نه به عوام فریبی

ما هنوز به حرف نیامدیم.... درگیری های اداری، بلااثر ماندن بسیاری از خط مشی ها و مدل ها و کندی مکاتبات و.... همه و همه نشان می دهد که فراتر از تصور نتایج ناتوانی اجتماعی در سخن گفتن و ضعف در گفتگو که در جامعه ما موج می زند، عوارض و عواقب خود را در فرهنگ سازمانی نشان داده است. ذهنیت در جامعه ما بیشتر از عینیت نقش دارد و نقش اساسی با حس و عواطف و برداشت های شخصی و سطحی و خبرچینی و تخریب و.... است، خصوصا در جامعه ای که فلسفه درسی زاید نلقی می شود. در سیستمی اداری کشوری که سنوات خدمت و مدرک تحصیلی و روابط بیشتر از دست آوردها سبب بالا رفتن از نردبان ترقی می شود، انتظار هیج معجزه ای نمی رود و عملا اگر با نگاه تمثیلی بخواهیم به سیستم اداری کشور نگاه کنیم می تواتیم آن را مثل شهری بدون شهرداری تصور کنیم که فاضلاب تعارض منافع، عدم شفاغیت، رانت و... چنان بوی تعفنی در آن به جای گذاشته است که نفس شهر و شهر نشیتان را بند آورده است. در چنین فضایی شاید یکی در حانه خود بنشیند و از دکوراسیون منزل لذت ببرد اما هم او را جرأت ده دقیقه پیاده روی در شهر نیست. تنگنای منابع یکی از علل اصلی نابسانی هاست اما بشر ثابت کرده است اکر عقلانیت و فرهنگ باشد، می توان هیروشیما و ناکازاکی با خاک یکسان شده و آلمان خاکستر شده را بدون نفت و گاز به قطب های تکنولوژی و صنعت تبدیل کرد. نمی توان منکر تغییرات در سازمان ها شد اما سخن از تحول راندن در جایی که فرهنگ سارمانی درست نیست، سخنی قابل تامل و تا حدودی غیرقابل پذیرش است. ممکن است که خدمات بر خط شوند، هزینه ها کنترل شوند و خدمات بیشتری ارایه شود، اما اینها دلیلی بر قرار داشتن لوکوموتیو بر ریلی درست نیست. دوستی برایم تعریف می کرد که در ژاپن، کنار ساحلی ایستاده بود و متوجه شد که یک نفر با دقت در حال تمیز کردن یک خودرو تویوتا است، و با دستمالی که در جیب داشت و آبی که تهیه کرده بود با حوصله و با دشواری تویوتا را تمیز می کند. به آن فرد گفت که چقدر تمیزی ماشین برایت مهم است که از خیر تماشای این ساحل گذشنه ای؟!؟ مرد ژاپنی در پاسخ گفت: این تویوتا متعلق به من نیست و من کارمنذ شرکت تویوتا هستم و وقتی تویوتای ژاپنی را کنار شورلت آمریکایی و بنز آلمانی دیدم که چرک گرفته است، حالم گرفته شد و شروع کردم به تمیز کردن خودرو تا خودروی ژاپنی بدرخشد و از زیبایی کمتر از رقبای خارجی خود نباشد. اینگونه تویوتا، تویوتا شد و ژاپن ژاپن شد، بدون آنکه اجبار و رانت و محدودیت واردات و... در کار باشد. وقتی سازمان دغدغه اش نیروی انسانی باشد و نیروی انسانی دغدغه اش سازمان باشد، نتیجه اش درخشان خواهد بود. آنچه نخست باید تغییر کند، تغیبر پاردایم های ذهنی است تا تغییر برنامه ها... مهدی اسفندیار کانال"نه به عوام فریبی" @nabeavamfaribi