رفرش

اینجا هنوز هم حرف‌هایی بین من و دنیا هست که بین من و دنیا می‌ماند.

پرها هنگامی که فرشتگان نزدیک هستند ظاهر می‌شوند.

حرف آنهایی که می‌گفتند تنها راه بازگشت به زندگی فراموش کردن است در کتم نمی‌رفت. می‌خواستم همه‌چیز را به خاطر بسپارم، روی چیزی سرپوش نگذارم، چیزی را بزک نکنم و اتفاق‌ها را همان‌طور که بودند در خاطرم ثبت کنم.

11:11

در درون من همیشه دو ابله وجود داشته است. یکی به جز ماندن در مکانی که هست هیچ نمی‌خواهد و دیگری تصور می‌کند که در آینده‌ی نزدیک، زندگی ممکن است اندکی کمتر سهمگین باشد.

ساموئل بکت

بهار همیشگی نیست و گل می‌پژمرد و من نیست خواهم شد نیست خواهم شد مرا به خاطرت بسپار.