Statistickit

نوشتن، گفت‌وگویی است با حقیقت، نه معامله‌ای با مخاطب.آن‌که بیش از حد نگرانِ پسندیده شدن باشد، پیش از انتشار، از نوشتن فاصله گرفته است.شرط نوشتن، تنهایی است.اگر مخاطب را بیش از اندازه جدی بگیری، باخته‌ای. می‌گفت مولانا مثنوی‌اش را با آن شکوه، خطاب به یک نفر یعنی حسام‌الدین چلبی سرود. شمس تبریزی هم در محفلی که مولانا در آن حاضر نبود، سخن نمی‌گفت؛ اما عصر ما عصری است که مردمانش بی‌هیچ سیر شدنی، مخاطب گدایی می‌کنند! تعابیر بدآهنگی نظیر «فالوور» و... ناظر به همین فلاکت دوران ماست! واقعیت این است که اینجا هم روزی تعطیل می‌شود؛ شاید همین امروز. و ما با همین دیدگاه هر روز به این صفحه میایم .... نه ما محور جهانیم و نه این صفحه. زندگی بی‌اعتنا به آمدن و رفتنِ ما ادامه خواهد داشت و شاید همین، زیباترین یادآوریِ فروتنی باشد. تا اطلاع ثانوی .... به تاریخ:یازدهم تیر ماه چهارصد و پنج