ជី សុផាត - Sophat CHY

ថ្ងៃនេះ ពេលលទ្ធផលប្រឡងបាក់ឌុបត្រូវបានផ្សព្វផ្សាយ ខ្ញុំមានចំណុចមួយចង់លើកឡើងអំពី ឯកជនភាពទិន្នន័យរបស់សិស្ស។ ក្នុងបញ្ជីលទ្ធផល យើងអាចឃើញមិនត្រឹមតែឈ្មោះសិស្សទេ ប៉ុន្តែមានទាំង ថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំកំណើត ផងដែរ។ ចំណុចនេះធ្វើឲ្យខ្ញុំគិតថា៖ ខណៈដែលយើងកំពុងបង្រៀនសិស្សអំពីអក្ខរកម្មឌីជីថល ថា «កុំបង្ហាញព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួនច្រើនពេកលើអ៊ីនធឺណិត» តើហេតុអ្វីការប្រកាសលទ្ធផលជាសាធារណៈនៅតែចាំបាច់បង្ហាញថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំកំណើតពេញលេញ? ខ្ញុំមិននិយាយថា ក្រសួងមិនត្រូវការទិន្នន័យនេះទេ ក្រសួងប្រាកដជាត្រូវការវាសម្រាប់ការគ្រប់គ្រង និងផ្ទៀងផ្ទាត់អត្តសញ្ញាណសិស្ស។ ប៉ុន្តែ “ការរក្សាទុកទិន្នន័យ” និង “ការបង្ហាញទិន្នន័យជាសាធារណៈ” គឺជារឿងពីរផ្សេងគ្នា។ ក្នុងសម័យឌីជីថល យើងអាចមានវិធីល្អជាងនេះ។ ឧទាហរណ៍៖ ប្រើលេខបេក្ខជន ឬលេខសម្គាល់សិស្សសម្រាប់ស្វែងរកលទ្ធផល ហើយបន្ទាប់មកឲ្យសិស្សផ្ទៀងផ្ទាត់ព័ត៌មានមួយចំនួនមុនចូលមើលលទ្ធផលផ្ទាល់ខ្លួន ឬបង្ហាញតែព័ត៌មានអប្បបរមាដែលចាំបាច់សម្រាប់ការប្រកាសជាសាធារណៈ។ គោលការណ៍សាមញ្ញមួយក្នុងការការពារទិន្នន័យគឺ Data Minimization បង្ហាញតែទិន្នន័យដែលចាំបាច់ប៉ុណ្ណោះ។ បើគោលបំណងគ្រាន់តែឲ្យសិស្សដឹងថា ខ្លួនប្រឡងជាប់ ឬបាននិទ្ទេសអ្វី តើថ្ងៃ ខែ ឆ្នាំកំណើតពេញលេញ ចាំបាច់ត្រូវឲ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាមើលឃើញដែរឬទេ? ការធ្វើទំនើបកម្មឌីជីថល មិនមែនគ្រាន់តែយកបញ្ជីក្រដាសទៅដាក់លើអ៊ីនធឺណិតទេ វាគួរតែជាឱកាសក្នុងការរចនាប្រព័ន្ធថ្មីដែល ងាយប្រើ សុវត្ថិភាព និងគោរពឯកជនភាពរបស់អ្នកប្រើប្រាស់ជាងមុន។ នេះមិនមែនជាការរិះគន់ដើម្បីបន្ទោសទេ ប៉ុន្តែជាសំណូមពរមួយសម្រាប់ការកែលម្អប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយលទ្ធផលប្រឡងនៅពេលអនាគត។ យើងបង្រៀនកុមារឲ្យការពារទិន្នន័យផ្ទាល់ខ្លួន ដូច្នេះប្រព័ន្ធដែលយើងបង្កើតសម្រាប់ពួកគេ ក៏គួរជួយការពារទិន្នន័យរបស់ពួកគេដែរ។ #DigitalPrivacy #DigitalLiteracy #DataPrivacy #BacII