Abstracts🌀

A review, or reflection, is not a journey into the past; it's about reclaiming energy from the past. The warrior preserves their memories, but no longer lives within them. They don't forget the past; rather, the past forgets them.

مرور دوباره، سفر به گذشته نیست؛ بازگرداندن انرژی از گذشته است. جنگجو خاطراتش را حفظ می‌کند، اما دیگر در آنها زندگی نمی‌کند. او گذشته را فراموش نمی‌کند؛ گذشته او را فراموش می‌کند.

جهان نه خانه که سایه سار رهگذری ست، کسی نمانده در او هر که بود رفتنی ست. مسافریم و به دوش نسیم می گذریم، نه خاک، منزل ما بود، نه باد آخر راه دل از رباط جهان برگیر، ای همسفر چراغ صبح در افق بی نشان روشن است. هر آنچه نام گرفتیم از غبار بود، آن که بی نام است همان است که می ماند. 🌿.....

🪶 آگاهی، معمای ذهن است؛ سالکان در برابر رازهای ژرف و گسترهٔ بی‌کران آگاهی و ادراک، دچار حیرت می‌شوند. هنر تعامل، معمای دل است؛ سالکان زمانی به شگفتی می‌رسند که دو حقیقت را درمی‌یابند: نخست، اینکه جهان به سبب ویژگی‌های آگاهی و ادراک ما، کاملاً عینی و واقعی به نظر می‌رسد؛ و دوم، اینکه با به‌کارگیری شیوه‌های دیگری از ادراک، همان جهانی که عینی، ثابت و واقعی می‌نمود، دگرگون می‌شود. تسلط بر نیت، معمای روح است؛ همان پارادوکس انتزاعی. در این قلمرو، اندیشه‌ها و اعمال سالکان از مرزهای وضعیت متعارفِ انسان فراتر می‌رود.

«قدرت سکوت»

پل یک‌طرفه‌ای که از «دانش خاموش» به «خِرَد» کشیده می‌شود، «دل‌مشغولی» یا «نگرانی» نام دارد. همین دل‌مشغولی است که انسان‌های برخوردار از دانش خاموش را وامی‌دارد تا دربارهٔ سرچشمهٔ هر آنچه می‌دانند، بیندیشند و آن را احساس کنند. دومین پل یک‌طرفه، پلی است که از «عقل» به «دانش خاموش» می‌رسد و «فهم ناب» نام دارد. این همان ادراکی است که به انسان خردمند نشان می‌دهد عقل، با همهٔ ارزش و توانایی‌اش، چیزی بیش از جزیره‌ای کوچک و تنها در میان مجمع‌الجزایری بی‌کران نیست. 🌿