تماشا

قسم به شعر... هشت به راز غیرت مردان روشن تاریخ به جانفشانی بابک، به نوک پیکانش به آل برمک و آن خشم کور هارونی به فضل احمد و خون همیشه جوشانش به مازیار و تن خسته‌ی تپورستان به زخم‌های فراوان، به داغ پنهانش به همّت تبرستان و دیلم و گیلان به پادشاه همیشه بزرگ، "فرخانش" به اسب و شوق سواران مرکز پیکار به سومنات، به محمود و خیل ترکانش به پادشاه بزرگی، هزار پارچه ملک که داشت ار درِ گرگانج تا به مکرانش به خاطرات فراوان شاعر دربار به چاپلوسی و سیم و زرش، به همیانش به آن‌که "درّ دری را به پای خوکان ریخت" به "دیگدان زر عنصری و آن خوانش" به روزگار منوچهری و مسمّط او به آن طبیعت رنگین شعر جوشانش خوشا! به آن "لُغز شمع و آن‌همه تصویر میان فرق نهاده‌ست شعله‌ی جانش" "نماند هیچ گلی، با تعجّب بسیار گزید یکسره انگشت خویش دهقانش" خوشا! به زمزمه‌ی فرّخی نام‌آور نوشت دفتر و دیوان به نام سلطانش به"ریدکان فراوان خواب نادیده" به"داغگاه"فلان شاه و کرّه اسبانش خوشا! خوشا! به خوشی‌های شاعر دربار خوشا! به نیکویی آن لبان و دندانش هم او که"جبّه‌ی چاکیده‌ بر تن خود داشت هم او که سر نه و اصلاً نبود سامانش به شاعری که زر و اسب بی‌شمار گرفت ز پادشاه بلند اخترِ زر افشانش به کاروان پُر از رنگ حلّه‌ای که هنوز "تنیده از دل خود، بافت از رگ جانش" خوشا! به آن‌همه شعر و شکوه بی‌پایان خوشا! به موکب محمودی و به" یکرانش" حدود عالم و انشای خوب التّفهیم... هدایت متعلّم، به طب و درمانش به آن سیاست خواجه نظام در تاریخ به زخم کارد و مردن به شهر رمضانش به عالمان فراوان ماورالنّهر به نور جان علا الدّوله و به سمنانش به پاک دستی بوالفضل حارث آبادی نبود هیچ نویسنده‌ای به دورانش به بیهقی که هنوز از کرانه‌های زمان به گوش می‌رسد آواز درّ غلطانش به آن فراز و نشیب زمانه‌ی مسعود به قصّه‌ی حسنک، حزم نصر مشکانش به خواجه احمد و تصویر روشن ایّام علی رایض و عبدوس و هم‌قطارانش ادامه دارد. شعبان  کرم‌دخت شروع بهار پایان زمستان ۱۳۹۸ بابلسر کانال شعر من @karamdokht