uk
Feedback
داوطلب

داوطلب

Відкрити в Telegram

داوطلب یک پایگاه خبری و تحلیلی درباره حقوق و مسایل صنفی کارگران است. هدف اصلی سایت داوطلب بالا بردن سطح دانش ، آگاهی و مهارت فعالان مستقل کارگری برای پیشبرد گفتگوهای اجتماعی، کار شایسته و حقوق برابر است. تماس با ادمین داوطلب: @Davtalab_Admin

Показати більше
2 670
Підписники
-224 години
-177 днів
-12830 день
Залучення підписників
червень '26
червень '26
+35
в 9 каналах
травень '26
+18
в 11 каналах
Get PRO
квітень '26
+5
в 7 каналах
Get PRO
березень '26
+7
в 7 каналах
Get PRO
лютий '26
+29
в 7 каналах
Get PRO
січень '26
+24
в 13 каналах
Get PRO
грудень '25
+1 010
в 10 каналах
Get PRO
листопад '25
+2 473
в 9 каналах
Get PRO
жовтень '25
+1 124
в 9 каналах
Get PRO
вересень '25
+153
в 12 каналах
Get PRO
серпень '25
+16
в 4 каналах
Get PRO
липень '25
+11
в 5 каналах
Get PRO
червень '25
+17
в 7 каналах
Get PRO
травень '25
+106
в 11 каналах
Get PRO
квітень '25
+67
в 8 каналах
Get PRO
березень '25
+107
в 7 каналах
Get PRO
лютий '25
+154
в 34 каналах
Get PRO
січень '25
+110
в 10 каналах
Get PRO
грудень '24
+474
в 16 каналах
Get PRO
листопад '24
+114
в 10 каналах
Get PRO
жовтень '24
+120
в 6 каналах
Get PRO
вересень '24
+136
в 11 каналах
Get PRO
серпень '24
+137
в 17 каналах
Get PRO
липень '24
+232
в 9 каналах
Get PRO
червень '24
+275
в 6 каналах
Get PRO
травень '24
+88
в 8 каналах
Get PRO
квітень '24
+70
в 9 каналах
Get PRO
березень '24
+217
в 6 каналах
Get PRO
лютий '24
+139
в 6 каналах
Get PRO
січень '24
+191
в 9 каналах
Get PRO
грудень '23
+133
в 10 каналах
Get PRO
листопад '23
+86
в 14 каналах
Get PRO
жовтень '23
+23
в 3 каналах
Get PRO
вересень '23
+6
в 0 каналах
Get PRO
серпень '23
+11
в 0 каналах
Get PRO
липень '23
+8
в 0 каналах
Get PRO
червень '23
+2
в 0 каналах
Get PRO
травень '23
+3
в 0 каналах
Get PRO
квітень '23
+8
в 0 каналах
Get PRO
березень '23
+3
в 0 каналах
Get PRO
лютий '23
+1
в 0 каналах
Get PRO
січень '23
+1
в 0 каналах
Get PRO
грудень '22
+4
в 0 каналах
Get PRO
листопад '22
+1
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '22
+7
в 0 каналах
Get PRO
вересень '220
в 0 каналах
Get PRO
серпень '22
+838
в 0 каналах
Get PRO
липень '22
+6 339
в 0 каналах
Get PRO
червень '22
+10 749
в 0 каналах
Get PRO
травень '22
+12 708
в 0 каналах
Get PRO
квітень '22
+8 580
в 0 каналах
Get PRO
березень '22
+8 276
в 0 каналах
Get PRO
лютий '22
+2 437
в 0 каналах
Get PRO
січень '22
+7 078
в 0 каналах
Get PRO
грудень '21
+3 391
в 0 каналах
Get PRO
листопад '21
+1
в 0 каналах
Get PRO
жовтень '21
+1 567
в 0 каналах
Get PRO
вересень '21
+4 981
в 0 каналах
Get PRO
серпень '21
+5 948
в 0 каналах
Get PRO
липень '21
+3 248
в 0 каналах
Get PRO
червень '21
+1
в 0 каналах
Get PRO
травень '21
+10
в 0 каналах
Get PRO
квітень '21
+1 279
в 0 каналах
Дата
Залучення підписників
Згадування
Канали
23 червня0
22 червня0
21 червня+1
20 червня0
19 червня0
18 червня0
17 червня+2
16 червня+1
15 червня+3
14 червня+3
13 червня0
12 червня+2
11 червня+2
10 червня+2
09 червня0
08 червня+3
07 червня+2
06 червня+1
05 червня+5
04 червня+6
03 червня+1
02 червня+1
01 червня0
Дописи каналу
🔻«شستا ناشفاف است، حتی برای مدیران سازمان تامین اجتماعی» محسن باقری، نماینده کارگری در شورای عالی کار: ▫️ در یک بی‌اطلاعی محض درباره عملکرد شرکت‌های شستا هستیم، حتی مدیران سازمان تامین اجتماعی نه اطلاعی از عملکرد شرکت‌های شرکت سرمایه‌گذاری تامین اجتماعی (شستا) دارند و نه مداخله‌ای! شفافیت در مدیریت شستا خواسته جامعه کارگری است. این که گاهی اعداد درشتی از زیان‌دهی اعلام، و سپس کتمان می‌شود نشان‌دهنده نبود شفافیت است. قانون را درباره مدیریت شستا تغییر دهید و اجازه دهید کارگران هم از روند مدیریت شستا در باخبر شوند. خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام توییتر

2
🔻نگاهی به کارزارهای برگزار شده در میانه جنگ و بحران اجتماعی: پویایی کارزارها در شرایط انسداد صنفی و تشکیلاتی! گزارش تحقیقی-تحلیلی داوطلب ▫️در فضایی که در آن نهادهای نمایندگی کارگران، معلمان، پرستاران و دیگر گروه‌های مزدبگیر یا تضعیف شده‌اند یا امکان کنش مؤثر ندارند، کارزارها نقش یک «جایگزین حداقلی اما کارآمد» برای بازنمایی مطالبات ایفا می‌کنند. ▫️در چنین فضایی، کارزارها نه صرفاً یک ابزار نمادین، بلکه نوعی «زیرساخت ارتباطی مقاومت اجتماعی» محسوب می‌شوند که به گروه‌های مختلف اجازه می‌دهند بدون نیاز به تشکل رسمی، خواسته‌های خود را به سطح عمومی و نهادی منتقل کنند. 🧩 اهمیت این ابزار زمانی دوچندان می‌شود که دسترسی به رسانه‌های آزاد، شبکه‌های اجتماعی یا کانال‌های گسترده اطلاع‌رسانی نیز با محدودیت یا انسداد مواجه باشد. در این وضعیت، هر کارزار به یک فضای موقت اما حیاتی برای تجمع خواسته‌ها و شکل‌گیری کنش جمعی تبدیل می‌شود. با این حال، بررسی روند شش‌ماهه اخیر نشان می‌دهد که این کارزارها نیز از آثار مستقیم محدودیت‌های ارتباطی و سیاسی مصون نبوده‌اند. قطعی‌های گسترده اینترنت (۲۱ روز پس از وقایع دی ماه و ۸۸ روز قطعی اینترنت در جریان جنگ تحمیلی و پس از آن) در مقاطع مختلف و اختلال در دسترسی به شبکه‌های اجتماعی، به‌طور مستقیم بر کمّیت و کیفیت مشارکت در کارزارها اثر گذاشته و بسیاری از کمپین‌ها با کاهش قابل توجه در تعداد امضاها و کند شدن روند انتشار مواجه شده‌اند؛ مسئله‌ای که نشان می‌دهد کارزارها تا چه اندازه به زیرساخت‌های ارتباطی دیجیتال وابسته‌اند. 🔴بررسی بستر پلتفرم‌های کارزار و شبکه‌های اجتماعی صنفی نشان می‌دهد که در این دوره، مطالبات عمدتاً حول محور «عقب‌ماندگی دستمزد از تورم»، «بی‌ثباتی شغلی نیروهای پیمانکاری» و «تبعیض در نظام پرداخت» متمرکز بوده است و طیف‌های مختلفی در راه‌اندازی آنها مشارکت کرده‌اند. بسیاری از کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران و دیگر گروه‌های مزدبگیر تلاش کرده‌اند مطالبات خود را از طریق کارزارهای امضاجمعی، نامه‌های سرگشاده و پویش‌های مطالبه‌محور پیگیری کنند. این کارزارها نه تنها بازتاب‌دهنده بحران‌های معیشتی و شغلی موجود هستند، بلکه نشان می‌دهند که چگونه گروه‌های مختلف مزدبگیر در غیاب سازوکارهای مؤثر نمایندگی، در سخت‌ترین شرایط از ابزارهای جایگزین برای طرح مطالبات و اعمال فشار بر نهادهای تصمیم‌گیر استفاده می‌کنند. ☑️ از کارزار درخواست دستمزد شرافتمندانه بر مبنای سبد معیشت تا کارزارهای کادر درمان و ۲۵هزار فوق‌العاده خاص و کارزارهای نیمکت‌خالی و کوله‌پشتی رها شده چندین کارزار را در گزارش تحلیلی داوطلب مرور کنید و ببینید که با وجود کاهش اثرگذاری ناشی از قطعی‌های اینترنت و محدودیت دسترسی به شبکه‌های اجتماعی، آیا این کارزارها توانسته‌اند طیفی گسترده از مطالبات معیشتی، شغلی، آموزشی و رفاهی را نمایندگی کنند یا نه و کدام یک توانسته‌اند به نتایج عملی نزدیک شوند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
83
3
🔻کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری: محیط‌های کاری بدون خشونت و تبعیض، حق کارگران است! کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری به مناسبت ۲۱ ژوئن، سالگرد تصویب کنوانسیون ۱۹۰ در منع خشونت و تبعیض در کار یاداوری کرد: برای یک دنیای امن کاری که در آن همه کارگران عاری از ترس، تبعیض، خشونت و آزار و اذیت باشند باید بر اساس توصیه‌نامه ۲۰۶ تلاش کنیم. این کنفدراسیون در تارنمای خود بیانیه زیر را منتشر کرد: «این استانداردهای بین‌المللی کار برجسته، برای اولین بار، حق هر فرد را برای داشتن دنیایی عاری از خشونت و آزار و اذیت، از جمله خشونت و آزار مبتنی بر جنسیت، تأیید کردند. خشونت و آزار و اذیت در دنیای کار همچنان مانعی بزرگ برای دستیابی به برابری جنسیتی است. زنان و کارگرانی که با اشکال متعدد و متقاطع تبعیض روبرو هستند، به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار می‌گیرند و دسترسی آنها به کار شایسته، پیشرفت شغلی، دستمزد برابر، فرصت‌های رهبری و مشارکت کامل در زندگی کاری محدود می‌شود. بنابراین، حذف خشونت و آزار و اذیت نه تنها مسئله ایمنی و کرامت در محل کار است، بلکه پیش‌نیازی برای دستیابی به برابری جنسیتی و عدالت اجتماعی نیز هست. کنوانسیون شماره ۱۹۰ اذعان می‌کند که خشونت و آزار و اذیت با کار ایمن، سالم، عادلانه و شرافتمندانه ناسازگار است. همچنین بر اهمیت پیشگیری و مقابله با خشونت و آزار و اذیت از طریق اقدامات ایمنی و بهداشت شغلی (OSH) که خطرات را شناسایی، از کارگران محافظت و راه‌حل‌های مؤثر ارائه می‌دهند، تأکید می‌کند. رویکردی جنسیت‌محور به اقدامات ایمنی و بهداشت شغلی برای ایجاد دنیایی از کار ضروری است که در آن همه کارگران بتوانند در محیط‌های امن و سالم، از جمله عاری از ترس، تبعیض، خشونت و آزار و اذیت، کار کنند. اتحادیه‌های کارگری همچنان نقش مهمی در تبدیل وعده کنوانسیون شماره ۱۹۰ به واقعیت ایفا می‌کنند. اتحادیه‌ها در بخش‌ها و کشورهای مختلف، برای تصویب آن کمپین کرده‌اند، در مورد سیاست‌های محل کار و توافق‌های جمعی مذاکره کرده‌اند، مکانیسم‌های گزارش‌دهی و پشتیبانی را تقویت کرده‌اند و از اقداماتی برای پیشگیری و مقابله با خشونت و آزار و اذیت در محل کار حمایت کرده‌اند. این سالگرد درست پس از صد و چهاردهمین کنفرانس بین‌المللی کار برگزار می‌شود، جایی که کارگران، کارفرمایان و دولت‌ها قطعنامه‌ای در مورد دستور کار تحول‌آفرین سازمان بین‌المللی کار برای برابری جنسیتی در دنیای کار تصویب کردند. این قطعنامه، خشونت و آزار و اذیت در دنیای کار را به عنوان مانع اصلی برابری جنسیتی برجسته می‌کند و خواستار تصویب و اجرای مؤثر کنوانسیون شماره ۱۹۰ سازمان بین‌المللی کار است. این قطعنامه همچنین خواستار اقدامات ایمنی و بهداشت شغلی متناسب با جنسیت، از جمله مقابله با خشونت و آزار و اذیت مبتنی بر جنسیت در دنیای کار است. همزمان با گرامیداشت سالگرد امسال، با تکیه بر تعهد مجدد خود به برابری جنسیتی، از همه اعضای سازمان بین‌المللی کار می‌خواهیم که برای اجرای کامل کنوانسیون شماره ۱۹۰ و توصیه‌نامه شماره ۲۰۶ تلاش کنند. پیشگیری و حذف خشونت و آزار و اذیت در دنیای کار، برای دستیابی به محیط‌های کاری ایمن و سالم، پیشبرد برابری جنسیتی و تضمین کرامت و احترام برای همه کارگران، اساسی است.» ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
107
4
🔻«کنوانسییون c۱۹۰ را همین امروز تصویب و اجرا کنید!» یک سال از هشدار دبیر کل ITUC به دولت‌ها گذشت 🧩کنوانسیون ۱۹۰ «حق داشتن محیط کار عاری از خشونت و آزار» را به رسمیت می‌شناسد، توصیه‌نامه ۲۰۶ توضیح می‌دهد که این حق در عمل چگونه باید اجرا شود. سال گذشته، لوک تری‌انگل در پیامی ویدیویی به مناسبت به مناسبت ۲۱ ژوئن، سالگرد تصویب کنوانسیون ۱۹۰ در منع خشونت و تبعیض در کار، کنوانسیون ۱۹۰ را یک نقطه عطف تاریخی برای حق همه کارگران به ایمنی، عزت و احترام نامیده و تاکید کرده بود: «حقوق روی کاغذ کافی نیست. حقوق مکتوب باید به واقعیت تبدیل شوند و این اتحادیه‌های کارگران سازمان‌یافته هستند که می‌توانند تفاوت ایجاد کنند. از لابی‌گری با دولت برای تصویب کنوانسیون گرفته تا تغییر قوانین و فرهنگ‌های محل کار، اتحادیه‌های کارگری در حال تحقق چنین اهدافی هستند. » وی خطاب به دولت‌ها، اعلام کرده بود: «کنوانسیون ۱۹۰ را همین حالا تصویب و اجرا کنید.» خطاب به کارفرمایان، توصیه کرده بود که «برای محیط‌های کاری ایمن با اتحادیه‌ها همکاری کنید.» و خطاب به کارگران: «به یک اتحادیه بپیوندید. قدرت شما در همبستگی است.» 🔴دولت ایران تاکنون مقاوله‌نامه شماره ۱۹۰ سازمان بین‌المللی کار (C190) را تصویب و اجرا نکرده است. اگرچه نمایندگان دولت ایران در سال ۲۰۱۹ در کنفرانس سازمان بین‌المللی کار به متن این معاهده رأی مثبت دادند، اما این سند حقوقی برای لازم‌الاجرا شدن در کشور نیازمند طی مراحل رسمی تصویب در مجلس شورای اسلامی و الحاق نهایی است که تاکنون انجام نشده است. مقاوله‌نامه C190 نخستین معاهده بین‌المللی است که حق همه افراد برای داشتن یک محیط کار عاری از خشونت، آزار و اذیت، از جمله خشونت مبتنی بر جنسیت را به رسمیت می‌شناسد. اجرا نشدن این کنوانسیون در حالی است که تشکل‌های کارگری در ایران همواره از دولت خواسته‌اند با الحاق به استانداردهای بنیادین کار از جمله این کنوانسیون و سایر مقاوله‌نامه‌ها، امنیت شغلی را بهبود ببخشد. در مطلب بعدی بیانیه امسال کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری را به مناسبت ۲۱ ژوئن، سالگرد تصویب کنوانسیون ۱۹۰ در منع خشونت و تبعیض ببینید. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
82
5
Немає тексту...
72
6
🔻بازنشستگان تجمع کننده: ادغام صندوق تامین با دیگر صندوق‌ها غیر قانونی است ایلنا تنها تجمع را در رشت و شوش پوشش داد، دو تجمع غیر قابل تردید که در شبکه‌ها بیشترین بازنشر را داشتند ایلنا نوشت: بازنشستگان شرکت‌کننده در تجمع، در تماس با ایلنا، ▫️ خواستار حفظ استقلال این سازمان شدند و ادغام صندوق سازمان تأمین اجتماعی با دیگر صندوق‌ها را «غیرقانونی، غیرعقلانی و مغایر با منافع بیمه‌شدگان» دانستند؛ ▫️ ضمن انتقاد از دولت و کانون عالی بازنشستگان، خواستار اجرای کامل قوانین در حوزه معیشت و درمان شدند؛ ▫️و اجرای کامل ماده ۵۴ قانون تأمین اجتماعی، حذف بیمه تکمیلی و ماده ۸۹ را از جمله خواسته‌های اساسی خود عنوان کردند. همچنین بازنشستگان شوش خواستار بازگشت امتیاز لغوشده بیمارستان ملکی تأمین اجتماعی و ارتقای درمانگاه شهر به پلی‌کلینیک شدند و به«کم‌توجهی نماینده مجلس و مسئولان شهری به مسائل درمانی بازنشستگان» انتقاد کردند. شبکه‌های مجازی تصاویری از تجمع امروز بازنشستگان در اهواز، تهران، مشهد، اراک، دزفول و دیگر شهرها به اشتراک گذاشتند که به دلیل نداشتن علايم تایید کننده روز و زمان و حتی شهر، تایید آن‌ها ب دشواری روبروست. برای بسیاری، مهم این است که بازنشستگان مطالبات قانونی بر زمین مانده‌ای دارند که باید جدی گرفته شود. برای تحلیلگران اما، نقض حقوق تصادفی نیست. میزان جدی بودن یک حرکت مطالبه‌گرانه با مترصد بودن و اصرار جمع در پیگیری مطالبات سنجیده می‌شود. در فضای تردید، بازنشستگان تامین اجتماعی جزو اولین گروه‌هایی هستند که با اقدامی هماهنگ به اعتراضات خیابانی بازگشته‌اند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
392
7
+9
Немає тексту...
113
8
🔻امکان‌های سازماندهی کارگری در دوران پساجنگ: آیا نشانه‌های اولیه ظاهر شده‌اند؟ گزارش تحقیقی-تحلیلی داوطلب ▫️لحظه‌ی پساجنگ، اگر واقعاً به چنین لحظه‌ای وارد شده باشیم، ضرورتاً به معنای گشایش دموکراتیک نیست؛ ممکن است به معنای امنیتی‌سازی بیشتر، بازسازی از بالا، ریاضت، حذف نیروی کار، و انتقال هزینه‌های جنگ به مزدبگیران باشد. ▫️اما دقیقاً به همین دلیل، هر شکاف کوچک در نظم موجود، هر شکل تازه‌ای از هماهنگی، هر طومار جمعی، هر تجمع صنفی، هر مطالبه‌ی عمومی برای سه‌جانبه‌گرایی، و هر تلاش برای تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی اهمیت سیاسی پیدا می‌کند. مسأله این است که بفهمیم در شرایط فرسایش، چگونه حتی شکل‌های محدودِ مشارکت نیز می‌توانند حامل نشانه‌ای از نیاز اجتماعی به بازسازمان‌دهی باشند. ▫️در همین زمینه، تشکیل «شورای هماهنگی استان تهران» با حضور کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران، انجمن‌های صنفی استان تهران، کانون بازنشستگان شهر و استان تهران و کانون کارفرمایی استان تهران، نشانه‌ای کوچک اما قابل‌توجه است. این شورا، به روایت یکی از اعضای گروه کارگری شورای عالی کار، برای مقابله با تصمیمات یک‌جانبه‌ی دولت در حوزه کارگران، بازنشستگان و تأمین اجتماعی شکل گرفته است. ▫️در نخستین جلسه‌ی آن، اعضا به روند تصویب آیین‌نامه‌ها، مصوبات و پیشنهادهایی اعتراض کردند که از سوی سازمان تأمین اجتماعی و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به دولت و مجلس ارائه می‌شود، بی‌آنکه مشارکت واقعی ذی‌نفعان در آن تضمین شده باشد. تعبیر کلیدی در اینجا «سه‌جانبه‌گرایی» است؛ همان اصل رسمی و پذیرفته‌شده‌ای که قرار است کارگران، کارفرمایان و دولت را در تصمیم‌گیری‌های مربوط به کار و تأمین اجتماعی دخیل کند، اما در عمل، سال‌هاست که به پوسته‌ای کم‌جان و اغلب تزئینی بدل شده است. تشکیل این شورا البته به معنای استقلال کارگری نیست؛ اما از این جهت مهم است که حتی در درون میدان رسمی، اعتراض به تصمیمات یک‌جانبه‌ی دولت و مطالبه‌ی مشارکت نهادی دوباره صورت‌بندی شده است. 🧩در گزارش تحلیلی داوطلب درباره آغاز به کار نخستین شورای حل اختلاف تخصصی برای کارگران نقاش ساختمانی کشور بخوانید، ببینید صریح‌ترین مطالبات کارگران در این دوره چیست، طومارها و کارزارهای اعتراضی بازنشستگان را مرور کنید و ببینید در شرایطی که خیابان پرهزینه است، بازنشستگان از کدام ابزار سازمان‌دهی استفاده می‌کنند. همچنین مقایسه کنید که نمونه موردی ژاپن، آلمان، فرانسه و ایالات متحده در دوره پساجنگ چه درس‌هایی از سازمان‌دهی برای حقوق‌بگیران و مستمری‌بگیران ایرانی دارند و چند شرط لازم برای تبدیل دوره پساجنگ به برهه امتیازگیری کدامند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
116
9
🔻فعالان صنفی، میزان توانایی مشارکت بدنه را ملاک حرکت قرار می‌دهند در آغاز برهه‌ای هستیم که شمار بالایی از حقوق‌بگیران درباره نقض حقوق صنفی خود برای اولین بار ابراز نگرانی می‌کنند و علائمی از مطالبه‌گری با وجود تردید از خود نشان می‌دهند. چنین فضایی برای کنشگران جدی به معنی نیاز به بررسی فضای بدنه و درک میزان توانایی مشارکت کسانی است که تاکنون هرگز مطالبه‌گری علنی نکرده‌اند. در این برهه، باقی ماندن هسته راهبری کنشگران در فضای ذهنی پیش این برهه آمیخته، که با کلی‌گویی‌ها و اطلاع‌رسانی‌های مبهم سیاسی همراه بوده است می‌تواند مشارکت مطالبه‌گرانه افراد دیگر را به تعویق بیندازد چرا که بدنه صنفی نمی‌خواهد بابت مطالبه‌گری ساده صنفی، هزینه فعالیت سیاسی را بپردازد، حتی اگر پیش از این در اعتراضات سیاسی نیز از حوزه احتیاط همیشگی پا را فراتر گذاشته و امید خود را برای تغییرهای اساسی با جمع بزرگی از مردم همسو می‌دیده‌اند. با این همه، فعالیت در چند جبهه بر مبنای آزادی بیان، حق هر انسانی است. این هنر کنشگران جدی و کارکشته است که فضاهای فعالیت را به گونه‌ای تفکیک کنند که مشارکت حقوق صنفی برای کسانی که باتردید دست و پنجه نرم می‌کنند نیز امکان‌پذیر باشد. کنشگران، برای دسترس‌پذیر بودن فعالیت حقوق صنفی برای همگان، «کنکور شجاعت» برگزار نمی‌کنند بلکه موانع مشارکت را از پیش پای همکاران بر می‌دارند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
120
10
Немає тексту...
108
11
🔻ائتلاف کارگران با کارفرماها: تشکل‌ها می‌توانند با راه‌حل‌ها خلاقانه حتی در شرایط بحران اقتصادی جلوی تعدیل گسترده نیروها را بگیرند علیرضا چیذری، رئیس انجمن تولید تجهیزات پزشکی و دارویی استان تهران، از تعدیل ۵۰درصد نیروهای شاغل در این صنعت تا پایان خردادماه خبر داد. نمونه فدراسیون کارگران صنایع شیمیایی و دارویی ایالت سائوپائولو برزیل، فه‌کیوم‌فار FEQUIMFAR) از این جهت جالب است که در اقتصادی نسبتاً بی‌ثبات، با تورم مزمن، افت‌وخیز نرخ ارز و دوره‌های رکود صنعتی، تشکل‌های کارگری صرفاً به مطالبه افزایش دستمزد محدود نمانده‌اند، بلکه به بازیگری برای دفاع از اشتغال و حتی سیاست صنعتی تبدیل شده‌اند. (FEQUIMFAR) از اوایل دهه ۲۰۲۰، صنایع شیمیایی برزیل با چند فشار هم‌زمان روبه‌رو شدند: افزایش هزینه انرژی و مواد اولیه، رقابت شدید واردات ارزان، به‌ویژه از چین، کاهش سرمایه‌گذاری صنعتی، نااطمینانی درباره رژیم مالیاتی ویژه صنایع شیمیایی (REIQ)؛ تعطیلی برخی کارخانه‌ها و کاهش شیفت‌های کاری در قطب‌های صنعتی مانند کوباتائو و گوآروژا. این شرایط، فضایی شبیه بسیاری از اقتصادهای در حال توسعه ایجاد کرده بود؛ فضایی که در آن کارفرمایان می‌توانستند راه‌حل بحران را در اخراج و تعطیلی جست‌وجو کنند. در بحران‌ها معمولا کارفرماها به دنبال حفظ حیات واحد اقتصادی‌اند و پیدا کردن راه‌حل‌های برنده-برنده نیاز به کار حرفه‌ای و منسجم و زاویه دید ویژه دارد. رهبران فدراسیون فه‌کیوم‌فار بحران را صرفاً یک مناقشه کارگری تلقی نکردند. آنها استدلال کردند که بقای صنعت شیمیایی و دارویی و حفظ مشاغل چنان به هم مرتبطند که هر کدام بدون دیگری ممکن نیست. در نتیجه، اتحادیه‌ها راهبردی متفاوت برگزیدند: ۱. تشکیل ائتلاف با کارفرمایان اتفاقی که کمتر در نگاه سنتی به اتحادیه‌ها دیده می‌شود، همکاری FEQUIMFAR با انجمن صنایع شیمیایی برزیل (ABIQUIM) بود. اتحادیه‌های کارگری و صاحبان صنایع، همراه با کارشناسان مؤسسه DIEESE، به این جمع‌بندی رسیدند که بحران تنها با اخراج نیروی کار حل نمی‌شود. ۲. انتقال مناقشه به سطح دولت اتحادیه‌ها به جای محدود شدن به چانه‌زنی در کارخانه‌ها، موضوع را به سطح ملی بردند و با معاون رئیس‌جمهور و وزیر توسعه، صنعت و تجارت برزیل وارد مذاکره شدند. استدلال آنها روشن بود: اگر دولت می‌خواهد از صنعت حمایت کند، این حمایت باید مشروط به حفظ اشتغال باشد. ۳. پیوند حمایت دولتی با حفظ نیروی کار نتیجه این فشارها، بسته حمایتی دو میلیارد رئالی دولت بود. ویژگی مهم آن این بود که شرکت‌های دریافت‌کننده مشوق‌ها باید سطح اشتغال خود را حفظ می‌کردند. رهبران اتحادیه این بند را «اولین برنامه‌ای که حمایت صنعتی را مستقیماً به حفاظت از مشاغل گره می‌زند» توصیف کردند. (FEQUIMFAR) تشکل فقط علیه کارفرما نبود در این تجربه، اتحادیه نه صرفاً در برابر کارفرما، بلکه به عنوان بخشی از یک ائتلاف سه‌جانبه (کارگران، صنعت و دولت) عمل کرد. هم‌زمان فه‌کیوم‌فار: ▫️مذاکره‌های جمعی را حفظ کرد؛ ▫️کمیسیون‌های دائمی مذاکره را فعال نگه داشت؛ ▫️حقوق و مزایای حدود ۱۳۰ هزار کارگر صنایع شیمیایی، پلاستیک، کود، آرایشی و دارویی را تثبیت کرد؛ ▫️در کنار دفاع از دستمزدها، بر بازآموزی و شناسایی مشاغل آسیب‌پذیر ناشی از فناوری نیز تمرکز کرد. (FEQUIMFAR) مقایسه با وضعیتی مشابه در ایران علیرضا چیذری رئیس انجمن تولید تجهیزات پزشکی و دارویی استان تهران با رنج بسیار اعلام کرد که کارفرماهای ایرانی در این صنعت برای از دست دادن نیروهای زبده خود چنان متاسفند که گاه حتی رزومه‌های آنان را برای کارفرماهای دیگر می‌فرستند تا دانش و تجربه آنان هدر نرود. اما یک کارفرما نهایتا چند نفر را می‌تواند به جای دیگری معرفی کند؟ اکنون که صنعت تجهیزات پزشکی و داروی ایران با خطر تعدیل گسترده روبه‌روست، نمونه فه‌کیوم‌فار نشان می‌دهد که تشکل‌ها لزوماً فقط ابزار اعتراض نیستند. آنها می‌توانند: ☑️اطلاعات و آمار بحران را جمع‌آوری کنند؛ ☑️با انجمن‌های کارفرمایی وارد گفت‌وگو شوند؛ ☑️دولت را برای ارائه بسته‌های حمایتی مشروط به حفظ اشتغال تحت فشار قرار دهند؛ ☑️کاهش ساعات کار، آموزش مجدد یا حمایت‌های موقت را جایگزین اخراج‌های گسترده کنند. در واقع، تجربه برزیل نشان می‌دهد که در اقتصادهای ناپایدار، اتحادیه‌های نیرومند صرفاً برای تقسیم سود دوران رونق به وجود نمی‌آیند؛ بلکه در دوران بحران، می‌توانند بخشی از سازوکار نجات صنعت و حفظ اشتغال باشند، تا هزینه رکود صرفاً به شکل بیکاری بر دوش کارگران و متخصصان فرود نیاید و این به نفع کارفرماها و کل یک صنعت و اقتصاد هم هست. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
127
12
🔻تعدیل گسترده کارکنان تجهیزات پزشکی و دارو در نبود تشکل‌های حافظ منافع کارگران تا پایان خرداد، نیمی از افراد شاغل در تجهیزات پزشکی و دارو با تصمیم یک‌طرفه کارفرماهایی تعدیل می‌شوند. علیرضا چیذری، رئیس انجمن تولید تجهیزات پزشکی و دارویی استان تهران، درباره تشدید رکود و کاهش ظرفیت ۵۰درصدی اشتغال در این صنعت تا پایان خردادماه خبر داد. «چیذری اعلام کرد که کارفرماها گاه برای از دست دادن نیروهای زبده خود چنان متاسفند که حتی رزومه‌های آنان را برای کارفرماهای دیگر می‌فرستند تا دانش و تجربه آنان هدر نرود.» چیذری اعلام کرد که هنگام جذب نیرو برای هر فرصت شغلی هم، تعداد زیادی رزومه از افراد حرفه‌ای ارسال می‌شود که نشان‌دهنده افزایش عرضه نیروی کار و کاهش فرصت‌های استخدام است. ▫️به گفته او، بازار توان جذب این نیروها را ندارد. ▫️ وی پیش‌بینی کرده است که تا پایان خرداد، «۵۰ درصد تعطیلی نیرو» در این بخش رخ دهد. ▫️در صورت تحقق چنین رقمی، با بحرانی کم‌سابقه در صنعت تجهیزات پزشکی و دارو مواجه خواهیم بود که پیامدهای آن تنها محدود به اشتغال نخواهد و می‌تواند بر تولید و تأمین تجهیزات و دارو نیز اثر بگذارد. آیا در تمام دنیا تعدیل نیرو یک تصمیم یک‌طرفه از سوی کارفرماست؟ می‌توان تصور کرد که کارفرماها در تکاپوی سرپا ماندن در اقتصاد رو به افول، هرچه قدر مهربان باشند، اولویت‌های دیگری به غیر از کمک به کارگران خود دارند. این وظیفه تشکل‌هاست که به صورت رسمی و حرفه‌ای منافع جمعی و فردی کارگران را پیگیری کنند. تشکل‌هایی که اگر اجازه فعالیت داشتند، تعدیل به تصمیمی یک‌سویه و شتاب‌زده از طرف کارفرما تبدیل نمی‌شد. در مطلب بعدی ببینید هنگام بحران‌های اقتصادی، تشکل‌ها چگونه وارد عمل می‌شوند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
111
13
Немає тексту...
107
14
📣 اقلام رفاهی یعنی بستنی یک کودک؛ با مالیات، بستنی کودکان را گاز نزنید! ▫️کم کردن مالیات از اقلام رفاهی حقوق‌بگیران را می‌توان به گاز زدن بستنی کودکان تشبیه کرد، چرا که عملا چنین کالاهایی را از سبد خانوار حذف می‌کند. ▫️وارن بافِت، میلیونر خودساخته‌ای که بستنی کودکان را شبیه مالیات می‌بیند ▫️چرا میلیاردرهای ایرانی درباره معافیت مالیاتی خود سخن نمی‌گویند؟ مالیات در تمام کشورهای دنیا از فقیرترها و کم‌قدرت‌ها کسر می‌شود، مگر این که به نوعی قدرت خود را نشان داده باشند و از حق برخورداری خود دفاع کرده باشند تا نوعی از عدالت در جامعه برقرار شود. تعادلی که البته محض نیست، و ممکن است با فشار گروه‌ها یا چانه‌زنی تغییر کند و به سوی دیگری متمایل شود. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر وارن بافِت ثروتمندی که رسانه‌ها از او به عنوان ساده‌زیست و خودساخته یاد می‌کنند، بارها بر ناعادلانه بودن نظام مالیاتی تأکید کرده، با دوستان ثروتمندش درباره اهمیت عادلانه‌تر کردن برخورداری از ثروت و امکانات زندگی گفت‌وگو کرده، هشداری هم به جامعه داده و در مقاله‌ای با عنوان «دست از لوس کردن ابَرثروتمندها بردارید!/Stop Coddling the Super-Rich» در نیویورک تایمز نوشته است که به عنوان میلیاردر فقط مالیاتی معادل ۱۷٫۴٪ می‌پردازد، در حالی که همکارانش (یا کارمندان عادی) درصد بسیار بیشتری از درآمد خود را مالیات می‌پردازند. وی جامعه را تشویق می‌کند که عادی بودن این بی‌عدالتی را به چالش بگیرد. این دست گفت‌وگوهای در فضای عمومی جامعه و نشریه‌های پرمخاطب، بخشی از مطالبه جمعی است که بعدها به عنوان «قاعده‌ی بافِت /Buffett Rule» شناخته شد: اینکه افراد خیلی ثروتمند باید حداقل ۳۰٪ مالیات مؤثر بپردازند تا «به‌طور منصفانه سهمِ خود را به اجتماع بازپرداخت کنند.» منتقدان نابرابری مالیاتی گاهی برای ساده‌سازی استدلال بافِت از تشبیهی استفاده کرده‌اند که شبیه به «برداشتن ۳۰٪ بستنی از کودکی که فقط همان بستنی را دارد»: اگر می‌خواهید حتی یک کودک هم درک کند که مالیات یعنی چه، ۳۰درصد تنهابستنی‌اش را گاز بزنید. برداشتن مالیات زیاد از درآمد پایین‌تر فشار زیادی بر گروه‌های ضعیف‌تر وارد می‌کند، در حالی که از ثروتمندان (مثل بافِت) خیلی کم احساس می‌شود. این تمثیل نشان‌دهنده‌ی این است که مالیات فعلی به شکل نامتعادلی به نفع ثروتمندان طراحی شده است. در کشور امریکا که انباشت ثروت و اصالت سرمایه نه تنها یک آزادی مالی بلکه یک مولفه فرهنگی و موجب ارزش‌گذاری‌ست، هنوز کسانی رفقای ثروتمند خود را به گفت‌وگو درباره عدالت اجتماعی ترغیب می‌کنند. اما در کشور ما هرچند ممکن است توانگرترها دستی در اوقاف و کارهای خیریه داشته باشند کمتر پیش می‌آید که ابَرثروتمندهایی که از معافیت مالیاتی بهره‌مندند درباره ابزارهای قانونی عدالت اجتماعی مانند مالیات صحبت کنند. این روزها که بحث کم کردن مالیات از اقلام رفاهی حقوق‌بگیران - با وجود غیرقانونی بودن این کار برجسته است، کسی درباره گاز نزدن بستنی کودکان سخن نمی‌گوید!
137
15
Немає тексту...
173
16
🔻کاربران: تا وقتی تغییر فرمول‌ها بدون نظر حقوق‌بگیرها اتفاق می‌افتد، هیچ تغییری به نفع ما نیست! فعالان حقوق بازنشستگان پس از رونمایی از فرمول جدید متناسب‌سازی اعتراض کردند و اکنون با اولین دریافت حقوق با محاسبات جدید، بازنشستگان به هم هشدار می‌دهند هنگام تغییر فرمول‌ها، کارشناسان و فعالان حقوق بازنشستگی اولین گروهی بودند که انتقادهای جدی به فرمول جدید متناسب‌سازی وارد کردند. آن‌ها همچنان و هنوز معتقدند این فرمول عادلانه نیست و مشکلات معیشتی را حل نمی‌کند و این روزها هم‌زمان با اولین پرداخت رسمی حقوق بازنشستگان بر اساس فرمول جدید و احکام صادره، که از عصر روز چهارشنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۵ آغاز شد، بدنه بازنشستگی هم به تکاپو افتاده است. طبق قانون برنامه هفتم توسعه دولت مکلف شد طی یک برنامه سه ساله، افت مستمری بازنشستگان را نسبت به زمان برقراری به میزان ۹۰ درصد جبران کند. اما محاسبات ریاضی این فرمول بر اساس «ضریب افت مستمری» بسیار پیچیده است به گونه‌ای که تامین اجتماعی مجبور شد با ابزارهای آنلاین محاسبه، جواب اعتراضات را بدهد. بسیاری از بازنشستگان بدون ابزارهای آنلاین اصلاً نمی‌توانند متوجه شوند حقوقشان چگونه حساب شده است.  بازنشستگان کشوری و لشکری حقوق خود را مستقیماً با ۹۰ درصد حقوق «شاغل همتراز» خود مقایسه می‌کنند اما در تأمین اجتماعی، این ۹۰ درصد بر اساس «نسبت زمان برقراری به حداقل دستمزد» محاسبه می‌شود که سود کمتری برای فرد دارد. پیشنهاد تغییر مبنای محاسبه حقوق از «۲ سال آخر» به «میانگین کل سنوات»، با اعتراض شدید روبه‌رو شده است. فعالان کارگری می‌گویند این کار حقوق بازنشستگان آینده را ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می‌دهد. حذف بند حفظ قدرت خرید: در قانون بودجه جدید، مبالغ حمایتی قبلی (مثل بند حفظ قدرت خرید برای کسانی که افزایش کمی داشتند) حذف شده است. این موضوع باعث اعتراض کسانی شده که دریافتی بسیار پایینی دارند. جالب اینجاست که خود مقامات سازمان تأمین اجتماعی نیز وجود این مشکل را تأیید کرده‌اند. برای نمونه، مدیرکل وصول حق‌بیمه این سازمان در مصاحبه‌هایی که در رسانه‌های اقتصادی نظیر تجارت‌نیوز منتشر شده، رسماً هشدار داده است که نزدیک به ۴۰ درصد فرار بیمه دستمزدی در کشور وجود دارد (یعنی کارفرمایان دستمزد واقعی کارگران را در لیست‌ها پنهان می‌کنند). منتقدان کارگری با استناد به این آمارهای رسمی می‌گویند وقتی خود سازمان از این حجم فرار بیمه‌ای باخبر است، نباید بار مالی آن را با فرمول‌های جدید محاسباتی به دوش حقوق بازنشستگان بیندازد. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
481
17
Немає тексту...
136
18
🔻تشکل‌ساختن یک «انتخاب سیاسی» نیست؛ یک «ضرورت بیولوژیک و اخلاقی» است بر اساس اولویت‌های هرم مازلو، نمی‌توان از کسی که در لایه اول (بقا) با تهدید گرسنگی یا بی‌خانمانی روبه‌رو است، انتظار داشت که انرژی خود را صرف لایه سوم یا چهارم (تشکل‌یابی) کند. تا زمانی که حقوق، «هزینه زندگی» را پوشش ندهد، کارگر در یک «چرخه معیوب» گیر افتاده است:  کار بیشتر برای بقا -> خستگی مفرط -> نبود زمان برای فکر کردن یا تشکل -> ضعیف‌تر شدن طبقه کارگر ❓ چرا مطالبات معیشتی ارجحیت پیدا می‌کند؟ با در نظر گرفتن این اولویت‌بندی، مطالبات معیشتی «مطالبات غیرقابل‌تعویق» هستند. کسی که دستمزدش پرداخت نشده، «آینده‌ای» ندارد که بخواهد برایش برنامه‌ریزی کند. پرداخت دستمزد به معنای «خریدن زمان» است. کارگر می‌داند که اگر دستمزدش پرداخت شود، شاید بتواند یک ماه دیگر دوام بیاورد و در این یک ماه، بتواند برای قدم بعدی فکر کند. اما تشکل‌یابی در حالی که شکم خانواده خالی است، به مثابه «ساختن سقف خانه پیش از پی‌ریزی» است. 🔴 بسیاری تصور می‌کنند با «آگاهی‌بخشی» یا «دعوت به سازمان‌دهی»، کارگر از این وضعیت خارج می‌شود. این یک خطای استراتژیک است. 📌 برای اینکه کارگر از وضعیت بقا به سمت کنشگری هدفمند و تشکل‌یابی عبور کند، چند شرط اساسی لازم است که نخستین مورد آن ایجاد «امنیت نسبی» است. تشکل نمی‌تواند در محیطی که هر لحظه ممکن است با یک تصمیم دفعی کلان، کل معیشت فرد نابود می‌شود، رشد کند. کارگر، زمانی به فکر تشکل می‌افتد که بداند «حداقلی» از قانون و حمایت شغلی وجود دارد که جان او را در برابر اخراج ناگهانی حفظ می‌کند. 🔴شرط دیگر، کارکردگرایی تشکل به مثابه ابزار بقاست. راه برون‌رفت از «بقا» این نیست که از آن فرار کنیم، بلکه باید آن را در خدمت تشکل درآوریم. تشکل‌هایی موفق می‌شوند که در ابتدای راه، «خدمات زیست‌محور» ارائه دهند؛ مثل تعاونی‌های تامین کالا، صندوق‌های همیاری برای روزهای بیکاری، یا شبکه‌های حقوقی برای مقابله با اخراج. اگر کارگر حس کند تشکل برای «بقا»ی او مفید است، به آن ملحق می‌شود. 🔴و شرط بعدی این است که فشارهای معیشتی باید به سطحی برسد که «نفس کشیدن» برای کارگر ممکن شود. وقتی کارگر مجبور است سه شیفت کار کند، هیچ ظرفیتی برای سازمان‌دهی ندارد و شرط خروج از وضعیت بی‌شکلی، دست‌یابی به «زمانی آزاد» و «حداقلی از رفاه» برای سازمان‌دهی تشکیلاتی است. به عبارتی می‌توان چنین نتیجه گرفت که تلاش کارگران در ایران امروز برای دستمزد به موقع و کافی، یک «انتخاب سیاسی» نیست؛ بلکه یک «ضرورت بیولوژیک و اخلاقی» است. بنابراین نباید این مطالبات را «تقلیل‌گرایانه» دید. برعکس، این مطالبات دقیقاً در حال دفاع از همان سنگری هستند که اگر سقوط کند، دیگر هیچ نهاد و تشکلی در آن باقی نخواهد ماند. برون‌رفت از وضعیت بقا، نه با شعار، بلکه با ایجاد ساختارهای کوچک محافظت‌کننده شروع می‌شود. 🧩کارگر امروز باید درک کند که تشکل، «هزینه» نیست، بلکه «سپر» است. اما این «سپر» تنها زمانی ساخته می‌شود که او بداند این ابزار، در همان لحظات بحرانیِ بقا، دست او را می‌گیرد، نه اینکه فقط روی کاغذ، از آینده‌ای حرف بزند که هنوز به آن نرسیده است. تشکل واقعی، نهادی است که برای بقای فردی، راهکارهای جمعی ارائه می‌دهد. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر
181
19
Немає тексту...
111
20
🔻نخستین کنوانسیون جهانی درباره کار در اقتصاد پلتفرمی بر چه مواردی تاکید دارد؟ گزارش داوطلب یکی از محوری‌ترین موضوعات آخرین کنوانسیون سازمان بین‌المللی کار در اقتصاد پلتفرمی، مسئله درآمد و جبران خدمات است. مطالعات نشان داده‌ که در بسیاری از کشورها، درآمد واقعی کارگران پلتفرمی پس از کسر هزینه‌های سوخت، استهلاک وسایل نقلیه، اینترنت و سایر هزینه‌های عملیاتی، گاه حتی از حداقل دستمزد قانونی نیز پایین‌تر است. کنوانسیون جدید دولت‌ها را موظف می‌کند سازوکارهایی برای تضمین پرداخت منصفانه ایجاد کنند و از انتقال نامحدود ریسک‌های اقتصادی به کارگران جلوگیری کنند. این موضوع به ویژه در مورد پلتفرم‌هایی اهمیت دارد که نرخ پرداخت‌ها را به صورت یک‌جانبه تعیین می‌کنند. برای سال‌ها، شرکت‌های پلتفرمی مسئولیت خود در قبال حوادث کار را انکار می‌کردند. اما کنوانسیون جدید تصریح می‌کند که کارگران پلتفرمی نیز باید از حق برخورداری از محیط کار ایمن و سالم بهره‌مند شوند. بر اساس مفاد این سند، کارگران باید بتوانند در شرایط خطرناک از انجام کار خودداری کنند، بدون آنکه با کاهش امتیاز، محرومیت از سفارش یا غیرفعال‌سازی حساب کاربری مواجه شوند. این موضوع برای رانندگان، پیک‌ها و سایر مشاغلی که در معرض خطرات فیزیکی قرار دارند اهمیت ویژه‌ای دارد. 🔴 یکی از ویژگی‌های اقتصاد پلتفرمی، امکان حذف ناگهانی کارگران از طریق مسدودسازی حساب کاربری است. در بسیاری از موارد، افراد بدون اطلاع از دلایل تصمیم و بدون امکان اعتراض، دسترسی خود به منبع اصلی درآمدشان را از دست می‌دهند. کنوانسیون جدید اصل حمایت در برابر اخراج یا غیرفعال‌سازی غیرموجه را به رسمیت شناخته و بر حق اطلاع‌رسانی، حق اعتراض و دسترسی به سازوکارهای رسیدگی تأکید کرده است. این موضوع یکی از نخستین تلاش‌های بین‌المللی برای مقابله با پدیده‌ای است که فعالان کارگری از آن با عنوان «اخراج الگوریتمی» یاد می‌کنند. 🧩 شاید یکی از مهم‌ترین بخش‌های سند جدید، مقررات مربوط به مدیریت الگوریتمی باشد. بر اساس این مقررات، پلتفرم‌ها باید اطلاعاتی درباره نحوه عملکرد سیستم‌های خود در اختیار کارگران قرار دهند. این شامل معیارهای تخصیص کار، نحوه محاسبه دستمزد، عوامل مؤثر بر رتبه‌بندی کاربران و شرایطی است که می‌تواند به تعلیق یا حذف حساب کاربری منجر شود. این نخستین بار است که یک استاندارد بین‌المللی کار، الگوریتم‌ها را به عنوان بخشی از روابط کار مورد شناسایی قرار می‌دهد. به بیان دیگر، کنوانسیون می‌پذیرد که قدرت کارفرمایی در اقتصاد دیجیتال اغلب از طریق کدها و الگوریتم‌ها اعمال می‌شود و بنابراین باید تحت نظارت مقررات کار قرار گیرد. 📌یکی دیگر از بخش‌های مهم کنوانسیون، تأکید بر حق سازمان‌یابی و چانه‌زنی جمعی است. در بسیاری از کشورها، شرکت‌های پلتفرمی استدلال می‌کنند که چون کارگران آنها کارمند محسوب نمی‌شوند، حق تشکیل اتحادیه یا مذاکره جمعی نیز برای آنها موضوعیت ندارد. کنوانسیون جدید این دیدگاه را به چالش می‌کشد و بر ضرورت تضمین حقوق بنیادین کار، از جمله آزادی تشکل و چانه‌زنی جمعی، تأکید می‌کند. در گزارش داوطلب ببینید که با تصویب کنوانسیون جدید سازمان بین‌المللی کار، شرایط کارگران پلتفرمی با چه سرعتی در کشورها تغییر خواهد کرد. ✅ اخبار و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس
248