کلبه رمان سرا

پدرم یک جراح است مادرم خانم خانه است مه و عرفان سال سوم پوهنتون ما است در رشتهٔ طب پوهنتون کابل فامیل ما کوچک است اما شکر خیلی زندگی راحت و خوشحال داریم. خداوند سایه پدر و مادرم را کم نکنه. ✷✧✷ هدیه: حمام کردم لباس هایم را پوشیدم کمی آرایش ملایم و ساده کردم کتاب هایم را آماده کردم رفتم صالون مادرم خداوند برش عمر طولانی را نصیب بگرداند صبحانه آماده کرده بود پدرم هم با مادرم یکجا سفرهٔ صبحانه را می چیند پدرم خیلی مهربان است مادرم را خیلی دوست داره با پدر و مادرم صبح بخیری کردم روی سفره نشستیم و منتظر شهزاده بودیم که صدای پای عرفان آمد و عطر خوش بوی همیشه گی اش به مشامم رسید از جای خود بلند شدم پیش پدرم شیشتم که عرفان با ژست خاصی آمد با پدرم و مادرم صبح بخیری کرد طرف مه بد بد سیل داشت. 😠😠 پدر: صبح بخیر بچه شیرم. هدیه: بلی پدر جان بچه شیر، او هم ازو شیر های که زلزله نباشه اما مثل روباه فرار کنه 😂😂😁🥴. عرفان: پدرجان ای دختر تو هیچ کلان نمیشه ببین ده صبح وقت ده جانم آمده ده گوشم آذان زلزله ره داده 😑😑. پدر: ههههه خیر است بچیم بین خواهر و برادر ای قسم گپ ها است. اما دخترم زیاد هم آزار نتی شیرم ره. هدیه: درست است پدرم جان. عرفان: حالی پیش پدرم خوده فرشته گرفتی مه همرایت باز میفامم😐😐. هدیه: صبحانه خوردیم مه با عرفان از خانه بیرون شدم عرفان موتر را از گراج بیرون کرد دروازه را برش باز کردم با مادرم خدا حافظی کردم رفتم دروازه موتر را باز کردم ولی نشد شیشه را تک تک زدم عرفان شیشه را پایین کرد. عرفان: چی گپ است چرا تک تک میزنی؟؟؟ هدیه: یعنی چی چرا تک تک میزنم باز کو دروازه موتر را که بشینم ناوقت میشه امروز نوبت استاد هاشمی است باز قهر میشه. عرفان: پیش از آزار دادن مه به ای موضوع فکر می کردی حله خواهرم خدا حافظ مه رفتم خودت همتو پیاده پیاده بیا 😜😜🤪🤪 ای هم جزا از طرف مه. هدیه: اوففف عرفان مزاق کدم همرایت لطفاً ای قسم نکو ببین دروازه را هم برت باز کردم 🥺🥺. عرفان: حله دور شو که زلزله است 😝😝. هدیه: عرفان رفت طرف پوهنتون اعصاب مه خیلی خراب کرد استاد ما هم خیلی خطرناک بود باید سر وقت برسم اگنی بیاب میشم پیش همه گی. عرفان: دگه رقم نشد انتقام بگیرم تصمیم گرفتم که پوهنتون نرسانم اش صبحانه خوردیم بیچاره دروازه را باز کرد برم، موتر را از گراج کشیدم آمد که بشینه تمام دروازه ها را قفل کردم دلم نمی خواست تنها بانم اش اما باید مه هم جزا می دادم اش شیشهٔ موتر را بالا کردم خیلی چهره هدیه دیدنی شده بود کم بود گریه کنه 🤣🤣🤣. اما ..... *ادامه دارد....*