Statistickit

چند وقت پیش در یکی از گروه‌های تلگرام، فردی داشت با جزئیات از تجربهٔ مصاحبهٔ دکتری‌اش در دانشگاه‌های مختلف می‌گفت. حرف‌هایش جالب بود و با دقت گوش می‌دادم. اما یک چیز ذهنم را درگیر کرد؛ اسم آیدی‌اش فقط یک نقطه بود، نه اسم، نه عکس، نه هیچ نشانی. همان‌جا با خودم گفتم، شاید این نگاه من باشد، اما هیچ‌وقت نتوانسته‌ام با حضورِ کاملاً بی‌هویت در فضای مجازی ارتباط برقرار کنم. اگر قرار است تجربه‌ای را منتقل کنیم، نقدی بنویسیم یا به دیگران توصیه‌ای کنیم، به نظرم خوب است تا حدی هم مسئولیتِ آن را بپذیریم. برای همین، برای من، هویت اهمیت دارد. نه به خاطر شهرت یا عنوان؛ به خاطر مسئولیت. من ترجیح می‌دهم حرفی که می‌زنم، با نام خودم باشد و اگر روزی اشتباه کردم، همان آدمی که حرف را زده، مسئول اصلاحش هم باشد. No identity, no conversation.