Abstracts

〰〰 گاهی به دنبال سکوت نگرد، سازوکارِ جست‌وجو را مشاهده کن

🎧 Album title: Live in Poland Artist: Cell Release date: 21-10-2026 Label: ULTIMAE

دیدگر زمان را متوقف نمی‌کند، از قطعیتی که به آن بخشیده بود، عبور می‌کند. او درمی‌یابد آنچه حقیقتی تغییرناپذیر می‌پنداشت، نظمی از ادراک بوده است. نظمی که با جابه‌جایی نقطهٔ پیوندگاه، صورتی دیگر می‌یابد. در این گسست، گذشته دیگر زنجیره‌ای بسته از لحظه‌ها نیست و آینده، امتداد قطعی آنچه بوده، باقی نمی‌ماند. آنچه فرو می‌ریزد، خودِ زمان نیست، مرزی است که ادراک پیرامون آن کشیده است. ناشناخته، بیرون از زمان انتظار نمی‌کشد، در لحظه‌ای رخ می‌دهد که ادراک، دیگر به صورت پیشین خود وفادار نمی‌ماند. 🕊

دیدگر کسی که دیدن برای او فراتر از مشاهدهٔ معمول است و به ادراک مستقیم و دیدنِ ورای ظاهر اشاره دارد.

مقصد، قلمرویی از پیش شناخته‌شده است. سالک می‌آموزد در هیچ‌کجا بایستد، بی‌آنکه از حرکت بازمانده باشد. 💫

ظرفیتِ قصد

قصد را نمی‌توان با شدتِ خواستن سنجید. گاهی تمامِ اراده در کار است و هیچ تغییری رخ نمی‌دهد. گاهی یک تصمیمِ بی‌صدا، ساختارِ ممکن‌ها را جابه‌جا می‌کند.

🕊

آن‌که در ابدیت به سر می‌برد، از زمان خویش پاسداری می‌کند. دون‌خوان می‌گفت یکی از تفاوت‌های اصلی جادوگر با انسان معمولی این است که انسان معمولی چنان زندگی می‌کند که گویی جاودانه است. او زمان خود را چنان هدر می‌دهد که انگار زمان منبعی بی‌پایان در اختیار اوست. اما جادوگر می‌داند که زمان حضورش بر این زمین محدود است. ازاین‌رو، هر لحظه از زندگی خود را به شکلی مؤثر به کار می‌گیرد. جادوگر با نیرو در ارتباط است. نیرو از روح می‌آید و روح در ابدیت به سر می‌برد. ازاین‌رو، جادوگر نیز در ابدیت به سر می‌برد. این ابدیت است که به جادوگر یادآوری می‌کند قدرتمند است، اما برای به‌فعلیت‌رساندن تمام آنچه روح به او نشان می‌دهد، زمان بسیار اندکی در اختیار دارد. برای بی‌پروایی و حماقت نیز اصلاً زمانی باقی نمانده است. جادوگر خود را با روزمرگی و پوچی آن مشغول نمی‌کند؛ زیرا ابدیت اجازه نمی‌دهد او همچون موجودی نادان که خود را جاودانه می‌پندارد، زندگی‌ای تهی داشته باشد. به همین دلیل است که جادوگر سرشار از زندگی است. او با تمام قلبش زندگی می‌کند. جادوگر می‌بیند؛ ازاین‌رو، هرگز خود و زمانش را صرف امور پیش‌پاافتاده نمی‌کند. او آنچه را ابدیت به او فرمان می‌دهد انجام می‌دهد و زندگی را از فاصله‌ای به وسعت خود کیهان می‌نگرد. او می‌بیند و می‌داند که زمانش بسیار اندک است و برای حماقت، هیچ زمانی وجود ندارد. این همان چیزی است که روح به جادوگر می‌گوید.

«متنی منسوب به کارلوس کاستاندا»