سرخط

🔴 جنگ همه‌چیز را تغییر می‌دهد، جز یک چیز: راه رهایی مردم و شیوۀ تحقق آن. اگر هم با تجاوز نظامی مخالفیم و هم با جمهوری اسلامی، سیاست مستقل از کجا آغاز می‌شود؟ در زمان جنگ چه راهی پیش روی ماست؟ خیلی‌ها می‌گویند: «ما مردم عادی در جنگ کاری از دستمان برنمی‌آید. نه زورمان به جمهوری اسلامی می‌رسد، نه به موشک‌های آمریکا.» اینکه «زورمان به جمهوری اسلامی نمی‌رسد» توصیف درستی از واقعیت امروز است و به اصل توازن قوا اشاره می‌کند. مردمی که دست خالی و پراکنده‌اند، حتی نمی‌توانند از خود در برابر دستگاه سرکوب دفاع کنند؛ چه برسد به اینکه نیروی سرکوب را عقب برانند یا رژیم را سرنگون کنند. اما اشتباه از جایی آغاز می‌شود که این نابرابری را سرنوشتی تغییرناپذیر بدانیم. اگر هر جا که مردم در آغاز ضعیف‌تر بودند، تاریخ همان‌جا متوقف می‌شد، هیچ انقلابی پیروز نمی‌شد، هیچ رژیمی سقوط نمی‌کرد و حتی حقوق کوچک روزمره نیز به دست نمی‌آمد. تغییر زمانی ممکن شد که مردم توانستند توازن قوا را به سود خود تغییر دهند. بنابراین مسئله این نیست که «ما نمی‌توانیم»؛ مسئله این است که «هنوز نتوانسته‌ایم توازن قوا را تغییر دهیم.» اگر مشکل را ناتوانی ذاتی مردم بدانیم، تنها راه این است که بگذاریم دیگران برایمان تصمیم بگیرند. اما اگر مسئله را نابرابری در توازن قوا ببینیم، پرسش اصلی این است: چگونه می‌توان این توازن را تغییر داد؟ متن کامل را اینجا بخوانید: https://shorturl.at/B0z2M #جنگ #تهاجم_امپریالیستی #سازماندهی @sarkhatism