کانال طِب اَطفال

کانال پزشکان طرحی اخبار و نکات کاربردی طرح پزشکی، آموزش‌های بالینی و مطالب ویژه پزشکان عمومی https://t.me/Pezeshktarh_com

یک مطالعه گسترده در ایالات متحده که ۲.۵ میلیون کودک را شامل می‌شود، نشان داده است که هیچ ارتباطی بین واکسن MMR و اوتیسم وجود ندارد. هم‌زمان با افزایش موارد ابتلا به سرخک در ایالات متحده، پژوهش جدیدی که در مجله The Pediatric Infectious Disease Journal منتشر شده، شواهد قدرتمند دیگری در رد یکی از ماندگارترین باورهای نادرست در پزشکی ارائه کرده است. پژوهشگران به سرپرستی یک پزشک از مرکز پزشکی دانشگاه واشینگتن (UW Medicine)، سوابق سلامت ۲٬۵۶۰٬۰۳۵ کودک آمریکایی را بررسی کردند. در این مطالعه، کودکانی که نخستین دوز واکسن سرخک، اوریون و سرخجه (MMR) را پیش از ۲ سالگی دریافت کرده بودند، با کودکانی مقایسه شدند که هنوز این واکسن را دریافت نکرده بودند. کودکان تا سن ۸ سالگی تحت پیگیری قرار گرفتند و نتایج کاملاً روشن بود: واکسیناسیون با MMR با افزایش خطر ابتلا به اوتیسم ارتباطی نداشت. برای تقویت اعتبار یافته‌ها، پژوهشگران همچنین یک دوز یادآور معمول واکسن پنوموکوک را بررسی کردند و به نتایج اطمینان‌بخش مشابهی رسیدند. باور نادرست درباره ارتباط واکسن MMR با اوتیسم، از یک مطالعه جنجالی در سال ۱۹۹۸ سرچشمه گرفت که بعدها از سوی مجله منتشرکننده پس گرفته شد (Retracted). طی دهه‌های گذشته، مطالعات متعدد با مشارکت میلیون‌ها کودک بارها نتوانسته‌اند هیچ رابطه علت و معلولی میان این واکسن و اوتیسم اثبات کنند. در همین حال، سرخک بار دیگر به شکلی نگران‌کننده در حال گسترش است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC)، تا تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۲۶، تعداد ۴٬۵۸۸ مورد تأییدشده سرخک در ایالات متحده ثبت شده بود؛ آماری که اهمیت واکسیناسیون علیه این بیماری بسیار مسری را برجسته می‌کند. اگرچه هیچ مطالعه مشاهده‌ای نمی‌تواند تمام منابع احتمالی سوگیری را به‌طور کامل حذف کند، این پژوهش عظیم به مجموعه شواهد علمی بسیار گسترده‌ای می‌افزاید که نشان می‌دهند واکسن MMR باعث اوتیسم نمی‌شود. منابع: * Burstain et al. (2026), The Pediatric Infectious Disease Journal * DOI: 10.1097/INF.0000000000005349 * CDC Measles Surveillance (2026)

این دختر ۱۷ ساله، فردی سالم و بدون سابقه بیماری بود که چند هفته دچار سرفه‌های مداوم و دردی در ناحیه پشت شده بود که آرامش را از او گرفته بود. تب نداشت، وزن کم نکرده بود و بدون مشکل تنفس می‌کرد. اما نکته عجیب این بود که هنگام سمع ریه‌ها، در بعضی نواحی صدای ورود هوا تقریباً شنیده نمی‌شد. به رادیوگرافی دقت کنید. در قسمت فوقانی ریه راست، یک توده سفیدرنگ، بزرگ، گرد و با حاشیه‌های کاملاً صاف دیده می‌شود؛ درست مانند توپی که داخل قفسه سینه قرار گرفته باشد. در قسمت تحتانی ریه چپ، پشت قلب، تصویر گرد دیگری وجود دارد که با تصویر قبلی متفاوت است: تیره‌تر است و درون آن هوا دیده می‌شود؛ گویی کیسه‌ای است که بخشی از محتویات آن تخلیه شده است. سی‌تی‌اسکن این یافته‌ها را تأیید کرد: دو کیست بزرگ، یکی در هر ریه. یکی از این کیست‌ها نیز دچار عارضه شده بود و محتویات آن تغییر کرده و هوا به داخل آن راه یافته بود. اما بررسی شرح‌حال بیمار، سرنخی را آشکار کرد که همه‌چیز را توضیح می‌داد. او در محیطی بزرگ شده بود، در محاصره سگ‌ها زندگی کرده و تماس نزدیکی با حیوانات داشت. ❓اما سگ‌ها چه ارتباطی با ایجاد کیست در ریه دارند؟ عامل این بیماری، انگل بسیار کوچکی به نام Echinococcus granulosus است. این انگل در روده سگ‌ها زندگی می‌کند؛ به‌ویژه سگ‌هایی که احشای خام گوسفند، گاو را می‌خورند. سگ‌ها تخم انگل را از طریق مدفوع دفع می‌کنند. این تخم‌ها ممکن است روی موهای حیوان، در خاک، آب یا سبزیجاتی که به‌خوبی شسته نشده‌اند، باقی بمانند. یک نوازش ساده حیوان یا تماس دست آلوده با دهان، می‌تواند باعث ورود تخم انگل به بدن انسان شود. پس از ورود به دستگاه گوارش، لاروها از دیواره روده عبور می‌کنند، از طریق جریان خون جابه‌جا می‌شوند و معمولاً در کبد یا ریه‌ها مستقر می‌شوند. در آنجا کیستی پر از مایع تشکیل می‌دهند که طی سال‌ها و به‌آرامی رشد می‌کند؛ درست مانند بادکنکی که بی‌صدا باد می‌شود. به همین دلیل، این بیماری اغلب در سنین جوانی تشخیص داده می‌شود، درحالی‌که آلودگی ممکن است از دوران کودکی اتفاق افتاده باشد. نام این بیماری هیداتیدوز (Hydatidosis) یا بیماری کیست هیداتید است. ⚠️ بزرگ‌ترین خطر، پاره شدن کیست است. مایع داخل کیست می‌تواند واکنش آلرژیک شدید ایجاد کند، دچار عفونت شود یا با آزاد کردن لاروهای جدید، باعث تشکیل کیست‌های بیشتری در بدن شود. به همین دلیل، هرگز نباید بدون آمادگی و تمهیدات مناسب اقدام به سوراخ کردن کیست کرد. پس از تأیید تشخیص، درمان با داروی ضدانگل آلبندازول آغاز می‌شود؛ دارویی که انگل را تضعیف کرده و خطر انتشار آن را کاهش می‌دهد. در مرحله بعد، جراحی انجام می‌شود تا کیست‌ها به‌طور کامل خارج شوند و در عین حال، بیشترین میزان ممکن از بافت سالم ریه حفظ شود. این بیمار روند بهبودی مطلوبی داشت. اما مسئله‌ای که پشت این بیماری وجود دارد و با جراحی برطرف نمی‌شود، همچنان پابرجاست: در بسیاری از مناطق ایران و افغانستان، این بیماری همچنان شایع است؛ زیرا سگ‌ها انگل‌زدایی نمی‌شوند و احشای خام در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد. 🐕 این بیماری یادآوری می‌کند که دوست داشتن حیوانات، به معنای مراقبت از سلامت آن‌ها نیز هست. انگل‌زدایی منظم سگ‌ها و عدم نگهداری آنها در خانه، ندادن احشای خام به آن‌ها و شست‌وشوی صحیح دست‌ها می‌تواند از ابتلا به بیماری‌ای جلوگیری کند که یک انگل نامرئی را به داخل ریه‌های انسان می‌فرستد.

در ادامه نصائح استادی در دانشکده پزشکی یکی از دانشگاه‌ها، به دلیل کار زیاد جراحی روی دست راستش، دچار گیر افتادگی عصب دست شده بود. بنابراین، یکی از استادان همکارش را آورد تا عمل را برایش انجام دهد. همچنین یکی از استادان همکارش در بخش بیهوشی را آورد تا او را تحت بیهوشی عمومی قرار دهد. یعنی تمام اعضای تیم جراحی در اتاق عمل، از بهترین ها بودند. نه رزیدنت، نه متخصص تازه کار و نه ....؛ بلکه هر سه نفر دارای بالاترین رتبه علمی بودند. با اینکه این عمل، یعنی آزادسازی عصب، معمولاً با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، او بیهوشی عمومی را ترجیح داد تا هیچ‌گونه احساس دردی نداشته باشد. متأسفانه، این استاد در حین عمل و در شرایط بیهوشی عمومی دچار Cardiac Arrest شد و فوت کرد؛ تمام تلاش‌های احیای قلبی ریوی نیز ناموفق بود. ……………… مورد دوم: یکی از اساتید در بخش داخلی دانشکده پزشکی یکی از دانشگاه‌ها، باردار بود و هنگام زایمان، تحت عمل سزارین قرار گرفت. او از یک اساتید بسیار ماهر در بخش بیهوشی که به مهارتش شهرت داشت، کمک گرفت تا بی‌حسی نخاعی (Spinal Anesthesia) را برایش انجام دهد. اما پس از برطرف شدن اثر بیهوشی، متوجه شد که پاهایش فلج شده‌اند (Paraplegia). سوزن بی‌حسی باعث خونریزی در فضای اپیدورال و فشار بر ریشه‌های عصبی و کیسه دورال شده و در نتیجه، فلج شده بود. این دو مورد واقعی هستند که از یکی همکاران که شاهد عینی این دو اتفاق بوده است سال ها پیش شنیدم. این موضوع انسان را به تأمل، تفکر، شکرگزاری از خداوند و ایمان به این حقیقت فرامی‌خواند که تقدیر الهی، ناگزیر تحقق خواهد یافت؛ «و فرمان خدا، تقدیری حتمی است.» و ما از تقدیر خدا به سوی تقدیر خدا می‌گریزیم. زیرا اگر از نظر عقلانی به موضوع نگاه کنی، می‌بینی افرادی که دچار عوارض و مرگ شده‌اند، اساتید دانشکده پزشکی بوده‌اند. آن‌ها از جراحان ماهر دانشکده پزشکی کمک گرفته بودند و استادان ماهر بیهوشی نیز در کنارشان بودند. پس طبق محاسبات معمول، نباید هیچ عارضه‌ای برایشان رخ می‌داد. اما نه‌تنها عارضه رخ داد، بلکه یکی فوت کرد و دیگری فلج شد. اینجاست که انسان باید اندکی درنگ کند، بیندیشد و درک کند که پزشکی، هرقدر پیشرفت کند و مهارت پزشکان، هرقدر به کمال برسد، همه‌چیز در دست خداوند است؛ اسباب و علل تنها به اذن او اثر می‌کنند و طول عمر انسان نه با مهارت پزشکان افزایش می‌یابد و نه با ناتوانی آنان کاهش پیدا می‌کند.

👩‍💻در گذرِ روزهای طبابت؛ روایت‌هایی از تجربه‌های بالینی اعضای کانال طب اطفال نوجوانی دچار چند نوبت استفراغ شد و برای معاینه به پزشک مراجعه کرد. پزشک او را معاینه کرد و درخواست آزمایش کراتینین خون داد. نتیجهٔ آزمایش ۲۱ بود! عدد بسیار نگران‌کننده‌ای است، اما متأسفانه تصویربرداری او نشان داد که هر دو کلیه دچار آتروفی شده‌اند. یعنی به احتمال زیاد، این نارسایی کلیوی از سال‌ها قبل وجود داشته و به‌تدریج پیشرفت کرده، بدون اینکه خودش از آن خبر داشته باشد. او هیچ عامل خطر دیگری نداشت، جز اینکه یکی از بستگان درجهٔ اولش سابقهٔ نارسایی کلیوی داشت. این یکی از مواردی است که این هفته در مطب داشتیم و متأسفانه هر روز با موارد مشابهی روبه‌رو می‌شویم. باید بدانید، بیماری مزمن کلیه یا نارسایی کلیوی در بسیاری از موارد بدون علامت ظاهر می‌شود. به همین دلیل، توصیه می‌کنیم هرکسی که فشارخون بالا، دیابت یا چاقی دارد، داروهای مسکن مصرف می‌کند، قبلاً تحت عمل جراحی کلیه قرار گرفته یا یکی از اعضای خانواده‌اش به دلیل بیماری کلیوی تحت درمان است، منتظر بروز علائم نماند و برای اطمینان آزمایش‌های زیر را انجام دهد: * Serum creatinine: کراتینین سرم * Urine analysis: آزمایش کامل ادرار اگر در کنار این آزمایش‌ها، سونوگرافی کلیه‌ها هم انجام شود، بسیار خوب است. و توصیهٔ شخصی من، بر اساس مواردی که هر روز می‌بینیم، این است که حتی اگر هیچ عامل خطری ندارید، یک بار آزمایش‌های عملکرد کلیه را برای اطمینان انجام دهید.

♨️ مدیکا | UpToDate با هوش مصنوعی مدیکا یک دستیار هوشمند علوم پزشکی مبتنی بر هوش مصنوعی و منابع UpToDate است که برای فعالان و دانشجویان حوزه علوم پزشکی و کادر درمان طراحی شده است. 📚 کتابخانه پزشکی و منابع UpToDate 🤖 هوش مصنوعی مبتنی بر منابع UpToDate 📑 دسترسی به مقالات و محتوای پزشکی 🔎 جست‌وجو و دسترسی سریع به اطلاعات پزشکی 🆓 همین حالا رایگان شروع کنید! با نسخه رایگان مدیکا می‌توانید تا ۱۰ سؤال از هوش مصنوعی بپرسید و با قابلیت‌های آن آشنا شوید. 💳 10٪ تخفیف خرید اشتراک مدیکا برای خرید اشتراک، از کد تخفیف OFF10 استفاده کنید و 10 درصد تخفیف بگیرید. 📥 دریافت و استفاده از مدیکا: 🤖 اندروید — کافه‌بازار: https://cafebazaar.ir/app/ir.mymedika.app 🍎 آیفون و آیپد — نسخه وب: https://app.mymedika.ir 🌐 لینک مستقیم: https://mymedika.ir 📨 کانال ما: @mymedika

نمی‌فهمم چگونه در سال ۲۰۲۶ همچنان کتوز دیابتی را فقط با نگاه‌کردن به گلوکومتر درمان می‌کنیم! ❗️❓ ❓واقعاً، از چه زمانی گلوکز به تنها چیزی تبدیل شد که در کتواسیدوز دیابتی (DKA) اهمیت دارد؟ بیماری با pH برابر ۷٫۰۵ و کتون‌های بسیار بالا مراجعه می‌کند. در ساعت ششم، قند خون روی ۱۸۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر است و کسی می‌گوید: «فقط آن را پایین‌تر بیاورید یا انسولین را قطع کنید.» بیمار دیگری با پتاسیم ۳٫۱ میلی‌اکی‌والان در لیتر مراجعه می‌کند و انفوزیون انسولین متوقف می‌شود، «چون قند خون ۶۰۰ است». دو ساعت بعد، یک آریتمی ظاهر می‌شود. بیمار دیگری از یک مهارکنندهٔ SGLT2 استفاده می‌کند و با استفراغ، تاکی‌کاردی و قند خون ۲۳۰ مراجعه می‌کند. ازآنجاکه «قندش آن‌قدرها هم بالا نیست»، او را با داروهای ضدتهوع به خانه می‌فرستند. این یک بحران یوگلایسمیک بود. اجماع سال ۲۰۲۴ انجمن‌های ADA/EASD/JBDS/AACE/DTS موضوع را کاملاً روشن کرده است: 🟣 ابتدا مایعات: در ساعت اول، ۱ تا ۱٫۵ لیتر؛ ترجیحاً کریستالوئید متعادل (رینگر لاکتات یا پلاسمالیت). 🟡 پتاسیم قبل از انسولین. اگر K کمتر از ۳٫۵ میلی‌اکی‌والان در لیتر باشد، انفوزیون تا زمان اصلاح آن متوقف می‌شود. 🔵 انسولین با سرعت ثابت ۰٫۱ واحد به‌ازای هر کیلوگرم در ساعت. بولوس اولیه دیگر ضروری نیست. 🟢 وقتی قند خون از ۲۵۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر پایین‌تر می‌آید، دکستروز ۵ تا ۱۰ درصد اضافه می‌شود. انسولین قطع نمی‌شود. 🟣 جوش‌شیرین فقط در صورتی که pH کمتر از ۷٫۰ باشد. 🔵 کتواسیدوز دیابتی زمانی برطرف‌شده در نظر گرفته می‌شود که pH برابر یا بیشتر از ۷٫۳ یا بیکربنات برابر یا بیشتر از ۱۸ میلی‌اکی‌والان در لیتر باشد و کتون‌ها کمتر از ۰٫۶ میلی‌مول در لیتر باشند. قند خون در این معیار گنجانده نشده است. 🟢انسولین را ۱ تا ۲ ساعت زودتر شروع کنید. در غیر این صورت، بیمار دوباره دچار عود می‌شود. و برای انجام درست این کار، لازم نیست در یک بیمارستان سطح سوم مراقبت باشید. یک دستگاه اندازه‌گیری قند خون، یک دستگاه اندازه‌گیری قند خون، یک آزمایش الکترولیت‌ها و کسی که بفهمد انسولین در کتواسیدوز دیابتی برای پایین‌آوردن قند نیست، بلکه برای متوقف‌کردن کتوز است. این همان چیزی است که جان‌ها را نجات می‌دهد. من با پروتکل‌ها مشکلی ندارم. اما پروتکلی بدون شناخت آسیب‌شناسی، نسخه‌ای است که کورکورانه از آن پیروی می‌شود. قند خون طبیعی به این معنا نیست که بیمار خوب است. اصلاح قند خون بدون اصلاح اسیدوز، درمان کتواسیدوز دیابتی نیست. همین حالا هم بیماران پیچیدهٔ زیادی داریم؛ نباید با خطاهایی که سال‌هاست تکرار می‌کنیم، وضعیت را پیچیده‌تر کنیم. قند خون فریب می‌دهد؛ کتون‌ها نه! 🩸🧠 Umpierrez GE et al. Hyperglycemic Crises in Adults With Diabetes: A Consensus Report. Diabetes Care. 2024;47(8):1257–1275.

مونیکا فلگ ۵۴ سال داشت که متخصص انکولوژی به او خبر داد: سرطان دارد. او بلافاصله شیمی‌درمانی را آغاز کرد. نکته عجیب این بود که پیش از اولین جلسه شیمی‌درمانی، کاملاً احساس سلامتی می‌کرد. اما بعد از شیمی‌درمانی دیگر این‌طور نبود. آن‌قدر ضعیف شد که یک روز زمین خورد و پایش شکست. در بیمارستان، دکتر سو مانگلی او را معاینه کرد و پرونده پزشکی‌اش را بررسی کرد تا سرطانی را پیدا کند که چنین وضعیتی را توجیه می‌کرد؛ اما هیچ سرطانی پیدا نکرد. او هرگز بیمار نبوده بود! دکتر مانگلی توصیه‌ای به او کرد که هرگز فراموشش نکرد: پرونده‌های پزشکی‌اش را پیدا کند، پزشک دیگری انتخاب کند و دیگر هرگز نزد آن متخصص انکولوژی برنگردد. نام آن متخصص، فرید فاتا بود؛ یکی از شناخته‌شده‌ترین پزشکان ایالت میشیگان آمریکا. ❓چطور ممکن بود پزشکی که چنین اعتباری داشت، دست به چنین کاری بزند؟ پاسخ به همان اندازه ساده بود که هولناک: هر جلسه شیمی‌درمانی برای او درآمد داشت. او بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳، حدود ۳۴ میلیون دلار از برنامه بیمه درمانی مدیکر و شرکت‌های بیمه دریافت کرد. برای رسیدن به این هدف، در افراد سالم تشخیص سرطان می‌گذاشت، درمان بیمارانی را که دیگر به آن نیاز نداشتند ادامه می‌داد و حتی بیماران در مرحله پایانی بیماری را تا آخرین روز زندگی‌شان تحت شیمی‌درمانی قرار می‌داد. برای درک میزان آسیب، باید بدانیم شیمی‌درمانی چه کاری انجام می‌دهد. این درمان مانند سمی عمل می‌کند که سلول‌های دارای تقسیم سریع را هدف قرار می‌دهد. این سلول‌ها شامل سلول‌های سرطانی هستند، اما سلول‌های مغز استخوان، مو، دهان و روده را نیز دربرمی‌گیرند. در فرد مبتلا به سرطان، تحمل این عوارض ممکن است بهایی ارزشمند برای درمان باشد؛ اما در فرد سالم، نتیجه چیزی جز تخریب بدن، بدون هیچ فایده‌ای نیست. ⚠️ قربانیان او دچار مشکلاتی مانند افتادن دندان‌ها، شکنندگی استخوان‌ها، آسیب کلیوی و ضعف شدید سیستم ایمنی شدند. برخی نیز جان خود را از دست دادند. دادستان‌ها ۵۵۳ بیمار آسیب‌دیده را شناسایی کردند. دکتر مانگلی از کار خود استعفا داد و ظن و تردیدهایش را با جورج کارادشه، مدیر کلینیک، در میان گذاشت. کارادشه تحقیق کرد، شواهد را جمع‌آوری کرد و آن‌ها را در اختیار مقامات قرار داد. در اوت ۲۰۱۳، فرید فاتا بازداشت شد. او به جرم خود اعتراف کرد و پذیرفت که می‌دانسته درمان‌هایی که تجویز می‌کرد غیرضروری بوده‌اند. در سال ۲۰۱۵، به ۴۵ سال زندان محکوم شد. اما داستان به همین‌جا ختم نشد. او از داخل زندان چندین بار به دلایل پزشکی درخواست «آزادی مشروط بشردوستانه» کرد. در مارس ۲۰۲۵، قاضی درخواستش را رد کرد و در سپتامبر ۲۰۲۶ دوباره چنین درخواستی مطرح کرد. دادستان‌ها با آن مخالف‌اند و قربانیان او نیز با آزادی‌اش مخالفت می‌کنند. آزادی از روی ترحم؛ همان ترحمی که او هرگز در حق کسانی که به او اعتماد کرده بودند، روا نداشت. این یک اشتباه پزشکی نبود؛ بلکه تجارتی بود که بر پایه ترس بیماران بنا شده بود. 🩺 این داستان یادآوری می‌کند که درخواست نظر دوم پزشکی به معنای بی‌اعتمادی به پزشک نیست، بلکه راهی برای مراقبت از خود است. در مواجهه با یک تشخیص جدی، همیشه حق دارید آزمایش‌ها و مدارک پزشکی خود را دوباره بررسی کنید و با متخصص دیگری مشورت کنید.

⭕️⭕️ برای بار هزارم   روی تبلیغات دارای برچسب Ad که توسط خود تلگرام و با موضوعاتی مثل ارز دیجیتال، زبان و هوش مصنوعی… و بدون اجازه‌ی ادمین‌های کانال طب اطفال نمایش داده می‌شوند، لطفاً کلیک نکنید؛ این موارد در اکثر مواقع کلاهبرداری هستند.

مطالب امروز کانال طب اطفال را با یک علامت مهم شروع می کنیم ، یک علامت بالینی نسبتاً جدید که به آن Bendopnea (بندوپنه) می‌گویند. یعنی تنگی نفس هنگام خم شدن به جلو که معمولاً طی ۳۰ ثانیه ایجاد می‌شود و در موارد شدید گاهی در مدت کوتاه‌تری بروز می‌کند. این علامت از نشانه‌های شاخص نارسایی قلبی دکمپنسیه (Decompensated Heart Failure) است. بندوپنه ممکن است با افزایش میزان بستری شدن در بیمارستان یا حتی مرگ ناشی از نارسایی قلبی ارتباط داشته باشد. وقتی بیمار به جلو خم می‌شود، فشار داخل شکم افزایش می‌یابد و خون بیشتری به سمت قلب بازمی‌گردد. اگر قلب عملکرد مناسبی نداشته باشد، فشارهای پُرشدگی قلب افزایش پیدا می‌کنند و احتقان ریوی ایجاد می‌شود به زبان ساده: از بیمار بپرسید آیا می‌تواند بدون تنگی نفس یا احساس خستگی بند کفش‌هایش را ببندد؟ از او بخواهید این کار را در مطب و در حضور شما انجام دهد. برخی منابع مطرح کرده‌اند که این علامت ممکن است به‌عنوان یک سرنخ بالینی برای افتراق بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) از نارسایی قلبی (HF) نیز کمک‌کننده باشد.

⭕️⭕️بهترین سرمایه‌گذاری، دست‌های ماهر و دانش به‌روز توست 📚آموزش: فیلر، فیلربادی، بوتاکس‌، مزو، چربی، بلفاروپلاستی... و بیش از ۴۰ دوره زیبایی دیگر 🚨 آموزشهای پزشکی و زیبایی دکترآلپا را دنبال کنید تا هر روز یک نکته جدید یادبگیری 🔽 https://t.me/+E-B6_h0FeRAwZDQ0 🔤📣 @dr_alpa2

این دخترجوان مدتی بود که برای کنترل درد مزمن از گل استفاده می‌کرد. او اخیراً تصمیم گرفته بود به ماده‌ای روی بیاورد که به نظرش پاک‌تر و مدرن‌تر بود: ویپ‌کردن THC، مادهٔ فعال موجود در کانابیس (شاهدانه). چند روز بعد، دچار تب و تنگی نفس شد؛ به‌طوری‌که دیگر نمی‌توانست راه برود. در آزمایش‌ها، تعداد گلبول‌های سفید خون او افزایش یافته بود و کبدش نیز نشانه‌هایی از التهاب داشت. همه‌چیز به نفع یک عفونت بود. اما نکتهٔ عجیب اینجا بود: تمام آزمایش‌های مربوط به باکتری‌ها و ویروس‌ها منفی شدند. در نخستین رادیوگرافی قفسهٔ سینه، کدورت‌های سفیدرنگی در هر دو ریه، به‌ویژه در نواحی قاعده‌ای، دیده می‌شد. دو روز بعد، این کدورت‌ها به‌طرز نگران‌کننده‌ای گسترش یافته بودند. سی‌تی‌اسکن یافته‌ای بسیار خاص را نشان داد: نواحی‌ای با نمای شیشه‌مات، همراه با مناطق متراکم‌تر؛ اما در میان آن‌ها، بخش‌های کوچکی از بافت سالم ریه دیده می‌شد و در حاشیهٔ ریه، در مجاورت دنده‌ها، نیز قسمت‌هایی درگیر بودند؛ گویی آسیب ریوی نقشه‌ای با جزایر سالم در میان خود ترسیم کرده بود. ❓چه چیزی می‌توانست بدون دخالت هیچ میکروارگانیسمی، چنین التهابی در ریه‌ها ایجاد کند؟ پاسخ، عادت جدید او بود. او به EVALI مبتلا شده بود؛ یعنی آسیب ریوی مرتبط با استفاده از سیگارهای الکترونیکی و دستگاه‌های ویپ. برای درک این موضوع، تصور کنید آلوئول‌ها، همان کیسه‌های کوچک هوایی که اکسیژن از طریق آن‌ها وارد خون می‌شود، با لایهٔ نازکی به نام سورفکتانت پوشیده شده‌اند. سورفکتانت مانند نوعی صابون عمل می‌کند و مانع از چسبیدن آلوئول‌ها به یکدیگر و روی‌هم‌خوابیدن آن‌ها می‌شود. در بسیاری از موارد EVALI، ماده‌ای به نام ویتامین E استات شناسایی شده است که برای غلیظ‌کردن مایعات حاوی THC استفاده می‌شد. این ماده هنگام گرم‌شدن درون دستگاه ویپ می‌تواند عملکرد سورفکتانت را مختل کند و ترکیبات تحریک‌کننده‌ای ایجاد کند. نتیجه، التهاب حاد ریوی است که آلوئول‌ها را پر می‌کند و توانایی ریه‌ها برای تبادل گاز را مختل می‌سازد. ⭕️ نگران‌کننده‌ترین نکته این است که بسیاری از افراد تصور می‌کنند ویپ بی‌ضرر است و تقریباً تفاوتی با تنفس بخار آب ندارد. در ایالات متحده، طی شیوع این عارضه در سال ۲۰۱۹، تنها در عرض چند ماه بیش از ۲۶۰۰ مورد ابتلا و ۵۷ مورد مرگ گزارش شد. ❓به همین دلیل، هنگامی که با بیماری شبیه پنومونی مواجه می‌شوید که علت عفونی برای آن پیدا نمی‌شود، همیشه باید این سؤال را مطرح کنید: آیا از ویپ استفاده می‌کنید؟ در این بیمار، درمان شامل قطع فوری مصرف ویپ، تجویز کورتیکواستروئیدها و حمایت تنفسی بود. پس از سه روز، وضعیت ریه‌های او به‌طور چشمگیری بهبود یافت و پس از دو ماه، رادیوگرافی قفسهٔ سینه کاملاً طبیعی شده بود. اما همه به این اندازه خوش‌شانس نیستند. برخی افراد دچار عوارض باقی‌مانده می‌شوند و برخی دیگر هرگز بهبود نمی‌یابند. این ماجرا یادآوری می‌کند که هر چیزی که مدرن به نظر می‌رسد، لزوماً ایمن نیست. گاهی دودی که دیده نمی‌شود، همان آسیبی را وارد می‌کند که دود قابل‌مشاهده ایجاد می‌کند.

👩‍💻در گذرِ روزهای طبابت؛ روایت‌هایی از تجربه‌های بالینی اعضای کانال طب اطفال خیلی سخت است که بیماری را ببینی که هوشیار است، با تو و فرزندانش کاملاً عادی صحبت می‌کند، اما با این حال، محکوم به مرگ در چند ساعت آینده است! هفته گذشته در شیفت اورژانس با من تماس گرفتند و گفتند خانم مهربانی حدوداً ۸۰ ساله را آورده‌اند که دچار افت شدید وضعیت عمومی شده است. از فرزندانش پرسیدم چه اتفاقی افتاده است. گفتند: یک هفته پیش دچار اسهال و تب شده بود. دو روز است که نه غذا می‌خورد و نه آب می‌نوشد و امروز هم این‌طور بی‌حال و افتاده شده است. نبض دستش را لمس کردم؛ نبضی احساس نمی‌شد. فشار خونش را گرفتم؛ فشار قابل اندازه‌گیری نبود. دستم را روی پاهایش گذاشتم؛ مثل یخ سرد بودند! گفتم سریع گاز خون شریانی (ABG) بگیرید. اسیدوز متابولیک شدید (Severe Metabolic Acidosis) لاکتات: ۱۲! اما چیزی که وحشتناک بود، این بود که پیرزن همچنان هوشیار بود و صحبت می‌کرد! گفتم: «حالتان چطور است، مادرجان؟» گفت: «الحمدلله پسرم، خوبم.» گفتم: «پس بگویید: لا اله الا الله.» سریع یک مسیر وریدی مرکزی گرفتیم، مایعات و نوراپی‌نفرین شروع شد؛ اما هیچ پاسخی نداد. باز هم مایعات دادیم. اپی‌نفرین اضافه کردیم؛ باز هم هیچ پاسخی نداشت. اینجا دیگر مطمئن شدم که با شوک سپتیک برگشت‌ناپذیر (Irreversible Septic Shock) مواجه هستیم. دوز نوراپی‌نفرین را تا ۱۰۰۰ نانو بالا بردم؛ اما همچنان نبض احساس نمی‌شد و فشار خون قابل اندازه‌گیری نبود. سوند ادراری حتی یک قطره ادرار هم نشان نمی‌داد. گفتم: «حالتان چطور است، مادرجان؟» گفت: «الحمدلله پسرم، خوبم.» دوباره ABG گرفتیم. اسیدوز بدتر شده بود و لاکتات به بالای ۱۵ رسیده بود. بیکربنات دادیم. حجم زیادی مایعات تزریق کردیم؛ مجموع مایعات به ۱۰ لیتر رسید! اما هنوز نبض احساس نمی‌شد، فشار خون قابل اندازه‌گیری نبود و سوند ادراری حتی یک قطره ادرار هم نشان نمی‌داد. کاملا IVC کلاپس کرده بود. سایر آزمایش‌ها هم آماده شدند: نارسایی حاد کلیه، آنزیم‌های کبدی بسیار بالا و شاخص‌های التهابی سر به فلک کشیده بودند! گفتم: «حالتان چطور است، مادرجان؟» گفت: «الحمدلله پسرم، خوبم.» گفتم: «پس بگویید: لا اله الا الله.» فرزندانش پرسیدند: «دکتر، مگه حال مامان چطور است؟» گفتم: «بچه‌ها، حال ایشان بسیار وخیم است و احتمال فوت بالاست.» به مادرشان نگاه می‌کردند که نشسته بود و با آن‌ها صحبت می‌کرد؛ بعد به من نگاه می‌کردند و نمی‌توانستند حرفم را باور کنند. فقط چند ساعت فرصت باقی مانده بود. تعداد تنفس‌ها بالا رفت. سطح هوشیاری افت کرد. همچنان نبض احساس نمی‌شد و فشار خون قابل اندازه‌گیری نبود. لوله‌گذاری تراشه و لارنگوسکوپی انجام دادیم و بیمار را به دستگاه تنفس مصنوعی وصل کردیم. سپس ایست قلبی رخ داد. و او از دنیا رفت. خدا رحمتش کند. پیامی برای غیر پزشکان پدر و مادرهای سالمندمان باید در بیمارستان یا درمانگاه درمان شوند. اگر این بیمار از همان ابتدای بیماری مراجعه کرده بود، شاید می‌شد نجاتش داد؛ اما فرزندانش نمی‌خواستند او را به زحمت بیندازند و به همین دلیل، فردی را به خانه آوردند تا برایش سرم وصل کند. پیامی برای پزشکان و پرستاران از خدا بخواهید که در زندگی حرفه‌ای‌تان با موارد شوک برگشت‌ناپذیر (Irreversible Shock) مواجه نشوید؛ چون ممکن است آن‌قدر از نظر روحی تحت فشار قرار بگیرید که از حرفه‌تان دل‌زده شوید.

تکامل سیستم عصبی برای پزشکان