ru
Feedback
سرخط

سرخط

Открыть в Telegram

سرخط اخبار کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان، اقوام و محیط زیست را پوشش می‌دهد. سرخط، صدای جنبش حق تعیین سرنوشت است، آوای انسان دی ماه، فریاد مردم آبان. ارتباط با ادمین : @Sarkhatist اینستاگرامِ سرخط: Sarkhatism آدرس ایمیل: sarkhatism@gmail.com

Больше
8 068
Подписчики
-424 часа
+27 дней
-1230 день
Привлечение подписчиков
июль '26
июль '26
+50
в 4 каналах
июнь '26
+88
в 3 каналах
Get PRO
май '26
+82
в 4 каналах
Get PRO
апрель '26
+71
в 8 каналах
Get PRO
март '26
+40
в 3 каналах
Get PRO
февраль '26
+122
в 4 каналах
Get PRO
январь '26
+242
в 15 каналах
Get PRO
декабрь '25
+85
в 2 каналах
Get PRO
ноябрь '25
+76
в 6 каналах
Get PRO
октябрь '25
+50
в 5 каналах
Get PRO
сентябрь '25
+23
в 1 каналах
Get PRO
август '25
+37
в 6 каналах
Get PRO
июль '25
+55
в 4 каналах
Get PRO
июнь '25
+47
в 1 каналах
Get PRO
май '25
+39
в 3 каналах
Get PRO
апрель '25
+33
в 1 каналах
Get PRO
март '25
+44
в 3 каналах
Get PRO
февраль '25
+45
в 6 каналах
Get PRO
январь '25
+63
в 5 каналах
Get PRO
декабрь '24
+70
в 1 каналах
Get PRO
ноябрь '24
+38
в 2 каналах
Get PRO
октябрь '24
+97
в 3 каналах
Get PRO
сентябрь '24
+115
в 13 каналах
Get PRO
август '24
+139
в 9 каналах
Get PRO
июль '24
+108
в 15 каналах
Get PRO
июнь '24
+74
в 10 каналах
Get PRO
май '24
+101
в 21 каналах
Get PRO
апрель '24
+89
в 18 каналах
Get PRO
март '24
+72
в 9 каналах
Get PRO
февраль '24
+135
в 16 каналах
Get PRO
январь '24
+173
в 21 каналах
Get PRO
декабрь '23
+117
в 22 каналах
Get PRO
ноябрь '23
+184
в 13 каналах
Get PRO
октябрь '23
+161
в 17 каналах
Get PRO
сентябрь '23
+151
в 0 каналах
Get PRO
август '23
+119
в 0 каналах
Get PRO
июль '23
+99
в 0 каналах
Get PRO
июнь '23
+110
в 0 каналах
Get PRO
май '23
+121
в 0 каналах
Get PRO
апрель '23
+150
в 0 каналах
Get PRO
март '23
+174
в 0 каналах
Get PRO
февраль '23
+187
в 0 каналах
Get PRO
январь '23
+313
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '22
+1 218
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '22
+1 283
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '22
+2 420
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '22
+2 714
в 0 каналах
Get PRO
август '22
+92
в 0 каналах
Get PRO
июль '22
+72
в 0 каналах
Get PRO
июнь '22
+115
в 0 каналах
Get PRO
май '22
+542
в 0 каналах
Get PRO
апрель '22
+71
в 0 каналах
Get PRO
март '22
+80
в 0 каналах
Get PRO
февраль '22
+64
в 0 каналах
Get PRO
январь '22
+91
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '21
+88
в 0 каналах
Get PRO
ноябрь '21
+72
в 0 каналах
Get PRO
октябрь '21
+74
в 0 каналах
Get PRO
сентябрь '21
+107
в 0 каналах
Get PRO
август '21
+163
в 0 каналах
Get PRO
июль '21
+642
в 0 каналах
Get PRO
июнь '21
+171
в 0 каналах
Get PRO
май '21
+162
в 0 каналах
Get PRO
апрель '21
+145
в 0 каналах
Get PRO
март '21
+301
в 0 каналах
Get PRO
февраль '21
+514
в 0 каналах
Get PRO
январь '21
+230
в 0 каналах
Get PRO
декабрь '20
+6 145
в 0 каналах
Дата
Привлечение подписчиков
Упоминания
Каналы
21 июля+1
20 июля+1
19 июля+5
18 июля+1
17 июля+1
16 июля+3
15 июля+6
14 июля+2
13 июля+4
12 июля+1
11 июля+2
10 июля+2
09 июля+6
08 июля0
07 июля+2
06 июля+1
05 июля+2
04 июля+4
03 июля+3
02 июля+2
01 июля+1
Посты канала
🔴 «جنوب» مرغ عزا و عروسی 🖊 چگونه هر دو طیف جنگ‌خواه، مردم جنوب را به حاشیه می‌رانند؟ نزدیک ۱۴۰ روز از آغاز تجاوز نظامی به ایران می‌گذرد؛ سایه‌ی جنگ حتی در روزهای آتش‌بس موقت نیز بر سر شهرها و جزایر جنوبی ایران سنگینی می‌کرد و نمی‌دانیم این سایه‌ی شوم چه زمان از سر مردمان آن کم می‌شود. بعضی می‌‌گویند جنوب ایران دوباره زیر آتش است؛ اما در واقع از لحظه‌ای که ارتش آمریکا میناب را به خاک و خون کشید و لامرد را برای آزمایش‌ تسلیحات جنگی‌اش انتخاب کرد تا همین لحظه، جنگی خاموش بر سر ساکنان نوار ساحلی جنوب ایران جریان داشته‌است. فارغ از بستر وقوع و تداوم جنگ و نفع‌بران این وضعیت، نخستین حقیقت این است که ساکنان این منطقه و به طور اخص کارگران، ماهی‌گیران، کارکنان بنادر، کودکان، زنان*، سربازان و محیط‌‌بانان که کم‌ترین عاملیتی در تصمیمات نظامی و سیاسی ندارند، قربانی مستقیم این حملات‌اند. هر روایتی که این واقعیت را به حاشیه براند، در نهایت به عادی‌سازی خشونت علیه مردم ختم می‌شود. متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/LSmTd #جنگ #جنوب #تهاجم_امپریالیستی

2
Нет текста...
838
3
🔴 سالروز یکی از بزرگ‌ترین اعتصابات کارگری تاریخ نفت ایران جمعه را کار می‌کردند، اما پولش را نمی‌گرفتند خوزستان، تابستان ۱۳۲۵. آفتاب روی آهن پالایشگاه می‌سوخت. بوی نفت روی لباس کارگرها مانده بود. برای آن‌ها هفته، هفت روز کار بود. جمعه هم فرقی با دوشنبه نداشت؛ فقط یک تفاوت داشت: جمعه را حقوق نمی‌دادند. نفت را آن‌ها از زمین بیرون می‌آوردند، اما سهم‌شان از آن فقط عرق روی لباسشان بود. ۲۳ تیر، هزاران کارگر حوزه‌های نفتی خوزستان یک تصمیم گرفتند: دیگر کار نمی‌کنیم. اعتصاب از آبادان آغاز شد. بعد مسجدسلیمان، آغاجاری، هفتکل، دارخوین، ماهشهر. همه ایستادند. حتی کارگران هندی شرکت نفت نیز به آن‌ها پیوستند. ماشین‌ها خاموش شد. دود از دودکش‌ها بلند نمی‌شد. اول، مطالبه فقط یک چیز بود: جمعه کار می‌کنیم، جمعه را هم پول می‌خواهیم. اما هر چه بیشتر حرف زدند، فهمیدند دردشان فقط جمعه نیست. مزد کم بود. خانه‌ها خراب بود. شرکت نفت، فقط یک شرکت نبود. دولت بود. شهر می‌ساخت، پلیس داشت، بیمارستان داشت، خانه می‌ساخت، و تصمیم می‌گرفت چه کسی زندگی کند و چه کسی فقط کار کند. کارمند انگلیسی، در محلهٔ بَریم، استخر و باشگاه و پزشک اختصاصی داشت. کارگر ایرانی، چند کیلومتر آن‌طرف‌تر، در خانه‌هایی زندگی می‌کرد که حتی آب آشامیدنی سالم نداشتند. دو شهر کنار هم بودند؛ یکی روی نفت زندگی می‌کرد، یکی روی نفت جان می‌کند. و آن روز، کارگرها تصمیم گرفتند که دیگر جان ندهند. مطالبات کارگران فراتر رفت: اجرای قانون کار، حق تشکل، عدم مداخله شرکت نفت در سیاست ایران، و خلع سلاح گروه‌های مسلحی که برای کتک زدن کارگران به خیابان فرستاده می‌شدند. پاسخ، مذاکره نبود. قوام حکومت نظامی اعلام کرد. ناوهای بریتانیایی در شط‌العرب مستقر شدند. گروه‌های مسلح محلی، همراه پلیس و نیروهای نظامی، برای شکستن اعتصاب وارد عمل شدند. کارگرها اسلحه نداشتند. سنگ داشتند. چوب داشتند. و اعتصابی که حاضر نبود بشکند، حتی اگر زیر آتش گلوله خم شود. گلوله شلیک شد. ۴۷ کارگر کشته شدند. ۱۵۰ نفر زخمی شدند. برای یک جمعه. برای یک روز تعطیل. برای اینکه کارگر هم حق دارد نفس بکشد، حتی اگر نفسش آخرین نفس باشد. سه روز بعد، بخشی از خواسته‌های اعتصاب‌کنندگان پذیرفته شد: پرداخت دستمزد روز جمعه، افزایش دستمزد، پذیرش بخشی از مطالبات کارگری. آن‌ها عقب نشستند، اما نه پیش از آنکه خون روی آسفالت داغ آبادان خشک شود. ۴۷ نفر دیگر برنگشتند. سنگ‌ها و چوب‌ها را زمین گذاشتند، اما روح‌شان را نه. پنج سال بعد، ۲۳ تیر ۱۳۳۰، دوباره به خیابان آمدند. هزاران نفر. آن روز آورل هریمن، فرستاده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا، وارد تهران شده بود. تظاهرات یادبود، تبدیل به اعتراضی علیه دخالت آمریکا و بریتانیا شد. باز هم گلوله آمد. ۱۶ نفر دیگر کشته شدند. فرمانده عملیات، فضل‌الله زاهدی بود؛ همان کسی که سه سال بعد، در کودتای ۲۸ مرداد، دولت مصدق را سرنگون کرد. تاریخ، گاهی فقط لباسش را عوض می‌کند اما دستش، همان دستِ خون‌آلودِ همیشگی است. وقتی از ملی شدن نفت حرف می‌زنیم، معمولاً از دولت‌ها می‌گوییم. از نخست‌وزیرها. از قراردادها. از کودتا. کمتر از کارگرهایی حرف می‌زنیم که پیش از همهٔ این‌ها فهمیده بودند نفت، بدون نیروی کار، فقط مایعی سیاه زیر زمین است. آن‌ها بودند که نشان دادند اگر دست‌ها از کار بایستد، چرخ بزرگ‌ترین شرکت خاورمیانه هم می‌ایستد. کارگرها نفت را زمین زدند، اما خودشان زمین نخوردند. و امروز هم، هنوز زمین نخورده‌اند. امروز دیگر ناوهای جنگی برای شکستن اعتصاب وارد شط‌العرب نمی‌شوند، اما کارگر معترض هنوز اخراج می‌شود، فعال کارگری هنوز زندانی می‌شود، تشکل مستقل هنوز امنیتی تلقی می‌شود. قراردادهای موقت، خصوصی‌سازی، پیمانکارها و سرکوب سازمان‌یابی، همان کاری را می‌کنند که آن روز گلوله می‌کرد؛ پراکنده کردن کارگرها، خفه کردن نفس‌شان در گلو، به گور سپردن امیدشان پیش از آنکه به دنیا بیاید. اتحادیه‌ها که باید پشت کارگر بایستند، یا سکوت اختیار می‌کنند، یا با کارفرما هم‌صدا می‌شوند، یا با وعده‌های دولتی، کارگر را به پشت میز کارش بازمی‌گردانند. اما ۲۳ تیر یادآور چیز دیگری هم هست: یعنی کارگر می‌تواند. با سنگ و چوب هم می‌تواند، با دست خالی هم می‌تواند، با اعتصاب هم می‌تواند. ده‌هزار کارگر، هفتاد سال پیش، ثابت کردند که ناوهای جنگی و چماق‌به‌دست‌ها و حکومت نظامی قوام، هیچ‌کدام نمی‌توانند کارگر را از خواسته‌اش عقب برانند.   فردا صبح دوباره سوت پالایشگاه بلند می‌شود. کارگرها می‌آیند. لباس‌هایشان هنوز بوی نفت می‌دهد. بعضی‌ها شاید ندانند هفتاد و نه سال پیش، مردهایی با همین لباس‌ها برای دستمزد یک روز جمعه ایستادند و برنگشتند. اما هر حقی که امروز بدیهی به نظر می‌رسد، روزی مطالبه‌ای بود که برایش گلوله شلیک شد.   #اعتصابات_کارگری #کارگران_نفت @sarkhatism
1 518
4
Нет текста...
1 170
5
🔴 دیوارِ طبقاتیِ آموزش یک کودکِ هفت‌ساله نمی‌داند که سرنوشتِ تحصیلی‌اش، پیش از تولدش تعیین شده. نمی‌داند که کیفِ پدر و مادرش، کیفیتِ آموزشیِ دوازده سالِ آینده‌اش را مشخص می‌کند. نمی‌داند که در مسابقه‌ای شرکت کرده که بعضی‌ها از خطِ شروعِ متفاوتی حرکت می‌کنند و بعضی‌ها، اصلاً خبر ندارند که خطِ شروعِ دیگری هم وجود دارد. یک طرفِ شهر، خانواده‌ای هست که می‌تواند برای فرزندش مدرسه‌ی بهتر، کلاسِ کنکور، معلمِ خصوصی و کتاب‌هایِ کمک‌آموزشی بخرد. آن طرفِ شهر، خانواده‌ای هست که حتی هزینه‌ی همان «کمک به مدرسه» را هم به سختی فراهم می‌کند. نتیجه، دو تجربه‌ی کاملاً متفاوت از آموزش است. یکی در مدرسه‌ی غیرانتفاعی با کلاسِ ۱۵ نفره، معلمِ درجه‌یک، کتابِ نو و آزمایشگاهِ پر از وسایل؛ دیگری با کلاسِ ۴۰ نفره، معلمی که خودش هم بی‌حال است، کتاب‌هایِ کهنه و حیاطی که نه بازی دارد و نه زندگی. متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/A1pCm #آموزش_طبقاتی #عدالت_آموزشی @sarkhatism
2 157
6
Нет текста...
1 653
7
🔴 «آیا در پی کسب درآمد هستید؟» تخمک‌های یک زن در هر سیکل اهدا، به‌طور میانگین حدود ۲۳ میلیون تومان قیمت‌گذاری می‌شود. در شرایطی که بیش از ۳۵ درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ بیکاری جوانان به ۲۰ درصد رسیده است، این مبلغ می‌تواند برای زنی که اجاره‌اش عقب افتاده و بچه‌اش شیرخشک نیاز دارد، به‌معنای چند ماه فرصت برای نفس کشیدن باشد. اما این پول دقیقاً بهای چیست؟ و چه نسبتی میان فقر، بازار ناباروری و بدن زنان وجود دارد؟ متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/BDUoh #اهدای_تخمک #فروش_تخمک #بارداری @sarkhatism
2 163
8
Нет текста...
1 711
9
🔴 چرا راننده‌ی اسنپ حتی حق مریض شدن هم ندارد؟ 🖊 درباره‌ی استثمار مدرن پلتفرمی و الگوریتمی علی ۴۲ ساله است. هرروز صبح با این فکر بیدار می‌شود که: «ماشین سالم است؟ بنزین دارم؟ اگر مریض شوم، خرج خانه را از کجا بیاورم؟» قبلا در کارخانه کار می‌کرد. سر ساعت می‌رفت، سر ساعت برمی‌گشت. آخر ماه حقوق داشت، بیمه داشت، خیالش از بابت فردا راحت بود. اگر مریض می‌شد، نفر دیگری جای او را پر می‌کرد. اما یک روز قرعه‌ی «تعدیل» به نام او افتاد. کارخانه گفت تحت فشار مالی است و علی را اخراج کردند. حالا علی فقط یک ماشین دارد و یک گوشی که روی آن اسنپ و تپسی نصب شده است. بی‌ثباتی شغلی مثل سایه دنبالش آمده. طبق آمار کانون عالی شوراهای اسلامی کار، بیش از ۹۰ درصد کارگران ایران با قرارداد موقت، قرارداد سفید یا حتی بدون هیچ قراردادی کار می‌کنند و کمتر از ۴ درصدشان از امنیت شغلی برخوردارند. در چنین ساختاری است که کارفرما هر وقت دلش بخواهد و به نفعش باشد، می‌تواند نیروی کار را بیرون بیندازد. کارخانه این کار را با «تعدیل» کرد. حالا نوبت پلتفرم‌هاست که با الگوریتم و امتیاز و جریمه همین کار را بکنند. برای همین است که علی می‌گوید: «همیشه کار هست، اما هیچ‌وقت ثابت نیست.» متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/Ogym1 #اسنپ #تپسی #بی_ثبات_کاری @sarkhatism
2 363
10
Нет текста...
1 587
11
🔴 موزاییک‌های اجاره‌ای؛ آخرین سنگرهای بقا دستفروش خیابان ولیعصر، کارگری است که کارخانه‌اش را بسته‌اند یا کارمندی که حقوقش کفاف نمی‌دهد. معلم‌ها، کارمندها، کارگران ساختمانی که یک شیفت کار، دیگر نان شب‌شان را نمی‌دهد. اما برای اینکه بتوانی روی پیاده‌رو بساط کنی، کافی نیست فقط جنسی برای فروش داشته باشی. اینجا، هر قطعه موزاییک، قیمت خودش را دارد. یک دستفروش قدیمی می‌گوید: «اینجا، هر موزاییک صاحب دارد. اگر بدون اجازه بساط کنی، یک گروه می‌آیند و بساطت را جمع می‌کنند؛ نه مامور شهرداری، بلکه همان "متصدی محل".» گزارش‌های میدانی روایت‌های مشابهی را ثبت کرده‌اند؛ از دریافت مبالغی متفاوت در هر شب، بسته به محل، تا واگذاری عرفی هر «موزاییک» میان واسطه‌هایی که گفته می‌شود با برخی مأموران ارتباط دارند. در خیابان ولیعصر، متصدیانی هر شب از دستفروش‌ها اجاره می‌گیرند؛ پولی که می‌گویند به ماموران شهرداری می‌رسد. در محدوده میدان تجریش، یک مامور شهرداری با لباس شخصی هر شب سر می‌زند و هفتگی از دستفروش پول می‌گیرد. پیاده‌رویی که از نظر حقوقی ملک عمومی است، در عمل به قطعاتی تقسیم شده که حق ایستادن روی هر کدام، قیمت خودش را دارد. متن کامل را اینجا بخوایند: https://shorturl.at/uDfq1 #دستفروشی #دستفروشان @sarkhatism
2 265
12
Нет текста...
1 422
13
🔴 شهر را برای چه کسی می‌سازند؟ آن سوی برج‌های نوساز: خانواده‌هایی که هرگز برنمی‌گردند این روزها بحث بازسازی داغ است. بعد از حملات اخیر، از تراکم تشویقی و بودجه‌های کلان می‌گویند. اعداد خیلی قشنگند: ۵ همت از منابع عمومی، ۱۵ همت از شرکت‌های دولتی، ۵ همت از فروش تراکم. برای خیلی‌ها، این یعنی امید. یعنی ساختمان‌ها قد علم می‌کنند، خیابان‌ها عریض می‌شوند، شهر جان می‌گیرد. اما یک سؤال توی این هیاهو گم شده: این آبادانی برای چه کسی است؟ برای کسانی که آنجا زندگی می‌کردند، یا برای کسانی که از آن پول درمی‌آورند؟ متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/VadLW #نوسازی #عیانی_سازی #بافت_فرسوده #حق_مسکن #حق_سرپناه @sakhatism
2 240
14
Нет текста...
2 013
15
🔴 وقفه‌ی آبخوری یا وقفه‌ی سودخوری #فوتبال #جام_جهانی #وقفه_آبخوری #فیفا #سرمایه_داری @sarkhatism
🔴 وقفه‌ی آبخوری یا وقفه‌ی سودخوری #فوتبال #جام_جهانی #وقفه_آبخوری #فیفا #سرمایه_داری @sarkhatism
2 395
16
🔴 تریاک، بخشی از فرآیند تولید چرا هزاران کارگر می‌گویند بدون مواد نمی‌توانیم کار کنیم؟ همه می‌گویند اعتیاد یک معضل اجتماعی است. یک آسیب جانبی. یک بیماری. یک انحراف اخلاقی. دولت‌ها و رسانه‌ها و سازمان‌های خیریه، همه از یک زاویه به آن نگاه می‌کنند: کارگر معتاد شده، باید او را نجات داد، باید به او کمک کرد، باید درمانش کرد. اما هیچ‌کس نمی‌پرسد که چه سازوکاری هزاران کارگر را به جایی رسانده که بدون مواد مخدر نمی‌توانند از پس کارشان بربیایند؟ متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/Bpkpf @sarkhatism
2 309
17
Нет текста...
1 631
18
🔴 «فقدان ایمنی کار منجر به مرگ یک کارگر شد» چگونه جان کارگران به بخشی عادی از هزینه تولید در ایران تبدیل شد این جمله را چند بار امروز خوانده‌ای؟ چند بار دیروز؟ چند بار هفته‌ی پیش؟ این تیتر تکراری، هر روز توی گوشی می‌خوانی و هر روز اسکرول می‌کنیم و می‌رویم سراغ خبر بعدی. اگر یک ماه این تیترها را پشت سر هم بچینی، می‌بینی که با یک حادثه روبرو نیستی. با یک کشتار روبرویی. می‌گویند حادثه. اما حادثه چیزی است که گه‌گاه رخ می‌دهد. چیزی که هر روز تکرار می‌شود، دیگر حادثه نیست. یک نظام است. متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/hwwFU #ایمنی_کار #حوادث_کارگری @sarkhatism
2 167
19
Нет текста...
1 428
20
🔴 به بهانه‌ی اعتراضات به تاثیر معدل در کنکور؛ از تجارب مبارزات دانش‌آموزی چه می‌توان آموخت؟ در کنار محتوایی که اعتراضات دانش‌آموزش را برانگیخته، نفس خود این اعتراضات نیز حائز اهمیت است. دانش‌آموزان در ده‌ها شهر به خیابان آمدند که در تصمیماتی که آینده‌ی آنان را مشخص می‌کند اثرگذار باشند اما نماینده‌ی مجلس با وقاحت رو به آنان گفت «توصیه ما این است که دانش آموزان دست از اعتراضات بردارند و بروند درس‌شان را بخوانند، چون دیگر چاره‌ای نیست و اعتراضات فایده‌ای ندارد». البته که چنین پاسخی از مسئولان جمهوری اسلامی تعجب‌برانگیز نیست. در این سال‌ها بسیار بودند کارگران، معلمان، پرستاران، دانشجویان و بازنشستگانی که برای حقوق خود دست به اعتراضات صنفی زدند و مسئولین می‌گفتند فایده‌ای ندارد. حالا رو به اعتراضات صنفی دانش‌آموزان هم همان را تکرار می‌کنند. آنان می‌خواهند معترضین به یاد نیاورند که در مقاطعی همین اعتراضات صنفی منجر به پیروزی‌هایی برای معترضین شده است. مقاطعی که دانش‌آموزانی فعال و دغدغه‌مند با همکلاسی‌های خود درباره‌ی مسائل مشترکشان به گفت‌گو نشستند، با برنامه‌ریزی و تقسیم‌کار جمع ساختند و خاک خوردند تا در نهایت با اتحادی که به دست آوردند به مطالباتشان را محقق کردند. متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/U8mbV #اعتراضات_دانش_آموزان #سازمان_دانش_آموزان #سازماندهی @sarkhatism
1 821