🚨
گلدانهای بتنی؛ بازگشت یک طرح شکستخورده به خیابان آزادی، انقلاب و دماوند؟
❗️
وقتی تجربه شکستخورده دوباره «آزمون» میشود!
تهران یکبار این تجربه را پشت سر گذاشته است؛
گلدانهایی که قرار بود چهره شهر را زیباتر کنند، اما خیلی زود به بخشی از مشکلات نگهداری شهری تبدیل شدند.
گلدانها سیاه و کثیف شدند؛
گلها خشک شدند؛
بدنهها شکستند؛
آب آبیاری روی معبر جاری شد؛
خاک و گلولای به خیابان ریخت؛
و در نهایت برای نگهداری همین گلدانها، مجموعهای از عملیات و هزینههای مستمر ایجاد شد.
بعد هم نمونههای پلاستیکی آمدند و رفتند.
حالا ظاهراً قرار است
نسخه بتنی همین ایده از میدان آزادی تا سه راه تهرانپارس دوباره متولد شود!
بر اساس گزارشهای منتشرشده، پس از تغییر جداکنندههای مسیر BRT، گلدانهای بتنی برای این محور در نظر گرفته شدهاند. (
vista.ir)
اما:
چرا خیابانهای آزادی، انقلاب و دماوند باید محل آزمون دوباره یک ایده قدیمی باشد؟
این محور یکی از مهمترین شریانهای تهران است؛ با حجم عظیم تردد خودرو، اتوبوس، موتورسیکلت و عابر پیاده.
اگر قرار است این گلدانها
جداکننده مسیر BRT باشند، پس باید مثل یک تجهیز ترافیکی با آنها برخورد شود، نه مثل یک گلدان بزرگ شهری.
❓ در برابر برخورد خودرو چه عملکردی دارند؟
❓ آیا برای تصادف و برخورد احتمالی خودرو ارزیابی ایمنی شدهاند؟
❓ آیا در محل خود مهار میشوند؟
❓ اگر یک گلدان در اثر برخورد جابهجا یا خرد شود، چه اتفاقی برای مسیر BRT و خودروهای عبوری میافتد؟
❓ سیستم آبیاری و زهکشی آنها چگونه است؟
❓ آب اضافی کجا میرود؟
❓ با خاک و گلولایی که پس از آبیاری روی آسفالت میریزد چه خواهند کرد؟
❓ هزینه واقعی نگهداری سالانه این مجموعه چقدر است؟
❓ و مهمتر از همه،
چرا این گزینه نسبت به جداکنندههای تخصصی ترافیکی انتخاب شده است؟
🔴 گلدان ارزان نیست؛ اگر هزینه نگهداری را حساب کنیم!
اشتباه رایج در پروژههای شهری این است که فقط قیمت خرید و نصب دیده میشود.
اما یک گلدان شهری فقط زمانی «تمام» نمیشود که در خیابان قرار بگیرد.
بعد از آن شروع میشود:
آبیاری
هرس
تعویض گل و گیاه
شستوشو
تعمیر
تعویض گلدان شکسته
جمعآوری خاک و نخاله
رسیدگی به زهکشی
و نیروی انسانی برای نگهداری
یعنی آنچه در روز اول یک «گلدان» دیده میشود، میتواند در طول سالها به یک
هزینه دائمی برای شهر تبدیل شود.
🔴 و یک سؤال مهمتر؛ چرا از تجربه گذشته درس نمیگیریم؟
اگر این روش در گذشته جواب نداده، باید دقیقاً مشخص شود:
چه چیزی در طراحی جدید تغییر کرده که انتظار داریم این بار نتیجه متفاوت باشد؟
جنس گلدان؟
نوع گیاه؟
سیستم آبیاری؟
روش نگهداری؟
یا فقط شکل پروژه؟
اگر پاسخ مشخصی وجود دارد،
شهرداری تهران باید آن را برای مردم منتشر کند.
تهران دیگر ظرفیت پروژههایی را ندارد که چند سال بعد با هزینهای دوباره جمعآوری شوند.
مطالبه شهردارچی
ما مخالف زیباسازی این محور مهم نیستیم.
مخالف فضای سبز هم نیستیم.
اما
فضای سبز را نباید با هر قیمتی و در هر مکانی اجرا کرد.
از شهرداری تهران انتظار میرود پیش از ادامه این طرح، گزارش شفاف فنی و اقتصادی آن را منتشر کند:
▫️ چرا گلدان بتنی انتخاب شده است؟
▫️ گزینههای جایگزین چه بودهاند؟
▫️ هزینه اجرای پروژه چقدر است؟
▫️ هزینه سالانه نگهداری چقدر خواهد بود؟
▫️ برنامه آبیاری و زهکشی چیست؟
▫️ برای برخورد احتمالی خودرو چه پیشبینیای شده است؟
▫️ عمر مفید این گلدانها چقدر است؟
▫️ و چه کسی مسئول ارزیابی عملکرد پروژه در سالهای آینده خواهد بود؟
شهروندان حق دارند بدانند پول شهر دقیقاً صرف چه چیزی میشود.
اگر این طرح بهترین گزینه است،
دلایلش را اعلام کنید.
اگر نیست، چرا باید دوباره همان مسیر آزمون و خطا را طی کنیم؟
شهرمان به پروژههایی نیاز دارد که فقط روز افتتاح زیبا نباشند؛
پروژههایی که
سالها بعد هم کارآمد، ایمن و قابل نگهداری باشند.
Instagram.com/shahrdarchi
@shahrdarchi 👈