سایت خبری-تحلیلی کلمه

🟰 اقتصاد در خلأ عمل نمی‌کند

گزارش نشست «اصلاحات اقتصادی و ما»

هفته گذشته نشستی درباره تجربه ما در اصلاحات اقتصادی سال‌های گذشته برگزار شد. ایده این نشست زمانی مطرح شد که ضرورت اصلاحات فوری اقتصادی دوباره در کشور شدت گرفت و بسیاری نگران شدند تا واژگان و ایده‌های تکراری دوباره فاجعه به بار بیاورند. هدف اصلی این نشست، پیدا کردنِ زوایای جدیدی برای پرداختن به موضوع اصلاحات اقتصادی بود. به همین خاطر از شیرین احمدنیا جامعه‌شناس، علی حسینی اسفیدواجانی پژوهشگر سیستم‌های پیچیده اقتصادی‌اجتماعی، نوید رئیسی پژوهشگر اقتصاد سیاسی و روزنامه‌نگار و محسن استادعلی مستندساز دعوت کردیم تا به اتفاق دیگر شرکت‌کنندگان فرصتی برای نگاه چندجانبه به موضوع و پی‌ریزی ‌راه‌حل‌هایی فراتر از آنچه تاکنون در عمل پیاده شده پیدا کنیم. روایت مهدی نانکلی از این نشست و عکس‌های آن را در مجله دقیقه مشاهده کنید. خلاصه (pdf) این نشست با همکاری مجله دقیقه، انجمن جامعه‌شناسی ایران و انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران برگزار شد. منبع: مجله تحلیلی دقیقه @Kaleme

🟰 پارادوکس دفاع از استبداد و مخالفت با استعمار ✍️ علی افشاری در خدمت استبداد بودن و هم‌زمان مدعی مبارزه با استعمار شدن، تناقضی است که هیچ منطقی آن را نمی‌پذیرد؛ به‌ویژه وقتی این استبداد، استبداد دینی جاری در نهاد ولایت‌فقیه باشد که خود در مقیاس منطقه‌ای نقش استعمارگر را بازی می‌کند. سیلوا در برزیل هیچ نسبتی با آن «روزنه‌گشایانی» ندارد که مجری اوامر قاتلان مردم‌اند و توجیه‌گر سیاست‌های ویرانگری که زندگی مردم را سیاه کرده‌اند. ‏سیلوا، رئیس‌جمهور برزیل آزادی و عدالت را هم‌زمان دنبال کرده و در چارچوب دموکراسی حکمرانی می‌کند. بی‌تردید «الگوریتم»، «پول» و «پروپاگاندا» شکست دادنی است؛ هم در نسخه خارجی‌اش و هم در نسخه داخلی‌اش. لازمه دستیابی  به مشارکت سیاسی، پایان دادن به حیات نظام ارتجاعی جمهوری اسلامی و سلسله‌جنبانان آن است؛ نظامی که مروج تبعیض، ستم و نابرابری نهادینه‌شده بوده و با زورگویی، خردستیزی و‌خشونت حکمرانی می کند. ‏مخالفان جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل طیف متنوعی‌اند. آن‌ها که برای بقای نظام خودکامه و در واقع برای حفظ سهم خود از سفره غارت و انحصار سیاسی و اتصال به ماشین رانت دولت، با تجاوز نظامی مخالفت کردند، مسئله‌شان ایران و صلح و انسانیت نبود. جنگ و استبداد و ویژه‌خواری خویشاوندان و هم‌زادگان یک خانواده‌اند و در جباریت سیاسی، اشتراک گفتمانی و سیاسی دارند.  ‏جماعتی که در پارادوکس دفاع از استبداد و مخالفت با استعمار با ادبیات متفاوت با گفتمان کلاسیک جمهوری اسلامی گرفتار هستند، همان به که به تملق و آستانه‌بوسی خامنه‌ای پدر و پسر ادامه دهند؛ آن‌ها هیچ نسبتی با جریان چپ مترقی در آمریکا، اروپا و برزیل ندارند. آن‌قدر در سالیان گذشته مفاهیم مثبت را به گند کشیده‌اند که دیگر جایی برای مانور بیشتر نمانده است. ‏یک بار هم که شده مسئولیت بپذیرید: آن افزایش توان حل مسئله‌ دولت که برای رای دادن به پزشکیان وعده می‌دادید، چه شد؟ شماها نیز همچون رضا پهلوی در قبال کشته‌شدگان دی‌ماه، مسئولیت اخلاقی و سیاسی دارید؛ چرا که دولتی که برای رای دادن به آن تبلیغ می‌کردید، مجری و توجیه‌کننده بزرگ‌ترین جنایت تاریخ معاصر ایران شد. علاوه بر آن سوء‌استفاده از مفاهیم علمی و ارزش‌های سیاسی و بورکراسی و استفاده نابجا و ناقص از آنها خود در بدبینی توده مردم نسبت به نخبگان نقش داشته و در عمل فضا را به نفع پوپولیست‌ها کرده است. منبع: حساب ایکس نگارنده @Kaleme

🟰 رهنمودهای والا پوتین؟! ✍ مجتبی لطفی در این وضعیتی که برخی در داخل مشغول بستن طناب مسیر راهبردی کشور به دُم دو انتخابات از دو کشور متخاصم یعنی آمریکا و اسراییل هستند! سخنان مسعود پزشکیان در دیدار با پوتین خیلی عجیب و غریب بود! بنابر کلپی که ایرنا منتشر کرده است پزشکیان  خطاب به پوتین می‌گوید:«ما هر وقت خدمت شما می‌رسیم از راهنمایی‌های شما و پشتیبانی‌های شما استفاده می‌کنیم و قدردانی می‌کنیم.» ما دیپلمات نیستیم ولی تا این حد می‌دانیم که یک مقام سیاسی با همتای خود این‌گونه سخن نمی‌گوید! انگار تهران یا قم است و مورد خطاب وی رهبر یا مراجع تقلید هستند! یا ما تحت تیول والامقام پوتین هستیم! البته از این باب که دروغ در ذات پزشکیان نیست مگر سهوا یا نادر که ناشی از جوگیری و اثرپذیری اوست(مانند آمار کشته شدگان دیماه 404)! براین اساس ناخواسته از راهنمایی و رهنمودهای تزار روسیه در مدیریت کشور پرده برداشته و معلوم است چرا به این‌جا رسیدیم! حالا که قرار است راهنمایی و رهنمود کشورهای قدرتمندتر را بپذیریم بهتر نیست سراغ قویتر از روس‌ها رفته و تاریخ نامردمی روس‌ها را فراموش نکنیم؟! و ادامه دادند: «ما بدون آمریکا قادریم مشکلاتمان را حل و فصل کنیم...». با راهنمایی روس‌ها و افتادن در دامن رقیب آمریکا؟! این نسخه استقلالی بود که سر در وزارت خارجه حک شده است؟ پوتین چه کیفی می‌کند! در این سخنان، جناب پزشکیان وزیر خارجه روس‌ها را «برادر جناب آقای لاووروف که تشریف دارند و...» توصیف کردند. بعد از انقلاب به این سوی از این برادرها چند تا داشتیم که نه صفا دیدیم نه وفا؟! در روابط بین‌الملل برادرخواندگی در جایی هست که منافع برادر بزرگتر اقتضا کند. اما زبان بدن پزشکیان که همراه با تواضع و فروتنی مثال زدنی بود، اصلا با زبان بدن پوتین که همراه با تفرعن و غرور بود، قابل قیاس نیست و هم چنین چینش دو طرف دو رییس جمهور! منبع: کانال تلگرام نگارنده @Kaleme

🟰 روز کوروش بزرگ گرامی باد ✍ علیرضا کفایی ایرانیان همواره مردمانی فرهیخته و فرزانه بوده‌اند؛ فرهنگ و تمدن آفریده‌اند و اگرچه رنج دوران بسیار برده‌اند، گنج دانش و اندیشه به ارمغان آورده‌اند.بزرگداشت بزرگان تاریخ، آنان که به یک ملت هویت می‌بخشند و مایه مباهات و سربلندی آن هستند، نیکو و شایسته است. در این میان، کوروش بزرگ بی‌هیچ مبالغه‌ای، پس از گذشت قرن‌ها و فراز و نشیب روزگاران، همچنان بر دل می‌نشیند، عقل را به تأمل فرامی‌خواند و غرور ملی ایرانیان را برمی‌انگیزد.احترام به کوروش نه راهی بر مذهب می‌بندد و نه با باورهای دینی تعارضی دارد؛ بلکه یادآور حرمت انسان، انسانیت، مدارا و رواداری است. بزرگداشت او فرصتی است برای تقویت عرق ملی، همبستگی اجتماعی و پیوند دوباره ایرانیان با ریشه‌های تاریخی و تمدنی خویش. کوروش بزرگ، فراتر از یک نام در تاریخ، نمادی از هویت و تمدن ایرانی است؛ شخصیتی که یاد او می‌تواند در هر عصر و در برابر هر نوع حکومت، ما را به تأمل درباره انسان، قدرت، عدالت و شیوه حکمرانی فراخواند. میراث تاریخی را نباید در انحصار هیچ جریان و سلیقه‌ای قرار داد؛ تاریخ و فرهنگ ایران، سرمایه مشترک همه ایرانیان است. ایران با تاریخ و فرهنگش سربلند است و ایرانیان با شناخت گذشته، احترام به انسان و امید به آینده، این میراث را زنده نگه می‌دارند. روز کوروش بزرگ گرامی باد. منبع: کانال تلگرام نگارنده @Kaleme

🟰 بازگشت به ایران، مواجهه با زندان

رسانه‌های جهان از حکم جدید پناهی چه نوشتند؟

جعفر پناهی با وجود خطر زندان به ایران بازگشت؛ تصمیمی که اکنون، پس از اعلام محکومیت تازه او به پنج سال و یک ماه حبس، در گزارش ورایتی برجسته شده است. این نشریه سینمایی، خبر حکم را با یادآوری سخنان کارگردان برنده نخل طلا روایت کرده است: فیلمسازی که گفته بود برای زندگی و کار به حضور در کشورش نیاز دارد و احتمال زندانی‌شدن نیز تصمیمش برای بازگشت را تغییر نمی‌دهد. این تصمیم، یکی از زاویه‌های بازتاب محکومیت پناهی در رسانه‌های بین‌المللی است. خبرگزاری‌های رویترز و آسوشیتدپرس و رسانه‌های سینمایی و فرهنگی چون اسکرین‌دیلی و تله‌راما نیز به حکم تازه پرداخته‌اند؛ گزارش‌هایی که در آن‌ها، مصادره اموال، ابهام در روند رسیدگی و سابقه محدودیت‌های این فیلمساز در کنار بازگشتش به ایران برجسته شده است. پناهی پس از سفرهای خارجی برای معرفی «یک تصادف ساده» و حضور در فصل جوایز سینمایی، به ایران بازگشت. او آن زمان با محکومیت یک‌ساله زندان روبه‌رو بود؛ اکنون، به گفته وکیلش، در پرونده‌ای جداگانه به مجازاتی سنگین‌تر محکوم شده است. متن کامل این گزارش را در وب‌سایت نیماد بخوانید. منبع: رسانه نیماد @Kaleme

🟰 صدور حکم ۹ سال زندان و اخراج از دانشگاه برای دکتر نبی امیدی، دانشیار دانشگاه پیام نور بنابر گزارش‌های رسیده به دانشجویان متحد، دکتر نبی امیدی، دانشیار اقتصاد و مدیریت مالی دانشگاه پیام نور، به دلیل حضور و حمایت از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرستان ملکشاهی، توسط دادگاه تجدیدنظر به مجموع ۹ سال زندان محکوم شده است. او از بابت اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و حضور در اعتراضات به ۹ سال حبس محکوم شده که اشد مجازات یعنی ۵ سال حبس قابل اجراست. این حکم از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب ایلام صادر و در شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان ایلام تأیید و قطعی شده است. همچنین، اخراج از دانشگاه، ممنوعیت خروج از کشور، ضبط گذرنامه و ممنوعیت ورود به شهرستان ملکشاهی از مجازات‌های تکمیلی اوست. دکتر امیدی هم‌اکنون از دانشگاه اخراج شده است. دکتر امیدی در ۱۴ دی‌ماه ۱۴۰۴ با خشونت نیروهای امنیتی بازداشت شد؛ به‌طوری‌که دست چپ و بینی او شکست. او پس از تحمل ۳۰ روز حبس انفرادی در بازداشتگاه اداره اطلاعات ایلام، به زندان مرکزی ایلام منتقل شد. دکتر نبی امیدی از پژوهشگران حوزه اقتصاد و توسعه است که نظریه «بیماری ایرانی» و مفهوم «ناباروری بودجه در نظام بودجه‌ریزی ایران» را در نشریات علمی منتشر کرده است. او بارها به‌عنوان پژوهشگر برتر انتخاب شده است. منبع: انجمن دانشجویان متحد @Kaleme

🟰 نامه حزب اتحاد ملت به رئیس جمهور : نمی‌توان از جامعه انتظار پرهیز از خشونت داشت، اما نسبت به رویه‌ها و گفتارهایی که خشم، تحقیر و احساس بی‌عدالتی را بازتولید می‌کنند، بی‌تفاوت ماند

امیدواریم جنابعالی با تکیه بر سرمایه‌ی اعتماد مردم، این هشدار مشفقانه را جدی بگیرید و برای متوقف‌کردن روندهای خشونت‌زا پیش از تحمیل هزینه‌های سنگین‌تر از امروز بر کشور و مردم، با صراحت و قاطعیت اقدام کنید.

جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان رئیس محترم شورای عالی امنیت ملی موضوع: ضرورت مقابله‌ی فوری با زمینه‌های گسترش خشونت در جامعه با سلام و احترام ایران امروز در شرایطی دشوار و خطیر به سر می‌برد. وضعیت جنگی، تورم فزاینده، بیکاری گسترده، تنگناهای معیشتی و چشم‌انداز مبهم آینده، در کنار تبعیض‌های ساختاری و احساس نابرابری و بی‌عدالتی، زمینه‌های گسترش خشم، ناامیدی و سرخوردگی را در جامعه افزایش داده است. در چنین شرایطی، مسئولیت حاکمیت در مراقبت از انسجام ملی، ترمیم اعتماد عمومی و جلوگیری از گسترش خشونت، سنگین‌تر از هر زمان دیگر است. در چنین وضعیت شکننده‌ای که مسئولان و رسانه‌های حکومتی باید به‌شدت مراقب کلام و رفتار خویش باشند و حساسیت خود را نسبت به پیامدهای اجتماعی کنش‌هایشان افزایش دهند، شوربختانه به نظر می‌رسد شرایط جنگی که اقتضای آن درک شرایط روانی جامعه و همزادپنداری حکومت با رنج‌های آشکار و نهان مردم است، به توجیهی برای غفلت از برخی زمینه‌های خشونت‌پروری و تعمیق شکاف‌های اجتماعی و نادیده گرفتن رنج‌ها و مطالبات جامعه تبدیل شده است. قوه‌ی قضائیه به‌جای تلاش برای ترمیم زخم‌های وارد شده به جامعه در وقایع تلخ دی ماه سال گذشته، با تداوم اعدام‌ها، به‌ویژه اعدام‌های مرتبط با پرونده‌های سیاسی، بر احساس ناامنی، خشم و بی‌اعتمادی عمومی می‌افزاید. به موضوع اعدام‌ها باید صدور برخی احکام مصادره اموال منتقدان و معترضان را نیز افزود. بی‌توجهی به بدیهی‌ترین حقوق انسان‌ها یعنی حق مالکیت به بهانه‌های سیاسی و حتی فرضاً امنیتی معنای بسیار نامناسبی برای نظام دارد. حق‌الناس یکی از پرتکرارترین و انعطاف‌ناپذیرترین احکام شرع مبین است که خداوند نادیده گرفتن و گذر از آن را برای خود نیز ممنوع کرده است. آیا جان، مال و آبروی انسان‌ها حق‌الناس نیست؟ نظامی که داعیه‌ی دفاع از دین حنیف را دارد، چگونه می‌تواند چنین حق روشنی را به‌سادگی زیر پا بگذارد؟ آیا جنابعالی از شنیدن اخبار این نوع ستم‌ها نگران و خشمگین نمی‌شوید؟ ظلم موریانه‌ای است که پایه‌های قدرت را از درون تهی می‌کند، آیا سکوت در برابر ستم مصداق بر سر شاخ نشستن و بن بریدن نیست؟ صداوسیما در شرایطی که اعتماد عمومی به‌شدت آسیب‌پذیر است، مسئولیت ملی خود را وامی‌نهد و با یک‌سویه‌نگری، بازتولید ادبیات نفرت و خشونت، و نادیده گرفتن بخش بزرگی از جامعه، احساس بی‌پناهی، تبعیض و بیگانگی را تشدید می‌کند. اتهام‌زنی‌های سنگینی چون «ستون پنجم» و «جاسوس» به صاحب‌نظران و دلسوزان کشور که متأسفانه در برخی تریبون‌ها و رسانه‌های بعضاً رسمی به امری عادی تبدیل شده است، ممکن است در بخشی از اقشار ساده‌دل یا متعصب زمینه‌ی اقدام علیه کسانی را که در معرض نفرت‌پراکنی قرار گرفته‌اند، فراهم کند. ماجرای قصد تعرض به آقای دکتر آخوندی در مراسمی در کتابخانه‌ی ملی، نمونه‌ای از پیامدهای چنین فضای نگران‌کننده‌ای است. متن کامل منبع: کانال تلگرام حزب اتحاد ملت @Kaleme

🟰 احضار رئیس و نایب‌رئیس دوم جبهه اصلاحات به دادسرای امنیت آذر منصوری از احضار خود توسط دادسرای امنیت خبر داد. وی در کانال تلگرام خود نوشت: دیروز پنجم آبان ماه ۱۴۰۵ پیامکی از عدلیران برای من فرستاده شد. به گفته منصوری او باید ظرف پنج روز آینده به دادسرای عمومی و انقلاب تهران ناحیه ۳۳( شهید مقدس «امنیت») جهت اخذ آخرین دفاع مربوط به بیانیه دیماه جبهه اصلاحات ایران مراجعه کند. از سوی دیگر سیدحسن رسولی، نایب‌رئیس دوم جبهه اصلاحات ایران، در ادامه روند احضار و بازپرسی اعضای هیأت‌رئیسه این جبهه، با حضور در شعبه ۲ بازپرسی دادسرای امنیت به همراه وکیل، در ارتباط با پرونده مربوط به بیانیه جبهه اصلاحات ایران درباره فاجعه ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، مورد بازپرسی قرار گرفت و به دفاع از خود پرداخت. نایب‌رئیس دوم جبهه اصلاحات ایران در جریان این جلسه، با تشریح دیدگاه‌های خود درباره بیانیه مورد اشاره، از مفاد این بیانیه و مواضع و رویکرد جبهه اصلاحات ایران در قبال حوادث ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه دفاع کرد و بر ضرورت بررسی بیانیه در چارچوب کلی مواضع و فعالیت‌های این جبهه تأکید داشت. به گفته کانال تلگرام جبهه اصلاحات احضار حسن رسولی در حالی صورت می‌گیرد که در ادامه رسیدگی قضایی به پرونده مربوط به بیانیه بهمن‌ماه سال گذشته جبهه اصلاحات ایران، اعضای هیأت‌رئیسه این جبهه به‌تدریج به شعبه ۲ بازپرسی دادسرای امنیت فراخوانده می‌شوند تا در این پرونده پاسخ‌گوی اتهامات انتسابی باشند. بیانیه مورد اشاره در واکنش به حوادث ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه سال گذشته منتشر شده بود و در پی آن، برای اعضای هیأت‌رئیسه جبهه اصلاحات ایران پرونده قضایی تشکیل شده است. @Kaleme

🟰 نرگس محمدی: امیرسالار داوودی با چه اتهامی و توسط چه ارگانی بازداشت شده و در کجا نگهداری می شود؟ امیرسالار داوودی که روز یکشنبه ۱۹ مهرماه برای دفاع از مهشاد کشانی به دادگاه انقلاب اصفهان مراجعه کرده بود، بازداشت شد و از آن زمان خبری از او‌ شنیده نشده است. امیرسالار که سالها دفاع از متهمان سیاسی و عقیدتی را بر عهده داشت، وکیل تعدادی از محکومان به اعدام و معترضان ۱۸ و ۱۹ دی ماه، از جمله علیرضا سپاهی و علیرضا رییسی بوده و خبر ازدواج علیرضا سپاهی و مهشاد کشانی را اعلام و درخواست ملاقات کرده بود. منبع: حساب ایکس نگارنده @Kaleme

🟰 وقتی تورم به تهدید داخلی تبدیل می‌شود

تحلیل اقتصادی-اجتماعی تورم مزمن در ایران

✍ علی افشاری بر اساس آمارهای رسمی، نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه در مهرماه به ۸۸.۷ درصد رسیده است. گرچه این رقم نسبت به ماه پیش از آن ۱.۱ درصد کاهش نشان می‌دهد، اما چنین افتِ ناچیزی نه‌تنها نشانه بهبود نیست، بلکه در سطحی که تورم همچنان نزدیک به سه‌رقم است، کاهش یک‌درصدی صرفاً نوسانی آماری محسوب می‌شود و ساختار بحران را تغییر نمی‌دهد. معنای دقیق این عدد آن است که سطح عمومی قیمت‌ها در کمتر از یک سال تقریباً دو برابر شده است؛ یعنی قدرت خرید خانوار در بازه‌ای کوتاه به‌شدت فرسوده شده و درآمد واقعی به شکل محسوسی کاهش یافته است. شدت این فرسایش زمانی آشکارتر می‌شود که به اقلام ضروری سبد مصرفی خانوار بنگریم: مواد غذایی، دخانیات و خوراکی‌ها نسبت به سال گذشته افزایشی بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ درصد را تجربه کرده‌اند. این ارقام از آن جهت حیرت‌انگیز و هشداردهنده‌اند که اولاً به کالاهای ضروری و کم‌کشش مربوط می‌شوند — کالاهایی که خانوار نمی‌تواند مصرفشان را به‌سادگی کاهش دهد — و ثانیاً سرعت رشد آنها چند برابرِ نرخ تورم عمومی است. نتیجه منطقی این وضعیت، آن است که تورم برای دهک‌های پایین درآمدی به‌مراتب سنگین‌تر از میانگین ملی عمل می‌کند؛ زیرا سهم غذا در سبد مصرفی این خانوارها بسیار بالاتر است. به بیان اقتصادی، تورم فعلی ماهیتی «ضدفقیر» و نابرابر دارد و بار اصلی آن بر دوش اقشار آسیب‌پذیر می‌افتد. از این رو، می‌توان گفت آنچه امروز با آن روبه‌رو هستیم نه صرفاً یک اختلال اقتصادی مقطعی، بلکه یک وضعیت فلاکت‌بار ساختاری است که خروجی طبیعی آن گسترش فقر، تعمیق محرومیت و فشرده‌سازی طبقه متوسط به سمت پایین است. چنین وضعیتی را نباید تنها در قالب شاخص‌های اقتصادی سنجید؛ بلکه باید آن را به‌عنوان یک تهدید جدی برای امنیت اجتماعی و ثبات کشور تحلیل کرد. تجربه تاریخی و شواهد جامعه‌شناختی نشان می‌دهد که تورم مزمن و فشار معیشتی پایدار، سرمایه اجتماعی را تخریب می‌کند، اعتماد عمومی به نهادها را کاهش می‌دهد و زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی گسترده‌ای چون افزایش جرم، مهاجرت نخبگان، افت سرمایه انسانی و بی‌ثباتی اجتماعی و رشد پوپولیسم می‌شود. بنابراین، خطرناک‌ترین تهدید پیش روی کشور، نه یک رویداد آنی، بلکه همین فرسایش تدریجی و نظام‌مند بنیان‌های اقتصادی–اجتماعی است. نکته کلیدی و استدلالی آن است که ریشه این بحران را نباید به‌طور پیش‌فرض به عوامل بیرونی مانند تحریم یا جنگ نسبت داد. هرچند این عوامل می‌توانند تشدیدکننده باشند، اما شواهد مقایسه‌ای و منطق علّی نشان می‌دهد که نمی‌توانند توضیح‌دهنده اصلی تورمی با این شدت و پایداری باشند؛ زیرا کشورهایی نیز تحت فشارهای بیرونی مشابه، با اتخاذ سیاست‌های صحیح پولی و مالی، تورم را مهار کرده‌اند. در مقابل، آنچه توضیح‌دهنده اصلی است، انباشت بی‌کفایتی‌ها در اداره اقتصاد، بحران ناکارآمدی در نهادهای تصمیم‌گیر و تداوم سیاست‌های غلط حاکمیتی است. به بیان علمی، تورم پدیده‌ای پولی–مالی است و تداوم آن در بلندمدت بیش از هر چیز به کسری‌های بودجه مزمن، رشد نقدینگی مهارنشده، عدم انضباط مالی و نبود سیاست‌گذاری منسجم اشاره دارد. تحریم و جنگ در بهترین حالت «ضربه» هستند، اما «بیماریِ» مزمن، محصول سیاست‌گذاری نادرست و ناکارآمدی نهادی است. در کل می‌توان گفت: تورم ۸۸.۷ درصدی مهرماه، تنها یک عدد نیست؛ نشانه‌ای از یک زنجیره علّی است که از سیاست‌های غلط و ناکارآمدی نهادی آغاز می‌شود، به تورم مزمن و فرسایش قدرت خرید می‌انجامد، فقر و نابرابری را گسترش می‌دهد و در نهایت به تهدیدی جدی برای امنیت اجتماعی و پایداری کشور تبدیل می‌شود. مدیریت این بحران، پیش از آنکه نیازمند عزمی ملی باشد، نیازمند پذیرش صریح ریشه‌های درونی آن و اصلاح ساختاری سیاست‌هاست؛ زیرا تداوم انکار یا نسبت‌دادن بحران به عوامل بیرونی، تنها چرخه معیوبِ ناکارآمدی و فقر را تثبیت می‌کند. منبع: کانال تلگرام نگارنده @Kaleme

🟰ویژگی‌های راست رادیکال

تندروها را در ایران چگونه می‌توان شناخت؟

✍️ علی‌رضا علوی‌تبار نگرانی در مورد درگیری نظامی مجدد با آمریکا و اسرائیل و بحث در مورد تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، موجب شده است تا یک‌بار دیگر توجه بیشتری به یکی از جریان‌های فکری و سیاسی کشور جلب شود. اغلب تحلیل‌گران جریانی را که در ایران به نام‌های «راست رادیکال»، «راست افراطی» و «راست تندرو» شناخته می‌شود، مسبب تنش و تشدید درگیری با آمریکا و متحدین‌اش می‌دانند و نگران آن هستند که آنها یکبار دیگر فراهم کننده بهانه حمله آمریکا و اسرائیل به ایران شوند. گاهی دیده می‌شود که تحلیل‌گران علاقه‌مند در تشخیص ویژگی‌های این جریان دچار خطا شده و در نتیجه در تحلیل و پیش‌بینی رفتار آنها مسیر نادرستی را طی می‌کنند. با توجه به اینکه از دوره دوم ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی با دقت این جریان و سیر تحولات آن را دنبال می‌کرده‌ام، برای کمک به فهم بیشتر آن می‌کوشم تا برداشت‌های خودم را در مورد آنها با خواننده به اشتراک بگذارم... متن کامل منبع: مشق نو @Kaleme

🟰 چهار هزار کامیون وارد شده اما راننده ندارد ✍ فاطمه نصیری اسدالله علم، وزیر دربار محمدرضا شاه پهلوی و نزدیک‌ترین مشاور او، در یادداشت روزانه خود در ۳ بهمن ۱۳۵۴ پس از گفت‌وگوی با عبدالمجید مجیدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه، برای نخستین‌بار صریحا هشدار می‌دهد که اسراف گسترده درآمدهای نفتی و پنهان‌کاری مسئولان، کشور را در آستانه بحران مالی و احتمالاً انقلاب قرار داده است. او در این باره می‌نویسد:« دو ساعتی تنها سواری کردم. افکار پیچیده دور و درازی می‌کردم، ولی مطلبی که مرا بیشتر تحت تاثیر داشت مذاکراتی بود که دیشب با [عبدالمجید] مجیدی رئیس سازمان برنامه و بودجه داشتم، چون چند تا پروژه مورد علاقه شاهنشاه را باید با او مذاکره می‌کردم. دیشب به منزل من آمده بود و به صورت وحشتناکی از کمی پول و هدر داده شدن پول در گذشته سخن می‌گفت که بی‌نهایت ناراحتم کرد. یعنی وضع به طوری است که قاعدتا باید به انقلاب بیانجامد. اولا بودجه امسال را با بیست و پنج میلیارد تومان کسری بسته‌اند. ثانیا آن قدر پول هدر داده‌اند، چه در پروژه‌های بی‌ثمر، چه در خریدهای بی‌ثمر، از جمله ۴۰۰۰ کامیون که نه راننده و نه راه برای آن موجود است، چه در خرید گندم و مواد غذایی، چه در خرید شکر که واقعاً انسان شاخ در می‌آورد و از همه بامزه‌تر این که می‌گفت، من که رئیس سازمان برنامه هستم، از اغلب از این مخارج تا پس از تهیه آنها هیچ‌گونه خبری نداشته‌ام. قرض‌های به دولت‌های خارجی که خود فصلی علیحده است و رقمی است در حدود دو میلیارد دلار. من تردید ندارم که این جهان‌وطنان به شاه و کشور خیانت کرده و ما را به روزی انداخته‌اند که ناچار باید در جنگ نفت و اضافه قیمت نفت تسلیم شویم. من تردید ندارم که این مسائل را از شاهنشاه مخفی داشته‌اند و هنوز هم خاطر مبارکش آگاه نمی‌باشد.» منبع: دنیای اقتصاد @Kaleme

🟰 ماجراهای وِتواَپ - قسمت اول ✍ صادق دهقانی   ضمن تشکر از احوالپرسی های همه عزیزان   ظاهراً در کار ما گره افتاده   و اجرای حکم زندان من متوقف مانده!   البته نه این که من نخواهم بروم زندان.   بلکه زندان، توفیقی است که نصیب هر کسی نمی‌شود!   مثل اختلاس!   مگر هر کسی توفیق اختلاس یا فروش نفت را دارد؟!   اینها همه توفیق می‌خواهد!   باید برادر یک فرد بلند پایه، پسر یک مقام عالی رتبه، دختر یک آقازاده باشی!   که من هیچ یک از این ها نیستم.   به همین دلیل تا کنون توفیق اختلاس پیدا نکرده ام.   لذا تنها توفیقی که ممکن است نصیبم شود، رفتن به زندان است.   به همین دلیل امروز تصمیم گرفتم اسنپ بگیرم بروم زندان مرکزی یزد خودم را تحویل بدهم!   به دژبان زندان بگویم سلااااام صادقم!   سازنده اپلیکیشن همه پرسی و انتخابات آزاد وِتواَپ vetoapp .   به من گفتند ساختن ابزار همه پرسی و انتخابات جرم است به همین خاطر بهم اجازه داده اند که دو سال بیایم اینجا سر سفره دولت!   اما یکی از آشنایان بهم گفت نه بابا این جوری نیست که!   تو باید اول بروی شعبه یک اجرای احکام دادگاه انقلاب.   آنها خودشان از آنجا تو را می برند زندان.   من هم پیش خودم گفتم این چه کاریه؟!    اونها که خونه من را که بلدند حتماً وقتش که شد خودشان می آیند من را می برند!   اصلاً در این وضعیت جنگی که تروریست ها در کمین کشور هستند، من نباید مزاحم دستگاه قضایی بشوم.   الان این قدر شلوغ است دادگاه ها.   مگر نمی‌دانیدکه ما تعداد بسیار زیادی تروریست آمریکایی- صهیونی در کشور داریم؟!   مگر ندیدید در ۱۸ و ۱۹ دی چقدر تروریست آمده بودند در خیابان!   تا چشم کار می کرد تروریست در خیابان ها بود!   به همین خاطر به خودم نهیب زدم واقعاً تو چقدر خودخواهی صادق!   که می خواهی سهم زندانت را از سفره از این انقلاب بگیری!   من اسگل بودم و غرق در توهمات خودم.   فکر می‌کردم چون ابزار اظهار نظر جمعی را ساخته‌ام، من را دعوت می‌کنند تلویزیون شبکه یک سخنرانی کنم و کارت صد آفرین  هم به من می‌دهند!   همچنان که در توهماتم غرق شده بودم، دیدم اداره کل اطلاعات استان یزد (واجا) آمد دم درب خانه و من را بردند بازداشتگاه واجا!     ولی من خیلی اسگل تر از این حرف ها بودم (و هنوز هم هستم) تا جایی که حتی در بازداشتگاه واجا هم می‌خواستم به آنها پیشنهاد همکاری بدهم!   یک همکاری مشترک برای ضبط یک فیلم خیلی خوب سیاسی!   مثل فیلمی که صدا و سیما با رضایت روح الله زم ساخت و پخش کرد.   دوربین و فیلمبردار از آنها.   اجرا و بازی از من!   مطمئن بودم اگر این فیلم ساخته می‌شد و در یوتیوب پخش می‌شد خیلی ویو می‌گرفت.   شک ندارم رکورد عشق ابدی را هم می‌شکستیم.   درآمد دلاری اش را هم می‌توانستیم با واجا تقسیم کنیم!   پنجاه– پنجاه   حالا اگر واجا ناراضی بود من چهل اونها شصت!   آقا تهش من سی واجا هفتاد!   خداییش کمتر از این برای من نمی صرفید!   ولی خب این قدر جو سنگین بود اصلاً جرأت طرح این ایده را نداشتم!   حالا می خواهم یک نکته را درگوشی بهتون بگم.   فقط گوشتان را یک کم بیاورید نزدیک تر که واجا نشنود!   چون طبق قانون قبل از اجرای رأی، باید رأی به محکوم ابلاغ شده باشد.   وگرنه قاضی اجرای احکام نمی تواند متهم را جلب کند.   از طرف دیگر دادگاه تجدید نظر تا این لحظه رأی را در سامانه ثنا ارسال نکرده.   فقط ابلاغ زده که بیایید از روی رأی بنویسید ( استنساخ کنید)   من هم بررسی کردم دیدم انگار تکلیف قانونی برای مراجعه به شعبه و استنساخ ندارم.   خصوصاً که برای استنساخ نیاز به قلم و دوات هم بود و لوازم التحریری محله ما هم قلم و دوات نداشت.   در دلم می‌گفتم که کاش دادگاه رأی را بر روی طومار بنویسند و از طریق چاپار به دست من برسانند.   ولی این اتفاق هم نیفتاد.     یعنی رأی را در سامانه ثنا ابلاغ نشده تا الان.   دادگاه هم چاپارخانه ندارد. (به این قبله قسم اگر دروغ بگم!)   لوازم التحریر فروشی محله ما هم قلم و دوات!   و کار گره خورده!   و به جای این که در زندان باشم الان دارم با شما حرف می‌زنم!   اما نگرانی اصلی من این نیست که من از توفیق زندان محروم بشوم!   نگرانی اصلی ام این است که نکند رأی تجدید نظر در سامانه ثنا بارگزاری شود و درخواست ما برای اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور پذیرفته شود.   چون ممکن است دیوان با بررسی دفاعیات ما و رأی دادگاه تجدید نظر، رأی تجدید نظر را نقض کند و دستور به اعاده دادرسی بدهد!   و بدترین قسمت ماجرا این است که نکند پرونده دوباره بررسی شود و خدای ناکرده زبانم لال حتی دادگاه هم ما را تبرئه کند!   و کلاً توفیق زندان از من سلب بشود.   خدا آن روز را نیاورد!   ادامه داستان در قسمت بعد ... @Kaleme

🟰 محکومیت غیابی جعفر پناهی به ۵ سال حبس و مصادره اموال؛ جزئیات پرونده از زبان وکیل شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، جعفر پناهی، سینماگر برجسته را به پنج سال و یک ماه حبس تعزیری، مصادره کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مجازات‌های تکمیلی محکوم کرده است. مصطفی نیلی، وکیل جعفر پناهی، در گفت‌وگو با رسانه امتداد اعلام کرد که دادگاه انقلاب موکل او را علاوه بر پنج سال و یک ماه حبس تعزیری و مصادره کلیه اموال منقول و غیرمنقول، به دو سال محرومیت از فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و دو سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم کرده است. به گفته نیلی، این حکم به صورت غیابی صادر شده و وقت رسیدگی به پرونده جدید هرگز به موکلش ابلاغ نشده است. وی در تشریح روند پیگیری اظهار داشت که در پی مسدود شدن حساب‌های بانکی پناهی در هفته گذشته و مراجعه به اجرای احکام دادسرای فرهنگ و رسانه، از صدور این حکم غیابی مطلع شده‌اند. وکیل پناهی خاطرنشان کرد که در پرونده مذکور ادعا شده پناهی خارج از کشور حضور دارد، در حالی که او دهم فروردین‌ماه و در جریان «جنگ ۴۰ روزه» به ایران بازگشته است. نیلی همچنین به تناقضات روند قضایی اشاره کرد و افزود در تاریخ ۳۰ اردیبهشت، هم‌زمان با صدور حکم جلب از سوی شعبه ۱۶ دادسرای فرهنگ و رسانه، موکلش شخصاً در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب بابت پرونده‌ای دیگر حضور داشته است. به گفته او، پناهی در شهریورماه نیز برای پرونده‌ای دیگر در همان شعبه بازپرسی حاضر شده و در حال حاضر سه پرونده مفتوح دارد. جعفر پناهی، کارگردان فیلم «یک تصادف ساده» است که موفق به کسب نخل طلای جشنواره کن ۲۰۲۵ شده و در دو رشته نامزد جایزه اسکار بوده است. وی پیش از این نیز در پرونده‌ای دیگر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به تحمل یک سال حبس محکوم شده بود. @Kaleme

🟰 حکم ۱۰ سال و یک روز حبس مهدی رضوی‌فرد، وکیل دادگستری، قطعی شد مهدی رضوی‌فرد، وکیل دادگستری، از قطعی شدن حکم ۱۰ سال و یک روز حبس خود خبر داد و اعلام کرد باید تا هفته آینده برای اجرای حکم خود را به مرجع مربوط معرفی کند. او در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ده سال و یک روز زندانم قطعی شد و تا هفته آینده باید خود را جهت گذراندن دوران زندان به اجرا معرفی کنم.» به گزارش ایران‌وایر، شعبه اول دادگاه انقلاب قم پیش‌تر این وکیل را با استناد به ماده ۴ قانون موسوم به «تشدید مجازات جاسوسی» به ۱۰ سال حبس محکوم کرده بود. جلسه رسیدگی به اتهامات او در خرداد ۱۴۰۵ برگزار شد و اتهام مطرح‌شده علیه او «تبلیغ علیه نظام» بود. استناد به قانون تشدید مجازات جاسوسی در پرونده‌ای با اتهام تبلیغ علیه نظام، پرسش‌هایی درباره دامنه اجرای این قانون و امکان اعمال مجازات‌های سنگین علیه فعالیت‌های سیاسی و رسانه‌ای ایجاد کرده است. منبع: تحکیم ملت @Kaleme

🟰 آخرالزمان‌گرایی ستیزه‌جو در ایران؛ تأملی انتقادی ✍ سیدعلی میرموسوی* آخرالزمان‌گرایی ستیزه‌جو هنگامی به یک مسئله سیاسی تبدیل می‌شود که منازعه تاریخی را در قالب نبرد نهایی «خیر» و «شر» بازتعریف کند؛ زیرا در این صورت، دشمنی تقدس می‌یابد، شکست امکان واقعی خود را از دست می‌دهد، هزینه‌های منازعه می‌توانند به‌عنوان سرمایه‌گذاری برای پیروزی نهایی توجیه شوند و مصالحه از یک ابزار عقلانی سیاست خارجی به انحراف از مسیر حق تبدیل می‌شود. در چارچوب این ایدئولوژی منافع ملی در برابر آرمان‌های مقدس رنگ می‌بازند و مرزبندی اعتقادی و جبهه‌بندی بر پایه حق و باطل جانشین دولت – ملت می‌شود. ایده «آخرالزمان» و موعودگرایی، پیشینه‌ای دراز در تاریخ اندیشه دینی دارد. «آخرالزمان» که در الهیات مسیحی با تعبیر «اپوکالیپس»به معنای پرده‌برداری و آشکارشدگی از آن یاد می‌شود، در اصل به نزدیکی روز واپسین و رستاخیز اشاره دارد. از این‌رو معنایی نزدیک با «فرجام شناسی»دارد و گاهی به‌جای هم نیز به کار می‌روند. در اندیشه آخرالزمانی «ظلم و شر و فاجعه در جهان فراگیر می‌شود؛ اما ناگهان رویدادی معجزه‌آمیز رخ می‌دهد و در پی آن وضعیتی آرمانی پدید می‌آید و زمین پر از عدالت و خیر می‌شود و بدکرداران و تبهکاران نابود می‌شوند و نیکان و خوب‌رفتاران در بهشتی زمینی مدتی به‌سر می‌برند تا اینکه جهان به پایان می‌رسد و طومار تاریخ بشری به همراه کیهان فروپیچیده می‌شود و آن جهان دیگر آغازیدن می‌گیرد.» تفکر آخرالزمانی بر سه رکن اصلی استوار است: دوگانه‌انگاری مطلق (خیر در برابر شر)، زمان‌مندی فوریتی (نزدیک بودن پایان جهان) و اقتدار کاریزماتیک (رهبرانی که به جهان نادیده دسترسی دارند). یکی از بنیادی‌ترین عناصر تفکر آخرالزمانی، تقسیم جهان به دو قطب مطلق «خیر» و «شر» است. از این دیدگاه جهان به دو قطب مطلق «خیر» (ما) و «شر» (دیگران) تقسیم می‌شود. رقیب مذهبی نه‌تنها اشتباه می‌کند، بلکه شر مطلق، دشمن خدا و تهدیدی برای ایمان است. بر این اساس مبارزه‌ای محبوس در زمان جریان دارد که در آن حقیقتی مطلق در برابر اکثریتی تحت نفوذ نیروهای شیطانی قرار می‌گیرد. به باور آخرالزمانی‌ها این جنگ جنبه کیهانی و جهانی دارد و با شکست و نابودی طرف مقابل پایان می‌پذیرد. از این‌رو، آن‌ها هرگونه تلاشی برای صلح را شیطانی می‌خوانند. دستکاری گفتمانی «زمان»، دومین ویژگی اصلی ذهنیت آخرالزمانی است. زمان در این نگاه، نه یک جریان عادی، بلکه مسیری است که با سرعت به سمت پایان خود می‌تازد. فوریت زمانی، فرد را مجبور می‌کند تا به‌سرعت برای پیوستن به گروه «رستگاران» تصمیم بگیرد. این فوریت مرزهای میان خودی و غیرخودی را تقویت می‌کند. جنبش‌های آخرالزمانی بر این اساس جایگاهی منحصربه‌فرد در تاریخ برای خود در نظر می‌گیرند. آن‌ها معتقدند در «لبه‌های تاریخ» زندگی می‌کنند؛ لحظه‌ای که هزاران سال پیش پیش‌بینی شده است. آن‌ها پدیده‌های محیطی، نجومی یا انحطاط اخلاقی جامعه به‌عنوان «نشانه»‌های حتمی بودن پایان تفسیر می‌کنند. سومین رکن این تفکر، باور به رهبری و اقتدار فرهمندانه است. رهبری در جنبش‌های آخرالزمانی بر پایه ادعای دسترسی ویژه به جهان نادیده و دانش روزهای پایانی استوار است. الگوی رهبری بر اساس شخصیت‌های نمادین استوار است؛ افرادی همچون مسیح (ع)‌ یا «مهدی»‌ که چشم‌اندازهای آرمان‌شهری گروه را تجسم می‌بخشند. این رهبران معنای جدیدی به نمادها می‌دهند، مناسک را بازسازی می‌کنند و مرزهای مذهبی را دوباره ترسیم می‌کنند. آخرالزمان‌گرایی دست‌کم دو شکل‌ غیرسیاسی و سیاسی دارد؛ شکل غیرسیاسی آن بر پایه انتظار ظهور منجی موعود در برهه‌ای حساس از تاریخ استوار است و بر اساس برخی نشانه‌ها چنین زمانی را بسیار نزدیک می‌پندارد. باورمندان به آن، ظهور این منجی را تقدیری الهی و تاریخی می‌دانند که در زمان موعود محقق خواهد شد. از این‌رو خود را مکلف به زمینه‌سازی و تلاش برای تحقق آن نمی‌دانند. باور به به نزدیک بودن پایان جهان و آخر زمان و ظهور «مهدی» اندیشه‌ای نو نیست و در تاریخ تفکر شیعی، پیشینه‌ای طولانی دارد. این نوع تفکر می‌تواند صلح‌آمیز نیز باشد. در برابر شکل سیاسی آن که معمولاً با خشونت همراه است، به ضرورت تلاش برای زمینه‌سازی و تحقق این وضعیت باور دارد. افزون بر این، بهره بردن از به‌روز‌ترین دستاوردهای تکنولوژیک برای تحقق آرمان‌های خود را سودمند و بلکه واجب می‌انگارد. * استاد دانشگاه اهل بیت متن کامل این مقاله را در نشریه شماره 159 و سایت چشم‌انداز ایران بخوانید منبع: چشم‌اندازایران @Kaleme

🟰 درخواست جمعی برای نقض حکم اعدام منوچهر فلاح، کارگر زندانی در لاکان رشت حکم اعدام منوچهر فلاح، کارگر زندانی محبوس در زندان لاکان رشت، به تأیید دیوان عالی کشور رسیده است. امضاکنندگان یک درخواست جمعی خواستار نقض این حکم و توقف اجرای آن شده‌اند. در متن این درخواست آمده است که پرونده منوچهر فلاح به اتهام آسیب‌زدن به در و پنجره ساختمان دادگستری و با ادعای خسارتی حدود ۱۵ میلیون تومان تشکیل شده است. بر اساس این روایت، سه ماه پس از بازداشت، برای او وثیقه ۴۰۰ میلیون تومانی تعیین شد و مراحل تأمین وثیقه در شهریور ۱۴۰۲ انجام گرفت، اما او آزاد نشد و در ادامه به اعدام محکوم شد. امضاکنندگان می‌گویند حکم اعدام یک بار در دیوان عالی نقض شده، اما شعبه هم‌عرض بار دیگر حکم اعدام صادر کرده و این رأی در نهایت به تأیید دیوان عالی رسیده است. آنان صدور چنین حکمی را با اتهام مطرح‌شده و میزان خسارت ادعایی نامتناسب دانسته و از حقوقدانان، رسانه‌ها و فعالان مدنی، سیاسی و صنفی خواسته‌اند برای نجات جان این زندانی اقدام کنند. برای حمایت از این درخواست و ثبت امضا می‌توان از این پیوند استفاده کرد منبع: تحکیم ملت @Kaleme