ជី សុផាត - Sophat CHY
I talk about technology, online security, traveling, and community work. តាមដានខ្ញុំ៖ https://sophatchy.com
Mostrar más📈 Análisis del canal de Telegram ជី សុផាត - Sophat CHY
El canal ជី សុផាត - Sophat CHY (@sophatchy) en el segmento lingüístico de Jemer central es un actor destacado. Actualmente la comunidad reúne a 10 659 suscriptores, ocupando la posición 11 493 en la categoría Tecnologías y Aplicaciones y el puesto 538 en la región Camboya.
📊 Métricas de audiencia y dinámica
Desde su creación el невідомо, el proyecto ha mostrado un crecimiento acelerado, reuniendo a 10 659 suscriptores.
Según los últimos datos del 09 julio, 2026, el canal mantiene una actividad estable. En los últimos 30 días la variación de miembros fue de 72, y en las últimas 24 horas de 8, conservando un alto alcance.
- Estado de verificación: Verificado (confirmado oficialmente por Telegram)
- Tasa de interacción (ER): El promedio de interacción de la audiencia es 20.41%. Durante las primeras 24 horas tras publicar, el contenido suele obtener 10.66% de reacciones respecto al total de suscriptores.
- Alcance de las publicaciones: Cada publicación recibe en promedio 2 175 visualizaciones. En el primer día suele acumular 1 136 visualizaciones.
- Reacciones e interacción: La audiencia responde de forma activa: el promedio de reacciones por publicación es 9.
📝 Descripción y política de contenido
El autor describe el recurso como un espacio para expresar opiniones subjetivas:
“I talk about technology, online security, traveling, and community work.
តាមដានខ្ញុំ៖ https://sophatchy.com”
Gracias a la alta frecuencia de actualizaciones (últimos datos recibidos el 10 julio, 2026), el canal mantiene la vigencia y un amplio alcance. La analítica demuestra que la audiencia interactúa activamente con el contenido, lo que lo convierte en un punto de referencia dentro de la categoría Tecnologías y Aplicaciones.
Carga de datos en curso...
| Fecha | Crecimiento de Suscriptores | Menciones | Canales | |
| 10 julio | +5 | |||
| 09 julio | +8 | |||
| 08 julio | +2 | |||
| 07 julio | 0 | |||
| 06 julio | +4 | |||
| 05 julio | 0 | |||
| 04 julio | 0 | |||
| 03 julio | +2 | |||
| 02 julio | 0 | |||
| 01 julio | +1 |
| 2 | បានមើលវីដេអូខ្ញុំដើរលេងឬនៅ៖
https://www.youtube.com/watch?v=pnILKPCklJ4
ដាក់មតិផង | 794 |
| 3 | https://www.facebook.com/photo/?fbid=1524937085756343 | 871 |
| 4 | ម្ចាស់អណ្ដូងជាអ្នកណា?
«កង្កែបក្នុងអណ្ដូង» គឺជាសុភាសិតដែលយើងស្គាល់តាំងពីក្មេង។ វាត្រូវបានគេប្រើដើម្បីប្រាប់ថា មនុស្សដែលមិនធ្លាប់ឃើញពិភពលោកខាងក្រៅ តែងតែគិតថា អ្វីដែលខ្លួនមើលឃើញ គឺជាអ្វីៗទាំងអស់។ ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំក៏បានឃើញគំនិតមួយទៀត ដែលនិយាយថា «ត្រូវស្រង់កង្កែបចេញពីអណ្ដូង» ដើម្បីឱ្យវាបានឃើញពិភពលោកដ៏ធំទូលាយ។ ខ្ញុំយល់ពីអត្ថន័យរបស់វា ហើយក៏យល់ថា វាជាការលើកទឹកចិត្តឱ្យមនុស្សបើកចិត្ត និងស្វែងយល់អ្វីដែលខ្លួនមិនធ្លាប់ដឹង។ ប៉ុន្តែកាលណាខ្ញុំគិតអំពីរឿងនេះកាន់តែយូរ ខ្ញុំបែរជាមិនចាប់អារម្មណ៍លើកង្កែបទៀតឡើយ។
ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍លើ ម្ចាស់អណ្ដូង។
ក្នុងរឿងទាំងមូលនេះ យើងតែងតែនិយាយអំពីកង្កែប។ យើងជជែកថា វាដឹង ឬមិនដឹង។ យើងរិះគន់ថា វាមើលឃើញតែផ្ទៃមេឃមួយរង្វង់តូច។ ប៉ុន្តែស្ទើរតែគ្មានអ្នកណាសួរថា តើអ្នកណាជាអ្នកជីកអណ្ដូងនេះ? អ្នកណាជាអ្នកថែរក្សាវា? ហើយអ្នកណាជាអ្នកធ្វើឱ្យទឹកនៅក្នុងអណ្ដូងនេះ មិនដែលរីងស្ងួត?
ខ្ញុំស្រមៃថា ម្ចាស់អណ្ដូងពិតប្រាកដ មិនមែនជាមនុស្សដែលមិនធ្លាប់ចេញពីអណ្ដូងនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់ប្រហែលជាធ្លាប់ដើរឃើញទន្លេ ធ្លាប់ឃើញសមុទ្រ ធ្លាប់ដឹងថា ខាងក្រៅអណ្ដូងមានពិភពលោកធំទូលាយប៉ុណ្ណា។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីបានឃើញអ្វីៗទាំងនោះ គាត់មិនបានបោះបង់អណ្ដូងរបស់ខ្លួនឡើយ។ គាត់ត្រឡប់មកវិញ ដើម្បីធ្វើឱ្យអណ្ដូងនេះ ក្លាយជាកន្លែងដែលនៅតែមានជីវិតសម្រាប់អ្នកដទៃ។ នេះហើយជាភាពខុសគ្នារវាងអ្នកដែលចង់បង្ហាញថាខ្លួនបានឃើញពិភពលោក និងអ្នកដែលចង់ទុកអ្វីមួយឱ្យពិភពលោក។
ខ្ញុំតែងគិតថា អណ្ដូងក្នុងសម័យបុរាណ និងអណ្ដូងក្នុងសម័យឌីជីថល ប្រហែលជាមិនខុសគ្នាប៉ុន្មានទេ ពីមុន អណ្ដូងផ្ទុកទឹក សព្វថ្ងៃ អណ្ដូងថ្មីៗផ្ទុកទិន្នន័យ ពីមុន ម្ចាស់អណ្ដូងខ្វល់ថាទឹកស្អាតឬអត់ សព្វថ្ងៃ ម្ចាស់អណ្ដូងខ្វល់ថាទិន្នន័យមានគុណភាពឬអត់។ ពីមុន អណ្ដូងអាចចិញ្ចឹមជីវិតមនុស្សមួយភូមិ សព្វថ្ងៃ ទិន្នន័យដែលមានគុណភាព អាចចិញ្ចឹមការអភិវឌ្ឍ AI អាចជួយដល់ការស្រាវជ្រាវ អាចការពារភាសា និងអាចបន្សល់ទុកចំណេះដឹងសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ខ្ញុំសំដៅអណ្ដូងជាមជ្ឈមណ្ឌលទិន្ន័យ និងទឹកជាទិន្ន័យ ហើយម្ចាស់អណ្ដូងគឺជាអ្នក។
ប្រហែលជានេះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំចំណាយពេលលើរឿងដែលមនុស្សមួយចំនួនមើលទៅហាក់ដូចជាតូចតាច។ ការជជែកអំពី Unicode ខ្មែរ ការរកកំហុសក្នុងការស្គាល់អក្សរខ្មែររបស់ Apple ការបង្កើតមាតិកាអំពី AI ការលើកកម្ពស់ចំណេះដឹងឌីជីថល ឬការព្យាយាមឱ្យភាសាខ្មែរមានទិន្នន័យកាន់តែច្រើន។ មនុស្សខ្លះអាចមើលឃើញថា វាគ្រាន់តែជាការងារតូចៗ។ ប៉ុន្តែសម្រាប់ខ្ញុំ វាមិនមែនជារឿងតូចទេ។ វាគឺជាការបន្ថែមទឹកមួយដំណក់ទៅក្នុងអណ្ដូង ដែលថ្ងៃណាមួយ អ្នកផ្សេងទៀតនឹងយកទៅប្រើប្រាស់ ដោយប្រហែលជាមិនដែលស្គាល់ថា អ្នកណាជាអ្នកបន្ថែមទឹកនោះផង។
នៅក្នុងពិភព AI មនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តនិយាយអំពី Model ថ្មីៗ បច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗ ឬសមត្ថភាពរបស់ AI។ ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចណាស់ដែលនិយាយអំពីអ្វីដែលនៅក្រោមវា។ AI មិនអាចរៀនពីភាពទទេទេ វាត្រូវការទិន្នន័យ។ ហើយទិន្នន័យមិនកើតឡើងដោយឯងទេ មានមនុស្សជាច្រើន ដែលប្រមូលវា កែតម្រូវវា បកប្រែវា រៀបចំវា និងថែរក្សាវា ពួកគេប្រហែលជាមិនល្បី មិនមានអ្នកស្គាល់ច្រើន មិនមានអ្នកសរសើរច្រើន ប៉ុន្តែពួកគេកំពុងធ្វើការងាររបស់ «ម្ចាស់អណ្ដូង»។ ពួកគេមិនបានផលិតទឹកដោយអព្ភូតហេតុទេ ប៉ុន្តែពួកគេធ្វើឱ្យប្រភពទឹកនៅតែហូរ និងធ្វើឱ្យទឹកនោះនៅតែមានគុណភាព។
ប្រទេសនីមួយៗក៏ដូចគ្នា នៅថ្ងៃមុខ ប្រទេសដែលមានតម្លៃ មិនមែនគ្រាន់តែជាប្រទេសដែលប្រើ AI ច្រើនជាងគេនោះទេ។ ប្រទេសដែលមានតម្លៃ គឺជាប្រទេសដែលមានអណ្ដូងធំ មានទឹកស្អាត និងមានម្ចាស់អណ្ដូងដែលយល់ពីតម្លៃនៃធនធានរបស់ខ្លួន។ សម្រាប់ខ្ញុំ ទិន្នន័យជាភាសាខ្មែរ ឯកសារខ្មែរដែលមានគុណភាព ការស្រាវជ្រាវ ការកែតម្រូវកំហុស និងការចែករំលែកចំណេះដឹង គឺមិនមែនគ្រាន់តែជាការងាររបស់អ្នកបច្ចេកវិទ្យាទេ។ វាគឺជាការថែរក្សាអណ្ដូងមួយ ដែលអាចផ្គត់ផ្គង់ទឹកឱ្យមនុស្ស និង AI រាប់ជំនាន់។
ប្រហែលថ្ងៃណាមួយ កង្កែបនឹងចេញពីអណ្ដូង ប្រហែលថ្ងៃណាមួយ វានឹងឃើញសមុទ្រ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនគិតថា នោះជាចំណុចសំខាន់បំផុតទេ អ្វីដែលខ្ញុំខ្វល់ជាងនេះ គឺពេលវាចេញទៅហើយ តើនៅសល់អណ្ដូងមួយដែលមានទឹក សម្រាប់អ្នកដែលនឹងមកក្រោយដែរឬទេ? ព្រោះមនុស្សម្នាក់អាចដើរចេញទៅឆ្ងាយបាន ប៉ុន្តែសង្គមមួយអាចរីកចម្រើនបាន លុះត្រាតែមានអ្នកណាម្នាក់នៅបន្តធ្វើជាម្ចាស់អណ្ដូង មិនឈប់ស្វែងរកប្រភពទឹកថ្មី និងមិនឈប់ថែរក្សាធនធានដែលជាមូលដ្ឋាននៃអនាគត។
មតិដែលខ្ញុំបានលើកឡើងខាងលើ មិនមានបំណងបដិសេធ ឬដាក់បន្ទុកលើសុភាសិត «កង្កែបក្នុងអណ្ដូង» ឬគំនិត «ស្រង់កង្កែបចេញពីអណ្ដូង» នោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់សាកល្បងមើលរឿងដដែលនេះ ពីជ្រុងមួយផ្សេងទៀត ដែលប្រហែលមិនសូវមានអ្នកនិយាយដល់ គឺជ្រុងរបស់ «ម្ចាស់អណ្ដូង»។
ខ្ញុំជឿថា នៅពេលយើងសម្លឹងមើលបញ្ហាតែមួយពីទស្សនៈផ្សេងៗគ្នា យើងអាចរៀនបានច្រើនជាងការប្រកាន់ថា មានតែមតិមួយដែលត្រឹមត្រូវ។ សម្រាប់ខ្ញុំ ការពិភាក្សាមិនមែនដើម្បីរកអ្នកឈ្នះ ឬអ្នកចាញ់នោះទេ ប៉ុន្តែដើម្បីឱ្យគំនិតផ្សេងៗអាចបំពេញគ្នា កែសម្រួលគ្នា និងជំរុញឱ្យយើងទាំងអស់គ្នាគិតបានជ្រៅជាងមុន។ | 8 |
| 5 | ប្រសិនបើសុភាសិត «កង្កែបក្នុងអណ្ដូង» បង្រៀនឱ្យយើងហ៊ានចេញទៅមើលពិភពលោកខាងក្រៅ នោះគំនិតអំពី «ម្ចាស់អណ្ដូង» ដែលខ្ញុំលើកឡើង គ្រាន់តែចង់រំលឹកថា ខណៈដែលយើងកំពុងចេញទៅស្វែងយល់ពិភពលោក ក៏គួរមានអ្នកត្រឡប់មកកសាង និងថែរក្សាអណ្ដូងរបស់យើងផងដែរ។
ចូលរួមតេឡេក្រាម t.me/SophatCHY
នេះគ្រាន់តែជាទស្សនៈមួយក្នុងចំណោមទស្សនៈជាច្រើន។ ខ្ញុំក៏រីករាយស្វាគមន៍ការយល់ឃើញផ្សេងៗ ព្រោះខ្ញុំជឿថា ការរៀនសូត្រកើតឡើងពីការចម្រុះនៃគំនិត មិនមែនពីការឯកភាពគ្នាទាំងស្រុងនោះទេ។ | 11 |
| 6 | Sin texto... | 787 |
| 7 | បើមិនទាន់គេងទេ ឆ្លើយមួយម៉ាត់ផងបងប្អូន | 922 |
| 8 | ័ត៌មានខុស ព័ត៌មានមិនពិត និង Fake News ក្នុងសម័យ AI | របៀបផ្ទៀងផ្ទាត់មុនចែករំលែក
https://www.facebook.com/reel/2201238737085435 | 1 035 |
| 9 | ័ត៌មានខុស ព័ត៌មានមិនពិត និង Fake News ក្នុងសម័យ AI | របៀបផ្ទៀងផ្ទាត់មុនចែករំលែក
https://www.facebook.com/reel/2201238737085435 | 1 002 |
| 10 | ព័ត៌មានខុស ព័ត៌មានមិនពិត និង Fake News ក្នុងសម័យ AI | របៀបផ្ទៀងផ្ទាត់មុនចែករំលែក
https://youtu.be/DlSq_-Khols | 981 |
| 11 | មានមិត្តភក្តិម្នាក់ធ្លាប់និយាយមកខ្ញុំថា៖
«ការងារណាដែលហត់ អត់លុយ ឬមិនសូវមានអ្នកចង់ធ្វើ គេដឹងតែហៅបងហើយ។ តែការងារណាដែលមានលុយច្រើន គេហៅអ្នកផ្សេង។»
ខ្ញុំគ្រាន់តែញញឹម ហើយទទួលស្គាល់ថា វាអាចជាការពិតមួយផ្នែក។
ប៉ុន្តែខ្ញុំជ្រើសរើសផ្លូវនេះដោយខ្លួនឯង។
ខ្ញុំមិនធ្វើអ្វីៗទាំងអស់ដើម្បីប្រាក់តែមួយមុខនោះទេ។ ខ្ញុំចង់រស់នៅដោយសេចក្តីសុខ ធ្វើការងារបច្ចេកទេស ចែករំលែកចំណេះដឹង និងរួមចំណែកជួយសង្គម ក៏ដូចជាប្រទេសជាតិរបស់ខ្ញុំ តាមលទ្ធភាពដែលខ្ញុំមាន។
ប្រហែលជាការងារជាច្រើនដែលខ្ញុំធ្វើ មិនសូវមានអ្នកមើលឃើញ មិនសូវមានអ្នកសរសើរ ហើយក៏មិនបានផ្តល់ចំណូលច្រើនដែរ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំដឹងច្បាស់ថា ខ្ញុំបានបន្សល់ទុកអ្វីខ្លះសម្រាប់សហគមន៍ និងសម្រាប់ប្រទេសរបស់ខ្ញុំ។
មិនមែនការរួមចំណែកទាំងអស់ សុទ្ធតែអាចវាស់តម្លៃដោយលុយបានទេ។ ពេលខ្លះ តម្លៃពិតប្រាកដរបស់វា គឺស្ថិតនៅលើឥទ្ធិពលដែលវាបានបង្កើតសម្រាប់អ្នកដទៃ និងសង្គមទាំងមូល។
ហើយនោះ គឺជាជម្រើសដែលខ្ញុំមិនដែលសោកស្តាយ។ | 1 151 |
| 12 | សូមជួយសហគមន៍ភាសាខ្មែរ និងជួយឱ្យ Apple មើលឃើញបញ្ហានេះ
ខ្ញុំបានបង្កើតប្រធានបទមួយនៅលើ Apple Developer Forums ដើម្បីរាយការណ៍អំពីបញ្ហា Live Text (OCR) ដែលអាចស្គាល់ អក្សរខ្មែរខុសទៅជាអក្សរថៃ។ បញ្ហានេះខ្ញុំបានសាកល្បងឃើញតាំងពី iOS 17 រហូតដល់ iOS 27 Beta 3 ហើយនៅតែកើតមាន។
👉 សូមចូលទៅមើល និង Reply នៅទីនេះ៖
Apple Developer Forums Discussion
https://developer.apple.com/forums/thread/837386
ប្រសិនបើអ្នកធ្លាប់ជួបបញ្ហានេះ សូមជួយ Reply ដោយបញ្ជាក់៖
- ម៉ូដែល iPhone, iPad ឬ Mac របស់អ្នក
- ជំនាន់ iOS / iPadOS / macOS
- តើ Live Text ចម្លងអក្សរចេញជាភាសាខ្មែរ ឬបម្លែងទៅជាអក្សរថៃ?
- បើអាច សូមភ្ជាប់ Screenshot ឬឯកសារសាកល្បងផង។
ការចូលរួមពីអ្នកម្នាក់ៗ មានសារៈសំខាន់ណាស់។ ពេលមានអ្នកប្រើប្រាស់ និងអ្នកអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើនបញ្ជាក់ថាជួបបញ្ហាដូចគ្នា វានឹងជួយឱ្យ Apple មើលឃើញថា នេះមិនមែនជាបញ្ហារបស់មនុស្សម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែជាបញ្ហាដែលប៉ះពាល់ដល់ការគាំទ្រភាសាខ្មែរទាំងមូល។
សូមអរគុណចំពោះការចែករំលែក និងការគាំទ្ររបស់អ្នកទាំងអស់គ្នា។ | 2 078 |
| 13 | https://developer.apple.com/forums/thread/837386 | 4 |
| 14 | យើងឈឺចាប់ពេលឃើញគេយកអក្សរខ្មែរទៅអះអាងជាកម្មសិទ្ធិរបស់ខ្លួន។ ប៉ុន្តែបើយើងសូម្បីតែប្រព័ន្ធភាសា និងអក្សររបស់ខ្លួននៅលើឌីជីថល ក៏មិនទាន់យល់ច្បាស់ផង តើយើងនឹងការពារ និងពន្យល់វាទៅអ្នកដទៃដោយរបៀបណា?
ភាគច្រើនខ្មែរយើង នៅតែយល់ច្រឡំអំពី «យូនីកូដ» ឬមិនយល់តើអ្វីទៅជាខ្មែរយូនីកូដ ឬក្ដារចុចយូនីកូដ ឬពុម្ពអក្សរយូនីកូដ។
ខ្ញុំតែងតែឮគេនិយាយថា៖
* «ខ្ញុំអត់មាន Unicode ទេ»
* «Font នេះជា Unicode»
* «Keyboard នេះជា Unicode»
* «ភាសាខ្មែរយូនីកូដ»
តាមពិតទៅ ពាក្យទាំងនេះមិនមែនមានន័យដូចគ្នាទេ។
- យូនីកូដ (Unicode) គឺជា ស្តង់ដារអន្តរជាតិសម្រាប់កំណត់លេខកូដតួអក្សរ ដើម្បីឱ្យកុំព្យូទ័រ និងឧបករណ៍ផ្សេងៗ អាចអាន រក្សាទុក និងបង្ហាញអក្សរបានដូចគ្នា។
- យូនីកូដខ្មែរ (Khmer Unicode) គឺជាការដាក់បញ្ចូលតួអក្សរខ្មែរ ទៅក្នុងស្តង់ដារ Unicode ដើម្បីឱ្យអក្សរខ្មែរអាចប្រើប្រាស់បាននៅលើប្រព័ន្ធឌីជីថលទូទាំងពិភពលោក។
ក្តារចុចយូនីកូដខ្មែរ (Khmer Unicode Keyboard) គឺជាប្លង់ក្តារចុច ដែលជួយឱ្យយើងវាយអក្សរខ្មែរ តាមស្តង់ដារ Unicode។ វាជាឧបករណ៍សម្រាប់បញ្ចូលអក្សរ មិនមែនជាយូនីកូដខ្លួនវាទេ។
ពុម្ពអក្សរយូនីកូដខ្មែរ (Khmer Unicode Font) គឺជារូបរាងនៃអក្សរ ដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីបង្ហាញតួអក្សរខ្មែរដែលមាននៅក្នុងស្តង់ដារ Unicode។ Font គ្រាន់តែជារូបរាងប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជាភាសា ឬជាយូនីកូដទេ។
សូមចងចាំថា៖
* Unicode = ស្តង់ដារកំណត់តួអក្សរ
* Khmer Unicode = តួអក្សរខ្មែរនៅក្នុងស្តង់ដារ Unicode
* Khmer Unicode Keyboard = ប្លង់ក្តារចុចសម្រាប់វាយអក្សរខ្មែរ
* Khmer Unicode Font = រូបរាងសម្រាប់បង្ហាញអក្សរខ្មែរ
បើគ្មានការដាក់បញ្ចូលអក្សរខ្មែរទៅក្នុងស្តង់ដារ Unicode ទេ នោះការប្រើប្រាស់អក្សរខ្មែរនៅលើទូរស័ព្ទ កុំព្យូទ័រ គេហទំព័រ ឬកម្មវិធីផ្សេងៗ ដូចដែលយើងប្រើសព្វថ្ងៃ ក៏មិនអាចកើតមានបានដែរ។
ការយល់ដឹងពីពាក្យទាំងនេះ មិនមែនសម្រាប់តែអ្នកបច្ចេកវិទ្យាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាចំណេះដឹងមូលដ្ឋានសម្រាប់អ្នកប្រើប្រាស់ភាសាខ្មែរគ្រប់រូបក្នុងយុគសម័យឌីជីថល។
អំពីសាច់រឿងខ្មែរយូនីកូដ https://youtu.be/5CP2SFhyHOU | 863 |
| 15 | https://youtu.be/xAE4cf05Fhc?si=7Fa-453cwOPw7dX5 | 1 015 |
| 16 | Apple អាចនឹងមានកំហុសលើការស្គាល់ភាសាខ្មែរ អស់រយៈពេលជាង ២ ឆ្នាំមកហើយ?
តើអ្នកធ្លាប់សាកប្រើ Live Text (Text Recognition) នៅលើ iPhone, iPad ឬ MacBook ដែរឬទេ?
ខ្ញុំបានរកឃើញបញ្ហាមួយដែលធ្វើឱ្យការចម្លង (Copy) អក្សរខ្មែរចេញពីរូបភាព នៅលើឧបករណ៍ Apple មួយចំនួន អាចបង្ហាញលទ្ធផលខុស ដោយបម្លែងអក្សរខ្មែរទៅជាភាសាថៃ។
ក្នុងវីដេអូនេះ យើងនឹងពិភាក្សាអំពី៖
- តើបញ្ហានេះកើតឡើងយ៉ាងដូចម្តេច?
- តើវាកើតលើ iPhone, iPad និង MacBook ដែរឬទេ?
- ហេតុអ្វីការគាំទ្រភាសាខ្មែរ ក្នុងបច្ចេកវិទ្យា AI និង OCR មានសារៈសំខាន់?
- តើ Apple គួរធ្វើអ្វីដើម្បីកែលម្អការគាំទ្រភាសាខ្មែរ?
បើអ្នកកំពុងប្រើ iPhone, iPad ឬ MacBook សូមសាកល្បង Copy អក្សរខ្មែរពីរូបភាព ហើយប្រាប់ខ្ញុំផងថា លទ្ធផលចេញជាភាសាខ្មែរ ឬក្លាយជាភាសាថៃ។
ការចែករំលែកបទពិសោធន៍របស់អ្នក នឹងជួយប្រមូលទិន្នន័យ និងជំរុញឱ្យមានការកែលម្អការគាំទ្រភាសាខ្មែរនាពេលអនាគត។
https://www.facebook.com/reel/1500300221277103 | 1 186 |
| 17 | https://www.facebook.com/reel/858734062756229
សូមពឹងបងប្អូនមួយនៅថតភាសាខ្មែរហើយធ្វើការចម្លងរួចហើយ Past ចេញភាសាខ្មែរឬថ្ងៃ រួចអាចប្រាប់ពីម៉ូដែល iPhone/iPad/Macbook និង OS ជំនាន់ទីប៉ុន្មានបានទេ | 1 021 |
| 18 | «របរជិះដំរី ចាប់ចង្រិត» ចុះបើ «ចំណេះដឹងដូចចង្រិត តែចែករំលែកដូចដំរី»?
សូមអានចប់សិន ចាប់ដាកមតិយោបល!
ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះ បន្ទាប់ពីការជជែកវែកញែកអំពីរឿង «ត្រោត និងសាលម៉ុន» មានប្រយោគមួយកំពុងពេញនិយមខ្លាំង គឺ «របរជិះដំរី ចាប់ចង្រិត»។
ដើមឡើយ គេប្រើពាក្យនេះសំដៅទៅលើការចំណាយធំ ប៉ុន្តែទទួលបានផលតិច។
ប៉ុន្តែពេលខ្ញុំឮវា ខ្ញុំបែរជានឹកឃើញអត្ថន័យមួយទៀត ដែលខ្ញុំមើលឃើញថាកំពុងកើតឡើងលើបណ្ដាញសង្គមសព្វថ្ងៃ។
«ពេលខ្លះ មានចំណេះដឹងដូចចង្រិត តែចែករំលែកដូចដំរី»។
ប្រយោគនេះ ប្រហែលជាត្រង់ពេក ប៉ុន្តែសូមអានសិន មុននឹងយល់ថាខ្ញុំចង់សំដៅលើអ្នកណាម្នាក់។
ខ្ញុំមិនមែនកំពុងនិយាយអំពីអ្នកផលិតមាតិកាទាំងអស់នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំគោរពអ្នកដែលចំណាយពេលស្រាវជ្រាវ ផ្ទៀងផ្ទាត់ព័ត៌មាន រៀនជាបន្តបន្ទាប់ និងចែករំលែកតាមជំនាញរបស់ខ្លួន។
ប៉ុន្តែយើងក៏មិនអាចបដិសេធបានដែរថា មានអ្នកផលិតមាតិកាមួយចំនួនតូច ដែលយកបណ្ដាញសង្គមជាមធ្យោបាយរកចំណូល ហើយដោយសារតែត្រូវការអ្នកមើល អ្នកចែករំលែក និងអ្នកតាមដានជាបន្តបន្ទាប់ ក៏ចាប់ផ្ដើមផលិតមាតិកាលើគ្រប់ប្រធានបទ ទោះបីជារឿងនោះមិនមែនជាជំនាញរបស់ខ្លួនក៏ដោយ។
- ពេលខ្លះ មិនមានការស្រាវជ្រាវ។
- មិនមានការផ្ទៀងផ្ទាត់ប្រភព។
- មិនមានការពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញ។
តែបែរជានិយាយដោយភាពជឿជាក់ ហាក់ដូចជាការពិតចុងក្រោយ។
ករណី «ត្រោត និងសាលម៉ុន» គ្រាន់តែជាឧទាហរណ៍មួយប៉ុណ្ណោះ។
- ថ្ងៃនេះជារឿងអាហារ។
- ថ្ងៃស្អែកជារឿងសុខភាព។
- ថ្ងៃក្រោយជារឿងបច្ចេកវិទ្យា។
បន្ទាប់មកជារឿងច្បាប់ ហិរញ្ញវត្ថុ ឬសន្តិសុខឌីជីថល។
មើលទៅដូចជាអាចនិយាយបានគ្រប់រឿង ទាំងដែលជាក់ស្ដែង ប្រធានបទទាំងនោះត្រូវការចំណេះដឹង ជំនាញ និងបទពិសោធន៍ខុសៗគ្នា។
បញ្ហាមិនមែនស្ថិតនៅលើការចែករំលែកទេ បញ្ហាគឺការចែករំលែកដោយគ្មានមូលដ្ឋាន។
សព្វថ្ងៃនេះ មនុស្សជាច្រើន ជាពិសេសពូៗ អ៊ុំៗ មីងៗ និងអ្នកដែលទើបចាប់ផ្ដើមប្រើប្រាស់បណ្ដាញសង្គម កំពុងយកបណ្ដាញសង្គមជាប្រភពរៀនសូត្រដ៏សំខាន់។ ពួកគាត់ប្រហែលជាមិនមានពេល ឬជំនាញក្នុងការផ្ទៀងផ្ទាត់ព័ត៌មានបន្ថែមទេ។ ពេលឃើញវីដេអូមួយដែលនិយាយដោយភាពជឿជាក់ មានអ្នកមើលច្រើន ឬមានអ្នកចែករំលែកច្រើន ពួកគាត់អាចជឿថា នោះជាការពិត។
បច្ចុប្បន្នការបង្កើតមាតិកាកាន់តែងាយជាងមុន ដោយសារមានឧបករណ៍ AI ដែលអាចជួយស្វែងរកព័ត៌មាន សរសេរអត្ថបទ ឬសង្ខេបខ្លឹមសារបានយ៉ាងលឿន។ វាជាបច្ចេកវិទ្យាដ៏មានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើយើងប្រើវាជាជំនួយការ។
ប៉ុន្តែ AI មិនមែនជាអ្នកជំនាញទេ ហើយក៏មិនអាចជំនួសការស្រាវជ្រាវ ការផ្ទៀងផ្ទាត់ប្រភព និងការវិភាគរបស់មនុស្សបានដែរ។ ដូច្នេះ ការសួរ AI មួយសំណួរ ហើយយកចម្លើយមកចែករំលែកភ្លាមៗ ដោយមិនពិនិត្យប្រភព ឬបន្ថែមការយល់ដឹងពីជំនាញរបស់ខ្លួន អាចធ្វើឱ្យព័ត៌មានដែលមិនទាន់ផ្ទៀងផ្ទាត់ បន្តរីករាលដាលកាន់តែលឿន។
- ត្រង់ចំណុចនេះហើយ ដែលអ្នកផលិតមាតិកាមានទំនួលខុសត្រូវចំពោះសង្គម។
- អ្នកតាមដានច្រើន មិនមែនមានន័យថាព័ត៌មានត្រឹមត្រូវទេ។
- និយាយពិរោះ មិនមែនមានន័យថាមានភស្តុតាងទេ។
- មានអ្នកមើលច្រើន ក៏មិនមែនមានន័យថាជាអ្នកជំនាញដែរ។
- ខ្ញុំមិននិយាយថា មនុស្សត្រូវមានសញ្ញាបត្រទើបអាចនិយាយបានទេ។
ប៉ុន្តែយើងគួរដឹងពីព្រំដែននៃចំណេះដឹងរបស់ខ្លួន។
បើមិនមែនជាវេជ្ជបណ្ឌិត ឬអ្នកជំនាញផ្នែកសុខភាព ការណែនាំអំពីជំងឺ ការប្រើថ្នាំ ឬវិធីព្យាបាល គួរតែមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ ព្រោះវាអាចប៉ះពាល់ដល់ជីវិតមនុស្ស។
បើមិនមែនជាអ្នកជំនាញបច្ចេកវិទ្យា ឬសន្តិសុខឌីជីថល ការណែនាំខុសមួយ អាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃបាត់បង់គណនី បាត់បង់ទិន្នន័យ ឬក្លាយជាជនរងគ្រោះនៃការបោកប្រាស់។
បើមិនយល់ច្បាស់អំពីច្បាប់ ការបកស្រាយខុស អាចធ្វើឱ្យមនុស្សសម្រេចចិត្តខុស និងប្រឈមនឹងបញ្ហាផ្លូវច្បាប់។
ពេលខ្លះ ការនិយាយថា «ខ្ញុំមិនដឹង» «ខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកជំនាញលើរឿងនេះទេ» ឬ «សូមសួរអ្នកជំនាញផ្ទាល់» មិនបានធ្វើឱ្យតម្លៃរបស់អ្នកធ្លាក់ចុះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាបង្ហាញពីភាពស្មោះត្រង់ និងការទទួលខុសត្រូវ។
ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់ថា អត្ថបទនេះ មិនមែនមានបំណងបង្អាក់ការចែករំលែកចំណេះដឹងឡើយ។
ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំជឿថា ការចែករំលែក គឺជាផ្នែកមួយនៃការកសាងសង្គមចំណេះដឹង។ បើគ្មានអ្នកចែករំលែក យើងក៏មិនអាចរៀនពីគ្នាទៅវិញទៅមកបានដែរ។
ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់ឱ្យការចែករំលែកនោះ ផ្អែកលើការស្រាវជ្រាវ ជំនាញ ភស្តុតាង និងក្រមសីលធម៌។
ខ្ញុំចង់ឃើញអ្នកផលិតមាតិកាកម្ពុជា មិនប្រកួតគ្នាត្រឹមចំនួនអ្នកមើល ឬចំនួនអ្នកតាមដានទេ ប៉ុន្តែប្រកួតគ្នាលើគុណភាព ភាពត្រឹមត្រូវ និងតម្លៃដែលផ្ដល់ឱ្យសង្គម។
ខ្ញុំចង់ឃើញអ្នកជំនាញពិតប្រាកដ មានកន្លែងឈរនៅលើបណ្ដាញសង្គមកាន់តែច្រើន។
ខ្ញុំចង់ឃើញអ្នកផលិតមាតិកា ហ៊ានអញ្ជើញអ្នកជំនាញមកពន្យល់ ជាជាងព្យាយាមធ្វើជាអ្នកជំនាញលើគ្រប់រឿង។
ខ្ញុំចង់ឃើញការចែករំលែកដែលផ្អែកលើ ជំនាញពិតប្រាកដ ការស្រាវជ្រាវ ប្រភពដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បាន និងក្រមសីលធម៌ក្នុងការផ្សព្វផ្សាយ។
ព្រោះនៅទីបំផុត អ្នកដែលទទួលផលពីមាតិកាល្អ មិនមែនមានតែអ្នកផលិតមាតិកាទេ ប៉ុន្តែគឺសង្គមកម្ពុជាទាំងមូល។
ចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំសូមបញ្ជាក់ថា នេះគ្រាន់តែជាមតិយោបល់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំក៏អាចខុស ឬមើលមិនគ្រប់ជ្រុងជ្រោយដែរ។
ខ្ញុំគ្មានបំណង ឬចេតនាវាយប្រហារអ្នកណាម្នាក់ឡើយ | 1 016 |
| 19 | ប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំបានឃើញការពិភាក្សាជាច្រើនអំពីប្រទេសមួយ ដែលកំពុងសិក្សា ឬយកអក្សរខម ទៅប្រើប្រាស់ក្នុងបរិបទផ្សេងៗ។ នេះជារឿងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចង់វែកញែកថា នរណាជាម្ចាស់ ឬនរណារៀនពីនរណានោះទេ។
អ្វីដែលខ្ញុំបារម្ភជាងគេ គឺការប្រើប្រាស់ ភាសាខ្មែរ និងអក្សរខ្មែរ នៅក្នុងពិភពឌីជីថល។
ជាការពិត ការប្រើភាសាបរទេសមិនមែនជារឿងថ្មីឡើយ។ តាំងពីសម័យអាណានិគមបារាំងមក ក៏មានពាក្យបារាំងជាច្រើនចូលមកប្រើក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។ សព្វថ្ងៃ យើងក៏ប្រើពាក្យអង់គ្លេសជាច្រើនក្នុងវិស័យបច្ចេកវិទ្យា ការអប់រំ និងអាជីវកម្ម។ នេះជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍ និងការទំនាក់ទំនងជាមួយពិភពលោក។
ប៉ុន្តែ បញ្ហាដែលខ្ញុំគិតថាគួរយកចិត្តទុកដាក់ គឺតើភាសាខ្មែរមានវត្តមានគ្រប់គ្រាន់នៅលើឌីជីថលដែរឬទេ?
- តើមានមាតិកាភាសាខ្មែរគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយឬទេ?
- តើកម្មវិធី និងសេវាកម្មឌីជីថលគាំទ្រភាសាខ្មែរបានល្អប៉ុណ្ណា?
- តើយើងកំពុងសរសេរភាសាខ្មែរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ឬក៏កាន់តែបោះបង់វាចោលនៅលើបណ្ដាញសង្គម?
- តើមានអ្នកកំពុងបង្កើតវចនានុក្រម ឯកសារ ទិន្នន័យ ឬបច្ចេកវិទ្យាដែលជួយឱ្យ AI និងកម្មវិធីនានាយល់ភាសាខ្មែរកាន់តែប្រសើរដែរឬទេ?
ខ្ញុំមិនបារម្ភថា ភាសាខ្មែរនឹងបាត់បង់ដោយសារមានអ្នកដទៃរៀនវានោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ខ្ញុំបារម្ភថា ប្រសិនបើយើងខ្លួនឯងមិនបន្តប្រើប្រាស់ មិនបង្កើតមាតិកា មិនអភិវឌ្ឍបច្ចេកវិទ្យាដែលគាំទ្រភាសាខ្មែរ នោះវត្តមានរបស់ភាសាខ្មែរនៅក្នុងពិភពឌីជីថលអាចនឹងនៅមានកម្រិត។
ការអភិរក្សភាសានៅសម័យនេះ មិនមែនមានតែនៅក្នុងសៀវភៅ ឬថ្នាក់រៀនប៉ុណ្ណោះទេ។ វាស្ថិតនៅលើ Google, AI, បណ្ដាញសង្គម, កម្មវិធីទូរសព្ទ, វេបសាយ និងទិន្នន័យឌីជីថលដែលយើងបង្កើតរៀងរាល់ថ្ងៃ។
បើចង់ឱ្យភាសាខ្មែររឹងមាំ មិនមែនគ្រាន់តែនិយាយថា “ស្រឡាញ់ភាសាខ្មែរ” នោះទេ តែត្រូវប្រើវា បង្កើតមាតិកាជាភាសាខ្មែរ និងជួយឱ្យភាសាខ្មែរមានវត្តមានកាន់តែច្រើននៅក្នុងពិភពឌីជីថល។ | 1 237 |
| 20 | https://youtu.be/sDDhr1ovsKA?si=aRcAOVMTJhxbVUvu | 2 569 |
