کانال طِب اَطفال

امروز با یک بیمار ۱۷ ساله صحبت کردم. وقتی مشغول انجام بررسی‌ها هستیم، اغلب از بیماران درباره زندگی‌شان، علاقه‌هایشان، ترس‌هایشان و رویاهایشان می‌پرسم... او تحت مراقبت روان‌پزشکی است و چندین بار اقدام به خودکشی داشته است. امروز داشتیم آزمایشی انجام می‌دادیم تا وضعیت او را بهتر بررسی کنیم، چون علاوه بر مشکلات روانی، صرع هم دارد. در ابتدا کم حرف بود، خیلی خجالتی. اما کم‌کم شروع کرد درباره احساساتش با من صحبت کند. احساس می‌کند شکست خورده است. چون فکر می‌کند مطابق انتظارات والدینش نیست. چون در مدرسه موفق نیست. چون حتی انگیزه بلند شدن از تخت را هم ندارد. با دقت به حرف‌هایش گوش دادم. به او نصیحتی نکردم. با خودم فکر کردم: احتمالاً افراد زیادی قبلاً به او نصیحت کرده‌اند... و هیچ‌کدام هم نتیجه‌ای نداده است. پس از او پرسیدم: «گوش دادن به موسیقی را دوست داری؟» گفت: «خیلی دوست دارم. گاهی برای آرام شدن، گاهی برای اینکه خودم را بهتر بفهمم.» به او گفتم: «اجازه می‌دهی وقتی دارم دستگاه را وصل می‌کنم، هدفونم را روشن کنم؟ یک آهنگ هست که فکر می‌کنم باید آن را بشنوی.» اسم آهنگ From Finner از گروه Of Monsters and Men است. آهنگ را پخش کردم. و در حالی که موسیقی پخش می‌شد، برایش توضیح دادم: این آهنگی است درباره ادامه دادن، حتی وقتی می‌ترسیم. درباره حرکت کردن، حتی وقتی نمی‌دانیم به کجا می‌رویم. درباره یاد گرفتن اینکه با چیزهایی که داریم خوشحال باشیم، در حالی که مسیر خودمان را پیدا می‌کنیم. چون زندگی فقط مدرسه نیست... زندگی تفریح هم هست. خوشبختی چیزی نیست که فقط آن را پیدا کنی؛ چیزی است که در اطراف ما جریان دارد. مثل یک لوبیا داخل یک شیشه. هر وقت احساس گم‌شدگی می‌کنم، به آن آهنگ گوش می‌دهم و یک چیز مهم را به یاد می‌آورم: من به این دنیا نیامده‌ام که انتظارات دیگران را برآورده کنم. آمده‌ام یاد بگیرم. این زندگی من است. برای لذت بردن. برای خدمت کردن. چیز دیگری نیست. بعد شروع به گریه کرد و گفت: — «فقط این است که... من نمی‌دانم چطور باید زندگی کنم.» به او جواب دادم: — «هیچ‌کس نمی‌داند. همه ما داریم بداهه زندگی می‌کنیم. همه ما یک جایی از زندگی با کفش‌هایی خیس از باران راه رفته‌ایم.» وقتی نمی‌دانی چه کار کنی، به این آهنگ گوش بده. یادت باشد: زندگی زمان بازی است. هرچه می‌توانی یاد بگیر. هر طور می‌توانی کمک کن. تا جایی که می‌توانی لذت ببر. اما هیچ‌وقت یک چیز را فراموش نکن: خودت را دوست داشته باش.