دیگرگونه

راه می‌روم. با خودم و با ماه حرف می‌زنم. نگاه کردن به درختانِ بی‌طرف، بسیار آسان‌تر است از روبه‌رو شدن با آدم‌ها؛ از اینکه مجبور باشی شاد، آسیب‌ناپذیر و باهوش به‌نظر برسی. خاطرات روزانه/ سیلویا پلات برگردان: مهسا ملک مرزبان @digargoone 🌾

دلم تا عشق‌باز آمد در او جز غم نمی‌بینم دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی‌آید دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم مرا رازی‌ست اندر دل به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه که من تا آشنا گشتم دل خرم نمی‌بینم نم چشم آبروی من ببرد از بس که می‌گریم چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمی‌بینم کنون دم درکش ای سعدی که کار از دست بیرون شد به امید دمی با دوست وان دم هم نمی‌بینم سعدی @digargoone 🌾

مگر آدم می‌تواند چشم‌هایش را ته رودخانه باز کند؟ آن‌جا تاریک نیست؟ گیاه ندارد؟ ماهی چطور؟ از آن می‌شود آسمان را دید که حتماً دیگر آبی نیست. ته آب چطور می‌شود فهمید که امروز چند شنبه است؟ نباید صداهای زیادی داشته باشد. زیر سقفی با گچ بری‌های آب، در اتاق‌هایی با دیوارهای آب، هیچ‌کس نمی‌تواند بفهمد که دیگری دارد گریه می‌کند یوزپلنگانی که با من دویده‌اند/ بیژن نجدی @digargoone 🌾

زندگی می‌کنم در کانون زخمی که هم‌چنان تازه است. اکتاویو پاز برگردان: حسن فیاد @digargoone

از بس‌که احساس من را مردانه باور نکردید دیگر کسی از شماها در قلب من جا ندارد 🌓

تنهایی؛ درد پنهانی که همراهِ ماست، در خیابان، در محل کار، در جمعِ دوستان و حتی شاید در خانه. سیدمحمد طباطبایی/ نامه به مرتضی کیوان @digargoone 🌾

افسانه‌های سرگردانی‌ات ای قلبِ دربه‌در به پایانِ خویش نزدیک می‌شود. قلبم را در مِجریِ کهنه‌ای پنهان می‌کنم در اتاقی که دریچه‌ای‌ش نیست. از مهتابی به کوچه‌ی تاریک خم می‌شوم و به جای همه نومیدان می‌گریم. آه، من حرام شده‌ام با این همه، ای قلبِ دربِه‌در از یاد مبر که ما ــ من و تو ــ عشق را رعایت کرده‌ایم، از یاد مبر که ما ــ من و تو ــ انسان را رعایت کرده‌ایم احمد شاملو @digargoone 🌾

‌من همیشه می‌گویم، عذابی بدتر از این نیست که انسان با آدم‌های نادرست و ریاکار زندگی کند. شیطان/ تولستوی برگردان: سروش حبیبی @digargoone 🌾 ‌ ‌

‌ آن دل کبوتروار که قادر نبودیم نگاهش داریم اکنون که می‌داند که کجا مُرد؟ کریستینه بوستا برگردان: علی عبدالهی @digargoone 🌾

مرا ز روز قیامت غمی که هست این است که روی مردم عالم دوبار باید دید صائب @digargoone 🌾

کاش می‌شد آدم اندوه را از پنجره بیرون بریزد. یادداشت‌ها/ فرانتس کافکا برگردان: مصطفی اسلامیه @digargoone

‌ و من ای کاش می‌توانستم این دل خسته و غمگین را دور از چشم همگان انگار که برای من نیست کنار خیابانی رها کنم... ادیب جانسِوِر برگردان: سیامک تقی‌زاده @digargoone

‌ تنها‌نشینِ گوشه‌ی غمخانه‌ی خودیم گنجِ غمیم و در دل ویرانه‌ی خودیم عرفی شیرازی @digargoone

‌ ناگزیر در قیدِ اعماقِ پرتگاهی هستیم که درونِ ماست. یخبندان/ توماس برنهارد برگردان: زینب آرمند @digargoone

‌ گسیخته‌ام از هم به ضربِ واژه‌ای، نگاهی، اشارتی ‌ـــ‌ از خویش، هم‌کیش، و غریب. درمی‌جهد روحم آسیمه‌سر به خفا و من می‌شَلَم به این‌سو، می‌شَلَم به آن‌‌سو برای تسلّی تا که نازِ بازگشتن را بکشم به آشیان لیکن آشیانی که منم اینک در غیبتِ آن، غریبه‌ای‌ست. مویه می‌کنم، موی می‌کشم مُف می‌کشم، قورت می‌دهم دو دست می‌نهم به زخم لیک، بعدِ این‌همه سال هنوز خون از آن جاری‌ست.. گلوریا آنْزالْدوا برگردان: احسان سنایی @digargoone