ជី សុផាត - Sophat CHY

ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ ខ្ញុំបានឃើញព័ត៌មានអំពីភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងនៅតំបន់មួយចំនួន ដូចជា កោះកុង បាត់ដំបង ពោធិ៍សាត់ និងតំបន់ភ្នំជាច្រើន។ ក្នុងនាមជាមនុស្សម្នាក់ដែលចូលចិត្តធ្វើដំណើរកម្សាន្ត ខ្ញុំក៏មានការព្រួយបារម្ភចំពោះបងប្អូនដែលកំពុងឡើងភ្នំ បោះតង់ ឬធ្វើដំណើរផ្សងព្រេងក្នុងរដូវវស្សានេះដែរ។ រដូវវស្សា គឺជារដូវដែលធម្មជាតិមានសម្រស់ស្រស់ស្អាតបំផុត។ ព្រៃឈើមានពណ៌បៃតងខ្ចី ទឹកធ្លាក់មានទឹកពេញ អាកាសត្រជាក់ ហើយទេសភាពមានអ័ព្ទគ្របដណ្តប់យ៉ាងស្រស់ស្អាត។ សម្រាប់អ្នកស្រឡាញ់ការថតរូប និងការផ្សងព្រេង នេះជាពេលវេលាដ៏ទាក់ទាញមួយ។ ប៉ុន្តែ សម្រស់របស់ធម្មជាតិ ក៏ភ្ជាប់មកជាមួយហានិភ័យដែលមិនគួរមើលរំលងដែរ។ ហានិភ័យធំបំផុត គឺអាកាសធាតុអាចប្រែប្រួលយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ពេលខ្លះពេលចេញដំណើរ មេឃអាចស្រឡះ ប៉ុន្តែមួយម៉ោងក្រោយអាចមានភ្លៀងខ្លាំង ខ្យល់កន្ត្រាក់ ឬអ័ព្ទក្រាស់ ដែលធ្វើឱ្យការមើលផ្លូវពិបាក និងងាយវង្វេងផ្លូវ។ ផ្លូវភ្នំក៏អាចរអិលខ្លាំង ដោយសារភក់ និងថ្មសើម។ ការរអិលធ្លាក់អាចបណ្តាលឱ្យរងរបួស ឬធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះ ប្រសិនបើជាតំបន់ចោត។ នៅតំបន់ខ្លះ ក៏មានហានិភ័យពីទឹកជំនន់ភ្លាមៗ (Flash Flood) និងការបាក់ដី ដែលអាចកើតឡើងដោយមិនមានសញ្ញាព្រមានច្បាស់លាស់ ជាពិសេសនៅជ្រលងភ្នំ តាមដងអូរ ឬជិតទឹកធ្លាក់។ បញ្ហាមួយទៀតដែលមនុស្សជាច្រើនភ្លេចគិត គឺការទាក់ទងទំនាក់ទំនង។ តំបន់ភ្នំជាច្រើនមិនមានសេវាទូរស័ព្ទ ឬអ៊ីនធឺណិតទេ។ ប្រសិនបើកើតហេតុការណ៍បន្ទាន់ ការស្នើសុំជំនួយអាចពិបាក និងចំណាយពេលយូរ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ការធ្វើដំណើរក្នុងរដូវវស្សា មិនមែនមានតែគុណវិបត្តិប៉ុណ្ណោះទេ។ ប្រសិនបើមានការរៀបចំល្អ វាអាចក្លាយជាបទពិសោធន៍ដ៏អស្ចារ្យ។ អ្នកនឹងឃើញធម្មជាតិរស់រវើកជាងរដូវប្រាំង សត្វព្រៃ និងរុក្ខជាតិមានជីវិត ទឹកធ្លាក់ស្រស់ស្អាត ហើយមនុស្សក៏មិនសូវកកកុញដូចរដូវទេសចរណ៍ដែរ។ ប៉ុន្តែការរៀបចំ គឺជាចំណុចសំខាន់បំផុត។ មុនចេញដំណើរ គួរតាមដានព័ត៌មានអាកាសធាតុជានិច្ច សិក្សាផ្លូវ និងចំណុចហានិភ័យ ធ្វើដំណើរជាក្រុម ជូនដំណឹងទៅក្រុមគ្រួសារ ឬមិត្តភក្តិអំពីផែនការធ្វើដំណើរ និងពេលវេលាត្រឡប់។ ត្រូវត្រៀមសម្ភារៈការពារទឹក អាហារបម្រុង ទឹកស្អាត ថ្នាំសង្គ្រោះបឋម ភ្លើងពិល Power Bank និងឧបករណ៍សម្រាប់ទំនាក់ទំនងប្រសិនបើអាចធ្វើបាន។ សម្រាប់អ្នកបោះតង់ កុំជ្រើសរើសកន្លែងនៅជាប់មាត់អូរ បាតជ្រលង ឬតំបន់ដែលអាចមានទឹកហូរឆ្លងកាត់ ព្រោះទឹកអាចឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅពេលមានភ្លៀងខ្លាំងនៅខាងលើ ទោះបីកន្លែងដែលអ្នកកំពុងនៅមិនមានភ្លៀងក៏ដោយ។ ខ្ញុំមិនចង់ហាមឃាត់អ្នកណាមិនឱ្យដើរលេងទេ ព្រោះខ្ញុំក៏ជាមនុស្សម្នាក់ដែលស្រឡាញ់ការធ្វើដំណើរដូចគ្នា។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសង្ឃឹមថា យើងទាំងអស់គ្នានឹងរីករាយជាមួយធម្មជាតិ ដោយមិនមើលស្រាលហានិភ័យរបស់វា។ ធម្មជាតិមិនមែនជាសត្រូវរបស់យើងទេ ប៉ុន្តែធម្មជាតិក៏មិនសម្របខ្លួនតាមយើងដែរ។ ការគោរពធម្មជាតិ ការរៀបចំផែនការឱ្យបានល្អ និងការសម្រេចចិត្តត្រឡប់ក្រោយនៅពេលមានហានិភ័យ គឺមិនមែនជាភាពខ្លាចទេ ប៉ុន្តែជាការទទួលខុសត្រូវចំពោះជីវិតរបស់ខ្លួន និងអ្នកដែលធ្វើដំណើរជាមួយ។