- واحه -

[ اگه من دیگه نیومدم؛ تو لحظه آخرم بیا ]

[ به خدا بسپار؛ این‌جوری بهتره ]

- می‌گویند انسان شبیه به آنکه دوست دارد می‌شود؛ خواستم بگویم من از کودکی دوستت دارم حسین‌جان.

- می‌گویند انسان شبیه به آنکه دوست دارد می‌شود؛ خواستم بگویم من از کودکی دوستت دارم حسین جان.

کجا رسد به تو مکتوب گریه آلودم که باد هم نبرد کاغذی که نم دارد

- ترس ابزار فرعون برای به لرزه درآوردن دل‌ها و حکومت بر آن‌ها است؛ فرعون همان فرعون و دنیا همان دنیاست؛ یک روز با ساحران و روز دیگر با تهدید نظامی؛ هر دلی که از نور ایمان خالی باشد در برابر فرعون گردن خم می‌کند؛ این روزها گران‌بهاترین دارایی ایمان است؛ ایمانی که برآمده از توحید باشد با این هیاهوها متزلزل نمی‌شود.

[ جدی جدی راه نداره مارو راه بدی آقا؟ ]

- چه خلاف سر زد از ما که در سرای بستی؟

[ گوشی‌های قبلی‌ام آن‌قدر حافظه نداشت که بیشتر از چند ماه عکس داخلش ذخیره کند؛ این یکی را چند سالی هست خریده‌ام و به لطف حافظه زیاد همه چیز را درون خودش نگه داشته است؛ وقتی می‌گویم همه چیز یعنی روزهای تلخ و شیرین؛ یعنی سفرهایی که رفتم؛ یعنی اربعین سال گذشته و ۲ سال پیش هم درونش هست؛ دست خودم نیست؛ گالری گوشی را آن‌قدر پایین می‌روم تا به همان روزها برسم؛ نگاه می‌کنم؛ آخر کار دیگری از دستم بر نمی‌آید؛ نگاه می‌کنم و به خودم می‌گویم سال گذشته حوالی همین روزها کجا بودی و حالا کجا؛ نگاه می‌کنم و با خود می‌گویم خدا را چه دیدی؛ شاید سال بعد در کربلا عکس‌های این روزهایت را دیدی و نفس راحتی کشیدی که امسال جانماندی؛ نمی‌دانم؛ آرزو که عیب نیست؛ مگر نه؟ ]

به نسیم یاد تو راضی‌ام نه گلایه‌ای نه شکایتی

- امشب جای ما حرم خالیه؛ نه؟

- هفته منتهی به اربعین تهران رو دوست ندارم.

[ اگر در طریق هستید که چه بهتر؛ اگر نیستید هم پیشنهاد می‌کنم وقت بگذارید و این چند جلسه سخنرانی خوب شیخ اسماعیل رمضانی پیرامون «صبر» رو گوش بدید و استفاده کنید. ]

- که برون در چه کردی که درون خانه آیی؟

[ طوری زندگی کن که امامت روت حساب باز کنه ]

- من آدم‌های بسیاری را دیده‌ام که در طول زندگی خود کارهای زیادی انجام داده‌اند اما هنگامی که از آن‌ها بپرسی مهم‌ترین کار یا محوری‌ترین مسئله‌ای که داشتی چه بوده است پاسخی برای تو ندارند؛ انسان مادامی که زندگی‌اش را بر مبنای حادثه‌ها بنا کند با هر تغییری جابجا می‌شود و فرق انسان‌های بزرگ با دیگران آن است که نه تنها مغلوب حوادث نمی‌شوند بلکه خود حادثه‌سازند و با هر قدم‌شان تغییری در عالم رقم می‌زنند؛ زندگی زمانی معنا پیدا می‌کند که بود و نبودت در این جهان تفاوت ایجاد کند وگرنه چه بسیار انسان‌هایی که آمدند و رفتند و جز خوابیدن و راه رفتن و خوش‌گذرانی میراثی از خود به جای نگذاشتند.

- ‏خودت را به دست حوادث و جریان‌ها نسپار چون خدا تو را آفریده است تا به‌وجود آورنده جریان‌ها باشی نه تسلیم شونده در برابر جریان‌ها.

- شهید بهشتی -

[ الهی ور افتد نشان جدایی ]

- به کجا برم سری را که نکرده‌ام فدایت؟