🌸СОЛИХА АЁЛ🌸

​​"Ф... акангиз телефонни олмаяпти. Овозизи эшитяпти гапируринг" дедим мен. У аел эса менга "Сиз мени ўзимга телефон қилинг. Гаплашиб олайлик" деб ўчирди.... Ўша куни жанжал қилдик. Эрим барибир тан олмай танимайман деб тураверди.Эртаси ишга чиқиб, ўша номерга телефон қилдим манзилини олдим. Бордим. У хам ўзимга ўхшаб вилоятидан келиб, ижарада туриб ишларкан "Эризи оиласи борлигини билмагандим. Оилам йўқ, хали уйланмаганман деганди. Мен эрим билан тўрт йил бирга яшаб, фарзанд кўрмай ажрашганман. Ўзимни синаб кўрмоқчидим. Фарзандли бўлоламанми? деб." "Эрим кеча кечаси сиз билан эдими?"сўрадим. "Ха, кечкурун бизникида қолганди."' эшитган жавобимдан юрагим симиллаб оғриди. : Унга бунақа йўл яхши эмаслигини, турмушга чиқиб, фарзандли бўлишини айтдим. Ўша аел туфайли қанча йўқотишларим бўлди.., пуллар, оилам, ишончим.... У аёл шантажчи экан, эрим алдагани учун милиция га устидан ариза ёзиб, уйидан пулларини ўғирлаб кетди деб ёзаман деб жанжал қилиб келди иккита аёл билан. Қўлимда бор тўплаган пулимни бериб, уларни жўнатвордим.. Уйимга қайтиб келиб, биринчи қилган ишим ажримга ариза бериш бўлди. Чунки менда энди ҳеч кимга хеч нимага ишонч, қизиқиш, қўрқув қолмаганди. Бефарқ бўлиб қолгандим. Эримни бир икки уриниши зое кетди. Шу билан Россия давлатига кетиб қолди. Холам билан яна пойтахтга ишга келдим. Ва кунлик ишда бир куни ўша аелни кўриб қолдим. У яна бир инсон билан танишиб бирга яшаетганини, ундан ҳомиладор бўлганини айтди. " Жуда яхши ку энди оилайиз билан тинчгина яшанг " Эшитган жавобимдан ҳайратга тушдим. "Қўйсенгизчи, эркакга қараб яшаб бўлмайди. Мен фақат фарзандли бўламанми йўқми, деб яшаб кўргандим. Болани эртага олдириб, келаман, доктор гаплашиб қўйганман. Мен ҳали ёшман. Ўйнаб, кулиб юришим керак оила, болага ўралашмай!'" Шу пайтда Шайх Муҳаммад Содиқ Муҳаммад Юсуфнинг бедана ҳақидаги ривояти эсимга тушди.. Кейинчалик танишлардан эшитсам, ростан ҳам боласини олдириб ташлабди. Онаси телефонда шундай деганмиш унга.... Ким болага зор, кимлар эса безор.... DnDm. Sabr 🌸 @Solixa_Ayol 🌸 Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг! 👇👇👇 БОСИНГ! https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

📝Хулоса ўзингиздан..... Ассалому алайкум дилга яқинларим... Яна ғойибона суҳбатимиздан хурсандман. Бу галги хикоям шу замонда, ўзимизни орамизда бўлган.. Зиеда билан квартирада ижарада бирга турганимизда танишганман. У хам водийлик. Пойтахтга, хамма қатори кунлик ишлашга келганди.. У билан дугона бўлдик. Бошидан ўтган воқеаларни сўзлаб берди. Бир воқеа эътиборимни тортди. Сизлар билан баҳам кўргим келди... Турмуш ўртогим билан на ота-она, на совчи орқали танишганман. Дугонамни тўйида кўриб қолиб, шу-шу ортимдан қолмай, уйимгача кузатиб, совчи қўйди. Отам оиласини суриштириб, "Бўлмайди! Аввал бошқа қизга унаштирилиб, ёмон хулқидан, улар билан уришавериб, охири қиз томон фотиҳани бекор қилиб қутулган экан." деб розилик бермади. Йигит эса энди очиқчасига уйимга келиб, бақир-чақир қилиб, ҳаммага шарманда қилмоқчи бўларди. Кунда-кунора кўчамизда жанжал, кечаси билан тинчлик йўқ..... Туманимиз отделениесида йигит билан бизни уйимизда жанжал сабабли чақиртирилмаган, бизни танимаган ички ишлар ходими қолмаган бўлса керак.. Охири жанжаллардан, гап-сўзлардан безиб, онамга "Отамга айтинг, розилик берсин. Бу туришда бошқага турмушга чиқолмайман шекилли. Нима бўлса пешонамдан кўрдим.." дедим... Тўй хам ўтди.. Тўйдан кейин маҳалладан эримни аввал икки марта саккиз ойга қамалиб чиққанини эшитдим. Безорилик билан. Ростдан ҳам эрим ҳеч кимдан қўрқмасди. Бирор жойда тайинли ишламасди. Бир йил ўтиб, фарзандли бўлдим. Қайнона Қайнотам бизни бошқа жойга солинган уйга кўчиришини, зора эрим масьусиятни ҳис қилиб, рўзғорга ишлаб қолар деб айтишди. Бу гапларга ўшанда роса ишонгим келганди. Алоҳида кўчиб, чиққанимиздан кейин ҳам эрим ўзгармади. Ёш болали бўлганим учун ҳеч қаерда ишлолмасдим. Болам икки ёш бўлгунича, гоҳ қайнонам, гоҳ ўзимни онам рўзғорга ёрдам бериб туришди. Охири ноилож пойтахтга кунлик ишга келиб, ишлаб кетадиган холам билан гаплашиб, эримни ҳам олиб келдик ишлашга. Боламни онамга ташлаб келдим.Келиб, холам ёрдамида квартирага жойлашдик. Умумий квартира арзон экан. Аеллар турадиган жой эркаклар турадигон жой алоҳида, бошқа ҳовлида бўлар экан.Эрим бирга турамиз деб туриб олгач, алоҳида квартира олдик. Бир хонали. Ижараси ҳам қиммат экан. Холам билан ишга чиқа бошладим. Эрим эса гоҳ боши оғрир, гоҳ иш чиқмади дер, гох пулини бермади деб келарди. Наилож, ижарани ҳам ўзим тўлардим. Озиқ-овқатни ҳам.. Яна ҳар куни эрим учун битта пепси, бир қути сигарет, телефонига пул тугаб қолса, ташлашим шарт эди. Бирор нима деб оғиз очсам, эрим "Сен оиланг учун ишлаяпсанми? Ё бирор ўйнаш топдингми? Сени оиланг менми ахир?" деб жанжал қилар, урарди... Бир куни эрим кундузи ишга кетиб, кечаси ҳам келмади. Телефонига тинмай қилган қўнгироқларимга бир хил жавоб "Телефон аппарати ўчирилган"... Эрталабгача хавотирдан кўз юммадим. Эрталаб ишга бориш ни ҳам билмай, турганимда эрим ўзи кириб келди. " кеча ишга узоққа кетгандик. Кечда қайтишда йўлда бизни олиб кетган машина бузилиб, йўлда қолиб кетдик. Телефон ним ҳам қуввати тугаб қолди "деди.Эримга иссиқ чой қўйиб, нонушта тайёрладим. Эримни тклефонини қувватлагичи уладим. Ёқдим. Бироздан сўнг телефони жиринглай бошлади. Эрим бир қараб, менга бир қараб ғалати бўлди. Кўтармади. " Кўтаринг, балки зарурдир? " Эримни қиз-аеллага суяги йўқлигини билардим. Ҳар сафар тутилганда минг тавалло қилиб, бошқа бундай қилмаслигини айтиб қасам ичарди. Эрим кўтармади телефонини. "Қўявер, кераксиз одам.." Телефон яна жиринглади. Экранга қарадим бегона рақам.. кўтариб, овоз кучайтиргични кўтардим.. "Алло" "Алло, ким бу?" "Кечирасиз, сиз ўзиз кимсиз? Кимга телефон қиляпсиз?" "Шу телефон эгасига, Ф... га!" "Сиз ўзи кимсиз?" "Шу Ф... ни қонуний хотини, битта боласини онасиман!!!!" "А?!! Улар уйланганми?" Қани ўзи? Телефонни беринг уларга " Эримга телефонни берсам, овозсиз имо-ишора билан йўқ деб бошини қимирлатиб, телефонни олмади..

🔈САВДО (ШОП) КАНАЛЛАР АДМИНЛАРИ ДИККАТИГА! Одам сонига гарантли реклама. Олдиндан канча одам киришини аник биласиз 😉 Накрутка йук умуман 🙅‍♀ 🫰Тулов Олдиндан  💪 7 йилдан бери шу сохадамиз. Группа на одам ку‌шиш бн алмаштирманг,биз одам ку‌шмаймиз,у‌злиги реклама дан киради. Нархлар фикс!   (🤷‍♀скидка йу‌к) Отчётлар ⬇️ https://t.me/odam_soni_hizmati https://t.me/odam_soni_hizmati 🫡НАРХЛАР ВА БОШКА МАЪЛУМОТЛАР  ЛИЧКАДА

​​Шаҳодат опа куёвининг ўзи билган ва билмаган сифатларини кўп таърифлади. ​​Ҳар гал қизи бир нима демоқчи бўлганида ўзи Турсуной Содиқованинг китобларидан ўқиган, қизига насиҳат бўладиган гаплардан гапираверди. Нигора онасига бир оғиз гапира олмасдан манти ҳам пишди. Нигора дастурхон безатиб бўлишганда онаси билан гаплашиб олишни дилига тугиб ўтирганди, буям бўлмади. Иккита патир нон, ширинликлар, шарбатларни кўтариб, Фирдавс келиб қолди. − Воҳ-воҳ-ей! Ҳовлини мантининг иси тутиб кетибди-ку? Дастурхонни ҳам роса чиройли қилибсизлар-ку? Нигора, манавиларни ҳам дастурхонга қўйинг! − Фирдавс қўлидаги шарбатларни Нигорага узатди. − Менга бера қолинг, Фирдавсжон! − деди Шаҳодат опа қизининг арази ҳали тарқамаган бўлишидан шубҳаланиб. − Нигора, сен мантини олиб кел! Манти олиб келинди. Учаласи бир-бирига «Олинг, олинг, қани, қани»лаб мантихўрлик қилишди. Овқат еб бўлингунча Фирдавснинг мақтовлари, «Воҳ-воҳ»лари, «Бўй-бўй»лари тинмади. − Аяжон, Нигорага ҳам худди шундай манти қилишни ўргатасиз-да! − деди Фирдавс. − Аммо қизингиз паловхонтўрани боплайди. Бу келишингизда Нигорахон ўз қўллари билан ош дамлаб берадилар. Шундайми, Нигорахон? − Сиз нима десангиз, шу, Фирдавс ака, − деди Нигора ҳам эрининг табассумига тақлид қилиб. Шаҳодат опани Нигора ва Фирдавс кўчага кузатиб чиқишди. Шаҳодат опа қизи ва куёви билан хайрлашаётиб, эрталаб кўнглига тушган ғашлик бутунлай тарқаб кетганини ҳис қилди. Кўнгли равшан тортиб, бир неча қадам қўйган Шаҳодат опа ортига ўгирилди. − Нигора, сен менга бир нима демоқчимидинг? Нигора кулиб юборди. Эрининг елкасига бошини қўйиб, эркаланган овозда деди: − Айтмоқчи бўлган гапим эсимдан чиқиб кетди, аяжон. 🌸 @Solixa_Ayol 🌸 Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг! 👇👇👇 БОСИНГ! https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

Шаҳодат опа охири бир қарорга келиб, уйига кетмоқчи бўлди. Чойнинг пулини бериб, энди чойхонадан чиқаман деб турганида, куёви Фирдавс келиб қолди. Шаҳодат опа куёвига қовоқ уйишга ҳам улгурмади. Ҳеч нарса бўлмагандек, кулиб келиб, уни ўпиб кўришган Фирдавс доимгидек қайнонасидан айланиб-ўргилишни қойил қилди. − Ҳа, аяжон, нима қилиб юрибсиз, биз томонларда? Қайси шамол учирди? Ёки «чойхона палов» егингиз келдими?Ўзимга айтмайсизми, аяжон, Нигорахон билан ўтириб турардингиз, ўзим олиб бориб берардим. − Ўзи сизларникига келаётгандим, − деди Шаҳодат опа ноилож табассум қилиб. − Хаёл билан уйларингдан ўтиб кетибман. Томоғим қуригандай бўлди, бир пиёла чой ичай, деб бу ерга киргандим. − Жуда яхши қилибсиз-да, аяжон. Ўзи Нигорахон ҳам боягина «аямникига бориб келайлик», деётган эди. Соғинибди сизни. Биласизми, мен нимани соғиндим? − Нимани экан? − Сиз қиладиган мантини. Аяжон ҳеч кимнинг мантиси сизникига ўхшамайди. Энди бундай қиламиз, аяжон. Мен сизга гўшт олиб берай, сиз Нигорахон билан мантини букаверингизлар. Мен ишимга бир ўтиб келаман. Бир соатда қайтаман. Она-болалар бир маза қилиб мантихўрлик қилайлик! − Майли, манти бўлса, манти-да! − деди Шаҳодат опа куёвининг устамонлигига қойил қолиб. − Ака, сонидан уч кило тортинг! − деди Фирдавс қассобга. − Мантибоп бўлсин! Аяжоним ўз қўллари билан манти пишириб бермоқчилар. Шаҳодат опа гўштни кўтариб, қизиникига кириб келди. Дарвозани очган Нигоранинг таъби хиралиги кўриниб турарди. Қизининг юзидаги шапалоқ изларини кўрган Шаҳодат опанинг ичидан зил кетди, аммо сездирмади. Нигоранинг кайфияти йўқлигини ҳам сезмаганга олди. Қизи обидийдасини бошлаб қолмасин, деб атай сўрашмади ҳам. − Ошхонага юр! Нарсаларингни тайёрла! Манти қиламиз! Она-бола ошхонага киришди. Нигора супра ёзди. Лаганга ун солди. Хамир қораётиб, аясига зимдан қараб-қараб олаётганини Шаҳодат опа сезди. Аммо гапиришга оғиз жуфтлагани қўймади қизини. Энди «Аяжон», деганди, иш буюрди: − Гўшт қиймалагични олиб кел, мен қиймасини тайёрлайвераман! Гўшт қиймалагични ўрнатиб берган Нигора онаси гўшт қиймалашни бошлаганда яна гап бошламоқчи бўлди: − Аяжон, бугун … Нигоранинг гапи оғзида қолди. Шаҳодат опа гапни илиб кетди. − Бугун ажойиб кун бўлди, эрталабдан кўзимнинг олдидан ўтавердинг. Сизларникига келаётгандим. Хаёл билан ўтиб кетибман. Нарироқда чойхона бор экан. Томоғим қуриб кетаётганди, бир чойнак чой олиб, ичиб бўлган эдим-ки, худди ўша ерга Фирдавсжон бориб қолса, де! Сенинг соғинганингни айтди. «Мен ҳам сизни соғингандим, айниқса, сиз қиладиган мантини соғингандим, ўзи Нигорахон билан сизларникига борамиз деб тургандик», дейди. Кейин «Келиб яхши қилибсиз, энди мантини бизникида қиламиз», деб гўшт олиб, бериб юборди. Ўзи ҳам бирор соатда етиб келаркан, ишига кетди. Нигора яна бир икки марта нимадир демоқчи бўлди, аммо Шаҳодат опа бугун сергапроқ чиқиб қолди. Манти букишаётганда Нигора яна гапирмоқчи эди, онаси тўхтатди: − Гапга чалғима! Фирдавсжон ҳадемай келиб қолади. Эркак одам уйга келганда энг аввал оқатинг тайёр турган бўлиши керак. Бекорга айтишмайди-да, «Эркаклар ошқозони билан яхши кўришади», деб. Фирдавсжон келганида манти пишган бўлса, қанча хурсанд бўлади, тез-тез бўл! − Бунча Фирдавсжон деб, оғзингиздан бол томади? Бир нимани айтмоқчи эдим. − Кейин, қизим, кейин. Мантини қилайлик, ҳали ҳамма гапингни айтишга улгурасан, − деди Шаҳодат опа. − Бол томишига келсак, Фирдавсжон ҳам шунга яраша-да, қизим. Қайси куёв қайнонасини жонини бергудек яхши кўради? Фирдавсинг акаларингдан ҳам меҳрибон менга, агар билсанг. Фирдавсинг акаларингдан кўпроқ эркаланади менга. Сабаби сен-да, қизим. Сен яхшисанки, онанг ҳам яхши. Айтганини қилмай, эрингни ранжитаверсанг, уни хафа қиладиган ишларни қилсанг, мени яхши кўрармиди? Қаёқда? Сендан ҳам, мендан ҳам безор бўларди. «Сиз қиладиган мантини соғиндим», дейди. «Ҳеч кимнинг мантиси сизникига ўхшамайди», дейди. Қайси куёв қайнонаси қилган овқатни мақтайди?Сенга Худо шундай ажойиб эрни берди, қизим, қадрига ет! Яхши жойда ишласа, бир нимадан каминг бўлмаса, оғзингдан чиққан нарсани олиб берса! Яна нима керак сенга?

📝Онанг ўлсин. Шаҳодат опанинг эртлабдан негадир кўнгли ғаш бўлаверди. Нонушта тайёрлади, эрини ишига жўнатди, ошхонадаги ишларини саранжом-саришта қилди ҳамки, кўнглидаги шу ғашлик тарқамади. Йиллар давомида синалган усулларни қўллади, чўмилиб, оро-торо қилди, чиройли кийимларини кийди, ўзини кўзгуга солди. Кошки кўнглидаги ўша ғашлик тарқай деса. Кўзгуга қараб, ёшлик йилларини эслади. Қалдирғоч қанотидек қошларини, нақш олмадек юзларини эслади. Нигораси ўша, ёшлигини эслатади. «Нигорага бирон нима бўлдимикан?» Кўнглидан ўтган шу ўйдан кейин ҳаловати ҳам йўқолди. Қизиникига отланди. Шаҳодат опа боргунча қизини қандай узатганларини ўйлаб борди. Куёви Фирдавс топарман-тутарман йигит. «Битта қизингизни боқа оламан», деб Нигорани ишлагани ҳам қўймади. Аслида, Фирдавс жуда рашкчи бўлганидан Нигорани биров кўришини истамайди. «Эри яхши топса, аёлнинг уйда ўтиргани ҳам тузук», деди Шаҳодат опа. Шундай ўйлар билан қизининг уйига етиб қолган Шаҳодат опа қия очиқ қолган дарвозадан ичкарига бир қадам қўйди-ю, таққа тўхтаб қолди. Ҳовли адоғида куёви қизи Нигорани урушаётган ё сўкаётган эмас, сочидан бураб, ураётган эди. Шаҳодат опа орқага тисарилди. Дарвозани маҳкам зичлаб ёпди. «Битта-яримта қизимнинг овозини эшитмаяптимикан?» деган хаёлда атрофга аланглади. Кўчада ҳеч ким кўринмади. Кирсамми билан кирмасаммининг ўртасида жони қовурилган Шаҳодат опа қон босими кўтарилаётганини сезиб, секингина йўлга тушди. Қаёққа кетаётганини ҳам англамай қадам босаётган Шаҳодат опа бирор чақирим юриб, чойхонага кўзи тушганда томоғи қуриётганини ҳис қилди. Чойхонага бурилди. − Аччиқ қилиб, битта чой дамлаб беринг, илтимос, қон босимим ошди, шекилли, томоғим қурияпти, − деди чойхоначига ва бориб, мўъжаз фаввора яқинидаги сўрига омонатгина ўтирди. − Дори олиб келиб берайми? − сўради чой олиб келган чойхоначи. − Раҳмат, овора бўлманг, икки-уч пиёла чой ичсам, ўтиб кетади, − деди Шаҳодат опа. «Ҳа, кўнглим ғашлиги бежизга эмас экан-да, − деб ўйлади Шаҳодат опа. − Кирмай тўғри қилдиммикан? Кириб, нима бўлганини суриштирсам, нега жанжаллашаётганликларининг сабабини билсам тўғри бўлармиди? Нима бўлди экан? Кўрганда енгимдан кириб, этагимдан чиқадиган, ўзимнинг ўғилларимдан ҳам ортиқ эркалик қиладиган, эркалиги ўзига ярашадиган куёвимни нима жин урди экан? Қизимни уриб, бир нима қилиб қўйса-чи? Қиз туғмай онанг ўлсин, қизим!» Шаҳодат опа кўнглига келган шу ўйдан ўзи ҳам сесканиб, ўрнидан турди. Бир-икки қадам босиб, яна ўйлади. «Нигора калтак ейишга лойиқ бир иш қилгандирки, шу пайтгача ақалли сўкмаган эри уни ураётгандир? Ҳа, Нигоранинг ўзидан ўтган. «Қарсак икки қўлдан чиқади», дейишади. Бекордан бекорга сочидан бураб урмаса керак. Йўқ, бекорга урмайди». Шаҳодат опа яна жойига ўтириб, пиёлага чой қуйди. «Дунёдаги юз фоиз аёл ўзининг қайси гапидан кейин эри уришини билади, аммо юз фоиз аёл ана шу гапни айтади», деган гапни хўп топиб ёзишган-да», ўйлади Шаҳодат опа ва ўзининг эридан бир мартагина тарсаки егани эсига тушиб, кулиб қўйди. «Аҳмоқлигим учун тарсаки еганман, бўлмаса эримни шу Адолатдан ҳам рашк қиламанми?Мен ким, Адолат ким? Ҳа, ўзимдан ўтган. Нигора нима аҳмоқлик қилди экан?Эрига нима деди экан? Бориб, қизимни уришсаммикан?» Шаҳодат опа яна ўрнидан турди. Аммо яна тўхтади. Фавворадан сачраётган сувларга кафтини тутиб, ҳўл бўлган кафтини пешанасига, юзларига босди. Фаввора ёнида бироз туриб, яна жойига ўтирди. «Йўқ бормайман. Бориб, бир нима десам, аччиқ устида куёвим ҳам бир нима деса, ўртада можарони каттартириб қўйишим мумкин. Алам устида қизим шикоят қилиб, «кетаман»га тушиб қолса-ю, мен ҳам олиб кетиб қолсам, уларнинг оиласи, қизимнинг тақдири бузилиб кетиши мумкин. Бориб, қизимга ёмонлик қилгунимча, бормай яхшилик қилганим тузук. Сочидан бураб урган билан ўлдираман деб урмас-ку?Ўзидан ўтгандир? Уйда битта қиз бўлгани учун эрка эди. Уйдаги эркалигини эриникида ҳам қиламан дегандир-у, Фирдавс бу эркалигини кўтара олмагандир?»

💔SAROBGA AYLANGAN BAXT mini serial 1-Qism. 💔Erkak sevgan ayoliga xiyonat qilib boshqa ayolga uylanadi va 2-chi ayolini uyga boshlab keldi..... Ayol esa farzandlari bilan qanday yoʻl tutadi davomini kòrsangiz shok boʻlishingiz aniq ....😳 📺 Serialning davomini koʻrsangiz ayolning matonatiga qoil qolasiz 🫵Voqealar rivoji sizga qiziq boʻlsa tez pastdagi silka orqali kanalga oʻtib oling va davomini tomosha qiling👇👇 2-QISM👇

​​— Шаҳлохон, биз сизни тушунмаган эканмиз. Сизни ўз уйингизга олиб кетгани келдик… Ёки биздан шунчалар ранжиганмисиз? Сизни олиб кетишимизни овсинингиз қайта-қайта илтимос қилди. Қайнонамнинг охирги сўзлари қулоғим остида жаранглади. Наҳотки овсиним менинг уйга қайтишимни хоҳлаган бўлса? Қандай қилиб? Ахир мени кўрарга кўзи йўқ эди-ку?! ​​Кўнглимдан нималар ўтаётганини қайнонам сезди чоғи, яна гапида давом этди: — Уйга борсангиз, ҳаммасини тушуниб оласиз. Овсинингиз ҳам аёл. У ҳам хато қилган. Энг муҳими, у бугун мана шу хатосини тушуниб етди. Ўша куни келинлик уйимга қайтиб келдим. Уйга келдиму, ҳаммасини эшитдим. Мен бу ердан кетганимдан сўнг овсиним мен ҳақимда турли бўлмағур гапларни тарқатибди. Камига ўзининг узоқроқ қариндошини эримга олиб бермоқчи бўлибди. Бу қилаётган ишларига Худонинг қаҳри келганми, билмадим, йўлдан ўтаётганида машина туртиб юборибди ва яхшигина жароҳатланибди. Уни кўргани шифохонага йўл олдим. Оёқ-қўли юзи аралаш оқ бинтга ўралган овсинимни кўриб, очиғи, унга жудаям ачиндим. — Мен Шаҳломан, опажон, кўзингизни очинг! У овозимни эшитиши билан кўзини очди. Қийнала-қийнала фақат шу сўзларни айта олди: — Мени кечиринг, мендан рози бўлинг… Унинг титроқ қўлларини маҳкам қисдиму кечирганимни ва тезроқ соғайиб, оиласи бағрига қайтиши Худодан сўраётганимни­ айтдим. Овсиним эса фақат йиғлар, гапларимни ҳам эшитмасди… 🌸 @Solixa_Ayol 🌸 Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг! 👇👇👇 БОСИНГ! https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

Гапимни юзимга тушган тарсакидан сўнг давом эттиролмай қолдим. Уйдаги дилхиралигу эрим билан келишмовчилик айнан шу йўсинда бошланди. Лекин энг алам қиларлиси, ҳамманинг назарида мен ёмон эдим. Овсиним эса ўзини қандай оқлашни, ҳар қандай вазиятдан усталик чиқиб кетишни биларди. Энг оғир кунлар фарзандли бўлганимдан сўнг бошланди. Шифокорлар чақалоқ қийналиб туғилгани учун яхши парвариш қилишимни қайта-қайта тайинлаб бир ҳафтадан сўнг рухсат беришди. «Энди овсиним нима деса десин. Лекин бор эътиборимни боламга қаратаман», дедим ўзимга-ўзим. Барибир, қилган ишларим уларнинг кўзига кўринмайди. Ўша кундан бошлаб рўзғор ишларига унчалик ёрдам бермай, бор диққатимни боламга қаратдим. Бу ҳолатдан овсинимнинг фиғони фалакка чиқаётгани аниқ эди. Орадан уч кун ўтиб, овсиним хонамга бостириб келди. — Ҳой, Шаҳлохон. Сизда виждон борми ўзи?! Бир коса овқатингизни ҳам оқлаб ейиш қўлингиздан келмайдими? Нима, мен сизнинг чўрингизманми? Эртаю кеч сизнинг ўрнингизга ҳам хизмат қиламан. Шу пайтгача овсинимга бирон марта гап қайтармаган эдим. Лекин ҳозир ҳаммаси бир бўлдию, бор нафрату аламимни сочгим келди. — Нега мени бунчалар ёмон кўрасиз, опажон? Сизга нима ёмонлик қилдим? Мен билан нимани талашасиз? Кундошдан ҳам ўтиб тушдингиз-ку! Шу уйга келганимдан бери мени тинч қўймайсиз. Ҳаётимни заҳарга айлантириб бўлдингиз!  Хўш, бир-икки кун овқат пиширсангиз, рўзғор ишларини бажарсангиз, нима қилибди? Ахир сизнинг ҳам фарзандларингиз шу уйдан овқат ейди-ку? Аслида, мана шу уйнинг тирикчилигини мен билан баравар қилиш сизнинг ҳам вазифангиз, тушундингизми? Бундан кейин менинг хонамга овозингизни баландлатиб кирманг. Энди эса тезроқ чиқиб кетинг. Сизни кўргани кўзим йўқ! Шундай дея эшикни қандай ёпганимни ҳам билмай қолдим. Умримда ҳеч кимга бунчалик қаттиқ гапирмагандим. «Мана, Шаҳло, ўзингни ҳимоя қилсанг бўларкан-ку», дедим. Сўнг юрагим бир нохушликни сезгандек гупирлаб ура бошлади. Ҳақиқатан ҳам, адашмабман. Орадан йигирма дақиқа ўтар-ўтмай эрим хонага важоҳат билан кириб келди. — Шаҳло, нималар қилиб қўйганингни биласанми? Қани менга бошидан тушунтириб бер-чи! Ўзингдан эшитмоқчиман, — деди эрим овози титраб. — Нимани тушунтираман? Ўзимни-ўзим ҳимоя қилдим. Ахир бу уйда мени ҳеч ким ҳимоя қилмаганидан кейин бошқа чорам йўқ эди-да. Гапимни тугатар-тугатмас юзимга тарсаки тушди. — Йўқол кўзимдан! Мени ва оиламни ҳурмат қилмайдиган хотиннинг менга кераги йўқ. Шу чоққача келинойимга ҳатто мен тик боқмаганману, сенга гап қайтаришга йўл бўлсин?! Энди йўқол! Бу уйда бошқа қорангни ҳам кўрмай! Болага эса қўлингни теккизишни хаёлингга ҳам келтирма… Мен аранг ўрнимдан туриб, ҳеч кимга ҳеч нарса демай уйни тарк этдим. Очиғи, келинлик уйимни бу қадар хўрлик ва азоб билан тарк этаман, деб ўйламагандим. Уйга қай аҳволда келганимни ўзим ҳам билмайман. На қайнонам, на қайнотам ва на эрим мени тўхтатди. Ахир мен шу ниятда турмуш қурганмидим? Орадан бир ҳафта ўтди ҳамки, улардан дарак бўлмади. Шундан сўнг эримнинг уйига бордим, аммо эшикдан киритишмади. Фарзандимни ҳам кўрсатишмади. Тақдирга тан бериб, ортга қайтарканман, машинанинг қаттиқ чийиллашидан қўрқиб кетдим. Аммо нима бўлганини кўришга ҳам, билишга ҳам ҳафсалам бўлмади. Йўлда фақат ажрашиш ва боламни бағримга босиш ҳақида ўйлардим. Ҳаётдан буткул кўнглим совиган эди. Ҳамма нарсага қўл силтагандим. Кунларим файзсиз эди, соғинч азобида ёниб, йиғлаб чиқардим кечалари. Шундай кунларнинг бирида уйимизда боланинг йиғиси қулоғимга чалинди. Шу пайт эшик очилиб, онам мени имо-ишора билан ёнига чақирди. Ҳайрон бўлдим. — Меҳмонхонага кир. Уйингдагилар келишибди, — деди онам менга пичирлаб. Юрагим шув этди. «Улар мен билан ажрим масаласида гаплашгани келишган», деб ўйлаб, нафрат билан хонага кирдим. Хона тўрида қайнотам, қайнонам ва эрим ўтирарди. Уларга салом бердиму, нигоҳим эримнинг қўлидаги болажонимга тушди. Эрим сезди, шекилли, ўрнидан туриб, болани қўлимга тутқазди. Болажонимни бағримга босарканман, кўзларимдан дув-дув ёш оқарди.

📝«Овсиним тавба қилди! Аммо…» — Ўзим севган йигит билан аҳду паймон қилиб, катта оилага келин бўлганман. Келин бўлиб тушганимга ҳам уч йилдан ошди. Бир қизим бор. Худога шукр, тушган оиламдан нолимайман, ҳаммаси билан муносабатим яхши. Аммо… шу ширингина турмушимда битта оғриқли нуқта бор. Бир кам дунё деганлари, балки, шудир? Бу ҳам бўлса, овсинимнинг менга бўлган муносабати. Авваллари «Овсин овсинга тош отади», деган гапни эшитсам, очиғи, бу гапнинг туб моҳиятини англолмасдим. Бироқ ҳар бир инсон бошидан ўтказсагина ҳис қила оларкан. Янги келин бўлиб тушган кунларим елиб-югуриб, барча хизматларни сидқидилдан бажарардим. Янги оилам ҳам мендан хурсанд эди. Фақат овсинимдан ташқари. Негадир у мени кўрса, қовоғини солиб олар, саволларимга ҳам тузукроқ жавоб бермас, гўё мен билан гаплашишни истамаётгандек туюларди. Овсиним иккимизнинг ёшимиз тенг бўлса-да, ҳурмат юзасидан уни «Опа», деб чақирардим. Овсинимнинг фарзандлари ҳали кичкина ва жудаям беғубор. Улар мени бошқача яхши кўришарди. Бир куни қизчаси ёнимга келиб: — Келинойи, илтимос, расм чизишга ёрдамлашиб юборинг. Боғча опамиз расм чизиб келинглар, деган. Чизишга қийналяпман, — деди. Мен кир юваётган бўлсам-да, ишимни ташлаб унга ёрдамлашиш учун хонага кирдик ва қизчанинг расм чизишига, сўнг шеър ёдлашига ёрдам бердим. Қизалоқ билан суҳбатга берилиб, овсинимнинг келганини ҳам сезмай қолибман. Иккимизнинг бундай ўтирганимиз унга ёқмаганлиги юзидан аён эди. Жаҳл билан бизга яқинлашдию қизини силтаганча бақирди: — Нима, қиладиган ишинг йўқми сенинг? Шунчалик бекорчимисан? Очиғи, бундай муомалани кутмагандим. Дағ-дағ титраб йиғлаётган қизчани ҳимоя қилишга чоғландим. — Опажон, уни уришманг. Дарс тайёрлашига ёрдамлашдим, холос! — Фарзандларимнинг тарбия­сига сиз аралашманг. Бунга ҳақингиз йўқ. Аввал ўзингиз бола туғинг, ундан кейин нима қилсангиз, ўзингиз биласиз! Уйдан елдек учиб чиқиб, ўз хонамга кирдим. Очиғи, оёқ-қўлим ҳам мажолсиз, гўё менга бўйсунмасди. Йиғлаб-йиғлаб ухлаб қолибман. Бир маҳал эшик тақиллади. Эшикни очсам, овсинимнинг қизи. — Келинойи, овқатга чиқинг. Сизни ҳамма кутяпти, — деди у. Менинг эса иштаҳам йўқ эди. — Ҳозир умуман иштаҳам йўқ. Бироздан сўнг чиқаман, — дедим шишган кўзларимни артиб. Қизалоқ индамай чиқиб кетди. Юз-қўлимни ювиб, аста ошхонага яқинлашдим. Эшик қия очиқ, овсинимнинг зардали гаплари эшитилиб турарди. — Ана, кўрдингизми янги келиннинг аҳволини?! Ҳатто тайёр овқатга чақирсангиз ҳам чиқмайди. Супур-сидирни ҳам, овқатни ҳам ўзим қиламан шундоғам. Эшик олдида бу гапларни эшитиб, яна оёқ-қўлим бўшашди. Гўё бошимга кимдир гурзи билан ургандек эди. Ахир бу ёлғон: супур-сидирни ҳам, овқатни ҳам доим ўзим қиламан-ку. Оиладагилар эса уни жим тингларди. Кўзларимдан оқаётган шашқатор ёшни артиб, индамай хонамга кириб кетдим. Хаёллар билан андармон ўтирсам, хўжайиним кириб келди. Хонага жаҳл билан киргани юз-кўзидан акс этиб турарди. Унинг дастлабки саволидан адашмаганимни тушундим. — Нега кечки овқатга чиқмадинг?! — деди у тепамга келиб. Мен нима дейишни билмай қолдим. Кундузи бўлган воқеани гапириб беришга энди чоғланаётган эдим, эрим яна гапимни бўлди. — Нега келинойимга гап қайтардинг? Оиламизни менсимай, кечки овқатга чақирса ҳам чиқмабсан. Бу нимаси? Тарбия кўрганмисан ўзи? Эримнинг охирги гапи юрагимни тешиб юборди. Барчанинг назарида гўё мен ёмонга чиқдим. — Узр, келинойимга гап қайтарганим йўқ. Ўзлари мени хафа қилди, — дея олдим зўрға. — Сен уканинг хотинимисан?.. Шундай экан, аканинг хотинини ҳурмат қилишни ўрган! Агар билмасанг, уйингга бориб ўрганиб кел! Шундоғам тилка-пора юрагимни эримнинг бу гаплари янада эзиб юборди. У мақтаётган келинойисига нисбатан нафрат туйғуси илк бор ўшанда куртак отди. Ўрнимдан туриб, эримга юзландим. — Келинойингиз мени ёмон кўради. Негалигини билмайман. Келганимдан бери мени қўймайди. Ўтирсам ўпоқ, турсам сўпоқ…

AMALIY TEST ✅Suratdagi qay bir ayol e'tiboringizni kòproq tortdi bu sizni ayollik jozibangiz qay darajada ekanligini aniqlaydi kòproq qaysi surat jalb qildi tanlab javobini hoziroq bilib oling👇

REDMI Note 17 seriyasi O'zbekistonda sotuvda! 🔥 Kuchli batareya, ishonchli himoya va kundalik hayot, ish hamda hordiq uchun zamonaviy texnologiyalarni o'zida jamlagan REDMI Note 17 yangi smartfonlar seriyasini kutib oling. Xarid qilganingizda sizni quyidagi maxsus servis afzalliklari kutmoqda: ✅ 2 yillik kengaytirilgan kafolat ✅ Dastlabki 6 oy davomida ekranni 1 marta bepul almashtirish\* REDMI Note 17 smartfonlari Xiaomi'ning rasmiy hamkorlari: UZUM, Texnomart, CA Store, IDEA, JoyBox, ISHONCH, Alifshop, BeeMarket, shuningdek, O'zbekistonning texnika bozorlarida sotuvga chiqarildi. Batafsil ma'lumot oling va o'zingizga mos REDMI Note 17 modelini tanlang! * Aksiya shartlari haqida batafsil ma'lumotni Xiaomi'ning rasmiy hamkorlaridan olishingiz mumkin.

👩‍❤️‍💋‍👨 Barcha ayollar bilishi kerak boʻlgan 7 MUHIM QOIDA 1️⃣ Sizni hurmat qilishlarini xohlaysizmi?👇 O'zingizni hurmat qilishni o'rganing! 2️⃣ Fikringiz inobatga olinishini hohlaysizmi?👇 O'z fikringizni hisobga olishni o'rganing! Va buni "kerak bo'lganidek", "odamlarni kuldirish" yoki ota-onalar talab qilganidek qilmaslik kerak! 3️⃣ Sizga g'amxo'rlik qilishni xohlaysizmi? Siz sovg'alar berdingizmi? 👇 O'zingizga pul sarflang. O'zingizga uzoq vaqt xizmat qiladigan, "osonlik bilan ifloslanmaydigan" va "uy atrofida foydali bo'ladigan" narsani emas, balki ahmoqona xohlagan narsani sotib oling. 💋 D A V O M I 👇

Qizlajonla bilaslami man vashe bo'yanishni bilmasdim😢 bo'yansamam xato, o'zimga yarashmaydigan makiyaj qilardim😨 Ammoo bitta kanal topvoldim SUPER🤩🤩🤩 Silagayam etmoqchiman tez o'tvolila🤓👇🏻

​​​​Шу кунларда бир қариндошимиз ҳаж сафаридан қайтади. Ҳамма ҳожи отани кўргани кетганида, мен ўз «дунём»га кетаман. Режаларимга халал берадиган бирор кор-ҳол бўлиб қолмаса бўлгани!» Шифтга қараб ётган беморимнинг аҳволига жуда ачиндим. Қоғознинг униқиб кетганига қараганда, у бу сатрларни дуч келган жойда ёзган. Ёзгану, якунламаган. Моҳиранинг касалхонамизга келганига бир ҳафтадан ошди. Назиржоннинг ҳеч қаёққа кетмай палата эшиги тагида туришини кўриб, аёлини нақадар яхши кўришини билдим. Моҳира ҳеч ким билан гаплашишни истамаяпти. Фақат руҳшуноснинг берган саволларигагина узуқ-юлуқ жавоб беряпти. У яна оиласига қайтиши учун Назиржон барча шифокорларни оёққа турғазди. Қўлимдаги ярим чала хатни ўқиб, гап нима ҳақида кетаётганини бироз англагандек бўлдиму, воқеа нима билан тугаганига қизиқиб қолдим. Беморга муолажаларни қилгач, секин палатадан чиқдим. Назиржондан Моҳиранинг қандай қилиб руҳий тушкунликка тушиб қолиш сабабини сўрадим. Кўзлари уйқусизликдан киртайган, куёв бўлганига ҳали уч ой ҳам бўлмаган Назиржон истар-истамай гапирди. Эҳ, опа, ўзим ҳам ҳеч нарсага тушунмай қолдим. Моҳира билан аҳду паймон қилганимизда бинойидек оқила қиз эди. Бироқ тўйимизга яқин ундаги ғалати ҳолатлардан ҳайрон қолардим. Шунчалик тез юрардики, югуриб ҳам етолмасдим. Ҳозиргина ёнимда турган қиз сония ўтмай мендан бир неча метр узоқда турган бўларди. Ўзига айтсам дилини ранжитиб қўяман, деб ўйлардим. Буларнинг барчасини яхшиликка йўйганман. Соғлиғига ҳеч шубҳа қилмаганман. Келин бўлиб тушгандан кейин ҳеч қанча вақт ўтмай рўзғорнинг ҳамма ишини ўз бўйнига олди. Онам ҳам, отам ҳам ундан жуда миннатдор бўлишган. Шунчалик чаққон эдики, уйғонмасимиздан аввал ҳамма ёқни чиннидек тозалаб, нонушта учун иссиқ нон ҳам ёпиб улгурарди. Одам боласи эканлигига шубҳа ҳам қилиб қолардим қачон уйғондию, шунча ишни қачон қила қолди деб. Бора-бора бунга кўникдик. Менинг кўп вақтим ишда ўтади. Эрталаб яхши кузатади кечда кулиб кутиб олади. Онамдан сўрасам келинидан ниҳоятда мамнунлигини айтади. Лекин отам Моҳирага нисбатан эҳтиёт бўлиб муомалада бўлади. Авайлаб гапиради. Иложи бўлса, ҳовлидаги юмушларни онам қилишини истайди. Ҳамма ишни келинга юкламасдан сиз ҳам бундоқ оёқнинг чигалини ёзиб туринг хоним деб шаъма қилиб қўяди. Бир куни отам мени ёнига чақириб: Ўғлим гапларимдан бирдан ҳовлиқма! Келиннинг соғлиғидан ташвишдаман. Кузатиб турсам ҳаракатлари кўз илғамас даражада тез. Худди юраги ёнган одамдек ўзини у ёқдан бу ёққа уради. Айниқса, жийдазор тарафга серқатнов бўлиб қолгани кўнглимни хижил қиляпти деди. Отамнинг гапларидан сўнг мен ҳам эътибор бера бошладим ҳақиқатан ҳам бўш бўлди дегунча ҳовли тўрига қараб чопади. Қачон чақирсам ўша тарафдан югуриб келади. Бу ерда бир гап борлигини билгач отам икковимиз жийдазорни обдан кўздан кечирдик. Дарахтлар зич ва эгри ўсганлиги учун отам қатордан икки-учта жийдани кестириб ташлаганди. Ўша очиқ жойда арқон ва тўрт тахлам оқ сурп турган экан. Мендан совуқ тер чиқиб кетди. Отам дарров ўзини қўлга олиб ҳеч нарсага тегма. Менда режа бор деди. Шу пайт палата эшиги очилиб, Моҳира кўринди Назир ака, мен айтаман қолганини. Уйдагилар ҳаждан келган қариндошимизни зиёрат қилиш учун кетишди. Мен бошим оғриётганини баҳона қилиб уйда қолдим. Дарвозани қулфладиму жийдазорга қараб югурдим. Кўзимга ҳеч нарса кўринмасди. Дарахтзорга кириб борар эканман ниманингдир хириллаган овозини эшитдим. Негадир атрофда парилар ҳам шаршаралар ҳам йўқ эди. Тепада чала сўйилган қўй арқонга осилиб турарди. Оқ сурпга томаётган қонни кўриб қўрқиб кетдимда жон ҳайбатда ортимга тисарилдим. Назир ака билан дадам ниманидир интиқиб кутаётган одамдек жонсарак турарди. Ўзимни эримнинг қучоғига отдим. Бу гапларни эшитган одам Бўлмаган гап дейиши аниқ. Майли шунақа бўла қолсин. Лекин ҳаётимни сақлаб қолган отажонимга минг раҳмат айтаман. Улар имом билан учрашиб дардим эскичадан эканини бундан фориғ бўлиш учун нима амал қилиш лозимлигини аниқламаганида мен ўша парилар билан арғимчоқ учиб юрган бўлардим нариги дунёда. Энди уйга қайтайлик Назир ака! 🌸 @Solixa_Ayol 🌸 Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг! 👇👇👇 БОСИНГ! https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

📝Ҳикоя: Ўлимга чорлаган парилар... «Эртага тўйим бўляпти. Негадир келин бўлиб тушадиган хонадоним тушимга қўрқинчли зиндондек бўлиб киряпти. Ўша уй ҳақида ўйласам, юрагимни ваҳима босади, аммо қандайдир сирли. Тезроқ бориб кўрсам дейман… Назир акам жуда яхши йигит. Бахт қуши менинг бошимга қўнганидан маҳалламизнинг қизлари ҳасратда. Эртага кўрасиз, ҳаммаси ял-ял ёниб, йигитларни ёндириб маликалардек ясаниб келади тўйга. Қанча ўзимни чалғитишга уринмайин, барибир, қоронғи зиндон тубига тушиб кетаётганга ўхшайман. Онамга айтсам, «Ота уйни тарк этаётган барча қизларда кечадиган ҳис бу, болам. Ойдай келин бўлиб, ой бахтингни топсанг, ҳаммаси унут бўлади. Қолаверса, Мирзачўлга кетмаяпсан-ку, қўшни маҳаллага тушяпсан. Ўзингдан тингин-да, ишқилиб», дейди бамайлихотир. Эртага саҳар туришим керак. Келиннинг иши сира битмас экан-да. Бир кунлик тўй учун шунча дабдабанинг нима кераги бор?! Харажатларнинг адоғи кўринмайди. Отам бечора камимни тўлдираман, деб саратоннинг бийдай тиғида кетмонни кесакка уряпти. Уряптики, ҳар гурсиллаганда бошимга оғриқ киряпти, жонимга наштар санчяпти бу овоз. Ўткинчи бу ҳаётда нега шунча куйиб-пишар экан-а, бу одамзод. Бас, кўнгилдан қора ўйларни қувиб, ухлашим керак. Сўфи азон айтмасдан келин дугоналар ҳам келиб олса керак, худди уларни чорлаб чақиргандай биров… Осмон тўла юлдузлар… Нам тупроқнинг иси келиб турган супада осмонга қараб ётибман. Ана юлдуз учди. Кимнингдир жони узилди. Яна учди! Шунча одамнинг сўнгги кунига гувоҳ бўлгандан кўра ёнбош ётганим яхши. Ҳовлимиз тўла одам. Эртанги тўйга тайёргарлик уч кун олдин бошланган. Ана амакиларим қўй сўйишяпти. Нима ҳам бўлдию, кўзим сўйилган қўйдан тирқираб оқаётган қонга тушди. Қондан ўлгудай қўрқаман. Ҳозир ҳам жоним ҳалқумимга тиқилиб, қандайдир қора қуюн устимдан босгандек бўлди. Гапирай десам, овозим чиқмайди. Нималар бўляпти менга? Нимадан қўрқяпман ўзи?! Ахир Назир ака билан яхши кўришиб турмуш қураётган бўлсам! Тезроқ тўй ўтсаю, ўша уйдаги сирли жойни бориб кўрсам, балки ваҳимам бироз тарқармиди. Тўрт соатлик тўй ўтдию кетди. Ёт уйда ёлғиз қолдим. Ҳамма қариндошларим такрор-такрор бахт тилаб, яна кўришгунча хўшлашиб кетишди. Назар аканинг энди бир умр ёнимдалигини ўйласам, ич-ичимдан энтикаман, лекин ҳовлидаги ўша сирли жойни топмасам бўлмайди… Секин-секин янги рўзғорга кўника бошладим. Оиламдагиларнинг ҳаммаси билан тезда чиқишиб кетдим. Қайнонам ҳам, қайнотам ҳам мени ўз қизларидек бағрига олишди. Кунлар ҳафталарни қувлаб ўтаверди. Мен эса уйда ёлғиз қолишни яхши кўраман. Ёлғиз қолганимда ҳовли тўридаги жийдазорга бораман. У ер дунёдаги энг тинч, энг ҳузурбахш макон. Борсам, дарахтлар қаергадир ғойиб бўлиб, ўрнида шаршаралар пайдо бўлади. Атрофимда сунбул сочли ҳур қизлар арғимчоқ учишади. Сув бўйидаги кайвонилар қизларнинг сочини ўришади. Ҳаммаёқ ям-яшил, сув шунчалик тиниқки, остидаги ҳамма нарса кўриниб туради. Қани энди бу жойдан сира кетмасам?.. Бу жойга келганимда қизлардан сўрайман: «Уйга қайтишни истамайман, бутун умр шу ерда қолсам дейман». «Бутун умр биз билан қолишни истасанг, яшаб турган дунёнгни тарк этишинг керак. Кутсанг, кечикасан! Чунки биз бу ерда вақтинчалик меҳмонмиз. Аниқроғи, сени кутяпмиз. Ҳаммаси ўз қўлингда, ирода ҳақида унут!» деди бир париваш. Ана шу воқеадан бери на ҳушимда, на тушимда тинчлик бор. Бир оёғим жийдазорда бўлиб қолди. Эрталаб тургач қиладиган биринчи ишим — парилардан хабар олиш. Ҳатто нон ёпгунча ҳам тандирга ўтин солгач, бир бориб келаман, нонни илдириб, яна бориб келаман. Қандай қилиб бўлса ҳам улар билан кетишим керак. Мавриди бўлиши билан кетаман! Наҳотки шунчалик ўзгариб кетдим, онамнинг офтобда қорайган синиқ чеҳраси, отамнинг меҳнатда қаварган қўллари ҳам тутиб қололмаяптими мени? Бу ҳақда Назир акамга айтсаммикин? Йўқ, яхшиси, ҳеч кимга билдирмасдан кетаман. Умр инсонга бир марта берилади, шунда ҳам аллақанақа қоидаларга бўйсуниб яшаш шарт эмас. Ҳар галгидек уйда ҳеч ким бўлмаслигини пойлай бошладим. Соат сайин ичим ёнарди. Париларнинг кетиб қолишидан чўчирдим. Уйдагиларга билдирмасдан жийдазорга керакли буюмларни олиб бориб қўйдим…

🤩🤩🤩 🤩🤩🤩 🤩🤩🤩 🎬 ZINO KASRI 🤩🤩🤩 Videoing keyingi qismi @blogerlar_bekati kanalida ko'ring ⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️

​​Биринчи марта мажбурятсиз ўзини енгил ҳис қилди.... эллик ёшга тўлиб. Ёнида меҳрибон ўғли бор.... солиҳа келини, жажжи набиралари ҳам чуғурлашиб атрофида гирди капалак... Инсон ўзи учун ҳам яшаш керакми сиз айтингчи азиз ўқувчим......? Ҳикоям ёққан бўлса лайк ва коментларингизни кутиб қоламан..... Крикдуши Шухрат 🌸 @Solixa_Ayol 🌸 Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг! 👇👇👇 БОСИНГ! https://t.me/+SirEm-hvsXrdKMKK

-- Қизим яхшимисан...бирдан мақсадга ўтай, укангни ўқиши бюджет бўлмабди.....контрактга ўқитамиз. Мени биласан нафақадаман, имконим йўқ бошқа жойдан пул келмайди. Сени вазифанг укангни ҳам ўқитасан!- деди ойим. Бояқиш....нимаям қила оларди кўникишдан бошқа иложи ҳам йўқ. Бўлмаса ойисидан балога қолади. Энди яна бир ташвиши ортди. Энди янаям кўпроқ ишлаш керак, пул топиш керак. Ахир иқтисод режасига шартнома пуллариям кирдику. Укасини ўқиши бошланди. Бояқиш ўғилчасини олиб дам олиш кунлари қачонлардир меҳрга зор бўлиб яшаган уйига бориб йиғиштирар, кирларни ювар...овқат пиширар ҳатто музлатгични ҳам бир хафталик озиқ овқат маҳсулотлари билан тўлдириб қайтарди. Кейин уйига келиб шу ишларни такрор ўзи уйида бажарар эди. Укаси ўқишини битказгач ҳам икки йил иш тополмасдан юрди. Охири укасиниям ўзини иш хонасидаги яхши иш ўрнига жойлаштирди. Шу билан бироз тинчигандек бўлди. Биласизми мен шу ерда бир нарсага жудаям эътибор бердим. Нимага дейсизми....инсон ҳам жисмоний ҳам рўҳан толиқса тез қарий бошларкан. Ўй, вахима, тушкунлик инсонни еб битираркан. Шу учун ҳечам тушкунликка тушменг... Аллохдан сўранг ва сабрли бўлинг. Кейин ҳосилини кўрасиз... Мен ўз ҳаётимда бундай ҳолатларни кўп гувоҳи бўлганман. Шоира қиз ҳам тез кексайгандек эди гуё. Сочларига оқ аралаган..... меҳрга тўймаган бўлса ҳам ҳаётда ўз ҳаракатлари ва Аллоҳга бўлган ишончлари сабаб ўз ўрнини топди. Кутилмаганда ўзини ёмон ҳис қила бошлади. Бу нима экана... юракми ёки ташвиш ва югуришлардан чарчаган тананинг толиқишими. Бир куни ишда ҳушини йўқотиб тез ёрдам орқали касалхонага олиб кетишди уни. Ўзоқ текширувдан сўнг, унга врачлар диогноз қўйишди. Афсуски кеч бўлганди даволашга. Нима қилиш керак.... фақат катта харажатли даволаш ҳисобига соғайиши ҳам бор эди. Фақат жудаям оз миқдорда. Ва албатта яратганни мўъжизаси ҳам керак эди. -- Бунча пулни мен қаердан оламан жиннимисан.... Хўп майли топишим ҳам мумкин бундай пулларни, масалан кредит олишим ҳам мумкин. Аммо эртага ёрдам бермасачи... сен ўлиб кетсанг мен бутун умр кредитингни тўлаб ўтаманми?- деди анави бефаросат эри. -- Опа....мендан умид қилманг, мен уйланиш учун пулларимни йиғаяпман... шу учун беролмайман, сиз ўзингизни эҳтиётланг хўп.- деди ука ношукур... Укага бой опа керак, эрга эса соғлом хотин... эххххх афсусс -- Мен қандай яшайман....келиним барибир қизлик қилармиди. Сен ўзинг айбдорсан бу ҳолатга тушишга. Ўзингни эҳтиёт қилмадинг.... ўзингни соғлигингга аввалроқ эътибор беришинг керак эди. - дея бояқишни онаси ҳам айбдор қилди қўйди. Мажбурсан....мажбурсан, мажбурсан - шу сўзлар қулоқлари остида жаранглаверарди. Ўзи эса бир томондан тушкунликка тушиб қолганди. Буни эшитган ўғли.... Университетга бориб ариза ёзди. Йилнинг боши бўлганлиги сабаб шартнома пулларини қайтариб беришди. Ўғли ишга жойлашиб ишлай бошлади. Онасини даволниши учун касалхонага ётқизишди. Аллоҳга шукр даволаш бесамар кетмади. Шоира бутунлай соғайиб кетди. Касаллик билан бирга ҳамманинг олдидаги мажбуриятлари энди унинг елкасидан тоғдек ағдарилиб ўзини қаддини тутиб олди. Фақатгина Аллоҳни олдидаги фарзлари бундан мустасно. Энди у онасини наздида ношукр яхшиликни билмайдиган қизга айланганди гуё. Укаси учун эса ёмон опа.... Эххх аввалроқ билганидами бундай бўлишини. Ўзининг мажбурияти деб ҳисоблаган ишларни қилмасди. Ҳа майли ҳечдан кўра кеч деганларидек энди тинч бўлди.

📝МАЖБЎРИЯТ....... (воқийлик асосида ёзилди.) Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм... Ассалому алейкум қалби дарё ўқувчиларим... Соғ саломатмисизлар.... Ҳикояларимни ўқиб ўз фикр ва таклифларини билдираётган инсонларга ўз миннатдорчилигимни билдираман....Аллоҳ рози бўлсин.... Ҳаёт шунчалар мураккабки, баъзида унда яшаётган инсонларнинг сенга нисбатан қилган ноҳақликлари сабаб жонингдан тўйиб кетасан. Ҳозир мен сизга ҳавола қилмоқчи бўлган ҳикоям айнан шу гапимни исботи бўла олади. Шоира қиз оилада ёлғиз фарзанд бўлиб, лекин негадир унга нисбатан ҳаттоки болалик пайтларидаям унчалик эркалатишлар бўлмаган. Балким уни қиз бола бўлиб туғилганлиги айбидир. Уй ишларига жудаям чаққон, ҳечам чарчамасди. Оилада ундан сўнг фарзанд туғилиши жудаям оғир кечди. Билмадим нима сабаб бўлди, лекин бир неча маротаба бола тушиши рўй берди. Даволанишлар ва духтирларнинг саъйи ҳаракати билан ва ниҳоят ўғил фарзанд туғилди. Ҳамма хурсанд...болача опасидан ўн ёш кичик бўлиб туғилганди. У укачаси туғулганга қадар ҳам унчалик эркалатиш, меҳр кўрмаганлиги сабаблими укачасидан ота онасини қизғонмасди. -- Қаренг ойижон беш баҳо олдим бугун!- деди бир куни хурсандчилигини яширмасдан. -- Нима бўлибди...сен ўқувчисан, шу учун беш олишинг керак. Ўқувчини энг асосий мақсади билим олиш.... - деб қўя қолди ойиси беэътиборгина. Бўлди....мақтов ҳам йўқ, қизини аъло баҳо олгани уларнинг фахри эканлигини ҳис қилиш ҳам йўқ. Шоира қизча эса бундай муомила ва ҳолатларга ўрганиб кетгани учун энди хафаям бўлмай қолганди. Лекин тинмасдан ойисига уй ишларида, рўзғор ишларида кўп ёрдам берарди. Укачасининг иштончаларини ҳам тозалаб ювар, чўмилтирар, кийимчаларини алиштирар ва ҳатто ўз вақтида овқатини берарди. Дарсларини қилиб бўлгач сайрга олиб чиқар, уни ўйнатар эди. Аммо шу ишларга чалғиб ҳам қолмасдан аъло баҳолар олишда давом этарди. Шуниси ачинарли эдики, уни олган бешларига уйидагилари ҳеч ҳам парво қилмасди. Мактабдан келиши билан, қизим буни қил, қизим укангга қара. Бечора қизалоқ баъзи кунлари дарс қилаётиб столи устига бошини қўйиб ухлаб қоларди. -- Қиз бола ўзи доиммм оилада биринчи ёрдамчи бўлиши керак рўзғор ишларида. Биз ҳатто кексайиб қолганимиздаям қарашинг керак...ўғлим эса у бошқа гап. Ўғлим мени авлодимни давомчиси, мени ишларимни ҳам давом эттириши керак бўлган инсон. Сен ҳатто опа бўлиб ёрдам беришинг керак. Бу сени опалик вазифанг шуни унутма қизим.- дер эди дадаси доим. Мана Шоира қиз мактабни аъло баҳоларга битириб инситутга кирди. Ўзининг тиниисиз ҳаракатлари, билимга чанқоқлиги билан инситутниям имтиёзли диплом билан тамомлади. Ўзининг тиришқоқлиги билан яхши ишга ҳам жойлашиб олди. Иш мобайнида бир йигит билан танишиб, йигит совчи жўнатиб тўйлари ҳам бўлиб ўтди. Вақт худди шамол каби еларди.... ҳаш паш дегунча орадан йиллар ўтиб ўғил фарзандли ҳам бўлишди. Бошида ёзганимдек....инсон ҳаётдан баъзида тўйиб кетаркан. Шоирани эриям унга беэътибор бўла бошлади. Уйларни тозалигигаям, мазали овқатлар пишириб берсаям ҳечам пайқамас, мақтамасди. Шоира кўпроқ ишлаб, иш билан овунар, ўғилчасиниям иш хонасига олиб кетадиган бўлди. Ҳатто эридан ҳам кўпроқ маош оларди. Рўзғорини ҳамма ками кустини тўғирлаб олганди. Ўлим ҳақ деганларидек, унинг дадасиниям ўлим четлаб ўтмади. Отасининг вафоти минг унга меҳр бермаган бўлса ҳам қайғурди, йиғлади. Бироз вақт ўтиб укасиям мактабни тамомлаб институтга кириш учун ҳаракатини бошлади. Имтиҳонларни ҳам топшириб бютжедга киролмади. Фақат энди шартнома асосида ўқиш йўли қолганди.