دغلکاری نخبگان، کانال اصغر حکمتیار

آخوند سیاسی را نمی توان بازیافت و بازپروری کرد آخوندی مثل بقیه مشاغل و حرف نیست. به لباس و یونیفورم و مهارت زبانی نیست. جنس آخوند سیاسی از جنس دین و سنت نیست. از جنس کمونیسم است. از جنس دلقک بازی و بی هویتی مدرن است. از جنس بت پرستی و کفر و خودشیفتگی است. کسی که حتی از دور با جمهوری اسلامی و پایه های نظری آن رابطه ای داشته است نمی تواند پیشنماز مسجد باشد. چنانچه بعد از شوروی نمی شد که کارمندان پولیتبرو را کشیش کرد. لذا بعد از مرگ جمهوری اسلامی نمی توان طلبه هایی که در این زمانه بزرگ شده اند را بازپروری کرد. این ها اگر از سیاست هم دست بکشند به گند زدن خود ادامه خواهند داد.

زمانی مرتضی مطهری در بیان نقاط ضعف شیعه و سنی این نکته را بیان می‌کرد که آخوندهای سنی عمدتاً مواجب‌بگیر حکومت‌ها بوده‌اند و بنابراین نقطه ضعف‌شان این بوده که تحت سیطره حکومت‌ها بوده‌اند. برعکس، محل اصلی درآمد آخوند شیعه خمس و موقوفات مردمی بوده، و این خود نیز آفتی بزرگ داشته: عوام‌زدگی آخوند شیعه! بنده خدا نیست تا ببیند که حکومتی که خودش نیز کمک کرد به قدرت برسد، تشیع عجیبی درست کرده که از هر مذهب دیگری در جهان حکومتی‌تر، و در عین حال عوام‌زده‌تر، و نیز بیشتر از همه در خدمت عوامفریبی است. آنچه خوبان همه دارند تو‌ تنها داری!

راه آزادی از دانشگاه نمی گذرد. دانشگاه عقل نیاورده و نخواهد آورد.

این مرحوم موسی شبیری حداقل جلوی بعضی شیعه بازی ها و دلقک های متعصب ایستاد. من حیث المجموع هوشمند بود.

آوای مذهبی اصیل تو را از خودت جدا می کند و آوای غیراصیل تو را درگیر خودت و احساسات تو می کند ، ولو به دلیل غلیان احساسات را با واژه «بی خود» توصیف کنی که دروغ است. علت حساسیت و غیرت بعضی ها به چس ناله هم همین است. خیلی باهاش «حال» می کنند. حال کردن و«فراموشی» با قرآن و دعا به جای مثلا موسیقی امکان ریاکاری بیشتری فراهم می آورد. ضمن این که شخصیت خودشیفته و حساس  می پرورد که ضد شخصیت مذهبی اصیل است.   بعضی مستضعفین عقلی هم هستند که ممکن است مطلب را کمابیش بفهمند اما حاضر نیستند از زیر پتو بیرون آمده و از سایر فرق اسلامی و یا اهل کتاب و نظیر آنها مطلبی را بیاموزند. 

​​🤍 @allsaverbot

آواهای اصیل مذهبی چه در هند چه در انگلیس چه در اتیوپی و یا روسیه شباهت دارند و شامل امید، زیبایی، خضوع و اندکی حزن معنوی اند. چس ناله ها و عر ناله های رایج شده در ایران توسط پوچ گرایان، دجالیون و سانتی مانتال های خودشیفته از وقار و متانت و ایمان و مردانگی و بعضاً معنا تهی اند. 

با بررسی منابع تاریخی جنبش مشروطیت ایران، دانسته می‌شود که اغلب منابعی که اکنون بیش از سایر منابع مورد توجه پژوهشگران است حاصل کار تکاپوگران بابی-ازلی ضدقاجار است. این منابع بدین قرارند: حیات یحیی اثر حاج میرزا یحیی دولت‌آبادی، واقعات اتفاقیه در روزگار اثر شیخ محمدمهدی شریف کاشانی، خاطرات حاج سیاح اثر حاج محمدعلی سیاح محلاتی، تاریخ بیداری ایرانیان اثر میرزامحمد ناظم‌الاسلام کرمانی، تاریخ انحطاط مجلس اثر شیخ احمد مجدالاسلام کرمانی، تاریخ انقلاب مشروطیت اثر مهدی ملک‌زاده و همچنین باید از ادوارد براون-مولف کتاب انقلاب ایران- هم بعنوان دوست و همراه صمیمی بابیان یاد کرد.

#تاریخ_مکتوم

[بابیان] ازلیْ بلوایی، آشوبی و از قتل و غارت مسلمین پروا ندارند بلکه می‌گویند واجب می‌دانند. روزی که اعلان مشروطیت ایران شد ازلی‌ها سخت دنبال کردند. چنانچه نطاقين آنها را دیدیم، روزنامه‌نویس‌های آنان را شناختیم. در حقیقت آنچه به سر مردم آمد از جانب آنها بود. تمامْ آنها میان مردم افتادند [و] کردند آنچه را که باید کرد.

#عین‌السلطنه_سالور

از روضه‌خوانها یکی آقا سیدجمال واعظ نام داشت؛ و یکی، حاجی میرزا نصرالله ملک‌المتکلمین. هر دو از اهل اصفهان و هر دو از معتقدین به یحیی [صبح ازل]. با پسرهای حاجی میرزا هادی دولت‌آبادی [یحیی و علی‌محمد] همدست شده و در عقب مرام و اعتقاد مذهب [بابی خود] خیال کردند که اگر پادشاه کشته شود، سلطنت به ازل می‌رسد لذا تیر به ناصرالدین شاه زدند.

#تاریخ_مکتوم

حکومت صوری در دین بیان، حق کسی است که قوهٔ نبوت را با قوهٔ حکمت، متحد کرده، یعنی صاحب ولایت مطلقهٔ کلیه باشد.

#تاریخ_مکتوم

وطندوستی یک فضیلت است، چون نوعی شکرگزاری است. ولی مفهوم «وطندوستی» الان بیشتر برای تحمیق خلایق به کار می‌رود. آن وطندوستی که در آن باید برای تیم ملی (یا هر چیز ملی) یقه درید و احساسات به خرج داد، ربطی به آن احساس شریفِ «تعلق به مکانی شریف» ندارد.

اگر خمینی را باب ثانویه بنامیم، بیراه نگفته آیم. از بسیاری جهات اعتقادی و اصول رفتاری شباهت ها بیشتر از تفاوت هاست. یک تفاوت مهم که باعث موفقیت باب ثانویه شد این بود که درس بیشتری خوانده بود و سواد بیشتری داشت. باب اول فقط با واژه ها بازی جلف می کرد و رسوایی او سریع بود. باب ثانویه خودش را در نهاد حوزه جا داد و در جدایی از آن تعجیل نکرد. باب ثانویه خیلی زرنگ تر و خیلی روانشناس تر بود.

این ناچیز، از بزرگان ازلی‌ها و بهایی‌ها شنیده است که باب و افراد حروف حی، همگی درصدد تغییر رژیم سلطنتی قاجاریه، بوده و بجای آن، تمامی قوای خود را مصروف برپا شدن حکومت بیان کرده و اگر میرزا تقی‌خان نبود، مسلماً به مقصود خود می‌رسیدند.

از قول نورالدین چهاردهی که با برخی پیروان صبح‌ ازل دوستی داشت #تاریخ_مکتوم

ملامحمدجعفر کرمانی-که از بابیان نخستین بود و پسرش، شیخ احمد روحی، نسبت دامادی صبح ازل را یافت- در کرمان کرسی فقه و اصول داشت و در مسجد خود دفن شد. ملاجعفر نراقی هم که از سوی صبح ازل، مرجع بابیان کاشان بود، ابوی شیخ محمدمهدی شریف کاشانی-از مورخین مشروطه- بود.

#تاریخ_مکتوم

متاسفانه مترجم با آوردن واژه مدرن در ترجمه از جامعیت حدیث کاسته

شَرُّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا شرّ امور، امور جديد و نو پديد (مدرن) است رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم

الزهد ج ۱، ص ۱۴ الکافي ج ۸، ص ۸۱ تفسير القمی ج ۱، ص ۲۹۰ الإختصاص ج ۱، ص ۳۴۲ الخصال ج ۲، ص ۶۱۰ من لا يحضره الفقيه ج ۴، ص ۴۰۲ الأمالی (للصدوق) ج ۱، ص ۴۸۷ تحف العقول عن آل الرسول علیهم السلام ج ۱، ص ۱۰۰ تقریب المعارف ج ۱، ص ۲۷۵ إرشاد القلوب ج ۱، ص ۷۳

#مدرنیسم #سنت I🆔️I @TheRafezi

بحث «نصعید» هدیه من است به اقتصاد سیاسی ایران. اصطلاح گذاری بی دلیل نیست. پدیده ای است واقعی و متمایز. .مسلمان ها دعا کنید رخصتی فراهم شود من بتوانم مقاله توضیح تصعید را تایپ کنم. خدا گرفتاری همه تان را برطرف کند.

همه می‌دانند که من از تفسیری عمیقاً آریستوکراتیک از تاریخ دفاع می‌کنم. من هرگز نگفته‌ام جامعهٔ انسانی باید از اساس آریستوکراتیک باشد؛ بلکه مدّعای من، چیزی فراتر از این است. آنچه من گفته‌ام و هم‌چنان با اطمینانی روزافزون بدان باور دارم، این است که جامعهٔ انسانی، چه بخواهد و چه نخواهد، ذاتاً و به اقتضای ماهیت خود هم‌واره آریستوکراتیک است. تا جایی که هرچه جامعه آریستوکراتیک‌تر باشد، جامعه‌تر است؛ و هنگامی که آریستوکراتیک بودن خود را از دست بدهد، از جامعه بودن نیز بازمی‌ایستد و دیگر جامعه نخواهد بود.

اورتگا گاست