فایل‌های پیشنهادی

«افسانه‌ی سادگی» سادگی، نه خصیصه‌ای اصیل، بلکه نقابی است بر چهره‌ی ترس. آنچه به سادگی تعبیر می‌شود، در حقیقت چیزی جز ترس پوشیده نیست. هیچ فردی ساده نیست؛ بلکه ترسوست. و این ترس، نه تنها رفتار او را رام می‌کند، که سرنوشت او را نیز رقم می‌زند. ترسو را با ترس می‌توان هدایت کرد: به سوی فرمانبرداری یا خیانت، به سوی سکوت یا فریاد. آنجا که ترس فرمان می‌راند، اختیار رنگ می‌بازد و فضیلت، چهره‌ای ظاهری می‌یابد. سادگی ظاهری مردمان، همچون سطح آرام دریا در پیش از توفان است: آرامشی فریبنده که تنها به لطف سایه‌ی بیم باقی مانده است. سادگی، بیشتر زاده‌ی مصلحت است تا سرشت. و آن‌که به ظاهر آرام است، اگر ترس‌هایش دگرگون شود یا فروبریزند، به مسیری خواهد رفت که هرگز از چهره‌ی پیشینش گمان نمی‌بردی. و چه آسان است دگرگونی ترس به خشونت، زمانی که زمزمه‌ای از تهدید یا نویدِ امنیت در گوش آدمی زمزمه شود. ترس، آنگاه که زنجیرش گسسته شود، ساده‌ترین آدم‌ها را به پیچیده‌ترین و مخرب‌ترین ابزارها بدل می‌کند. «نولان»