محمود فرجامی

به ندرت خوابهام یادم می‌ماند اما دیشبی خیلی شفاف بود و بعدش هم ساعتها مشغولم کرد. با ترامپ در یک هتل بودیم (و حتی به مناسبتی روی یک تخت نشستیم!) و قرار صحبت گذاشتیم. من واقعا قرار را برای صحبت گذاشتم ولی بعدش فکر کردم شاید بشود کلک یارو را کند و خاورمیانه‌ای را نجات داد. بهترین طرح به نظرم زدن با کارد میوه‌خوری به سرش بود. روی شکنجه‌های بعدش و حبس ابد یا اعدام آخرش هم فکرهام را کردم و به این نتیجه رسیدم که خیر کارم بیشتر است. بعد چیزی آمد به ذهنم که پاک متزلزلم کرد: دوستی که برای من کارت حضور در هتل را گرفته بود چه؟ سر او چه بلایی می‌آمد؟ موضوع به قدری مشغولم کرد که از خواب بیدار شدم اما باز هم فکر می‌کردم اخلاقا چه کاری بجا بود. نظر شما؟