سایت خبری-تحلیلی کلمه

🔴 جواد امام: اعتماد عمومی، یک انتخاب نیست، ضرورت ملی‌ست ‏در شرایط تهدید و بحران، بزرگ‌ترین پشتوانه هر کشور نه صرفاً تجهیزات نظامی و منابع، بلکه اعتماد مردم است. اعتماد با شفافیت، عدالت، پاسخگویی ، ایجاد فرصت های برابر و شنیدن صدای جامعه ساخته می‌شود، نه با نادیده گرفتن مطالبات آن. اگر امروز برای ترمیم ⁧ سرمایه اجتماعی⁩، کاهش شکاف‌ها و تقویت همبستگی و آشتی ملی اقدام نشود، فردا هزینه‌های بحران چند برابر خواهد شد. امنیت پایدار از دل اعتماد عمومی می‌گذرد؛ این یک انتخاب سیاسی نیست، یک ⁧ ضرورت ملی⁩ است. حساب ایکس جواد امام @Kaleme

🔴🔴 صادق زیباکلام بازداشت شد خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضاییه از بازداشت صادق زیباکلام خبر داد. پیش از این گزارش هایی در خصوص تشدید نظارت قضایی در مورد این استاد دانشگاه منتشر شده بود. خبرگزاری میزان اعلام داشت که در پی نقض آنچه قرار ممنوعیت فعالیت رسانه ای و تولید محتوا در شبکه های اجتماعی نامیده است این تشدید قرار صورت گرفته بود. این خبرگزاری مدعی شده است که به علت عدم توجه آقای زیباکلام به این قرار نظارت قضایی، دادستانی علیه وی اعلام جرم کرده و صبح امروز وی بازداشت شد. به گفته خبرگزاری میزان پرونده قضایی صادق زیباکلام در حال حاضر در دادسرای فرهنگ و رسانه در حال رسیدگی است. @Kaleme

🔴 هشدار سیف: با چک‌پول‌های درشت پولشویی می‌کنند ✍ ولی‌الله سیف، رئیس کل پیشین بانک مرکزی در حال حاضر چک پول‌های یک میلیون تومانی هم منتشر شده و طبیعی است که وقتی هزینه چاپ یک اسکناس ده هزار تومانی به پانزده هزار تومان برسد، انتشار آن توجیهی ندارد. در حال حاضر نقدینگی کم شده و حتی چک‌پول‌های درشت ۵۰۰ هزار تومانی و یک میلیون تومانی نیز نایاب است. من بررسی کردم و دیدم یک سری معاملات روی کالاهای یارانه‌ای ما انجام می‌شود و با این پول نقد این اقلام خریداری می‌شود و به خارج کشور می‌رود و چون کالا از داخل خریداری می‌شود نوعی از پولشویی اتفاق می‌افتد. من هشدار دادم که این چک‌پول‌ها را به سیستم بانکی برنمی‌گردانند. تنها توجیه هم این است که می‌خواهند معاملاتی با آن انجام دهند که قابل پیگیری نباشد. به عبارت دیگر با فروش دلار ارزان‌تر به ازای پول درشت، این پول را جمع می‌کنند و بعد با آن کالا را از داخل می‌خرند و صادر می‌کنند. این گزینه همواره وجود دارد. یادم هست در زمان بانک مرکزی گزارشی دادم مبنی بر اینکه آمریکا برای تشدید فشار بر ایران قصد دارد قیمت نفت را کاهش دهد. اما برخی کشورهای عربی به آمریکا این اطمینان را داده بودند که ما بازار ارز ایران را به هم می‌ریزیم و لازم نیست بهای نفت را پایین بیاورید. مدل هم همین بود که گفتید: خارج کردن ریال ایران و بازگردان آن برای به هم ریختن بازار. @Kaleme

🔴 صادق زیباکلام بازداشت شد

پرونده در دادسرای فرهنگ و رسانه در دست رسیدگی است

هفدهم خرداد بود که خبر تشدید قرار نظارت قضایی صادق زیباکلام در پی نقض قرار ممنوعیت هرگونه فعالیت رسانه‌ای و تولید محتوا در شبکه‌های اجتماعی رسانه‌ای شد. زیباکلام با وجود اعلام دادستانی تهران مبنی بر قرار نظارت قضایی با نقض این قرار، در مصاحبه‌ای اظهاراتی مطرح کرد که همین مصاحبه و ادعا‌های مطرح‌شده در آن منجر به اعلام جرم علیه این فرد و تشدید قرار نظارت قضایی وی شد. با اعلام جرم جدید و تشدید قرار نظارت قضایی، صبح امروز صادق زیباکلام بازداشت شد. در حال حاضر پرونده وی در دادسرای فرهنگ و رسانه مطرح و در حال رسیدگی است. @Kaleme

🔴 سرکوب اعتراضات زنان در هرات؛ تیراندازی پلیس طالبان به تجمع ضد حجاب اجباری نیروهای طالبان روز سه‌شنبه تجمع اعتراضی در شهر هرات را که در واکنش به بازداشت و نگهداری بیش از ۱۲ زن به اتهام نقض مقررات پوشش برگزار شده بود، سرکوب کردند. به گفته شاهدان عینی، پلیس با تیراندازی به سوی معترضان دست‌کم سه نفر را زخمی کرد. به گفته شاهدان، حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر در تجمع اعتراضی در شهر هرات در روز سه‌شنبه ۹ ژوئن (۱۹ خرداد) شرکت داشتند. ویدئوهای منتشرشده توسط شهروندان نشان می‌دهد که مردم در خیابان گرد آمده‌اند، اما همزمان صدای شلیک گلوله نیز به گوش می‌رسد؛ همزمان نیروهای امنیتی در حال متفرق کردن تجمع‌کنندگان هستند. اعتراضات در افغانستان، از سال ۲۰۲۱ و پس از خروج نیروهای تحت رهبری آمریکا و استقرار حاکمیت طالبان، به‌ندرت رخ می‌دهد. دولت طالبان از زمان بازگشت به قدرت، مجموعه‌ای از مقررات مبتنی بر تفسیر سخت‌گیرانه خود از شریعت اسلامی را به اجرا گذاشته است. در این کشور مخالفت و اعتراض تحمل نمی‌شود و تظاهرات علیه تصمیم‌های دولت غیرقانونی محسوب می‌شود. مقررات سخت‌گیرانه شامل محدودیت‌های شدید علیه زنان و دختران، ممنوعیت ادامه تحصیل فراتر از مقطع ابتدایی و همچنین محدودیت‌های گسترده درباره پوشش زنان است. بر اساس این قوانین، زنان تنها در صورتی مجاز به حضور در اماکن عمومی هستند که «حجاب کامل» داشته باشند؛ حجاب کاملی که شامل روسری، پوششی بلند برای پوشاندن تمام بدن و همچنین پوشاندن صورت به‌گونه‌ای است که تنها چشم‌ها دیده شوند. اجرای این مقررات بر عهده وزارت امر به معروف و نهی از منکر است؛ نهادی که در میان شهروندان افغانستان هراس زیادی از آن وجود دارد. زخمی شدن سه نفر یکی از شاهدان عینی گفت زمانی که از محل تجمع عبور می‌کرد، مشاهده کرده است که خودروهای پلیس به محل رسیده و مأموران شروع به تیراندازی هوایی کردند. این شاهد که خود را «کاکر» معرفی کرد و به دلیل نگرانی از پیامدهای گفت‌وگو با رسانه‌ها خواست تنها نام کوچک او ذکر شود، گفت: «پس از چندین تیراندازی، ترسیدیم و از خودرو پیاده شدیم تا آسیب نبینیم.» او افزود اندکی بعد میان پلیس و معترضان درگیری رخ داد و «پلیس دوباره آتش گشود و چند نفر زخمی شدند. من خون را روی خیابان دیدم.» کاکر گفت نمی‌تواند با اطمینان تعداد دقیق زخمی‌ها را اعلام کند. شاهد عینی دیگری که به دلایل امنیتی نخواست نامش فاش شود، گفت سه نفر را دیده که در جریان این حوادث زخمی شده‌اند. نگرانی‌های حقوق بشری ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر افغانستان، اعلام کرد از «استفاده بیش از حد از زور علیه معترضان مسالمت‌آمیز در هرات» نگران شده است. یک ناظر حقوق بشر که به دلیل نداشتن مجوز برای گفت‌وگو با رسانه‌ها نخواست نامش فاش شود، روز دوشنبه اعلام کرد که ناظران حقوق بشری از روز جمعه تاکنون دست‌کم ۱۶ مورد بازداشت و نگهداری زنان در هرات، از جمله یک زن باردار را به دلیل آنچه عدم رعایت مقررات پوشش عنوان شده، تأیید کرده‌اند.

ناظران حقوق بشری از روز جمعه تاکنون دست‌کم ۱۶ مورد بازداشت و نگهداری زنان در هرات، از جمله یک زن باردار را به دلیل آنچه عدم رعایت مقررات پوشش عنوان شده، تأیید کرده‌اند.

وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان گزارش‌ها درباره بازداشت و نگهداری زنان را رد کرده است. هیئت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) نیز روز یکشنبه در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که بازداشت و نگهداری زنان در هرات به اتهام نقض مقررات پوشش، «نگرانی‌های جدی حقوق بشری» ایجاد کرده است. این نهاد سال گذشته نیز درباره بازداشت‌های مشابه زنان در کابل، پایتخت افغانستان، ابراز نگرانی کرده بود.

امامان مساجد هرات به نمایندگی از وزارت امر به معروف و نهی از منکر اعلام کردند که زنان بدون رعایت حجاب مجاز به خروج از خانه نیستند

منبع: یورونیوز @Kaleme

🔴 قطع آب ۲۰ هزار نفر در حمله موشکی آمریکا به مخازن بمانی مدیرعامل شرکت آبفا هرمزگان: بامداد امروز، در اقدامی غیرانسانی، دو مخزن بتنی ذخیره آب با ظرفیت مجموع ۲۵۰۰ مترمکعب در بخش بمانی هدف اصابت موشک قرار گرفت و به طور کامل از مدار بهره‌برداری خارج شد. این مخازن که از پروژه‌های کلیدی آبرسانی محسوب می‌شدند، وظیفه تأمین آب شرب شهر کوهستک و ۱۰ روستای اطراف را بر عهده داشتند متأسفانه در پی این حمله، دسترسی ۲۰ هزار نفر از مردم شریف این منطقه به آب سالم قطع شده و با توجه به دمای هوای ۴۵ تا ۵۰ درجه، شرایط برای ساکنان این بخش بسیار دشوار و بحرانی شده است. @Kalame

🔴 اختلاف چشمگیر در آمار تعلیق دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی

دانشجویان از بیش از ۲۰ مورد محرومیت از تحصیل خبر می‌دهند

بر اساس روایت‌های دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی، شمار افرادی که با محدودیت‌های آموزشی و رفاهی مواجه شده‌اند، بسیار بیشتر از آمار اعلام‌شده از سوی مسئولان است. در حالی که معاونت دانشجویی تعداد تعلیق‌شده‌ها را ۷ نفر اعلام کرده، دانشجویان می‌گویند دست‌کم ۲۰ نفر با مسدود شدن سامانه‌ها و حذف دروس، عملاً محروم از تحصیل شده‌اند. دانشجویان علاوه بر محرومیت آموزشی، از خدمات خوابگاه و تغذیه نیز محروم شده و مسئولان دانشگاه این محدودیت‌ها را با استناد به مجوزهای وزارت علوم تمدید کرده‌اند. همچنین روند جلسات کمیته‌های انضباطی با ابهام همراه بوده و برخی دانشجویان از اضافه شدن اتهامات جدید در جریان رسیدگی خبر داده‌اند. اختلاف میان آمار رسمی و روایت‌های دانشجویی این پرسش را مطرح می‌کند که چرا مسئولان از اعلام ابعاد واقعی این برخوردها پرهیز می‌کنند؟ اگر این اقدامات قابل دفاع است، دلیل کوچک‌نمایی آمار چیست؟ پنهان‌کاری و ارائه آمارهای متناقض، شائبه کتمان گستردگی سرکوب دانشجویان را تقویت می‌کند. @Kaleme

🔴 احضار سینماگران؛ نشانه‌ای از تنگ‌تر شدن فضای فرهنگی و سیاسی احضار چهار سینماگر شناخته‌شده به دادسرای فرهنگ و رسانه را می‌توان تازه‌ترین نشانه از افزایش فشار بر جامعه فرهنگی و هنری ایران در ماه‌های اخیر دانست. بر اساس خبری که امتداد" منتشر کرده، تهمینه میلانی، محسن امیریوسفی، مصطفی کیایی و محسن کیایی به دلیل اظهارنظر درباره وقایع دی‌ماه ۱۴۰۴ و با اتهام واهی "همکاری با دول متخاصم علیه جمهوری اسلامی" احضار شده‌اند. این خبر در حالی منتشر می‌شود که پیش از این نیز نام برخی دیگر از سینماگران از جمله هومن سیدی و سعید روستایی در فهرست احضارشدگان به دادسرای فرهنگ و رسانه مطرح شده بود. هرچند هنوز جزئیات پرونده‌ها و مصادیق اتهامات به صورت رسمی اعلام نشده، اما تکرار احضار چهره‌های شناخته‌شده سینما نشان می‌دهد که فشارهای قضایی و امنیتی بر بدنه فرهنگی کشور وارد مرحله تازه‌ای شده است. در سال‌های گذشته نیز سینمای ایران بارها با محدودیت‌ها و برخوردهای قضایی مواجه بوده، اما آنچه تحولات اخیر را متمایز می‌کند، گستردگی دایره افرادی است که صرفاً به دلیل اظهارنظر درباره مسائل سیاسی و اجتماعی مورد پیگرد قرار می‌گیرند. اتهام "همکاری با دول متخاصم" نیز از جمله اتهاماتی است که در سال‌های اخیر علیه فعالان سیاسی، مدنی و رسانه‌ای به کار گرفته شده و اکنون به نظر می‌رسد دامنه آن بیش از گذشته به حوزه فرهنگ و هنر کشیده شده است. بسیاری از ناظران معتقدند که فضای سیاسی کشور پس از جنگ و همچنین اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ وارد مرحله‌ای متفاوت شده است. در این دوره، حساسیت حاکمیت نسبت به هرگونه روایت مستقل از رخدادهای سیاسی و اجتماعی افزایش یافته و تلاش برای کنترل فضای عمومی شدت گرفته است. در چنین شرایطی، هنرمندان و سینماگران که به واسطه جایگاه اجتماعی خود توانایی اثرگذاری بر افکار عمومی را دارند، بیش از دیگران در معرض فشار قرار گرفته‌اند. احضار پیاپی سینماگران را می‌توان در کنار برخورد با روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی و کنشگران سیاسی به عنوان بخشی از روند محدودتر شدن فضای عمومی ارزیابی کرد؛ روندی که ممکن است به گسترش خودسانسوری در میان هنرمندان و کاهش امکان بیان دیدگاه‌های انتقادی منجر شود. سینمای ایران در دهه‌های گذشته یکی از مهم‌ترین عرصه‌های بازتاب مسائل اجتماعی و دغدغه‌های عمومی بوده است. از این رو، هرگونه افزایش فشار بر سینماگران تنها محدود به سرنوشت چند هنرمند نیست، بلکه بر کلیت فضای فرهنگی کشور تأثیر می‌گذارد. احضار اخیر نیز از همین منظر اهمیت پیدا می‌کند؛ رویدادی که فراتر از یک پرونده قضایی، می‌تواند نشانه‌ای از تنگ‌تر شدن فضای فرهنگی و سیاسی ایران در دوره پس از جنگ باشد. @Kaleme

🔴 جنگ ویرانی‌ست ✍ علیرضا کفایی جنگ، ویرانی است، ویرانیِ خانه‌ها، فرسایشِ اعتماد، سنگین‌تر شدن اندوهِ خانواده‌ها و زخمی که گاه سال‌ها بر پیکر جامعه باقی می‌ماند. حتی پس از خاموش شدن آتش جنگ نیز، آثار اقتصادی، انسانی و روانی آن معمولاً همچنان ادامه پیدا می‌کند. از همین رو، در بسیاری از تجربه‌های تاریخی، صلح تنها به معنای نبودِ درگیری نیست؛ بلکه حفظِ کرامت انسان، امنیت و فراهم بودن امکان ساختن آینده‌ای بهتر است. رنج انسانیِ جنگ، واقعیتی فراتر از مرزبندی‌ها و اختلافات سیاسی است. @Kaleme

🔴 جان‌های ماه دی

اینستاگرام ایرانی چه روایتی از رخدادهای دی‌ماه ۱۴۰۴ به‌دست می‌دهد؟

✍️ ابوالفضل حاجی‌زادگان کیفیت‌هایی در زندگی‌های انسان‌ها جریان دارند که در «شش رقم آخر کد ملی» آنها نوشته نمی‌شوند. البته که می‌دانم بخش‌های مهمی در صفحه‌های اینستاگرام‌شان هم نمایان نمی‌شوند؛ اما من راه مناسب‌تر و کم‌خطاتری برای شناختن این انسان‌ها سراغ نداشتم. از طرفی، شاید این دردناک‌ترین راه برای شناختن نگرش‌ها، نظرها، آرزوها و آمال جان‌باختگان باشد. اما علاوه بر ملاحظات پژوهشی، به‌لحاظ فردی نیز پیمودن چنین مسیری برای‌ام ضرورت داشت. قرار گرفتن در معرض این تجربه‌ی دردناک، می‌تواند به ما یادآوری کند که «یک» چه عدد بزرگی است؛ تا شدت ابتذال در مناقشه‌ی اصطلاحاً «سیاسی»ای را که درباره‌ی تعداد جان‌باختگان در جریان است، بهتر درک کنیم. برای انجام این مطالعه، ابتدا باید به یک نمونه‌ی معرّف می‌رسیدم که به‌لحاظ تعداد و تنوع، یافته‌ها را تعمیم‌پذیر کند. برای شناسایی صفحه‌های اینستاگرامی کشته‌شدگان و نیز اکانت‌های نزدیکانِ همفکرشان، از یک راهبرد چندمسیره برای کشف شبکه استفاده کردم. صفحات شخصی کشته‌شدگان، کانون اصلی این جست‌وجو بودند. بررسی پست‌ها، استوری‌های هایلایت‌شده، کامنت‌ها، تعاملات تکرارشونده، روابط دوستانه‌ی قابل مشاهده و شناسایی گروه‌های سیاسی و اجتماعیِ مرجع در بین این اکانت‌ها، امکان شناخت بخشی از جهان اجتماعی، فرهنگی و سیاسی آنان را فراهم می‌کند...  متن کامل مقاله منبع: سایت مشق نو @Kaleme

🔴 تشدید منازعات جناحی نشانه استمرار رفتار دوگانه خامنه‌ای اول یا بحران در نهاد ولایت فقیه؟ ‏ ✍ علی افشاری گسترش منازعات در درون اصول‌گرایان نشانگر دو چیز است: ادامه رفتار دوگانه خامنه‌ای اول توسط پسرش یا نبود مرکز هماهنگ‌کننده و افول قدرت نهاد ولایت‌فقیه در گذار به رهبری جدید و غیبت مجتبی خامنه‌ای که باعث تشدید جنگ قدرت شده است. ‏ درحالیکه مجتبی خامنه‌ای در پیام به مجلس و تبریک عید غدیر بر پرهیز از اختلافات و عدم زیست در غبار منازعات تاکید بسیار کرده بود، صدا و سیما در روزهای گذشته برنامه‌هایی  علیه قالیباف و پزشکیان و ضرورت بازگشت به جنگ در پوشش اقناع تندروها پخش کرد. ‏ محمدجواد لاریجانی بار دیگر در یک گفتگوی تلویزیونی حضور قالیباف در اسلام‌آباد را اشتباه دانست. جریان تندروتر نیز بر حملات‌شان به مذاکره و قالیباف و پزشکیان افزوده‌اند. رسانه‌های وابسته به سپاه نیز موضع حمایتی فعال گذشته را ندارند. ‏ اما به موازات مذاکرات با آمریکا به روال سابق ادامه دارد. آتش‌بس شکننده برقرار است اما درگیری‌های نظامی محدود رو به گسترش است. ‏ تغییری در عملکرد سیاسی نظام ایجاد نشده و اراده‌هایی برای حذف بیشتر و تنگ‌تر کردن مجاری مشارکت سیاسی رسمی نیز دیده می‌شود. فضای پلیسی نیز به صورت نسبی تشدید شده است. تجاوز نظامی دولت‌های آمریکا و اسرائیل وضعیت را بدتر کرده و چالش‌ها را شدت بخشیده است. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme

🔴 استحاله ای که در هاله نمی ماند ✍ مرضیه حاجی هاشمی در یک ساله اخیر پس از جنگ ۱۲ روزه، تشدید تحریم ها و فشارهای اقتصادی، فجایع خونبار دیماه و جنگ اخیر که کمابیش همچنان ادامه دارد، در حالی که کانون قدرت و تصمیم گیری به طرز مشهودی به نهادهایی منتقل شده که نهادهای های حتی به ظاهر دموکراتیک را بیش از پیش از محتوا تهی کرده و به حاشیه رانده، یکی از مهم‌ترین مباحث در میان تحلیلگران این بوده است که آیا ساخت قدرت در جمهوری اسلامی وارد مرحله «استحاله» شده یا نه؟ پاسخ‌ها به این پرسش یکسان نیست. برخی معتقدند نشانه‌های استحاله به‌وضوح قابل مشاهده است و برخی دیگر چنین برداشتی را زودهنگام یا نادرست می‌دانند. جالب آنکه اختلاف اصلی این دو گروه نه بر سر وقایع؛ بلکه بر سر تعریف «استحاله» است. گروه نخست معتقدند استحاله زمانی آغاز می‌شود که سازوکار واقعی تولید قدرت تغییر کند؛ حتی اگر زبان رسمی، قانون اساسی یا ایدئولوژی ظاهراً ثابت بماند. از نگاه آنان، هرگاه مراکز واقعی تصمیم‌گیری جابه‌جا شوند، نهادهای انتخابی کارکرد خود را از دست بدهند، نقش نهادهای امنیتی و نظامی افزایش یابد و اقتدار سیاسی از کانال‌های پیشین تولید نشود، می‌توان از آغاز یک فرآیند استحاله سخن گفت. این دیدگاه به سنت «نهادگرایی تاریخی» نزدیک است؛ جایی که پژوهشگران بیش از آنکه به شعارها توجه کنند، به این پرسش می‌پردازند که قدرت واقعاً چگونه اعمال می‌شود. در مقابل، گروه دوم استدلال می‌کنند که استحاله زمانی معنا دارد که ایدئولوژی و هویت بنیادین نظام تغییر کرده باشد. به باور آنان، تا زمانی که ساخت قدرت همچنان خود را بر همان اصول ایدئولوژیک گذشته تعریف می‌کند، نمی‌توان از استحاله سخن گفت؛ حتی اگر برخی نهادها تضعیف شوند، کانون تولید اقتدار به لحاظ نهادی یا نقش بازیگران مختلف در تصمیم سازی های نهایی تغییر کند. در این نگاه، تغییر در اشخاص یا حتی جابه‌جایی بخشی از قدرت میان نهادها لزوماً به معنای تغییر ماهیت نظام نیست. ریشه اختلاف دقیقاً همین‌جاست. آیا ساخت قدرت را باید از طریق ایدئولوژی تعریف کرد یا از طریق سازوکار واقعی قدرت؟ اگر معیار، ایدئولوژی باشد، ممکن است گفته شود هنوز استحاله‌ای رخ نداده است؛ اما اگر معیار، شیوه اعمال قدرت، ترکیب نخبگان حاکم، جایگاه نهادهای رسمی و نحوه تصمیم‌گیری باشد، برخی نشانه‌های استحاله را می‌توان مورد بحث قرار داد. تاریخ نیز پاسخ ساده‌ای در اختیار ما نمی‌گذارد. بسیاری از نظام‌های سیاسی پیش از آنکه سقوط کنند، سال‌ها در حال تغییر بوده‌اند؛ در حالی که نام، پرچم، قانون اساسی و حتی شعارهای رسمی آن‌ها همچنان حفظ شده بود. به همین دلیل، شاید پرسش اصلی این نباشد که آیا استحاله رخ داده یا نه؛ بلکه این باشد که آیا منطق تولید اقتدار و تصمیم‌گیری امروز همان منطق گذشته است؟ اگر پاسخ این پرسش منفی باشد، ممکن است فرآیندی آغاز شده باشد که علوم سیاسی آن را «استحاله تدریجی ساخت قدرت» می‌نامد، فرآیندی که معمولاً بسیار زودتر از هر تغییر آشکار سیاسی آغاز می‌شود. شاید مهم‌ترین نشانه استحاله آن باشد که نهادها، همچنان باقی بمانند؛ اما دیگر همان کارکرد پیشین را نداشته باشند؛ زمانی که ساختار حفظ می‌شود؛ اما منطق درونی آن تغییر می‌کند. استحاله ای که در هاله‌ نمی ماند، ابهام های حضور رفع می شود و  متن واقعیت سیاسی  آشکار خواهد شد. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme

🔴 همه منتظر توافق‌اند؛ اما شاید آنچه در راه است، چیز دیگری باشد! ✍ حمید آصفی در بسیاری از بحران‌های بزرگ، آنچه واقعیت را می‌سازد نه شلیک نخست، بلکه مدیریتِ انتظار است. جنگ‌ها پیش از آنکه در میدان آغاز شوند، در ذهن‌ها، بازارها و محاسبات سیاسی شکل می‌گیرند. امروز نیز شاید مهم‌ترین میدان نبرد، نه آسمان منطقه، بلکه ذهن سرمایه‌گذاران، دولت‌ها، بازارهای مالی و افکار عمومی باشد. از همین رو، تناقض ظاهری در سخنان ترامپ چندان هم تناقض نیست. او از «نزدیک بودن توافق» سخن می‌گوید، اما هم‌زمان تقریباً همه مؤلفه‌های اصلی هر توافق را یکی‌یکی نفی می‌کند. این دیگر صرفاً یک تناقض گفتاری نیست؛ نوعی دیپلماسیِ تعلیق است؛ سیاستی که نه صلح را متولد می‌کند و نه جنگ را پایان می‌دهد، بلکه هر دو را در وضعیتی معلق، شکننده و قابل مدیریت نگه می‌دارد. در این الگو، زمان خود به یک ابزار قدرت تبدیل می‌شود. هر روزی که توافقی امضا نشود اما امید به آن همچنان زنده بماند، اقتصاد ایران در وضعیت انتظار باقی می‌ماند، سرمایه عقب می‌نشیند، تصمیم‌های بزرگ به تعویق می‌افتد، بازارها نوسانی‌تر می‌شوند و هزینه نااطمینانی به‌تدریج انباشته می‌شود. در چنین شرایطی، بدون آنکه جنگی تمام‌عیار آغاز شود، بخشی از اهداف فشار اقتصادی نیز محقق می‌شود. این همان «جنگِ بی‌اعلام» است؛ جنگی که بیش از آنکه با موشک پیش برود، با ابهام، فرسایش و تعلیق پیش می‌رود. جنگی که گلوله‌هایش از جنس نااطمینانی است و قربانی نخست آن، اقتصاد و اعتماد عمومی است. در مقابل، اگر تصور شود که می‌توان تنها با شعار، واکنش‌های احساسی یا به تعویق انداختن تصمیم‌های دشوار از این وضعیت عبور کرد، خطایی راهبردی رخ خواهد داد. سیاست خارجی میدان مسابقه شعارها نیست؛ عرصه محاسبه دقیق هزینه، فایده، زمان و توازن قدرت است. هرچه این بن‌بست طولانی‌تر شود، هزینه آن فقط متوجه میز مذاکره نخواهد بود؛ اقتصاد، سرمایه اجتماعی، امنیت منطقه‌ای و حتی ظرفیت تصمیم‌گیری نیز به‌تدریج فرسوده‌تر خواهند شد. شاید به همین دلیل، مهم‌ترین پرسش امروز این نباشد که «آیا توافق خواهد شد یا نه؟» بلکه این باشد که چه کسی از تداوم بی‌توافقی بیشترین سود را می‌برد؟ تا زمانی که پاسخ این پرسش روشن نشود، هر خبر امیدوارکننده می‌تواند صرفاً یک مُسکن خبری باشد و هر پیام خوش‌بینانه، بخشی از همان معماریِ انتظار؛ معماری‌ای که بحران را حل نمی‌کند، بلکه آن را در سطحی قابل کنترل حفظ می‌کند تا در زمان مناسب به مرحله بعدی منتقل شود. در چنین فضایی، هر حمله محدود، هر تنش کنترل‌شده، هر پیام دیپلماتیک، هر مصاحبه رسانه‌ای و حتی هر اظهار خوش‌بینانه درباره مذاکرات، دیگر رویدادهایی مستقل نیستند. همه این‌ها قطعات یک پازل بزرگ‌ترند؛ پازلی که هدفش الزاماً آغاز فوری جنگ نیست، بلکه تثبیت وضعیتی میان جنگ و صلح است؛ وضعیتی که در آن، نه آرامش واقعی برقرار می‌شود و نه انفجار نهایی رخ می‌دهد. این همان منطقه خاکستریِ بحران است؛ جایی که هزینه‌ها واقعی‌اند، اما مسئولیت‌ها در هاله‌ای از ابهام باقی می‌مانند. منطقه‌ای که در آن، فرسایش جایگزین انفجار می‌شود و ابهام، کارکردی هم‌وزن قدرت نظامی پیدا می‌کند. از همین رو، شاید اتفاق اصلی هنوز رخ نداده باشد. آنچه اکنون در جریان است، مهندسیِ میدانِ پیش از تصمیم است؛ مرحله‌ای که در آن، بازیگران تلاش می‌کنند پیش از هر تصمیم بزرگ، موازنه اقتصادی، روانی، رسانه‌ای و سیاسی را به سود خود تغییر دهند. در این میدان، گاهی یک مصاحبه، یک توییت، یک خبر یا حتی یک شایعه، می‌تواند اثری هم‌سنگ یک عملیات نظامی داشته باشد؛ زیرا هدف، تغییر ادراک‌هاست، نه صرفاً تغییر موازنه‌های نظامی. هرکس بتواند زمان را بهتر مدیریت کند، احتمالاً در میدان بعدی نیز دست برتر را خواهد داشت؛ چه آن میدان، میز مذاکره باشد و چه میدان رویارویی. شاید به همین دلیل، امروز بیش از آنکه باید نگران آغاز جنگ یا امضای توافق بود، باید به سازوکار مدیریت بحران توجه کرد. زیرا اگر بحران به یک وضعیت دائمی تبدیل شود، نه جنگ پایان خواهد یافت و نه صلح آغاز خواهد شد؛ بلکه فرسایش، به وضعیت عادی سیاست تبدیل می‌شود و نااطمینانی، جای ثبات را خواهد گرفت. در نهایت، شاید سؤال اصلی دیگر این نباشد که «توافق چه زمانی امضا می‌شود؟» بلکه این باشد که «چه اتفاقی قرار است پیش از توافق، یا حتی به جای توافق، رخ دهد؟» زیرا تاریخ بارها نشان داده است که بزرگ‌ترین تحولات، درست در لحظه‌ای رخ می‌دهند که همه نگاه‌ها به میز مذاکره دوخته‌اند؛ در حالی که تصمیم واقعی، در جایی دیگر و بر اساس محاسباتی فراتر از تیترهای خبری گرفته می‌شود. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kaleme

🔴 کی بنا دارید در بارهٔ نفوذ راه چاره‌ای بیندیشید؟!!! ✍ ناصر دانشفر نیاز به گفتن نیست که مسئولان امنیتی نظام مقدس هر وقت تقی به توقی بخورد به سراغ آنهایی می‌روند که به قول مرحوم هاشمی در زمرهٔ نجیب‌ترین اپوزیسیون حاکمیت هستند. آنانی که تنها و تنها به دلیل عشق به وطن از عمق جان فریاد می‌زنند و صد البته خوب می دانند که این ناله‌ها به هیچ جایی نمی‌رسد. چند هفتهٔ پیش دوباره به دادگاه انقلاب احضار شدم و بعد از یکی دو روز متوجه گردیدم که در پرونده‌‌ای دو شریک نازنین دارم. تلفنی احضار کردند، گفتیم تا از طریق ثنا ابلاغ نشود، تمکین نخواهیم کرد. از طریق یکی از وکلایمان به گوش بازپرس رساندیم که اگر بناست پاسخگوی ضابطان باشیم، منتظر خواهیم ماند و چنانچه خود ایشان بنای بازجویی دارد، خدمتشان خواهیم رسید... ادامه مطلب @Kaleme

عزیزان همراه یقین دارم که این نوشتار نیز چون مطالب قبلی من به هیچ گرفته خواهد شد و یا اینکه منجر به تشکیل پرونده‌ای جدید می‌گردد، اما می‌گویم تا آیندگان نگویند که چرا کسی از نفوذ نگفت، آری نفوذ، مگر می‌شود یک حکومت دلسوزترین فرزندان وطن را به زیر تیغ برد و از آنانکه هر روز بر پیکر وی خنجر می‌زنند همه جوره حمایت کند؟ به خدا نفوذ جدی است، فکری کنید. @Kaleme

🔴 کی بنا دارید در بارهٔ نفوذ راه چاره‌ای بیندیشید؟!!! ✍️ ناصر دانشفر نیاز به گفتن نیست که مسئولان امنیتی نظام مقدس هر وقت تقی به توقی بخورد به سراغ آنهایی می‌روند که به قول مرحوم هاشمی در زمرهٔ نجیب‌ترین اپوزیسیون حاکمیت هستند. آنانی که تنها و تنها به دلیل عشق به وطن از عمق جان فریاد می‌زنند و صد البته خوب می دانند که این ناله‌ها به هیچ جایی نمی‌رسد. چند هفتهٔ پیش دوباره به دادگاه انقلاب احضار شدم و بعد از یکی دو روز متوجه گردیدم که در پرونده‌‌ای دو شریک نازنین دارم. تلفنی احضار کردند، گفتیم تا از طریق ثنا ابلاغ نشود، تمکین نخواهیم کرد. از طریق یکی از وکلایمان به گوش بازپرس رساندیم که اگر بناست پاسخگوی ضابطان باشیم، منتظر خواهیم ماند و چنانچه خود ایشان بنای بازجویی دارد، خدمتشان خواهیم رسید. روز یکشنبه پیش مراجعه کردیم و فهمیدیم که اسفند ماه حکم جلب و بازرسی منزل ما را به دلیل امضای بیانیه حمایتی از بیانیهٔ میرحسین در مورد وقایع تلخ و فاجعه‌بار ۱۸ و ۱۹ دی صادر کرده بودند که به دلیل رخداد جنگ تجاوزکارنه‌ای که توسط دولت‌های پلید آمریکا و اسرائیل بر مردم مظلوم کشورمان تحمیل گردید، به عقب افتاده بود. آری بار دیگر ما مردم دچار جنگی شدیم که در وقوع آن هیچ نقشی نداشتیم. دو جمع پرهیاهو که بخش کوچکی از مردم ایران عزیز می‌باشند، هریک به دلیلی به استقبال این پدیدهٔ خانمان‌سوز رفتند و هنوز بر طبل جنگ می‌کوبند. عدهٔ قلیلی وطن‌فروش، راه نجات از استبداد حاکم را پناه بردن به شقی‌ترین فرد روی این کرهٔ خاکی که دستانش به خون جمع کثیری آلوده است، می‌پندارند، همو که از نگاه جامعهٔ بین‌الملل نه قاتل که نسل‌کش است. این جماعت در حین تکه‌تکه شدن مردم و به ویژه غنچه‌های پرپر دبستان شجرهٔ طیبه در میناب، مشغول رقص و پایکوبی بودند و بر ضجه‌های مادران غرق در اندوه این دیار خنده می‌زدند، آنقدر سرمستِ به حقیقت پیوستن اوهام خود بودند که حتی برای حفظ ظاهر آن را محکوم نکردند . ترامپ و بی‌بی لئیم را عمو خواندند، چشمانشان را به روی واقعیت‌ها بستند و بدتر از همه این هجوم وحشیانه را حتی زمانی که زیرساخت‌های سرزمین مادری مورد هدف قرار گرفت، با محمل قانونی دخالت بشردوستانه به گمان خود تطهیر نمودند. بگذریم که اینان رذالت را به حد نهایت رسانده‌اند و چنان خود را بی‌ارزش کرده‌اند که پرداختن به اینان اتلاف وقت می‌باشد. اما گروهی که به ظاهر نگاه آخرالزمانی دارند و اکنون بر جای جای ارکان حکومت دست انداخته و صدا و سیمای میلی به طور کامل در اختیار حضرات قرار دارد، چنان بر طبل جنگ می‌کوبند و عقلای در امان مانده از یورش دشمنان را به خیانت متهم می‌نمایند که آدمی را تنها به این موضوع رهنمون می‌نماید که حیات و ممات این فرقه تنها به تنازع و تنش گره خورده است و فضای صلح و آرامش برای اینان سم مهلک است. این امری مسلم است، اما من مانده‌ام چرا با وجود دلایل متعدد برای شک و تردید در اعمال و رفتار حضرات، نیروهای امنیتی نظام تنها و تنها در پی برخورد با افراد و دستجاتی هستند که به واقع عاشق‌ترین مردمان نسبت به وطن هستند. واقعاً جای پرسش نیست که چرا به جای اینان با افراد و گروههایی برخورد نمی کنند که - در این شرایط حساس با طرح فرزند نوح، رهبری کنونی را در مظان اتهام عدم مشروعیت قرار می‌دهد، - به صراحت می‌گوید که کار از دست رهبری در رفته و بدین شکل صلاحیت وی را مورد تردید قرار می‌دهد، - در اصالت تیم مذاکره کننده ایجاد شک می‌نماید و خواهان صوت یا تصویر رهبری در مورد جواز مذاکره است، - با بهره‌گیری از تمام توان خود در کشاکش نبرد افسران دیپلمات، زیر پای آنان را خالی نموده و حتی حضور آنان در گفتگوهای کشور همسایه را نفی نموده و بدتر از آن مسئولان کشور دوست پاکستان را تحقیر می‌نمایند، - با پراکندن تخم نفاق بین حامیان نظام که در ایام جنگ و آتش‌بس برای حکومت محبوب خود سنگ تمام گذاشته‌اند، در پی شکستن این ظرفیت عظیم می‌باشند، - رئیس جمهور کشور را متهم به قانون‌شکنی کرده، با طرح موضوع عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر وی را آماج تیرهای زهرآگین خود می‌نمایند، آری نه فقط برخورد که به انحاء مختلف به حمایت از آنان می‌پردازند. چرا این جماعت که به شکلی علنی در صدد زدن تیشه بر ریشهٔ نظام هستند، مورد بازخواست قرار نمیگیرند؟ خلایق در ابراز عقیده و نه تحمیل آن آزادند، و لذا نگارنده از حق این جماعت به شرط آنکه از منابع قدرت و ثروت بهره نبرند، با تمام وجود دفاع می‌کند، اما...

🔴 تایید حکم جعفر پناهی در شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران شعبه ٢۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری ضمن رد واخواهی، حکم غیابی صادرشده علیه جعفر پناهی را عیناً تأیید کرد. مصطفی نیلی وکیل جعفر پناهی با اعلام این خبر به امتداد گفت: بر اساس حکم اولیه، پناهی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود. همچنین دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ممنوعیت عضویت در گروه‌ها و دستجات سیاسی و اجتماعی برای او در نظر گرفته شده است. مستند صدور این رای همان‌طور که در کیفرخواست ذکر شده،شامل موارد زیر است: ساخت فیلم زیرزمینی و مسئله‌دار علیه حاکمیت، حمایت از برخی محکومان امنیتی از جمله فاطمه سپهری، راحله راحمی‌پور، حسین رونقی، محمد نوری‌زاد، مهدی محمودیان، ابوالفضل قدیانی و …، حمایت از اعتراضات ، حمایت از شعار «زن، زندگی، آزادی»، امضا و انتشار بیانیه‌ای درباره اعتصاب کامیون‌داران، سیاه‌نمایی وضعیت کشور و بازنشر کلیپی با مضمون هم‌خوانی سرود «ای ایران» در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام. این حکم ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است منبع: امتداد @Kaleme

🔴 درخواست مجمع ایثارگران از رئیس‌جمهور برای پایان حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد حزب «مجمع ایثارگران» طی نامه‌ای رسمی به دکتر مسعود پزشکیان (رئیس‌جمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی)، خواستار اقدام فوری و قاطع برای رفع حصر مهندس میرحسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد شد. در این نامه که به امضای جواد امام، دبیرکل این تشکل سیاسی رسیده، با اشاره به شرایط حساس و خطیر کشور و تشدید تهدیدهای خارجی، بر ضرورت تحکیم انسجام داخلی و بازسازی اعتماد عمومی تاکید شده است. مجمع ایثارگران تداوم حصر طولانی‌مدت این شخصیت‌ها را (بدون برگزاری دادگاه علنی و طی مراحل قضایی)، در تضاد با اصول عدالت، حقوق شهروندی و الزامات وفاق ملی دانسته است و تاکید کرده‌اند که دغدغه اصلی افکار عمومی و خانواده ایشان، رفع کامل محدودیت‌ها و پایان شرایط حصر است. در پایان این نامه، از دکتر پزشکیان انتظار رفته است تا با اتکا به اختیارات قانونی خود به عنوان رئیس‌جمهور و رئیس شورای عالی امنیت ملی، موضوع رفع حصر را با فوریت و جدیت در دستور کار مراجع ذی‌صلاح قرار دهد. مجمع ایثارگران بر این باور است که حل این مسئله گامی مهم در جهت کاهش شکاف‌های اجتماعی، آشتی ملی و تصمیمی ماندگار به نفع امنیت ملی و آینده کشور خواهد بود. @Kalame

🔴 این حصر ظالمانه را پایان دهید ✍ علیرضا کفایی ایرانِ ما از سال ۱۳۸۸ تاکنون سال‌هایی دشوار، آکنده از بحران‌ها و رنج‌های فراوان را پشت سر گذاشته است. با اندکی تأمل در آنچه بر کشور و مردم گذشته، به‌سادگی می‌توان دریافت که بخش مهمی از این مشکلات، ریشه در ضعف مدیریت، ناتوانی در تصمیم‌گیری‌های کارآمد و فقدان رویکردی سنجیده در سیاست‌ورزی، به‌ویژه در عرصه سیاست خارجی داشته است. در این سال‌ها نه تعاملی مبتنی بر منافع و مصالح عمومی با مردم شکل گرفت و نه رابطه‌ای متوازن و عقلانی با جهان. هم‌زمان، فرهنگ و مظاهر تمدنی ایرانیان نیز از سوی جریان‌هایی در داخل و خارج مورد تهاجم و تحقیر قرار گرفت؛ جریان‌هایی که به جای اندیشه و عقلانیت، بر ارعاب و تهدید تکیه کردند و در دین‌ورزی نیز گرفتار جمود، تحجر و خرافه شدند. اکنون، پس از سال‌ها دشواری و بحران و در شرایطی که کشور تجربه‌های تلخ دیگری را نیز از سر گذرانده است، این پرسش جدی‌تر از همیشه مطرح می‌شود که اگر در نظام تصمیم‌گیری سیاسی و اجتماعی به هشدارها، خیرخواهی‌ها و دیدگاه‌های مهندس میرحسین موسوی توجه می‌شد، آیا جامعه به وضعیت امروز دچار می‌شد؟ اما نه‌تنها به آن هشدارها توجه نشد، بلکه حصرِ بی‌ضابطه و غیرقانونی نیز ادامه یافت. امروز مهندس میرحسین موسوی در سالخوردگی و بیماری همچنان در حصر است. استمرار این وضعیت، صرفاً مسئله اختلاف با یک فرد نیست؛ بلکه نشانه‌ای از نادیده گرفتن حقوق شهروندی و محدود شدن امکان مشارکت و اعتماد عمومی است؛ امری که جامعه را در وضعیتی نگران‌کننده و پرهزینه قرار داده است. آیا زمان آن نرسیده است که از خود بپرسند پاسخ آیندگان و داوری تاریخ چه خواهد بود؟ چرا به جای تقویت سرمایه اجتماعی و احترام به مردم، مسیر فاصله گرفتن از جامعه انتخاب شده است؟ ادامه حصر مهندس میرحسین موسوی و خانم زهرا رهنورد در سالخوردگی و شرایط بیماری، علاوه بر هر معنای سیاسی، این پرسش را نیز پیش می‌آورد که آیا می‌توان بدون به رسمیت شناختن حقوق مردم، به آرامش و ثبات اجتماعی دست یافت؟ میرحسین موسوی گفته بود: «من نمی‌توانم بر سر حقوق و آرای پایمال‌شده مردم معامله یا مصالحه کنم؛ مسئله، جمهوریت و حتی اسلامیت نظام ماست. اگر در این نقطه ایستادگی نکنیم، تضمینی وجود ندارد که در آینده با حوادث تلخ مشابه روبه‌رو نشویم.» این حصر ظالمانه را پایان دهید. منبع: کانال تلگرامی نگارنده @Kalame

ده سال و یازده ماه از عمر مصطفی تاج‌زاده در زندان گذشت؛ نه به جرم خشونت، نه به جرم فساد، بلکه به دلیل بیان عقیده و نقد قدرت. در تمام این سال‌ها، زندان نتوانست صدای مطالبه آزادی، حاکمیت قانون و حق انتخاب مردم را خاموش کند. تاریخ نشان داده است که می‌توان انسان‌ها را در بند کشید، اما اندیشه را نه. یادآوری این سال‌ها فقط روایت رنج یک زندانی سیاسی و خانواده‌ی او نیست؛ یادآوری هزینه‌ای است که بسیاری برای آزادی، عدالت و مردم‌سالاری پرداخته‌اند. @Kalame