Born to Die "

با توجه به تعویقی که برا شروع امتحانات نهایی خواهیم داشت، راهبرد دروس عمومی که یک ماه پیش آماده کرده بودم هنوز میتونه قابل استفاده باشه. عصر براتون فایل و ویدئو‌هاش رو قرار میدم که استفاده کنید. پ.ن: راهبردی که برای دروس اختصاصی داده بودم چون درش دروس پایه دهم و یازدهم هم بود، برای شروع از الان سنگین خواهد بود و بهتره تمام تمرکزتون رو روی مطالعه دروس پایه دوازدهم بذارید.

بعضی روزها زندگی طوری پیش می‌رود که انگار همه‌چیز تمام شده. هرچه حساب می‌کنی، جواب نمی‌گیری. هرچه جلو را نگاه می‌کنی، راهی نمی‌بینی. حتی آدم‌هایی که همیشه به تو امید می‌دادند، کم‌کم سکوت می‌کنند. اما شاید بزرگ‌ترین اشتباه ما همین‌جا باشد؛ اینکه فکر کنیم چون ما راهی نمی‌بینیم، پس راهی وجود ندارد. واقعیت این است که زندگی همیشه از منطق ما بزرگ‌تر است. بارها شده اتفاقی افتاده که هیچ‌کس پیش‌بینی‌اش نمی‌کرده. بارها شده یک روز معمولی، تبدیل به نقطه عطف یک زندگی شده. برای همین، من فکر می‌کنم ایمان به معجزه یعنی این‌که تا آخرین لحظه، احتمالِ اتفاق‌های خوب را صفر نکنی. نه چون ساده‌لوحی، نه چون از واقعیت فرار می‌کنی؛ بلکه چون می‌دانی دانسته‌های تو همه‌ی حقیقت نیست. پس اگر روزی به جایی رسیدی که همه‌چیز علیه تو بود، فقط یک کار بکن: در میدان بمان. لازم نیست مطمئن باشی که موفق می‌شوی. هیچ‌کس چنین اطمینانی ندارد. فقط کافی است مطمئن نباشی که شکست خورده‌ای. خیلی از آدم‌ها هرگز شکست نخوردند؛ فقط زودتر از موعد تسلیم شدند. و این دو با هم فرق دارند. شکست چیزی است که ممکن است برای هرکسی اتفاق بیفتد؛ اما تسلیم شدن تصمیمی است که خودمان می‌گیریم. شاید معجزه‌ای در کار نباشد. شاید هم باشد. هیچ‌کس نمی‌داند. اما اگر قرار باشد روزی نوری از جایی که انتظارش را نداری به زندگی‌ات بتابد، فقط یک شرط دارد؛ باید هنوز آنجا ایستاده باشی.

اگر دیر شروع کردید و ذهنتون پر از این سواله که آیا بخاطر دیر شروع کردن قراره قبول نشید، اگر از کنکور ۴۰۵ ناامیدید و به کنکور ۴۰۶ فکر میکنید، اگر... این ویدئو رو ببینید: https://my.uupload.ir/dl/JgQdrbye پ.ن ۱: این ویدئو بخشی از راهبرد شروع از صفری هست که یک ماه پیش برای بچه‌ها اپلود کرده بودم ( خود اون راهبرد بخاطر زمان کمی که تا نهایی ها مونده خیلی قابل استفاده نیست ) و محتواش در رابطه با ذهنیت و دیدگاهی هست که باید از الان تا کنکور داشته باشید تا بتونید در مدت زمانی کمی براتون مونده، شانسی برای معجزه کردن داشته باشید. پ.ن ۲: برای دانلود، لینک رو کپی کنید و در مرورگرتون پِیست کنید. ( اگر از همینجا مستیم روی لینک بزنید باز نمیشه )

اگر دیر شروع کردید و ذهنتون پر از این سواله که آیا بخاطر دیر شروع کردن قراره قبول نشید، اگر از کنکور ۴۰۵ ناامیدید و به کنکور ۴۰۶ فکر میکنید، اگر... این ویدئو رو ببینید: https://my.uupload.ir/dl/JgQdrbye پ.ن: این ویدئو بخشی از راهبرد شروع از صفری هست که یک ماه پیش برای بچه‌ها اپلود کرده بودم ( خود اون راهبرد بخاطر زمان کمی که تا نهایی ها مونده خیلی قابل استفاده نیست ) و محتواش در رابطه با ذهنیت و دیدگاهی هست که باید از الان تا کنکور داشته باشید تا بتونید در مدت زمانی کمی براتون مونده، شانسی برای معجزه کردن داشته باشید.

اگر مشاور ندارید نگران نباشید، مثل ۴ سال گذشته در طول امتحانات و فرجه‌ها بهتون میگم چه بکنید تا به بهترین شکل ممکن بتونید از پس تراز سوابق بربیاید.

;

؛

الان اونقدری تلاش میکنید که سال آینده شما هم این پیام رو برای کسی که در مسیر کنکور همراهتون بود بفرستید دیگه؟

مهدیه، دانش آموز پارسالم. انسان به امید زندست، نه؟

تهران: شروع، شورای عالی انقلاب فرهنگی و در ادامه به سمت سازمان بازرسی کل کشور. شهرستان ها: اداره کل آموزش و پرورش استان.

موش و گربه بازی کافیه! یکبار برای همیشه تاثیر قطعی پایه یازدهم رو بردارید.

امروز، هزاران نوجوان فهمیدند که گاهی فاصله میان «هیچ‌چیز تغییر نمی‌کند» و «همه‌چیز می‌تواند تغییر کند»، فقط به اندازه ایستادگی کسانی است که حاضر نشدند سکوت کنند. همان نوجوانانی که به آن‌ها گفتند فایده‌ای ندارد، اما ادامه دادند. به آن‌ها گفتند کسی گوش نمی‌دهد، اما حرف زدند. به آن‌ها گفتند تصمیم‌ها گرفته شده، اما باز هم مطالبه کردند. و امروز، هر نتیجه‌ای که حاصل شده باشد، قبل از هر چیز متعلق به همین بچه‌هاست. متعلق به کسانی که فهمیدند حق، چیزی نیست که منتظر بمانی به تو داده شود؛ چیزی است که باید برایش ایستاد. در این مسیر، خیلی‌ها کنار دانش‌آموزان ماندند. و خیلی‌ها هم ترجیح دادند سمت دیگری بایستند. تاریخ البته حافظه عجیبی دارد. هم کسانی را به یاد می‌آورد که در روزهای سخت کنار یک نسل ایستادند، و هم کسانی را که وقتی پای منافعشان وسط آمد، ناگهان صدای همان نسل را نشنیدند. اما امروز، روز حساب‌کشی نیست. امروز روز احترام است. احترام به هزاران نوجوانی که ثابت کردند سن، معیار اثرگذاری نیست. ثابت کردند اگر یک خواسته عادلانه باشد و برای آن ایستادگی شود، حتی بلندترین دیوارها هم همیشه بلند نمی‌مانند. این فقط یک تغییر در یک قانون نبود. این یادآوری یک حقیقت قدیمی بود: هیچ صدایی ضعیف‌تر از صدای مردمی نیست که هنوز حرف نزده‌اند، و هیچ صدایی قوی‌تر از صدای مردمی نیست که تصمیم گرفته‌اند دیگر ساکت نمانند. ممنونم از تمام دانش‌آموزانی که ایستادند. این اتفاق، قبل از هر چیز، متعلق به شماست. پاینده شما و ایران.

در جایی کامو گفته بود: اگر ناچار شوم میان حقیقت و مردم یکی را انتخاب کنم، مردم را انتخاب می‌کنم. بسیاری این جمله را بد می‌فهمند. کامو دشمن حقیقت نبود؛ او می‌دانست حقیقتی که از رنج انسان بی‌خبر باشد، دیر یا زود به یک بت تبدیل می‌شود. تمام فجایع بزرگ تاریخ از جایی آغاز شدند که یک مفهوم، از یک انسان مهم‌تر شد. گاهی نامش حقیقت بود. گاهی عدالت. گاهی قانون. و گاهی مصلحت. اما نتیجه تفاوتی نداشت: انسان‌ها باید رنج می‌کشیدند تا بت‌ها سالم بمانند. مشکل از آن‌جا آغاز می‌شود که ابزارها جای هدف را می‌گیرند. قانون، برای انسان است؛ نه انسان برای قانون. عدالت، برای زندگی است؛ نه زندگی برای عدالت. و حکومت، برای مردم است؛ نه مردم برای حکومت. این ساده‌ترین حقیقتی است که صاحبان قدرت معمولاً آخر از همه به یاد می‌آورند. هیچ جامعه‌ای با کمبود آیین‌نامه فرو نپاشیده است. آن‌چه ملت‌ها را فرسوده می‌کند، لحظه‌ای است که پشت میزهای تصمیم‌گیری، اعداد از چهره‌ها مهم‌تر می‌شوند؛ آمار از اشک‌ها معتبرتر می‌شود؛ و نظم، از زندگی ارزشمندتر. در آن لحظه، ساختارها هنوز پابرجا هستند؛ اما روحِ آن‌ها مرده است. اقتدار آن نیست که بر تصمیمی اشتباه پافشاری شود. اقتدار آن است که بتوان در برابر حقیقتی بزرگ‌تر سر فرود آورد: این‌که هیچ اصل انتزاعی، هیچ فرمول اداری، هیچ قانون و هیچ مصلحتی، مقدس‌تر از کرامت انسان نیست. صندلی‌ها می‌گذرند. امضاها فراموش می‌شوند. بخشنامه‌ها در بایگانی‌ها دفن می‌شوند. اما یک سؤال باقی می‌ماند: وقتی انسان و ساختار روبه‌روی یکدیگر ایستاده بودند، شما در کنار کدام‌یک ایستادید؟

برای امنیت و سلامتی خودتون، ۱. اگر چند نفر از لحاظ شعار، یهو از بحث کنکور خارج شدن و وارد چیزای دیگه شدن ازون افراد تا حد ممکن فاصله بگیرید. ۲. در حد یک جمله یا یک کلمه هم به ‌کنار دستیای خودتون اعتماد نکنید و چیزی جز کنکور به کسی نگید. ۳. اگر دیشب زیر باد کولر خوابیدید ماسک بزنید که هم کسی رو مریض نکنید و هم اگر کسی فیلم میگرفت که برای جایی بفرسته ( شبکه‌ها و خبرگزاری‌ها و... ) تصویر شما نیفته‌. اگر فقط در زمینه کنکور حرف بزنید قرار نیست اتفاق بدی بیفته؛ این هارو هم گفتم نه که بترسونمتون بلکه چون میدونم شاید! یک عده بخوان از حضور شما سو استفاده و شما رو سپرِ انسانی خواسته‌های خودشون کنن، که صد البته نمیگم خواسته هاشون خوب یا بد، درست یا غلطن فقط میگم الان جاش نیست و فعلا اون چیزها به شما! مربوط نیست و من با وجود اینکه میدونید باورهام چیه ولی حاضر نیستم ذره ای به شماها در راستای احقاق هرچیزی آسیبی وارد بشه.

گمان می‌کنم ستم، پیش از آن‌که از قدرتِ ستمگران جان بگیرد، از سکوتِ شاهدان نیرو می‌گیرد. هیچ تاریکی‌ای به‌تنهایی بر جهان چیره نمی‌شود؛ همیشه چراغ‌هایی بوده‌اند که می‌توانستند روشن بمانند و خاموش شدند. من بارها به این اندیشیده‌ام که بی‌عدالتی چگونه دوام می‌آورد؛ نه فقط با دست‌هایی که آن را می‌آفرینند، بلکه با نگاه‌هایی که از آن می‌گذرند، با زبان‌هایی که حقیقت را می‌دانند و بر لب نمی‌آورند، و با دل‌هایی که برای حفظ آسایش خویش، رنج دیگران را دورتر از آن می‌بینند که مسئولیتی بر دوششان بگذارد. شاید هیچ‌کس نتواند همه زخم‌های جهان را درمان کند، اما هر انسانی در برابر زخمی که می‌بیند مسئول است. سکوت، آن‌گونه که گاه به نظر می‌رسد، خلأ نیست؛ سکوت نیز انتخابی است که در سرنوشت آدمیان اثر می‌گذارد. هر حقیقتی که از ترس ناگفته بماند، پناهگاهی کوچک برای ظلم می‌سازد و هر بار که وجدان به مصلحت فروخته شود، بخشی از انسانیت عقب می‌نشیند. تاریخ نیز بارها نشان داده است که بسیاری از فاجعه‌ها نه از آن رو رخ داده‌اند که ستمگران بسیار نیرومند بوده‌اند، بلکه از آن رو که انسان‌های بسیار، در لحظه‌ای که باید سخن می‌گفتند، خاموش مانده‌اند. من باور دارم که ارزش انسان را تنها با کارهایی که انجام داده نمی‌سنجند؛ گاهی با ایستادگی‌هایی می‌سنجند که می‌توانست داشته باشد و نداشت. با حقیقت‌هایی که شناخت و از کنارشان گذشت. با دست‌هایی که می‌توانست به یاری دراز کند و در جیب‌های خود پنهان کرد. زیرا عدالت مفهومی دوردست و انتزاعی نیست؛ در همان لحظه‌های کوچک زندگی متولد می‌شود: در دفاع از کسی که صدایش شنیده نمی‌شود، در نه گفتن به آنچه نادرست است، و در شجاعتِ تنها ماندن در کنار حقیقت. شاید جهان هرگز به تمامی عادلانه نشود؛ اما هنوز باور دارم که هر بار انسانی به خاطر حقیقت از آسایش خود می‌گذرد، هر بار که در برابر بی‌عدالتی سکوت نمی‌کند، و هر بار که رنج دیگری را رنجِ خود می‌بیند، اندکی از تاریکی این جهان عقب می‌رود. و شاید تمام معنای شرافت نیز همین باشد: این‌که انسان، حتی وقتی می‌داند صدایش همه‌چیز را تغییر نخواهد داد، باز هم خاموش نماند. به امیدِ فردا و فرداها... یوحنا، ۵ ژوئن ۲۰۲۶.

" لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ " تا مردم برای برپایی عدالت قیام کنند. قرآن ( سوره حدید، آیه ۲۵ ) شنبه، ۱۰ صبح، اداره کل آ . پ استان‌، سراسر کشور.

" لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ " تا مردم برای برپایی عدالت قیام کنند. قرآن ( سوره حدید، آیه ۲۵ )

انسان زمانی شرافتمند میشود که رنج، همه بهانه‌ها را برای سقوط به او بدهد، اما او باز هم تصمیم بگیرد سرپا بایستد.

خواب زمستونه و تابستونه دیده بودم ولی خواب بهاری ندیده بودم که الان اونایی که تو ۷۲ ساعت اخیر خبری ازشون نبوده یهو انگار از خواب بیدار شدن و تو این دو سه ساعت شدن حامی بچه‌ها، یادِ وِرس یاس میفتم بزرگوار میگفت، چه ببری چه ببازی، بلدن بگن میدونستن.