کانال طِب اَطفال

این نصیحت را از صمیم قلب بپذیر؛ شاید به لطف خدا در کار و زندگی مالی‌ات به دردت بخورد. پدر معنوی سرمایه‌گذاری در بورس، فردی به نام وارن بافت است. اگر به سرمایه‌گذاری علاقه داری، درباره او مطالعه کن. او در یکی از ویدئوهایش درباره مهم‌ترین اصل سرمایه‌گذاری صحبت می‌کرد. می‌گفت: «طلا فقط ارزش پولت را حفظ می‌کند، اما ثروتت را افزایش نمی‌دهد. این سهام شرکت‌هاست که در بلندمدت هم سرمایه‌ات را رشد می‌دهد و هم ارزش آن را حفظ می‌کند.» او توضیح می‌دهد که برای موفقیت در بورس باید شرکت مناسبی را انتخاب کنی؛ شرکتی که از نظر مالی و عملی قوی باشد، سال‌ها در بازار حضور داشته باشد، از رقبا متمایز باشد و جایگاه قدرتمندی در بازار، چه از نظر مالی و چه از نظر سهم بازار، داشته باشد. اما در پایان صحبتش می‌گوید: «بهترین نوع سرمایه‌گذاری این است که روی خودت سرمایه‌گذاری کنی.» ❓یعنی چه؟ یعنی هر روز چیز جدیدی یاد بگیری؛ درباره بورس، تحلیل، الگوهای کندل‌استیک ژاپنی، رفتار بازار، اصطلاحات آن و هر مهارت دیگری که به رشدت کمک کند. حالا بیایید این موضوع را به دنیای پزشکی خودمان تعمیم بدهیم. تقریباً بیشتر همکاران جوان، وقتشان صرف گلایه از شرایط کشور، فکر کردن به مهاجرت، شیفت‌های کاری، و گرفتن تخصص و بعد از گرفتن تخصص ، دوباره همان چرخه تکرار می‌شود: گلایه، شیفت، مطب و تمام. اگر کسی بگوید «داری از شرایط کشور تعریف می‌کنی»، فقط می‌توانم بگویم: این حرف را نفهمیده‌ای. اگر دقت کنی، بخش بزرگی از همکاران در همین چرخه گرفتارند و شاید فقط حدود ۵ درصد واقعاً روی خودشان سرمایه‌گذاری کرده‌اند. این افراد علاوه بر مدرک دانشگاهی، دوره‌ها و آموزش‌های مختلف دیده‌اند، مهارت‌های جدید کسب کرده‌اند، تجربه عملی به دست آورده‌اند، نیازهای بازار را شناخته‌اند و در یک زمینه خاص متخصص شده‌اند؛ مثلاً در تغذیه، دیابت، قلب یا سایر حوزه‌ها. بعد خودشان دوره آموزشی برگزار کرده‌اند، اپلیکیشن ساخته‌اند، اشتراک آموزشی ارائه داده‌اند، به پزشکان جوان‌تر آموزش خصوصی داده‌اند و مسیر متفاوتی را انتخاب کرده‌اند. دیگر وقتی برای گلایه، بدگویی یا ناامیدی ندارند؛ تمام تمرکزشان روی رشد خود و افزایش توانایی‌هایشان است. ممکن است بگویی: «کشور با افراد تلاشگر همراهی نمی‌کند.» پاسخم این است که همین حالا افراد شناخته‌شده‌ای در زمینه قلب، غدد، دیابت، تغذیه و سایر رشته‌ها در رسانه‌ها حضور دارند؛ در سراسر ایران شناخته‌شده‌اند، دوره آموزشی برگزار می‌کنند و همه آن‌ها در همین کشور و با همین شرایط زندگی کرده‌اند. حتی بعضی از آن‌ها روزی پول خرید یک گوشی لمسی یا تمدید بسته اینترنت هم نداشتند. اگر دنبال فضای منفی رسانه‌ها و بعضی از گروه های تلگرامی و‌ واتساپی صنفی بروی، همان رسانه‌ها و‌گروه ها تو را نابود می‌کنند. هر کسی که فقط ناامید است، هنوز از توانایی‌های خودش خبر ندارد. بیشتر ما کورکورانه دنبال ترندها و صفحات مجازی راه افتاده‌ایم. بیشتر ما برای مهاجرت پول‌های زیادی خرج می‌کنیم؛ در حالی که اگر نیمی از همان پول را صرف یادگیری و رشد خودمان می‌کردیم، شاید دیگر نیازی به مهاجرت نداشتیم. بسیاری از افراد ده ها هزار دلار هزینه می‌کنند تا مهاجرت کنند و کارهای اداری‌شان را انجام دهند، اما در عین حال می‌گویند «پول ندارم!» من نمی‌گویم مهاجرت نکن. فقط می‌گویم روی ذهن و توانایی‌هایت سرمایه‌گذاری کن و اجازه نده فضای منفی رسانه‌ها فکرت را تسخیر کند. این توصیه را فقط از روی خیرخواهی گفتم. اگر پسندیدی، خوشحال می‌شوم. و اگر هم نپسندیدی، انگار اصلاً چیزی نخوانده‌ای. اما این حرف را به خاطر بسپار؛ چون روزی برای فرزندانت به آن نیاز خواهی داشت.