یادها

#ارنست_گلنر نخبگان اروپای شرقی وقتی که با عقب ماندگی جوامعشان روبرو میشدند، خود را بر سر یک دوراهی می دیدند: ایده آلیزه کردن غرب یا ایده آلیزه کردن فضائل «مردم». اما برای مسلمانان وضعیت متفاوت بود؛ دو گزینه ای که آنها در مقابل خود میدیدند عبارت بودند از تقلید از غرب (اعم از لیبرالیسم، فن سالاری ناسیونالیسم مارکسیسم و غیره) یا ایجاد کردن یک مدل رقیب، یک سنت اصیل محلی، که نه در فرهنگ عامه بلکه در نخبگان شهری تجسم یافته بود. اسلام گرایی و ناسیونالیسم گاهی همزیستی داشته اند. اما مشخص نبوده که آیا اسلام به سبب آن که عامل همبستگی عربها شده، شایسته احترام است؟ یا آن که عرب ها از آن رو که حاملان اسلام بوده اند، سزاوار احترام اند؟