. جامعه امروز دیگر جامعه دیروز نیست. تجربه جنگ نشان داد که بدون پشتوانه اجتماعی و مشارکت مردم، اداره و هدایت کشور دشوار خواهد بود. اگر نگاه مردم تغییر کرده، سیاست‌گذاری نیز باید متناسب با این تغییر بازتعریف شود. تغییر در قدرت، بدون گشایش در عرصه عمومی، اعتماد نمی‌آفریند. آینده را نمی‌توان با الگوهای گذشته ساخت؛ اکنون زمان بازاندیشی، گفت‌وگو و پذیرش واقعیت‌های جدید است. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme
4 818
5
🔴 بیانیه حزب اتحاد ملت در استقبال از پایان جنگ؛ تاکید بر احقاق حقوق شهروندان، تغییر در حکمرانی و گشایش اقتصادی حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در بیانیه‌ای مورخ ۲۶ خرداد ۱۴۰۵، ضمن استقبال از تفاهم صورت‌گرفته میان دولت‌های ایران و آمریکا و دور شدن سایه جنگ و ناامنی از کشور، الزامات و مطالبات دوران پسابحران را تشریح کرد. این حزب رسیدن به این نقطه سرنوشت‌ساز را محصول قدرت، همبستگی ملی، عقلانیت و پرهیز از افراط‌گری دانسته است. در این بیانیه، از ایستادگی نیروهای نظامی در دفاع از تمامیت ارضی، تلاش‌های دولت برای حفظ تاب‌آوری جامعه، و همچنین کوشش‌های هیأت مذاکره‌کننده که با تحمل مرارت‌ها بر راه‌حل‌های دیپلماتیک پافشاری کردند، قدردانی شده است. این حزب یادآور می‌شود که قدرت دفاعی و دیپلماسی، دو رکن مکمل برای تأمین امنیت ملی به شمار می‌روند. حزب اتحاد ملت تأکید می‌کند که بار سنگین دشواری‌ها و فشارهای اقتصادی بر دوش ملت صبور ایران بوده است و شایسته‌ترین راه سپاسگزاری از آنان، پاسداشت حقوق اساسی شهروندان، گسترش آزادی‌های قانونی، رفع تبعیض‌ها، عذرخواهی بابت کوتاهی‌های گذشته و اعمال عدالت ترمیمی برای التیام زخم‌هایی نظیر وقایع دی‌ماه است. این حزب همچنین خواستار عبور کشور از فضای حذف و دوگانه‌سازی و گشودن راهی برای آشتی میان حاکمیت و ملت شده است، چرا که ایرانِ نیرومند نیازمند برابری همه شهروندان در برابر قانون است. در حوزه اقتصادی، حزب اتحاد از دولت خواسته است تا منابع مالی جدیدی که در پی کاهش تنش‌ها و توسعه تعاملات خارجی به دست می‌آید را با اولویت بالا برای مهار تورم فرساینده، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و بهبود قدرت خرید مردم هزینه کند تا ثمره این دستاورد ملی در سفره جامعه آشکار شود. در پایان، تدوین‌کنندگان بیانیه تأکید کرده‌اند که تفاهم با آمریکا نباید نقطه پایان بحران تلقی شود. آن‌ها عبور از شرایط جنگی را پایان «جهاد اصغر» و ورود به مرحله دشوارترِ «جهاد اکبر» نامیده‌اند؛ مرحله‌ای که نیازمند بازسازی اعتماد عمومی و ترمیم شکاف‌ها است. حزب اتحاد ملت با ادای احترام به ایثارگران و شهدای جنگ اخیر، ابراز امیدواری کرده است که این دوران جدید فصلی نو در مسیر پیشرفت، آزادی، عدالت و صلح برای ایران باشد. متن کامل بیانیه را اینجا بخوانید @Kaleme
6 428
6
باید با کاهش تنش‌های برخاسته از دوران سپری شده و درک درست از رویکردها، ساختارها و الزامات موردنیاز شرایط جدید، افق‌های تازه‌ای فراروی ایران بزرگ گشوده شود. 🔹 حزب اتحاد امیدوار است این مقطع حساس، سرآغاز فصلی نو در مسیر توسعه، آزادی، عدالت، صلح و پیشرفت ایران باشد، فصلی که در آن کرامت شهروندان، منافع ملی و آینده‌ی ایران، محور تصمیم‌گیری، سیاست‌ورزی و حکومت‌داری قرار گیرد. پیش‌فرض اصلی این رویکرد جدید، پشتیبانی رضایت عمومی و مشارکت فعال شهروندان در تمام طول مسیر است. 🔹بار دیگر بر همه‌ی ایثارگران و شهدای جاویدنام ملت، به‌خصوص شهدای جنگ ظالمانه‌ی اخیر درود می‌فرستیم و از پروردگار مهربان برای مجروحان و آسیب‌دیدگان سلامت، بهبود و آسایش و برای ایران بزرگ و عزیز، عزت و سربلندی آرزو می‌کنیم. ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ حزب اتحاد ملت ایران اسلامی @Kaleme
1
7
🔴 بیانیه حزب اتحاد ملت در استقبال از تفاهم و پایان جنگ: توفیق در میدان، مسئولیت در حکمرانی بسم‌الله الرحمن الرحیم 🔹ایران سرفراز پس از پشت سر گذاشتن روزهای بسیار دشوار، به یکی از نقاط عطف سرنوشت‌ساز خود رسیده است نقطه‌ای که محصول قدرت، همبستگی ملی، عقلانیت سیاسی، پرهیز از افراط‌گری و اولویت یافتن منافع ملی است. استمرار این تدابیر و رویکردها می‌تواند پیام‌آور امنیت، آبادانی، و اعتلای کشور و آرامش، رفاه و آسایش شهروندان باشد و این سرزمین را در مسیر توسعه‌ی همه‌جانبه و پایدار قرار دهد. 🔹حزب اتحاد ملت ایران با استقبال از هر گامی که بتواند سایه‌ی جنگ، ناامنی و تنش را از کشور و منطقه دور سازد، بر این باور است که حفظ ایران، تأمین منافع ملی و پاسداری از کرامت و امنیت مردم، عالی‌ترین وظیفه‌ی همه‌ی نهادها و نیروهای مؤثر کشور است. 🔹در آستانه‌ی عقد تفاهم بین دو دولت ایران و امریکا، از ایستادگی و فداکاری نیروهای نظامی و انتظامی که در روزهای سخت از تمامیت ارضی و امنیت ایران پاسداری کردند، از تلاش‌های طاقت‌فرسا و مدبرانه‌ی دولت و دیگر نهادهای ذی‌ربط که با پشتیبانی اثربخش در مؤفقیت رزم‌آوران و تداوم تاب‌آوری جامعه تأثیر انکارناپذیری داشتند، از کوشش‌های هیأت مذاکره‌کننده که با تحمل سرزنش‌ها و مرارت‌ها با پافشاری بر راه‌حل‌های سیاسی و دیپلماتیک ایران را به این نقطه‌ی سرنوشت‌ساز رساندند، و از همه‌ی شخصیت‌ها و جریان‌های فکری و سیاسی که با حمایت از دفاع نظامی و مذاکرات سیاسی در مسیر حفظ یکپارچگی سرزمینی ایران و کاهش تنش و جلوگیری از گسترش بحران نقش‌آفرینی کردند، قدردانی می‌کنیم. 🔹هرچند، نباید فراموش کرد که پیش و بیش از همه این مردم ایران بودند که با شکیبایی، بلوغ، نجابت و حس مسئولیت ملی خود، بار سنگین دشواری‌ها، نگرانی‌ها، فشارهای اقتصادی و نااطمینانی‌های ناشی از بحران را بر دوش کشیدند و بار دیگر نشان دادند که سرمایه‌ی اصلی ایران فراتر از هر عامل دیگری، همین ملت بزرگ و آگاه است. بدون همراهی صبورانه و الهام‌بخش مردم در این ایام، که جلوه‌ای درخشان از تعلق خاطر آنان به ایران و آینده آن است، دفع تجاوز به میهن و رسیدن به پیروزی راهبردی در جنگ ناممکن بود. 🔹شایسته‌ترین راه سپاسگزاری از چنین ملتی پاسداشت حقوق اساسی شهروندان، رفع تبعیض‌ها و محدودیت‌های ناروا، تقویت نهادهای مدنی، گسترش آزادی‌های قانونی، تأمین عدالت، عذرخواهی از مردم بابت کوتاهی‌های گذشته، اعمال عدالت ترمیمی برای تسکین زخم‌های همچنان زنده بر تن شریف و رنجور ملت نظیر جراحت وقایع دی‌ماه، مبارزه‌ی مؤثر با فقر و فساد و تبعیض، و فراهم آوردن امکان مشارکت برابر همه‌ی ایرانیان در تعیین سرنوشت خویش است. تکریم مردم با سخنرانی، تبلیغ و نمایش محقق نمی‌شود، راه حفاظت از کرامت شهروندان احترام به حقوق آنان، شنیدن صدای آنان و جلب رضایت آنان از طریق حکمرانی کارآمد، پاسخگو و عادلانه است. 🔹حزب اتحاد ملت ایران اسلامی بار دیگر تأکید می‌کند که قدرت دفاعی و دیپلماسی، دو رکن مکمل تأمین امنیت ملی‌اند و انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و رضایت شهروندان از مهم‌ترین مؤلفه‌های اقتدار ملی به شمار می‌روند. ایرانِ نیرومند، ایرانی است که همه‌ی فرزندان آن فارغ از جنسیت، قومیت، مذهب، سبک زندگی و گرایش سیاسی، خود را در سرنوشت کشور سهیم و در برابر قانون برابر بدانند. 🔹امروز کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از فضای حذف و دوگانه‌سازی، تقویت گفت‌وگوی ملی، بهره‌گیری از همه‌ی ظرفیت‌های انسانی و اجتماعی و گشودن راهی برای آشتی بیش‌تر میان حاکمیت و ملت است. آینده‌ای امن‌تر، آزادتر، آبادتر و شایسته‌تر برای ایران، تنها با اتکاء به مردم، احترام به حقوق آنان و بهره‌گیری از خرد جمعی ایرانیان امکان‌پذیر است. 🔹به‌عنوان یک موضوع با اولویت بالا، از دولت محترم انتظار می‌رود در صورت گشایش اقتصادی، منابع مالی جدید حاصل از کاهش تنش‌ها و توسعه‌ی تعاملات خارجی را برای کاهش رنج معیشتی شهروندان، مهار تورم فرساینده، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و تقویت قدرت خرید مردم به کار گیرد. ثمره‌ی هر دستاورد ملی زمانی در زندگی جامعه تبلور می‌یابد که آثار آن در سفره‌ی مردم، در امید به آینده و در بهبود کیفیت زندگی آنان آشکار شود. 🔹در پایان، حزب اتحاد ملت مجدداً تأکید می‌کند که نباید تفاهم اولیه با آمریکا را به‌عنوان نقطه‌ی پایان یک بحران تصور کرد. به‌گمان ما این برهه از زمان را باید به نقطه‌ی پایان جهاد اصغر تبدیل و کشور را آماده‌ی ورود به مرحله‌ی دشوارتر جهاد اکبر کرد. در این مرحله کشور در آغاز مسیری دشوار برای بازسازی اعتماد عمومی، ترمیم شکاف‌ها، احیای سرمایه‌ی اجتماعی و فراهم آوردن زمینه‌های توسعه‌ی پایدار قرار می‌گیرد.
1
8
🔴 بیانیه حزب اتحاد ملت در استقبال از تفاهم و پایان جنگ: توفیق در میدان، مسئولیت در حکمرانی بسم‌الله الرحمن الرحیم ایران سرفراز پس از پشت سر گذاشتن روزهای بسیار دشوار، به یکی از نقاط عطف سرنوشت‌ساز خود رسیده است نقطه‌ای که محصول قدرت، همبستگی ملی، عقلانیت سیاسی، پرهیز از افراط‌گری و اولویت یافتن منافع ملی است. استمرار این تدابیر و رویکردها می‌تواند پیام‌آور امنیت، آبادانی، و اعتلای کشور و آرامش، رفاه و آسایش شهروندان باشد و این سرزمین را در مسیر توسعه‌ی همه‌جانبه و پایدار قرار دهد. حزب اتحاد ملت ایران با استقبال از هر گامی که بتواند سایه‌ی جنگ، ناامنی و تنش را از کشور و منطقه دور سازد، بر این باور است که حفظ ایران، تأمین منافع ملی و پاسداری از کرامت و امنیت مردم، عالی‌ترین وظیفه‌ی همه‌ی نهادها و نیروهای مؤثر کشور است. در آستانه‌ی عقد تفاهم بین دو دولت ایران و امریکا، از ایستادگی و فداکاری نیروهای نظامی و انتظامی که در روزهای سخت از تمامیت ارضی و امنیت ایران پاسداری کردند، از تلاش‌های طاقت‌فرسا و مدبرانه‌ی دولت و دیگر نهادهای ذی‌ربط که با پشتیبانی اثربخش در مؤفقیت رزم‌آوران و تداوم تاب‌آوری جامعه تأثیر انکارناپذیری داشتند، از کوشش‌های هیأت مذاکره‌کننده که با تحمل سرزنش‌ها و مرارت‌ها با پافشاری بر راه‌حل‌های سیاسی و دیپلماتیک ایران را به این نقطه‌ی سرنوشت‌ساز رساندند، و از همه‌ی شخصیت‌ها و جریان‌های فکری و سیاسی که با حمایت از دفاع نظامی و مذاکرات سیاسی در مسیر حفظ یکپارچگی سرزمینی ایران و کاهش تنش و جلوگیری از گسترش بحران نقش‌آفرینی کردند، قدردانی می‌کنیم. هرچند، نباید فراموش کرد که پیش و بیش از همه این مردم ایران بودند که با شکیبایی، بلوغ، نجابت و حس مسئولیت ملی خود، بار سنگین دشواری‌ها، نگرانی‌ها، فشارهای اقتصادی و نااطمینانی‌های ناشی از بحران را بر دوش کشیدند و بار دیگر نشان دادند که سرمایه‌ی اصلی ایران فراتر از هر عامل دیگری، همین ملت بزرگ و آگاه است. بدون همراهی صبورانه و الهام‌بخش مردم در این ایام، که جلوه‌ای درخشان از تعلق خاطر آنان به ایران و آینده آن است، دفع تجاوز به میهن و رسیدن به پیروزی راهبردی در جنگ ناممکن بود. شایسته‌ترین راه سپاسگزاری از چنین ملتی پاسداشت حقوق اساسی شهروندان، رفع تبعیض‌ها و محدودیت‌های ناروا، تقویت نهادهای مدنی، گسترش آزادی‌های قانونی، تأمین عدالت، عذرخواهی از مردم بابت کوتاهی‌های گذشته، اعمال عدالت ترمیمی برای تسکین زخم‌های همچنان زنده بر تن شریف و رنجور ملت نظیر جراحت وقایع دی‌ماه، مبارزه‌ی مؤثر با فقر و فساد و تبعیض، و فراهم آوردن امکان مشارکت برابر همه‌ی ایرانیان در تعیین سرنوشت خویش است. تکریم مردم با سخنرانی، تبلیغ و نمایش محقق نمی‌شود، راه حفاظت از کرامت شهروندان احترام به حقوق آنان، شنیدن صدای آنان و جلب رضایت آنان از طریق حکمرانی کارآمد، پاسخگو و عادلانه است. حزب اتحاد ملت ایران اسلامی بار دیگر تأکید می‌کند که قدرت دفاعی و دیپلماسی، دو رکن مکمل تأمین امنیت ملی‌اند و انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی و رضایت شهروندان از مهم‌ترین مؤلفه‌های اقتدار ملی به شمار می‌روند. ایرانِ نیرومند، ایرانی است که همه‌ی فرزندان آن فارغ از جنسیت، قومیت، مذهب، سبک زندگی و گرایش سیاسی، خود را در سرنوشت کشور سهیم و در برابر قانون برابر بدانند. امروز کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند عبور از فضای حذف و دوگانه‌سازی، تقویت گفت‌وگوی ملی، بهره‌گیری از همه‌ی ظرفیت‌های انسانی و اجتماعی و گشودن راهی برای آشتی بیش‌تر میان حاکمیت و ملت است. آینده‌ای امن‌تر، آزادتر، آبادتر و شایسته‌تر برای ایران، تنها با اتکاء به مردم، احترام به حقوق آنان و بهره‌گیری از خرد جمعی ایرانیان امکان‌پذیر است. به‌عنوان یک موضوع با اولویت بالا، از دولت محترم انتظار می‌رود در صورت گشایش اقتصادی، منابع مالی جدید حاصل از کاهش تنش‌ها و توسعه‌ی تعاملات خارجی را برای کاهش رنج معیشتی شهروندان، مهار تورم فرساینده، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و تقویت قدرت خرید مردم به کار گیرد. ثمره‌ی هر دستاورد ملی زمانی در زندگی جامعه تبلور می‌یابد که آثار آن در سفره‌ی مردم، در امید به آینده و در بهبود کیفیت زندگی آنان آشکار شود. در پایان، حزب اتحاد ملت مجدداً تأکید می‌کند که نباید تفاهم اولیه با آمریکا را به‌عنوان نقطه‌ی پایان یک بحران تصور کرد. به‌گمان ما این برهه از زمان را باید به نقطه‌ی پایان جهاد اصغر تبدیل و کشور را آماده‌ی ورود به مرحله‌ی دشوارتر جهاد اکبر کرد. در این مرحله کشور در آغاز مسیری دشوار برای بازسازی اعتماد عمومی، ترمیم شکاف‌ها، احیای سرمایه‌ی اجتماعی و فراهم آوردن زمینه‌های توسعه‌ی پایدار قرار می‌گیرد.
1
9
باید با کاهش تنش‌های برخاسته از دوران سپری شده و درک درست از رویکردها، ساختارها و الزامات موردنیاز شرایط جدید، افق‌های تازه‌ای فراروی ایران بزرگ گشوده شود. حزب اتحاد امیدوار است این مقطع حساس، سرآغاز فصلی نو در مسیر توسعه، آزادی، عدالت، صلح و پیشرفت ایران باشد، فصلی که در آن کرامت شهروندان، منافع ملی و آینده‌ی ایران، محور تصمیم‌گیری، سیاست‌ورزی و حکومت‌داری قرار گیرد. پیش‌فرض اصلی این رویکرد جدید، پشتیبانی رضایت عمومی و مشارکت فعال شهروندان در تمام طول مسیر است. بار دیگر بر همه‌ی ایثارگران و شهدای جاویدنام ملت، به‌خصوص شهدای جنگ ظالمانه‌ی اخیر درود می‌فرستیم و از پروردگار مهربان برای مجروحان و آسیب‌دیدگان سلامت، بهبود و آسایش و برای ایران بزرگ و عزیز، عزت و سربلندی آرزو می‌کنیم. ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ حزب اتحاد ملت ایران اسلامی منبع: کانال تلگرام حزب اتحاد ملت @Kaleme
1
10
🔴 رسیدن به صلح، ماندن در بحران ✍ محمد مالجو  ایران در آستانۀ دورۀ صلحی ولو موقت بیش از هر زمان دیگری با مسئلۀ بنیادین همیشگی‌اش مواجه است: بحران نمایندگی. اگر جنگ چهل‌روزه شکاف‌ها را می‌پوشاند و همه‌چیز را به نام بقا توجیه می‌کرد، دورۀ صلح اما چنین پوششی را کنار می‌زند و پرسش اصلی را به صحنه بازمی‌گرداند: چه کسی به نام جامعه سخن می‌گوید؟ جامعه هست، مطالبات هست، اما هیچ نیرویی نیست که بتواند واقع‌گرایانه به نام جامعه سخن بگوید.   در دوران جنگ یا وضعیت شبه‌جنگی اصولاً اولویت با بقاست. در چنین شرایطی، تعلیق سیاست امری «طبیعی» جلوه می‌کند. نیروهای اجتماعی عقب می‌نشینند، مطالبات به حاشیه می‌رود، حکومت مستقر نیز می‌تواند خود را یگانه ضامن بقا معرفی کند. اما این تعلیق نه حل مسئلۀ نمایندگی بلکه به‌تعویق‌اندازی‌اش است.   اکنون، با نزدیک‌شدن به امضای تفاهم‌نامه برای پایان جنگ، این تعویق به پایان می‌رسد. صلح، اگر واقعاً محقق شود، نقطۀ نه پایان که آغاز است: آغاز بازگشتِ سیاست. بازگشتِ سیاست نیز یعنی بازگشت بحران نمایندگی.   خطر اصلی در این نقطه عبارت است از ظهور توهمی فراگیر: تلقی از صلح همچون حل مشکل. حاکمیت خواهد کوشید دورۀ صلح را دورۀ عبور موفق از بحران معرفی کند. تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی دورۀ صلح را نشانۀ درستیِ مسیر خود خواهند خواند. بخشی از جامعه نیز، خسته از فشار، چه‌بسا پذیرای چنین روایتی باشد. اما این خوانش دقیقاً همان چیزی است که مشکل تاریخی نمایندگی را دوباره پنهان می‌کند.   نشانه‌های بحران نمایندگی بس پرشمارند. دولتی که با حداقلی از آرا به قدرت رسیده با نارضایتی حتی در میان رأی‌دهندگان خود مواجه است. بخش وسیعی از جامعه اساساً کلیت حکومت را نمی‌پذیرد. مجلسی که با آرایی شکننده شکل گرفته در سایۀ شرایط جنگی عملاً به حاشیه رفته است. حتی بخشی از پایگاه اجتماعی تندروِ نظام نیز که در تجمعات شبانۀ خیابانی حضور می‌یابد با تصمیم اصلی حاکمیت برای امضای تفاهم‌نامه مطلقاً همدل نیست. درعین‌حال، جابه‌جایی موقعیت رهبری در میانۀ جنگ چهل‌روزه نیز به شکل ناشفافی رخ داد که خود بر ابهام‌ها افزوده است. این‌ها جملگی نه نشانه‌های مسئله‌ای جدید بلکه صورت‌های تازه‌ای از همان بحران قدیمی‌اند.   اگر صلح لحظۀ آشکارشدنِ دوبارۀ بحران نمایندگی است، این بحران پیش از هر چیز در آرایش نیروهای سیاسی جلوه می‌یابد. جابه‌جایی‌هایی رخ می‌دهد اما نه ازآن‌رو که مشکل حل شده بلکه دقیقاً به این دلیل که هیچ نیرویی قادر به تصاحب کامل این لحظه نیست. حاکمیت با اتکا به روایت عبور از بحران دست‌بالا را می‌گیرد. تعامل‌گرایانِ درون‌حکومتی امکان یک احیای موقت پیدا می‌کنند بی‌آن‌که تغییری واقعی در بنیان‌های قدرت رخ دهد. در مقابل، نیروهای سلطنت‌طلب که افق خود را بر جنگ و تهاجم خارجی بنا کرده بودند تضعیف می‌شوند. تجزیه‌طلبان بیش‌ازپیش به حاشیه می‌روند. نیروی چپ نیز در ایران امروز مطلقاً یک بازیگر سیاسیِ بالفعل نیست که بتواند این خلأ را پر کند. بنابراین کماکان با تداوم همان وضعیت فقدان نمایندگی مواجه‌ایم اما با آرایشی تازه.   در همین چارچوب فقدان نمایندگی است که نقش نیروهای نظامی برجسته‌تر می‌شود. نظامیان که در عبور کشور از بلایای جنگ حقیقتاً نقش تعیین‌کننده داشته‌اند خود را ذی‌حقِ دورۀ پس از جنگ خواهند دانست. اگرچه پیش از این نیز سهم قابل‌توجهی از قدرت را در اختیار داشتند اما در دورۀ صلح علی‌القاعده خواهان سهمی بیش‌تر و نقشی پررنگ‌تر در تعیین جهت‌گیری‌های کلان خواهند بود. این امر قطعاً یکی از عوامل بازتولید یا حتی تشدید همان بحران نمایندگی خواهد بود.   مشکل در ایران امروز نه کمبود نیرو بلکه این است که نیروهای سیاسی و اجتماعی به هم وصل نمی‌شوند و هیچ بیان مشترکی ندارند و ازاین‌رو پراکنده و بی‌اثر باقی می‌مانند. صلح، گرچه می‌تواند از شدت بحران‌های بیرونی بکاهد، اما در درون عیناً همان مشکل قدیمی را به‌شکلی عریان‌تر پیش می‌کشد.   مشکل را در چنین شرایطی باید بی‌پرده طرح کرد: چه کسی نمایندگی می‌کند؟ نمایندگیِ چه کسانی را بر عهده دارد؟ و این نمایندگی به چه افقی از آینده گره خورده است؟   صلح، به‌خودیِ‌خود، هیچ‌یک از این پرسش‌ها را پاسخ نمی‌دهد. اگر نیرویی نتواند این لحظه را به فرصتی برای بازسازی نمایندگی تبدیل کند، دورۀ صلح فقط به وقفه‌ای در یک فرسایشِ طولانی بدل خواهد شد. اما اگر این پرسش‌ها به‌درستی طرح شوند و پاسخی واقعی بیابند، همین لحظه می‌تواند به نقطۀ عزیمت مسیری متفاوت تبدیل شود. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme
5 850
11
🔴 تماس تلفنی مهدی کروبی با میرحسین موسوی در بیمارستان به گزارش سهام‌نیوز مهدی کروبی دو روز پیش در تماس تلفنی با میرحسین موسو
🔴 تماس تلفنی مهدی کروبی با میرحسین موسوی در بیمارستان به گزارش سهام‌نیوز مهدی کروبی دو روز پیش در تماس تلفنی با میرحسین موسوی در بیمارستان در جریان وضعیت و روند درمان وی قرار گرفت. وی ضمن آرزوی بهبودی و سلامتی برای او، از تداوم حصر انتقاد کرد و آن را غیرقانونی خواند. کروبی در این تماس، با توجه به تغییرات صورت گرفته در کشور خواستار تغییر رویکردهایی مبتنی بر حصر، زندان و فشار بر فعالان مدنی و سیاسی و کسانی که «چهره‌های اصیل کشور» خواند، شده است. او رفع حصر و آزادی تمامی زندانیان سیاسی را قدم اول این تغییر رویکرد دانست و اظهار امیدواری کرد که مسئولین از آنچه «اشتباهات مهلک پیشین» خواند، درس بگیرند. @Kaleme
5 384
12
🔴 شادی از شکست تیم ملی؛ آنجا که مخالفت با حکومت به دشمنی با ایران تبدیل می‌شود ✍ حمید آصفی مرزبندی با جمهوری اسلامی، یک انتخاب سیاسی است؛ اما مرزبندی با ایران، یک سقوط اخلاقی است. می‌توان منتقد سرسخت حکومت بود، از عملکرد آن در سیاست، اقتصاد، حقوق بشر و آزادی‌های مدنی انتقاد کرد و حتی مشروعیت سیاسی آن را زیر سؤال برد؛ اما از لحظه‌ای که آرزوی شکست تیم ملی ایران به یک فضیلت سیاسی تبدیل می‌شود، دیگر سخن از مخالفت با حکومت نیست؛ سخن از فروپاشی مرز میان «دولت» و «ملت» است. این همان «وطن‌ستیزیِ نیابتی» است؛ پدیده‌ای که در آن، نفرت از حاکمیت چنان بر ذهن سایه می‌اندازد که هر نماد ملی نیز به‌عنوان دشمن تلقی می‌شود. در این منطق، پیراهن تیم ملی دیگر لباس یک ملت نیست؛ بلکه صرفاً یونیفرم حکومت تصور می‌شود. این دقیقاً همان خطایی است که ملت‌ها را از درون تهی می‌کند. تیم ملی فوتبال، وزارتخانه نیست؛ بازوی امنیتی نیست؛ حزب سیاسی نیست. تیم ملی، عصاره استعداد جوانانی است که از شهرهای مختلف ایران برخاسته‌اند. شکست آنان، شکست یک دولت نیست؛ شکست بخشی از سرمایه نمادین ایران است. تجربه جهان نیز همین را نشان می‌دهد. در دوران حکومت نظامی شیلی، مخالفان حکومت با وجود اعتراض‌های گسترده، تیم ملی را به‌عنوان نماد ملت از حکومت تفکیک می‌کردند. در آفریقای جنوبی، مبارزه با نظام آپارتاید متوجه ساختار تبعیض بود، نه نفرت از خود ملت یا هویت ملی. حتی در دوران حکومت نظامیان آرژانتین نیز سال‌ها درباره بهره‌برداری حکومت از موفقیت‌های فوتبال بحث شد، اما این به معنای آرزوی شکست تیم ملی نبود؛ بلکه انتقاد متوجه استفاده تبلیغاتی حکومت از دستاوردهای ورزشی بود. این تفاوت، تفاوتی بنیادین است. یک جمهوری‌خواه دموکراسی‌خواه می‌تواند هم‌زمان دو جمله را کنار هم بگذارد: «با حکومت مخالفم» و «از تیم ملی کشورم حمایت می‌کنم.» این دو نه‌تنها متناقض نیستند، بلکه نشانه بلوغ سیاسی‌اند. اگر قرار باشد هر نهاد ملی به دلیل آنکه امروز زیر نظر حکومت اداره می‌شود، فاقد ارزش تلقی شود، آنگاه باید دانشگاه، میراث فرهنگی، ورزش، پرچم، موسیقی ملی و حتی نام ایران نیز کنار گذاشته شوند. این دیگر مبارزه سیاسی نیست؛ انکار ملت است. آنچه امروز بخشی از جریان سلطنت‌طلب افراطی انجام می‌دهد، بیش از آنکه پروژه‌ای برای ساختن آینده باشد، پروژه‌ای برای مصادره مفهوم ایران است؛ گویی هرکس با آنان هم‌نظر نباشد، از دایره ایران خارج می‌شود و هر نماد ملی که در اختیار حکومت باشد، سزاوار شکست است. این نگاه نه مشروطه‌خواهی است، نه ملی‌گرایی؛ بلکه نوعی انحصارطلبی هویتی است که ملت را به پیوست یک نزاع سیاسی تقلیل می‌دهد. اتفاقاً اگر کسی جمهوری اسلامی را حکومتی مستبد می‌داند، باید بیش از دیگران از نهادهای ملی مستقل از قدرت دفاع کند؛ زیرا پس از هر حکومت، آنچه باقی می‌ماند ایران است، نه دولت‌ها. دولت‌ها می‌آیند و می‌روند، اما تیم ملی، زبان مشترک نسلی است که ممکن است در سیاست اختلاف داشته باشد، اما در نام ایران اشتراک دارد. می‌توان با حکومت مرزبندی کرد، اما با ایران نه. این مرز، مرز شرافت سیاسی است. هر جریان سیاسی که آن را در هم بشکند، شاید برای مدتی در شبکه‌های اجتماعی هیاهو بیافریند، اما در حافظه تاریخی ملت، نه به‌عنوان نیرویی ملی، بلکه به‌عنوان جریانی ثبت خواهد شد که در اوج اختلافات سیاسی، حاضر شد برای شکست رقیب، از شکست ایران نیز استقبال کند. این نه رادیکالیسم سیاسی، بلکه شکست در فهم مفهوم «ملت» است. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme
7 494
13
🔴 حماسه خش و خاشاک شکوه و عظمت راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ ما آن روز بی‌شمار بودیم ...✌️💚 امروز ۲۵ خرداد است ، روزی که اعتراضات م
🔴 حماسه خش و خاشاک شکوه و عظمت راهپیمایی ۲۵ خرداد ۸۸ ما آن روز بی‌شمار بودیم ...✌️💚 امروز ۲۵ خرداد است ، روزی که اعتراضات مسالمت آمیز مردم با گلوله پاسخ داده شد و بسیاری دیگر به خانه بازنگشتند ...! @Kaleme
8 036
14
🔴 خواسته‌های سهراب: سلامتی، صلح، آزادی، دموکراسی، عدالت و آرامش پروین فهیمی، مادر سهراب اعرابی، در سالگرد اعتراضات پس از انت+1
🔴 خواسته‌های سهراب: سلامتی، صلح، آزادی، دموکراسی، عدالت و آرامش پروین فهیمی، مادر سهراب اعرابی، در سالگرد اعتراضات پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸ با یادآوری آرزوها و دغدغه‌های فرزندش نوشت که این روزها بیش از گذشته به خواسته‌های سهراب برای «سلامتی، صلح، آزادی، دموکراسی، عدالت و آرامش» فکر می‌کند. او تأکید کرد که این مفاهیم را صرفاً شعار نمی‌داند، بلکه معتقد است باید به بخشی از اندیشه و مطالبات ایرانیانی تبدیل شوند که خواهان زندگی در صلح و آزادی هستند. فهیمی همچنین از ادامه حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد و وضعیت زندانیان سیاسی انتقاد کرد و با اشاره به بیماری میرحسین موسوی، ابراز امیدواری کرد که حصر رهبران جنبش سبز پایان یابد. سهراب اعرابی، نوجوان ۱۹ ساله‌ای بود که در جریان اعتراضات پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ ناپدید شد و پس از هفته‌ها جست‌وجوی خانواده‌اش، مشخص شد که او کشته شده است. نام او در سال‌های بعد به یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای اعتراضات آن سال تبدیل شد. @Kaleme
7 164
15
🔴 امروز نام ایران در میان است ✍ علی افشاری هموطن عزیز، امروز فقط یک بازی ورزشی نیست. امروز روز عزت ایران است. تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ قدم به زمین می‌گذارد، نه برای یک برد ساده، بلکه برای نمایش قدرت یک ملت کهنسال. ملتی که نه تحقیر را می‌پذیرد، نه تسلیم را. ایران امروز در آوردگاه جهانی نیاز به تحسین دارد، نه نابودی از درون. می‌دانم خشمگین و ناراحت هستی. حق هم داری. اما بیا امروز نه بر سر بازیکنان تیم ملی، که آنها را بر سر مشکلات اصلی خالی کنیم. اگر مقابل دوربین‌های رسانه‌های جهان، کسی علیه تیم ملی شعار بدهد یا خواهان شکستش شود، تصویری زشت از ما به جا می‌ماند که دهه‌ها پاک نمی‌شود. برخی جریان‌های ضد ملی سعی دارند با القاب نادرست، این تیم را تخریب و از آن بهره‌برداری سیاسی کنند. هوشیار باشیم. این تیم کامل نیست؛ بله، به رفتار و مواضع بعضی بازیکنان می‌شود ایراد گرفت. اما پیراهن تیم ملی را بر اساس عقیده سیاسی یا سبک زندگی نمی‌دوزند؛ بر اساس صلاحیت فنی می‌پوشانند. کسی در جامعه جایگاه پهلوانی پیدا می‌کند که علاوه بر کسب قهرمانی ورزشی، رفتار انسانی، اخلاقی و مردمی داشته باشد. برای پهلوانی باید انتظار ویژه داشت. بازیکنان کنونی، با احتساب سلیقه و تنگ‌نظری و یا برخورد جامعه از سوی سرمربی، بهترین‌های فوتبال ایران هستند. تنها موردی که با ملاک‌های سیاسی حق واقعاً تضییع شد، سردار آزمون بود؛ همان کسی که الان از تیم ملی حمایت می‌کند، نه اینکه علیه آن بشورد. این تیم امروز به نام ایران در لوس‌آنجلس بازی می‌کند. نتیجه‌اش در تاریخ ثبت می‌شود. و آنها چشم به حمایت تو دارند. بیا امروز را به روز وحدت ایرانیان تبدیل کنیم؛ فراتر از سیاست، مذهب، قومیت، زبان و سبک زندگی. روزهایی که ما را به هم پیوند می‌دهند، کمیاب‌ند. فوتبال یکی از همان روزهاست. قدرت معجزه دارد. با تفاوت‌هایمان در کنار هم قوی‌ایم. ثمره این اتحاد، در درازمدت به نفع تک‌تک ماست. با یک تعلق جمعی می‌توانیم قدرتی بسازیم که شرایط سیاسی و اقتصادی ایران را بهبود ببخشد. یک ملت متحد و همبسته، می‌تواند ساختار قدرت و نهادهای حاکمیتی را به نفع خواسته‌های خود تغییر دهد. ایران، فراتر از هر چیزی است که ما را از هم جدا می‌کند. منبع: روزنوشت‌های علی افشاری @Kaleme
6 755
16
🔴 توافق‌نامه‌‌ را عقلانی ارزیابی کنیم ✍ عبدالله ناصری سیاست‌ورزی و کنش‌گری سیاسی به نفع یا ضد جمهوری اسلامی که نگارنده یکی از مخالفانِ رژیم و خواستار حکومت سکولار و دموکراتیک است، از میدان احساس و کم‌خردی دور است و فقط فردی می‌تواند اهل مبارزه‌ی سیاسی و اجتماعی باشد که که مرز احساس با خردمندی را تشخیص دهد. این روزها که می‌روند خرسندی نسبی برای اکثریت مردم ایران را رقم بزند و پایان عصر بی‌تکلیفی و بی‌تصمیمی ناشی از آتش‌بس موقت(در عین حال طولانی) باشیم هرگز به معنای رضایت به بقای جمهوری اسلامی" نیست، بلکه خواست اغلب مردم یعنی "نه به جنگ و ماجراجویی حکومت" را نمایندگی می‌کند. تردیدی نیست در اولویت این گزاره‌ی حقیقی در مبارزه‌ی مدنی جاری، -آینده‌ی مطلوب ایران بدون رژیم ولی‌فقیه-. از مفاد توافق‌نامه آمریکا با جمهوری اسلامی بی‌خبرم ولی باور کرده‌ام هیچ زیرساختی که نماد ثروتِ ایرانیانِ مظلوم است از این پس ویران نخواهدشد. به‌علاوه یقین دارم مبارزه‌ی مدنی و خشونت‌پرهیز ایرانیان در داخل و خارج از کشور فعال‌تر و پررنگ‌تر ادامه خواهدداشت. جهان شاهد این واقعیت بوده در صورت جنگ یا شرایط "بلاتکلیفی" مثل چند ماه گذشته، مبارزه‌ی مدنی زیر تآثیر آن وضعیت، خواسته یا ناخواسته، کم اثر یا بی‌فایده خواهد بود. دفاع از هر توافقی که شرِِّ حمله‌ی خارجی را زایل کند عقلانی و حمایت از آن، امری اخلاقی است. از سال ۱۳۸۴ خورشیدی که نیک یافتم نظامِ مولود "اسلام سیاسی" و به‌طور کلی هر حکومت دینی "دروغ"ی بیش نیست، به تکرار نوشته‌ام هر ولی‌فقیهی جز علی خامنه‌ای در رژیمِ جمهوری اسلامی، مبارزه‌ی ملی ایرانیان را ساده‌تر می‌کند، به دلایلی که در آن مکتوب‌ها مستند و در دسترس است. باور جدی دارم اگر علی خامنه‌ای رهبر ج.ا.ا می‌بود توافق‌نامه‌ای سر نمی‌گرفت. این، به معنای سپاس از رهبر فعلی نیست که تاکنون نسبت خود را با کشتار پدرش در دی‌ماه مشخص نکرده است. وقتی تحسينِ رهبر فعلی قابل فهم‌ است که وی به مطلوب اکثر مردم - برگزاری رفراندومِ شکل حکومت و تأسیس مجلس موسسان ‐ تن دهد. همان تقاضای روشن آقای میرحسین موسوی که ناجی ایران است. به این گزاره‌ی بدیهی و قابل درکِ بخش زیادی از مخالفان جمهوری اسلامی باید توجه کرد: "اگر حکومت با آمریکا و اسرائیل ترکِ مخاصمه کند پايگاهِ منطقه‌ای و بین‌المللی‌اش تقويت خواهدشد." حتما همین است اما یادمان نرفته این، خواسته‌ی پنجاه‌ساله‌ی بسیاری از سياسيون است و اگر مخاصمه‌ای با این دو قدرت نبود جغرافیای ایران، صورت دیگری داشت و احتمالا اکنون مدافع حکومت دینی می‌بودم. راهِ نجاتِ خاک و مردم ایران فقط از داخل کشور عبور می‌کند و توجیه و تحلیل بعضی از خارج نشینان برای استمداد از دولت‌های دیگر توهم است و بس. @Kaleme
5 278
17
🔴 گذر از مرحلهٔ دوم توافق کار دشواری است، اما رسیدن به تفاهم با مردم دشوارتر می‌باشد ✍ ناصر دانشفر آنطور که از قرائن برمی‌آید و بنا به گفتهٔ افراد دست‌اندرکار مذاکرات، گام دوم این پروسه بدلیل ورود به اختلافات بنیادی بین ایران و آمریکا نسبت به توافق بدست آمده آسان حاصل نمی‌شود که هیچ، چنان سخت و طاقت‌فرساست که شاید پنبهٔ توافق اولیه را هم بزند. چندی پیش با یکی از سرداران بازنشستهٔ سپاه گفتگو داشتیم. خدمتشان عرض کردم که شما به ناچار و برای حفظ موجودیت نظام بدرستی پارامتر تنگهٔ هرمز و هدف قرار دادن پایگاه‌های ایالات متحده در منطقه را در دستور کار قرار دادید و انصافاً تا به اینجا این رویکرد، جواب داده و باعث موفقیت شما شده است. اما، اما اگر اداره کنندگان فعلی کشور از این برگ خوب استفاده نکنند، ممکن است که حاکمیت دوباره در شرایط بغرنجی قرار گیرد. لذا از ایشان خواستم که به بالایی‌ها از قول بنده بگوید که هرچه سریعتر قال قضیه را بکنند و باز با فرصت‌سوزی مردم را گرفتار نکنند. ایشان که گویا کمی از کوره در رفته بودند، ابتدا به میان حرفم پریدند و گفتند که آنها از تو عاقلترند و بعد جملهٔ خود را چنین اصلاح کردند که مذاکره کنندگان فعلی از شما بیشتر اهل دو دو تا چهارتا هستند. توافق روز گذشته نشان داد که همانگونه که او ابراز نمود، پشت پردهٔ مذاکرات با داد و قال‌های به اصطلاح کارشناسان رسانهٔ میلی بسیار تفاوت دارد و امیدوارم که تیم مذاکره کننده در مرحلهٔ دوم نیز سربلند گردند و کشور را از وضعیت فاجعه‌بار کنونی خلاص کنند. گمان نگارنده آن است که با توجه به مشخص شدن میزان توانمندی جمهوری‌اسلامی در حراست از کیان نظام، ساکنان کاخ سفید علاقه‌ای به بازگشت به جنگ‌ ندارند و اگر نجواهای بی‌بی در گوش ترامپ او را مجاب به استفاده از نیروی زمینی نکند، این جنگ را خاتمه یافته باید تلقی کرد. از طرفی با عنایت به درک درست سران قوا از وضعیت حاکم بر کشور، به نظر می‌رسد که اینان با بده بستان‌های منطقی سرانجام این مذاکرات را به نقطهٔ برد برد برسانند و زمینهٔ رفاه حداقلی مردمان را فراهم آورند. امید آنکه چنین شود. لیکن حتی اگر این نیز به وقوع بپیوندد، باز هم گرهٔ کور کار این رژیم عبور کرده از ایدئولوژی‌های مرگبار باز نمی‌شود. چرا که درد اساسی حاکم بر کشور عدم مقبولیت و مشروعیت حاکمیت است که باید با بازگرداندن اعتماد عمومی آن را درمان کرد. نیاز به گفتن نیست که این قصه اگر امر محال نباشد، بسیار دشوارتر از رسیدن به تفاهم نهایی با آمریکا می‌باشد. میرحسین راهکار برون‌رفت از این ماجرا را برگزاری رفراندوم می‌داند و بندهٔ حقیر همانگونه که پیشتر نوشته‌ام، تحقق این پیشنهاد را امری محال می‌دانم، چرا که دمکرات‌ترین حکومت‌ها نیز حاضر به برگزاری همه‌پرسی در مورد موجودیت خود نیستند. این بدان معنا نیست که طرح موسوی نادرست است، که از این درستتر نمی‌شود، مشکل آن است که قابلیت اجرایی ندارد. پندار من این است که در شرایط فعلی، تنها راه منجر به تغییر از طریق اقدامات رهبر سوم می‌گذرد. اینکه ایشان چه خواهد کرد را هیچکس نمی‌داند، بنده نیز به دلیل عدم شناخت از ایشان، اکنون امکان پیش‌بینی و داوری ندارم. کتمان نمی‌کنم که در سالهای پس از رخداد جنبش سبز چیزهای خوبی از ایشان نشنیده‌ایم، اما با ظن و گمان در بارهٔ وی قضاوت نمی‌کنم. آری نمی‌دانم چه خواهند ، شاید بخواهند جا پای پدر بگذارند و همچنان در همان مسیری گام زنند که او بر آن اصرار داشت. اگر این باشد که ...، شخصاً بعید می‌دانم که این اتفاق رخ دهد. شاید هم به مانند چین در پی توسعهٔ اقتصادی باشد و بخواهد تا مدتی آزادی‌های مدنی را محدود نماید که در این صورت گمان من این است که با توجه به جو فرهنگی اجتماعی حاکم بر مردم ایران، سوی ناکجاآباد را پیش گرفته‌اند و دیر یا زود با مردم دچار چالش خواهند شد. امکان دارد که اشتباه کنم، اما گمان من این است که ایران را توسعهٔ متوازن سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نجات خواهد داد. از این رو توصیهٔ من به ایشان این است که با اعلام آشتی ملی، آزادی زندانیان سیاسی، رفع حصر، دلجویی از مردم صدمه دیده در خیزش‌های مردمی و کنار گذاشتن نظارت استصوابی برای شرکت دادن مردان کاربلد در ادارهٔ کشور، طریق بازگشت به مردم را بپیمایند، علاوه بر این به جای وابستگی به اردوگاه شرق، در سیاست خارجی بین غرب و شرق نیز راهبرد موازنه را در پیش گیرند. بدیهی است که در این صورت نیز شاید آنگونه که باید اعتماد مردم جلب نشود و به آسانی نتوان با همسایگانی که حالا زخم کاری خورده‌اند همکاری نمود، چه رسد به اینکه با سنگ‌اندازی‌های قطعی رفقای شرقی، بشود رابطه با غرب را عادی‌سازی کرد. با این همه به یقین این تنها مسیری است که برای برون رفت از این وضعیت نابسامان وجود دارد. ای کاش چنین کنند، این تنها راه نجات است. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme
5 314
18
🔴 سلام بر حزب‌الهی‌ها! ✍️ یاسر عرب برادران و خواهران حزب‌اللهی این روزها خیلی از شما ناراحت و عصبانی هستید، سوال دارید و احساس می‌کنید درباره توافق اخیر، آن‌طور که باید با شما حرف زده نشده و قانع نشده‌اید! بسیاری از شما در شبکه‌های اجتماعی می‌نویسید که چرا درباره چنین موضوع مهمی، کسی ما را یا حتی نمایندگان مجلس را در جریان نگذاشت؟ چرا توضیح ندادند دقیقاً قرار است چه اتفاقی بیفتد؟ چرا از ما فقط انتظار همراهی و‌ همکاری و‌ جان‌فدایی دارند؟ برخی دیگر از شما نیز توصیه‌های سومین رهبر ج.ا را به اشتراک می‌گذارید و تلویحا دعوت به فرمان پذیری، اعتماد به مسئولان و سکوت می‌کنید. می‌خواهم خواهش کنم کمی روی همین حس سرخوردگی خود مکث کنید. این حسِ ناراحتی از بی‌خبری، این حسِ کنار گذاشته شدن از تصمیم‌های بزرگی که شما با جان و روان و اقتصاد و معیشت و هویت درگیر آن بودید را عمیق‌تر بکاوید. این حس که «چرا فقط باید نتیجه نهایی را بپذیریم؟» بزرگواران، این دردی که شما الان حس می‌کنید، حس بسیار آشنایی برای بخش بسیار بزرگی از جامعه ایران است. سال‌هاست که در موضوعات مختلف، گروه‌های مختلف مردم همین حرف را می‌زنند. وقتی قیمت بنزین ناگهان تغییر کرد. وقتی ارز ترجیحی حذف شد و شوک اقتصادی به جامعه وارد آمد. وقتی درباره حجاب اجباری تصمیم برخورد سخت گرفته شد. وقتی درباره بسیاری از مسائل مهم اجتماعی و فرهنگی، تصمیم‌ها پشت درهای بسته گرفته شد و بعد از مردم خواسته شد صرفاً اطاعت و تبعیت کنند. بسیاری از مردم می‌گفتند فلان تصمیم اشتباه است، برخی هم می‌گفتند چرا با ما حرف نمی‌زنید؟ چرا ما را در فهم مسئله شریک نمی‌کنید؟ چرا اجازه نمی‌دهید نگرانی‌ها، پرسش‌ها و مخالفت‌های ما شنیده شود؟ شاید امروز برای اولین بار بخشی از شما نیروهای حزب‌اللهی، همان احساسی را تجربه می‌کنند که دیگران سال‌ها تجربه کرده‌اند. این یک فرصت ارزشمند است. و البته نه برای تسویه حساب. نه برای گفتنِ «دیدید حق با ما بود؟» بلکه برای فهمیدن یک درد مشترک. دردِ جامعه‌ای که میان حاکمیت و مردمش، چرخ‌دنده‌های گفت‌وگو بسیار ضعیف شده‌اند. جامعه فقط رباتی برای اجرای تصمیم‌ها که نیست. جامعه باید در فهم تصمیم‌ها شریک باشد. باید بتواند سوال بپرسد، تردید کند، مخالفت کند، اقناع شود یا حتی بر تصمیم اثر بگذارد. دولت اجتماعی و حکمرانی اجتماعی یعنی تصمیم‌ها قبل از آنکه اجرایی شوند، از مسیر جامعه عبور کنند. نه اینکه ابتدا تصمیم گرفته شود و بعد از مردم خواسته شود آن را بپذیرند. اگر امروز از نحوه مواجهه با توافق ناراحت هستیم، شاید بد نباشد از خودمان بپرسیم: آیا وقتی دیگران همین گلایه را درباره موضوعات دیگر (از قطعی اینترنت، یک سویه‌بودن صدا و سیما، رد صلاحیت‌های گسترده و ...) مطرح می‌کردند، ما صدایشان را شنیدیم؟ شاید مسئله اصلی نه توافق باشد، نه حجاب، نه بنزین، نه اقتصاد و نه سیاست خارجی. بلکه شاید مسئله اصلی این باشد که ما هنوز به اندازه کافی به «حق جامعه برای فهمیدن، پرسیدن و مشارکت در تصمیم‌های بزرگ» نه باور داریم و نه ساز و کار! البته انصاف هم این است که این مسئله را فقط به جمهوری اسلامی تقلیل ندهیم. ما دست‌کم در فرایند صدساله دولت‌ملت‌سازی در ایران، هنوز نتوانسته‌ایم سازوکاری مشخص برای گفت‌وگوی حاکمیت و جامعه ایجاد کنیم. در دوره پهلوی نیز بارها تصمیم‌های مهم اقتصادی، فرهنگی و سیاسی پشت درهای بسته و از بالا اتخاذ می‌شد و جامعه در موقعیت امربر تصمیم قرار می‌گرفت تا شریکِ تصمیم. از اعتراضات مربوط به افزایش قیمت‌ها و خدمات شهری گرفته تا بسیاری از‌ برنامه‌های نوسازی و اصلاحات، مسئله فقط محتوای تصمیم‌ها نبود، مسئله این بود که دولت خود را صاحب مملکت و تصمیم می‌دانست و جامعه را مامور اجرای تصمیم. به همین دلیل شاید با یک مشکل تاریخی مواجهیم.‌ مشکلی که از یک حکومت یا یک جناح فراتر می‌رود و به ضعف نهادهای گفت‌وگو، چانه‌زنی اجتماعی و مشارکت عمومی در ایران بازمی‌گردد. اگر این درد را بفهمیم، شاید بتوانیم به جای افتادن در بازی جناح‌ها و تقسیم شدن به موافق و مخالفِ این یا آن تصمیم، درباره چیزی عمیق‌تر گفت‌وگو کنیم. درباره اینکه چگونه می‌شود ایران را از حکمرانی یک‌سویه به سمت حکمرانی گفت‌وگومحور و اجتماعی‌تر برد. این برای من مهمترین پرسشی است که می‌توان از این روزها (به بهانه توافق) برای‌ شما روی میز گذاشت! @Kaleme
7 493
19
🔴 میان خاطره جنگ و امید به آینده؛ چرا باید از این تفاهم استقبال کرد؟ ✍🏻 آذر منصوری امضای یادداشت تفاهم میان ایران و ایالات متحده پس از چهل روز جنگ و رویارویی و آتش یسی که بارها نقض شد، رویدادی مهم و امیدبخش است که می‌تواند سرآغاز خروج از چرخه پرهزینه تنش و خشونت باشد. این اقدام، هرچند به‌تنهایی برای حل همه اختلافات و بی‌اعتمادی‌های انباشته‌شده کافی نیست، اما نشانه‌ای از غلبه عقلانیت سیاسی بر منطق تقابل و ستیز و پذیرش ضرورت گفت‌وگو برای تأمین منافع ملت‌هاست. جنگ، حتی زمانی که با آتش‌بس یا توافقی سیاسی پایان می‌یابد، آثار خود را برای سال‌ها بر زندگی مردم باقی می‌گذارد. خسارت‌های انسانی، اقتصادی و روانی آن به آسانی جبران نمی‌شود و خاطره رنج‌ها و فقدان‌ها در حافظه جمعی جامعه ماندگار می‌ماند. از این رو، صلح تنها به معنای توقف درگیری نیست؛ بلکه آغاز فرآیندی دشوار برای بازسازی اعتماد، ترمیم آسیب‌ها و جلوگیری از تکرار فاجعه است. در این میان، فاجعه تلخ روزهای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه نیز زخمی عمیق بر وجدان ملی ایران بر جای گذاشته است؛ زخمی که نبا گذشت زمان و با صدور بیانیه‌ها و توافق‌های سیاسی به سادگی التیام نخواهد یافت. رنج خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست داده‌اند، درد مجروحان و آسیب‌دیدگان، و احساس اندوه و خشم برآمده از آن رویداد، بخشی از واقعیت اجتماعی امروز ایران است. هر پروژه‌ای برای آشتی، صلح و بازسازی ملی ناگزیر باید این واقعیت را به رسمیت بشناسد. ترمیم چنین زخمی نیازمند حقیقت، مسئولیت‌پذیری، همدلی و تلاش مستمر برای بازگرداندن اعتماد از دست‌رفته است. جامعه‌ای که از یک تجربه تلخ و پرهزینه عبور می‌کند، بیش از هر چیز به شنیده شدن صدای آسیب‌دیدگان و احترام به درد و رنج آنان نیاز دارد. بدون این رویکرد، هیچ صلحی از استحکام و پایداری لازم برخوردار نخواهد بود. امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به صلح در خارج و صلح در داخل نیاز دارد. صلح در خارج برای پایان دادن به تهدیدها، کاهش تنش‌ها و فراهم کردن بستر توسعه و رفاه؛ و صلح در داخل برای تقویت همبستگی ملی، بازسازی اعتماد عمومی و مشارکت همه شهروندان در ساختن آینده کشور. این دو از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند و موفقیت هر یک در گرو تحقق دیگری است. استقبال از یادداشت تفاهم اخیر را باید در همین چارچوب فهمید؛ نه به عنوان پایان راه، بلکه به عنوان نخستین گام در مسیری طولانی و دشوار. راه صلح، راهی کوتاه و بی‌هزینه نیست. زخم‌های جنگ، بی‌اعتمادی‌های تاریخی و خاطره فاجعه‌های انسانی یک‌شبه درمان نمی‌شوند. با این حال، هیچ زخم عمیقی نیز بدون آغاز فرآیند درمان التیام نخواهد یافت. امید آن می‌رود که این تفاهم، آغازی برای شکل‌گیری صلحی پایدار و مثبت باشد؛ صلحی که تنها فقدان جنگ نیست، بلکه بر پایه کرامت انسانی، امنیت، عدالت، توسعه، حقیقت و اعتماد متقابل استوار باشد. آینده ایران بیش از هر چیز به چنین صلحی نیاز دارد؛ صلحی که بتواند هم از تکرار فاجعه جلوگیری کند و هم امکان ترمیم زخم های برجای مانده را فراهم آورد. @Kaleme
5 859
20
چهار قدرت اروپایی متعاقب دستیابی ایران و ایالات متحده به توافق برای پایان جنگ اعلام کردند در صورتی که ایران «گام‌های واضح و ق
چهار قدرت اروپایی متعاقب دستیابی ایران و ایالات متحده به توافق برای پایان جنگ اعلام کردند در صورتی که ایران «گام‌های واضح و قابل راستی‌آزمایی» در رابطه با برنامه هسته‌ای خود بردارد، آماده‌اند تا تحریم‌ها علیه آن را لغو کنند. رهبران ایتالیا، آلمان، فرانسه و بریتانیا گفتند: «ایران هرگز نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد.» آنها افزودند: «ما آماده‌ایم تا برای دستیابی به این هدف، با ایالات متحده، ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی همکاری کنیم.» بیانیه این کشورها همچنین خواستار بازگشایی بدون محدودیت تنگه هرمز شده و بر حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان تأکید کرده است. @Kaleme
5 021