Şeirlər aləmi✍️

Mən səni həyatda daşa dəyişdim, Torpağa dəyişdim,məzara döndün. Mən öz baharımı qışa dəyişdim, Çinara dönmüşdün,hasara döndün. Bir ana bənd imiş bu əbədiyyət, Duydum buza dönən nəfəsimi də, Anamı əlimdən alan təbiət Gözü götürmədi,aldı səni də.. Mən bir xəcalətdən çıxa bilmədim, Bu gizli dərdimi açıq desəm də. Sənə-sənə layiq baxa bilmədim, Səni-sənə layiq dəfn eləsəm də. Yerə söykədilər mərmər üzünü, Qışqırdım dayanın,əl saxladılar Mən özüm örtərdim evdə üzünü, Burda,qəbristanda torpaqladılar. Sən getdin,dəyişdi həyatın özü, Getdi dadı-tamı,hər şeyi getdi.

Evi bəzərdin ki,gözəl görünsün, Evimin ən gözəl bəzəyi getdi.

Gedib dost-qohumun qəbri üstünə, Gül-çiçək qoyurduq ikilikdə biz. Mən sənsiz ölərəm! Demişdim sənə, Hamısı yalanmış,yaşadım sənsiz... Sənə sədaqətdi bütün həyatım Deyərdim,baxardın gülümsəyərək. Səni qəbristanda qoyub qayıtdım, Sədaqət şüarım bu imiş demək. Bu gün qəbristanda gecikib səhər, Üstünə nur səpir qızıl dan yeri. Torpaq ot bitirər,ağaç bitirər, Burda daş bitirir qəbristan yeri. Fikirli qalxıram üzüyuxarı, Nə qədər yaxınsan, nə qədər uzaq. Təzə ot göyərib örtür cığırı, İtirmək istəyir qəbrini torpaq. Mənsiz darıxardın evdə hər dəfə, Dözümsüz olmuşdu gecə-gündüzün. Gedəndə deyirdin tez qayıd evə, Bəs niyə qayıdıb gəlmirsən özün?! Gözüm yolda qalıb,qulağım səsdə, Gedibsən,qalmışam mən qonaq kimi. Sən yerin altında,mən yerin üstə, Biz ayrı düşmüşük kök budaq kimi.🖤 Müəllif:Nəriman Həsənzadə. #şeir

Başdan ayağa səhvəm Düzü axı neylərəm? Üzü qibləyə sarı Ürəklənib deyərəm: Bağışla məni,Allah Özümdən utanclıyam O qədər səhv etmişəm, Odundan qazanclıyam. Yandır,külümü sovur Neyləyəsən məni sən? Yaxşılar qala-qala Mənimi sevməlisən? O qədər tək idim ki Gözümə sən göründün Bəlkə acıdın deyə Dost cildinə büründün. Amma tez atdın məni Sən də atam kimisən Əvvəl Tanrı idinsə, İndi “adam” kimisən. Leyla Quliyeva. #şeir