Walking with the wind.
رفتن به کانال در Telegram
📈 تحلیل کانال تلگرام Walking with the wind.
کانال Walking with the wind. (@heartree) در بخش زبانی فارسی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 11 537 مشترک است و جایگاه 3 377 را در دسته کتب و رتبه 28 583 را در منطقه إيران دارد.
📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 11 537 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 22 اکتبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر -215 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر -17 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 15.19% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 6.47% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
- دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 1 754 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 747 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
- واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 0 است.
- علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند کلمه, برف, روز, آفتاب, چیز تمرکز دارد.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“Too weird to live, too rare to die.
@charonmoonbot 🌳”
به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 23 اکتبر, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته کتب تبدیل کرده‌اند.
11 537
مشترکین
-1724 ساعت
-1137 روز
-21530 روز
آرشیو پست ها
11 537
اگه تبدیل به یه تیکه سنگ بشم باز هم منو به یاد میاری؟ باز هم من رو دوست خواهی داشت؟ باز هم به این فکر میکنی که گل موردعلاقه‌ام توی این فصل کدومه تا اون رو برام بیاری؟ اگه خاک بشم، اگه تبدیل به یه تکه سنگ بشم و یه روزی، درختی از خاک من تغذیه کنه و بزرگ بشه، آیا باز هم من رو به یاد میاری؟ آیا پای این درخت آب میریزی؟ برگ‌هاش رو نوازش میکنی؟ به رقص باد میون شاخه‌هاش خیره میشی؟ اگه یه روزی تبدیل به یه تیکه سنگ بشم، و رودخونه ای طغیان زده از روش عبور کنه، تیکه تیکه اش کنه و اون رو با خودش به دریا برسونه، من رو توی قلاب ماهی‌گیر پیدا خواهی کرد؟ من به این فکر میکنم که در آخر و در مرگ و زندگی تنهام. تنها چیزی که دارم اسممه. با اون به دنیا اومدم و شبیه به روحمه. معلم ها، آدم ها، دوست ها، غریبه ها، اول از همه اسمم رو می‌پرسیدن. شاید اون‌ها اسمم رو فراموش کنن ولی خودم نه. هرچیزی رو که از دست بدم، هرچیزی رو که فراموش کنم، حتی اگه هیچ‌چیزی توی این دنیا نداشته باشم، اسمم رو دارم. و شاید همین برای زندگی و مرگ کافی باشه. چون وقتی تبدیل بشم به یه تکه سنگ، اسمم قراره اونجا هم همراهم باشه و روش حک بشه. حتی اگه تو، دیگه اون رو به یاد نیاری.
11 537
اگه تبدیل به یه تیکه سنگ بشم باز هم منو به یاد میاری؟ باز هم من رو دوست خواهی داشت؟ باز هم به این فکر میکنی که گل موردعلاقه‌ام توی این فصل کدومه تا اون رو برام بیاری؟ اگه خاک بشم، اگه تبدیل به یه تکه سنگ بشم و یه روزی، درختی از خاک من تغذیه کنه و بزرگ بشه، آیا باز هم من رو به یاد میاری؟ آیا پای این درخت آب میریزی؟ برگ‌هاش رو نوازش میکنی؟ به رقص باد میون شاخه‌هاش خیره میشی؟ اگه یه روزی تبدیل به یه تیکه سنگ بشم، و رودخونه ای طغیان زده از روش عبور کنه، تیکه تیکه اش کنه و اون رو با خودش به دریا برسونه، من رو توی قلاب ماهی‌گیر پیدا خواهی کرد؟ من به این فکر میکنم که در آخر و در مرگ و زندگی تنهام. تنها چیزی که دارم اسممه. با اون به دنیا اومدم و شبیه به روحمه. معلم ها، آدم ها، دوست ها، غریبه ها، اول از همه اسمم رو می‌پرسیدن. شاید اون‌ها اسمم رو فراموش کنن ولی خودم نه. هرچیزی رو که از دست بدم، هرچیزی رو که فراموش کنم، حتی اگه هیچ‌چیزی توی این دنیا نداشته باشم، اسمم رو دارم. و شاید همین برای زندگی و مرگ کافی باشه. چون وقتی تبدیل بشم به یه تکه سنگ، اسمم قراره اونجا هم همراهم باشه و روش حک بشه حتی اگه تو، دیگه اون رو به یاد نیاری.
11 537
اگه تبدیل به یه تیکه سنگ بشم باز هم منو به یاد میاری؟ باز هم من رو دوست خواهی داشت؟ باز هم به این فکر میکنی که گل موردعلاقه‌ام توی این فصل کدومه تا اون رو برام بیاری؟ اگه خاک بشم، اگه تبدیل به یه تکه سنگ بشم و یه روزی، درختی از خاک من تغذیه کنه و بزرگ بشه، آیا باز هم من رو به یاد میاری؟ آیا پای این درخت آب میریزی؟ برگ‌هاش رو نوازش میکنی؟ به رقص باد میون شاخه‌هاش خیره میشی؟ اگه یه روزی تبدیل به یه تیکه سنگ بشم، و رودخونه ای طغیان زده از روش عبور کنه، تیکه تیکه اش کنه و اون رو با خودش به دریا برسونه، من رو توی قلاب ماهی‌گیر پیدا خواهی کرد؟ من به این فکر میکنم که در آخر و در مرگ و زندگی تنهام. تنها چیزی که دارم اسممه. با اون به دنیا اومدم و شبیه به روحمه. معلم ها، آدم ها، دوست ها، غریبه ها، اول از همه اسمم رو می‌پرسیدن. شاید اون‌ها اسمم رو فراموش کنن ولی خودم نه. هرچیزی رو که از دست بدم، هرچیزی رو که فراموش کنم، حتی اگه هیچ‌چیزی توی این دنیا نداشته باشم، اسمم رو دارم. و شاید همین برای زندگی و مرگ کافی باشه. چون وقتی تبدیل بشم به یه تکه سنگ، اسمم قراره اونجا هم همراهم باشه و روش حک بشه حتی اگه تو اون رو به یاد نیاری.
11 537
اگه تبدیل به یه تیکه سنگ بشم باز هم منو به یاد میاری؟ باز هم من رو دوست خواهی داشت؟ باز هم به این فکر میکنی که گل موردعلاقه‌ام توی این فصل کدومه تا اون رو برام بیاری؟ اگه خاک بشم، اگه تبدیل به یه تکه سنگ بشم و یه روزی، درختی از خاک من تغذیه کنه و بزرگ بشه، آیا باز هم من رو به یاد میاری؟ آیا پای این درخت آب میریزی؟ برگ‌هاش رو نوازش میکنی؟ به رقص باد میون شاخه‌هاش خیره میشی؟ اگه یه روزی تبدیل به یه تیکه سنگ بشم، و رودخونه ای طغیان زده از روش عبور کنه، تیکه تیکه اش کنه و اون رو با خودش به دریا برسونه، من رو توی قلاب ماهی‌گیر پیدا خواهی کرد؟ من به این فکر میکنم که در آخر و در مرگ و زندگی تنهام. تنها چیزی که دارم اسممه. با اون به دنیا اومدم و شبیه به روحمه. معلم ها، آدم ها، دوست ها، غریبه ها، اول از همه اسمم رو می‌پرسیدن. شاید اون‌ها اسمم رو فراموش کنن ولی خودم نه. هرچیزی رو که از دست بدم، هرچیزی رو که فراموش کنم، حتی اگه هیچ‌چیزی توی این دنیا نداشته باشم، اسمم رو دارم. و شاید همین برای زندگی و مرگ کافی باشه. چون اوقتی تبدیل بشم به یه تکه سنگ، اسمم قراره اونجا هم همراهم باشه و روش حک بشه.
11 537
اینبار که به آهنگ Let down از ریدیوهد گوش دادم و به اون پارتی رسیدم که تام‌یورک میگه One day I'm gonna grow wings یاد فیلم Dead poets society افتادم. به این فکر کردم که من یه روزی قراره کدوم یکی از این دو مدل بال رو در بیارم؟ بال‌هایی مثل نیل یا مثل تام؟
11 537
اینبار که به آهنگ Letdown از ریدیوهد گوش دادم و به اون پارتی رسیدم که تام‌یورک میگه One day I'm gonna grow wings یاد فیلم Dead poets society افتادم. به این فکر کردم که من یه روزی قراره کدوم یکی از این دو مدل بال رو در بیارم؟ بال‌هایی مثل نیل یا مثل تام؟
11 537
روزهایم مرا ویران می‌کنند. در عمرم آب می‌شوم تا پیمانه را پر کنم.
— روزها در راه، شاهرخ مسکوب
11 537
توی این هشت سال چهار بار اسم اینجا تغییر کرد.
راحین
Gekko
Dr. Onion's lonely hearts club band
Walking with the wind
انگار هر چهارتاشون چهار تا ارای مختلف از من بودن، فقط نمی‌دونم چرا هرچقدر جلوتر می‌رفت، بیشتر به تنهاترین شب دنیا شبیه میشدم. تا آخرش شدم تک درخت کیارستمی، تا آخرش با باد یکی شدم.
Walking with the wind and Gone, gone, gone with the wind.
11 537
توی این هشت سال چهار بار اسم اینجا تغییر کرد.
راحین
Gekko
Dr. Onion's lonely hearts club band
Walking with the wind
انگار هر چهارتاشون چهار تا ارای مختلف از من بودن، فقط نمی‌دونم چرا هرچقدر جلوتر می‌رفت، بیشتر به تاریک ترین و تنهاترین شب دنیا شبیه میشدم و شدم.
11 537
جالبه، حتی نمی‌دونستم امروز هشتمین سالگرد اینجاست. فقط قبلش یهویی دلم خواست اینبار شما برام چیزی بفرستید، هرچیزی. احتمالا این حس از اعماقِ قلب اینجا اومده.
11 537
جالبه، حتی نمی‌دونستم امروز هشتمین سالگرد اینجاست. فقط دلم خواست اینبار شما برام چیزی بفرستید، هرچیزی. احتمالا این حس از اعماقِ قلب اینجا اومده.
11 537
I hope that years after I’m gone, those who never knew Aida will find this place and know that someone once emerged from the earth and was laid to rest here. Someone who came from Pluto, suffered as much as Jupiter could hold, and longed to become one with the Moon.
11 537
Whether no one ever sees it or thousands do, this place has existed simply for me to be. And I’m grateful to everyone who has found their way here and left me a piece of their heart. It’s such a strange, beautiful thing, really. Eight years. A lifetime. So much has changed, I have, and so has this place. But something has always remained, quietly rooted in my heart. As long as I breathe, and even long after I’m gone, a piece of me will remain here, forever.
11 537
October 15, 2018, eight years ago today, I made this little corner of the world. I can hardly believe all that these eight years have carried me through. I used to write about this day, about this place, but I can't anymore.(Even writing in another language, because speaking in my mother tongue feels too painful. Maybe this is a kind of escape, a profound one.)
All I know is that somewhere in this world, my traces exist, preserved here, forever.A place where, over these eight years, I have died and lived a thousand times over, in silence and in words. And yet, this little corner of the world, this one small place, has been entirely, wholly, mine.
11 537
Just send me something. I can’t talk or reply right now. I just want something from you to read, watch, or listen to, if you’d like.
@charonmoonbot
