0/0
رفتن به کانال در Telegram
0/0 = undefined A labyrinth of ideas, A diary of curiosities Bot: @contactzero_bot
نمایش بیشتر📈 تحلیل کانال تلگرام 0/0
کانال 0/0 (@error0error) در بخش زبانی عربی بازیگری فعال است. در حال حاضر جامعه شامل 11 229 مشترک است و جایگاه 8 125 را در دسته دین و مذهبی و رتبه 6 891 را در منطقه المملكة العربية السعودية دارد.
📊 شاخص‌های مخاطب و پویایی
از زمان ایجاد در невідомо، پروژه رشد سریعی داشته و 11 229 مشترک جذب کرده است.
بر اساس آخرین داده‌ها در تاریخ 28 اکتبر, 2026، کانال فعالیت پایداری دارد. در ۳۰ روز گذشته تغییر اعضا برابر 104 و در ۲۴ ساعت گذشته برابر 1 بوده و همچنان دسترسی گسترده‌ای حفظ شده است.
- وضعیت تأیید: تأیید نشده
- نرخ تعامل (ER): میانگین تعامل مخاطب 10.33% است و در ۲۴ ساعت نخست پس از انتشار، محتوا معمولاً 4.70% واکنش نسبت به کل مشترکان کسب می‌کند.
- دسترسی پست‌ها: هر پست به طور میانگین 1 160 بازدید دریافت می‌کند. در اولین روز معمولاً 528 بازدید جمع‌آوری می‌شود.
- واکنش‌ها و تعامل: مخاطبان به‌طور فعال حمایت می‌کنند؛ میانگین واکنش به هر پست 0 است.
- علایق موضوعی: محتوا بر موضوعات کلیدی مانند مُشَاعَرَة, رَجُل, ظِلّ, نِسَاءَة, اِبن تمرکز دارد.
📝 توضیح و سیاست محتوایی
نویسنده این فضا را محل بیان دیدگاه‌های شخصی توصیف می‌کند:
“0/0 = undefined
A labyrinth of ideas,
A diary of curiosities
Bot: @contactzero_bot”
به لطف به‌روزرسانی‌های پرتکرار (آخرین داده در تاریخ 29 اکتبر, 2026)، کانال همواره به‌روز و دارای دسترسی بالاست. تحلیل‌ها نشان می‌دهد مخاطبان به‌طور فعال با محتوا تعامل دارند و آن را به نقطه اثرگذاری مهم در دسته دین و مذهبی تبدیل کرده‌اند.
11 229
مشترکین
+124 ساعت
+587 روز
+10430 روز
آرشیو پست ها
11 226
طلبتِ مني قبل شهرٍ أو ما يُقارب، رسالةً تَعرِفي بها مكانتكِ عندي. إنْ كنتُ أذكرُ، أردتِ أنْ تَرَي نَفسَكِ بعيوني. ولو أمكنني أنْ أُهدِيَكِ عَينَيّ لفعلت، وما رسالتي هذه إلا اعتذارٌ عن عجزي، ومرآةٌ لكِ، وبدلٌ عن عيني، فانظُري بنفسِكِ واحكُمي:
أذكرُ أُسطورةً يونانيةً عن مَلِكٍ عاقبته الآلهةُ على طمعِه فأعطته أصابع ذهبية؛ صارَ كلُّ ما يَلمِسُهُ يستحيلُ ذهبًا. في البدءِ ابتهجَ بغناه، ثُم انزعَجَ لأنّ كل طعامٍ وشرابٍ تناولته يده صارَ ذهبًا صلبًا باردًا، والمَرءُ وإنْ كانَ مَلِكًا، فهو من لحمٍ ودمٍ ولا بدّ له من الخبزِ والماء. ثُمَّ صار الإنزعاجُ رعبًا لمّا رأى تمثالًا ذهبيًا باردًا بينَ يديه حلَّ محلَّ ابنتِه، فيه كلُّ شبهٍ بها، إلا دِفأها.
أنتِ مِثلُه وعَكسُه: فأنتِ مُبارَكةٌ لا مَلعونة، ويَداكِ تغدِقانِ دِفئًا ونورًا وَوَردًا، لا ذهبًا. معكِ... [لم تكتمل الرسالة إلى اليوم]
11 226
حَلَفتُ لَها بِاللَهِ حِلفَةَ فاجِرٍ
لَناموا فَما إِن مِن حَديثٍ وَلا صالِ
فَلَمّا تَنازَعنا الحَديثَ وَأَسمَحَت
هَصَرتُ بِغُصنٍ ذي شَماريخَ مَيّالِ
وَصِرنا إِلى الحُسنى وَرَقَّ كَلامُنا
وَرُضتُ فَذَلَّت صَعبَةٌ أَيَّ إِذلالِ
11 226
سَمَوتُ إِلَيها بَعدَ ما نامَ أَهلُها
سُموَّ حَبابِ الماءِ حالاً عَلى حالِ
فَقالَت سَباكَ اللَهُ إِنَّكَ فاضِحي
أَلَستَ تَرى السُمّارَ وَالناسَ أَحوالي
فَقُلتُ يَمينَ اللَهِ أَبرَحُ قاعِدًا
وَلَو قَطَعوا رَأسي لَدَيكِ وَأَوصالي
11 226
وَيا رُبَّ يَومٍ قَد لَهَوتُ وَلَيلَةٍ
بِآنِسَةٍ كَأَنَّها خَطُّ تِمثالِ
يُضيءُ الفِراشَ وَجهُها لِضَجيعِها
كَمِصباحِ زَيتٍ في قَناديلِ ذبّالِ
— امرؤ القيس
11 226
وَيا رُبَّ يَومٍ قَد لَهَوتُ وَلَيلَةٍ
بِآنِسَةٍ كَأَنَّها خَطُّ تِمثالِ
يُضيءُ الفِراشَ وَجهُها لِضَجيعِها
كَمِصباحِ زَيتٍ في قَناديلِ ذبّالِ
— امرؤ القيس
11 226
وَتَحسِبُ سَلمى لا نَزالُ كَعَهدِنا
بِوادي الخُزامى أَو عَلى رَسِّ أَوعالِ
لَيالِيَ سَلمى إِذ تُريكَ مُنَصَّبًا
وجِيدًا كَجيدِ الرِئمِ لَيسَ بِمِعطالِ
— امرؤ القيس
11 226
وَتَحسِبُ سَلمى لا نَزالُ كَعَهدِنا
بِوادي الخُزامى أَو عَلى رَسِّ أَوعالِ
لَيالِيَ سَلمى إِذ تُريكَ مُنَصَّبًا
وجِيدًا كَجيدِ الرِئمِ لَيسَ بِمِعطالِ
11 226
Idyll (n.)
a very happy, peaceful, and simple situation or period of time, especially in the countryside
11 226
Repost from 0/0
The very simplicity and nakedness of man's life in the primitive ages imply this advantage at least, that they left him still but a sojourner in nature. When he was refreshed with food and sleep he contemplated his journey again. He dwelt, as it were, in a tent in this world, and was either threading the valleys, or crossing the plains, or climbing the mountain tops.
But lo! men have become the tools of their tools. The man who independently plucked the fruits when he was hungry has become a farmer; and he who stood under a tree for shelter, a housekeeper. We now no longer camp as for a night, but have settled down on earth and forgotten heaven. We have adopted Christianity merely as an improved method of agriculture.
We have built for this world a family mansion, and for the next a family tomb. The best works of art are the expression of man's struggle to free himself from this condition, but the effect of our art is merely to make this low state comfortable and that higher state to be forgotten.
- Walden, by H. D. Thoreau
